ราชันย์สิบโลก

    ตอนที่ 133 สมุนไพรของเมืองเอริก

            แปลงสมุนไพรชุดนี้ทั้งสามสิบชนิดเฟิ่งหยูแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ให้ชาวบ้านเพาะปลูกในพื้นที่เขาได้กับชับให้ชาวบ้านปฏิบัติตามที่เขาสอนทุกอย่าง เพียงไม่ถึงสองอาทิตย์พื้นดินที่เคยรกร้างกลับกลายเป็นต้นสมุนไพรที่เริ่มเติบโตขึ้นมาอย่างรวดเร็วพวกชาวบ้านต่างพากันยินดีเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอ้ายซีฮ่าว เพราะนี่ถือเป็นผลงานชิ้นแรกของเขาเช่นกัน

            “ทุกวันเฟิ่งหยูจะออกมาดูแลและชี้แนะชาวบ้านอย่างสม่ำเสมอ พอตกกลางคืนเฟิ่งหยูก็เข้าไปฝึกฝนในวิหารสุริยันจันทรา อย่างต่อเนื่องตอนนี้พลังยุทธ์ของเฟิ่งหยูก้าวข้ามมาสู่ขั้นกำเนิดลมปราณเรียบร้อยแล้วเขายังคงฝึกฝนอย่างหนักทุกวันโดยเฉพาะกายเซียนโบราณของเขาตอนนี้ก็รุดหน้าเป็นอย่างมาก  เฟิ่งหยูปฏิบัติเช่นนี้ทุกวันระดับพลังของเขาพลันก้าวหน้าอย่างรวดเร็วจนเวลาภายนอกเจดีย์ฟ้าสวรรค์ผ่านพ้นไปหนึ่งเดือนเต็มเฟิ่งหยูก้าวสู่ขั้นหลอมรวมลมปราณระดับห้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และวันนี้ทางเจ้าเมืองเอริคก็ได้ส่งข่าวมาถึงอ้ายซีฮ่าวว่าจะมาดูแปลงสมุนไพรชุดแรกของพวกเขา

            เฟิ่งหยูออกไปตรวจสอบแปลงสมุนไพรแต่ละชนิดพบว่าพร้อมที่จะเก็บเกี่ยวแล้ว ชาวบ้านทุกคนต่างรอวันนี้มาหนึ่งเดือนเต็มนับตั้งแต่วันที่พวกเขาปรับสภาพพื้นที่จนถึงวันที่พวกเขาเก็บเกี่ยว เขาปฏิบัติตามที่เฟิ่งหยูแนะนำอยู่ตลอดเวลา อ้ายหลี่และอ้ายซีฮ่าว พลันจดทุกอย่างที่เฟิ่งหยูสอนชาวบ้านทุกวัน พร้อมกับนำไปทบทวนทุกคืนจนเขาสามารถเข้าใจสมุนไพรทั้งสามสิบชนิดได้อย่างดี

            ในยามใกล้เที่ยง เป็นเวลาที่แสงแดดเริ่มร้อนแรง ขบวนของเจ้าเมืองเริ่มมาถึงหมู่บ้านสามอรุณแห่งนี้พร้อมด้วยคณะขุนนางทั้งหลายที่ติดตามมาเพื่อมาดูผลงานของอ้ายซีฮ่าวและเฟิ่งหยูในครั้งนี้ มีชาวบ้านและผู้คนมากมายติดตามขบวนของเจ้าเมืองมาด้วย

            พวกเขาอยากรู้ว่าเมืองเอริคสามารถเพาะปลูกสมุนไพรได้จริงๆ หรือไม่โดยเฉพาะคนของโลกที่สี่ ที่ทราบข่าวพวกเขารีบส่งคนมาสอดแนมในทันทีเพราะหากเมืองเอริคแห่งนี้สามารถเพาะปลูกสมุนไพรได้จริงๆนับเป็นผลกระทบอย่างมากสำหรับโลกที่สี่ของพวกเขา

            และที่ขาดไม่ได้เลยคือผู้อาวุโสทั้งหกของสมาคมโอสถเก้าโลกที่มาพร้อมกับเจ้าเมืองเอริกในครั้งนี้ด้วยพวกเขาต้องการมามอบตราสัญลักษณ์ให้กับเฟิ่งหยูและอยากเห็นว่าเฟิ่งหยูสามารถปลูกสมุนไพรได้จริงๆ อย่างที่พูดหรือเปล่า

            เมื่อทุกคนเดินทางมาถึงหมู่บ้านสามอรุณพวกเขาทุกคนต่างตะลึงกับภาพที่เห็นเป็นอย่างยิ่งแปลงสมุนไพรสามสิบชนิดกว้างสุดลูกหูลูกตาประจักษ์ต่อหน้าพวกเขา เจ้าเมืองรีบลงจากรถม้าพร้อมกับเข้าไปดูที่แปลงสมุนไพรเป็นคนแรกเมื่อเจ้าเมืองมองออกไปไกล ๆ พบว่าชาวบ้านกำลังช่วยกันเก็บเกี่ยวสมุนไพรโดยมีเฟิ่งหยู อ้ายหลี่และอ้ายซีฮ่าวกำลังอธิบายวิธีการเก็บเมล็ดพันธุ์แก่ชาวบ้านอยู่

            เมื่ออ้ายซีฮ่าวเห็นขบวนของเจ้าเมืองเขาจึงรีบเดินมาหาเจ้าเมืองทันที

            “คารวะท่านเจ้าเมืองนี่เป็นแปลงสมุนไพรที่พร้อมเก็บเกี่ยวชุดแรกของเมืองเราเชิญท่านเจ้าเมืองและผู้อาวุโสสมาคมโอสถเก้าโลกตรวจสอบคุณภาพขอรับ”

            เหล่าผู้อาวุโสทั้งหกคนรีบเดินไปยังแปลงสมุนไพรชนิดต่าง ๆทั้งสามสิบชนิด พวกเขาเริ่มทำการตรวจสอบ

            “มันเป็นสมุนไพรที่มีคุณภาพยอดเยี่ยมเป็นอย่างมาก”

            “มันเป็นสมุนไพรที่มีคุณภาพยอดเยี่ยมจริง ๆ”

            “ข้าจะรีบส่งคนมาคุ้มกันแปลงสมุนไพรของพวกท่านร่วมกับเมืองเอริก”

             เสียงของผู้อาวุโสเหลียงจิวแห่งสมาคมโอสถเก้าโลกตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

            “พวกเราสมาคมโอสถเก้าโลกขอรับซื้อสมุนไพรทุกต้นของพวกท่านในราคาที่สูงกว่าท้องตลาดอีกเท่าตัว”ผู้อาวุโสเหลียงจิวกล่าวออกมา

            เจ้าเมืองเอริคเหล่าขุนนางทั้งหลายและชาวบ้าน เมื่อได้ยินคำนี้จากปากของผู้อาวุโสเหลียงจิวต่างพากันโห่ร้องด้วยความดีใจ

            “คารวะท่านเจ้าเมืองคารวะท่านผู้อาวุโส”เฟิ่งหยูและอ้ายหลี่เดินมาถึงหน้าขบวนของเจ้าเมืองชาวบ้านทั้งหมดต่างหยุดมือพร้อมกับเดินตามเฟิ่งหยูและอ้ายหลี่มา

            “คารวะท่านเจ้าเมือง”ชาวบ้านกล่าวออกมาพร้อมๆ กับรอยยิ้มแต้มใบหน้า

            “พวกเจ้าทุกคนทำได้ดีมากนับแต่นี้ไปเมืองเอริกของเราจะส่งเสริมการปลูกสมุนไพรให้มากกว่านี้พวกเจ้าแต่ละคนจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญชุดแรกของเมืองเอริกพวกเจ้าจงภูมิใจที่สามารถผลิตสมุนไพรชั้นยอดออกมาได้รายได้ทุกอย่างข้าขอประกาศให้เป็นของพวกเจ้าจะไม่มีการเก็บภาษีกับชาวบ้านที่ปลูกสมุนไพรทุกคนแม้แต่ผลึกเดียว”

            “ขอบคุณท่านเจ้าเมือง”

            “ขอบคุณท่านเจ้าเมือง”

            “เฟิ่งหยูนี่ตราสัญลักษณ์นักหลอมโอสถระดับตำนานของเจ้า”

            “ขอบคุณท่านผู้อาวุโสเหลียงจิว ที่เป็นธุระให้กับข้า”

            “เจ้านี่มีความสามารถจริงๆ เลยนะสามารถเพาะปลูกสมุนไพรออกมาได้คุณภาพเช่นนี้ ต่อไปเมืองเอริกคงเป็นศูนย์กลางอีกแห่งที่สามารถผลิตสมุนไพรส่งให้กับสมาคมโอสถเก้าโลกของเรา”

            “ข้าน้อยได้รับการสั่งสอนจากอาจารย์มานานเลยสามารถถ่ายทอดความรู้ให้กับชาวบ้านได้ต้องขอบคุณชาวบ้านทุกคนต่างหากที่ช่วยกันดูแลสมุนไพรพวกนี้เป็นอย่างดี”

            “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ช่างเป็นคนที่ถ่อมตนเสียจริงเจ้ารู้หรือไม่ตำแหน่งของเจ้าตอนนี้เทียบเท่ากับเจ้าผู้ปกครองโลกคนหนึ่งไปแล้วตำแหน่งนักหลอมโอสถระดับตำนานทั้งเก้าโลกมีทั้งหมดเพียงแค่สิบแปดคนเท่านั้นตอนนี้รวมเจ้าแล้วก็เป็นสิบเก้าคน”

            “เจ้าคือคนที่สิบเก้าทั่วทั้งเก้าโลกมีเพียงแค่สิบเก้าคนเท่านั้น ตอนนี้สมาคมโอสถเก้าโลกได้แต่งตั้งเจ้าเป็นผู้อาวุโสของสมาคมโอสถเก้าโลกเรียบร้อยแล้วคงจะประกาศออกมาในไม่ช้านี้”

            “ข้ายินดีด้วยเฟิ่งหยู”

            “พวกเรายินดีด้วยท่านเฟิ่งหยู”เหล่าชาวบ้านล้วนรู้สึกซาบซึ้งในตัวของเฟิ่งหยู

            “เจ้าเองก็เอาเฟิ่งหยูเป็นแบบอย่างนะ อ้ายหลี่ ตอนนี้ที่พวกเราได้ดิบได้ดีเพราะเฟิ่งหยูเจ้าเองก็เช่นกัน จงอย่าได้ให้ความโลภมาครอบงำได้เจ้าเห็นเฟิ่งหยูเรียกร้องอะไรจากใครไหม เขามีแต่ช่วยเหลือผู้คน สุดท้ายความดีของเขาก็เป็นที่ประจักษ์”อ้ายซีฮ่าวเอ่ยสอนลูกชายของเขา

            “ขอรับท่านพ่อ ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง ข้าจะตั้งใจฝึกฝนเมื่อข้ากลับมาข้าจะต้องยิ่งใหญ่ท่านพ่อรอดูลูกชายคนนี้ของท่านให้ดี”

            “ดี ดีมาก.... ข้าจะรอดูเจ้า”

            “เอาหละทุกคนตอนนี้ช่วยกันเก็บเกี่ยวสมุนไพรตามที่ข้าสอนพวกท่านและนำมาเก็บไว้ในแหวนมิติวงนี้ข้าจะให้ท่านเจ้าเมืองเอริคส่งมอบให้แก่ผู้อาวุโสเหลียงจิวต่อไป”

            “เฟิ่งหยูนำแหวนมิติอีกสามวงออกมามอบให้กับอ้ายซีฮ่าว เจ้าเมืองและผู้อาวุโสเหลียงจิว”

            “พวกท่านเก็บเอาไว้ใช้”

            “ของมีค่าเช่นนี้ เจ้าเอาออกมาแจกเหมือนขนมเลยนะไม่มีให้ข้าสักวงหรือ”อ้ายหลี่เอ่ยขึ้นมาเฟิ่งหยูจึงโยนแหวนมิติให้กับอ้ายหลี่อีกวงหนึ่ง

            “เจ้า ให้ข้าจริง ๆ หรือ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าฝันมานานแล้วในที่สุดข้าก็มีแหวนมิติเป็นของตัวเองสักที”

            “เจ้ารีบไปช่วยชาวบ้านเก็บสมุนไพรไว้ในแหวนมิติอย่าให้คุณภาพของมันลดลงเช่นนั้นข้าจะเอามันคืน”

            “ไม่ ไม่ ข้าจะไปแล้ว เจ้าอย่าเอาของข้าคืนไปนะข้าจะรีบไปช่วยชาวบ้านแล้ว”

            ฮ่า ฮ่า ฮ่า เสียงหัวเราะที่ไม่ได้ยินมานานดังไปทั่วทั้งบริเวณเพียงสองชั่วโมงสมุนไพรทั้งหมดสามสิบชนิดถูกเก็บรวมอยู่ในแหวนมิติของอ้ายหลี่จนหมดสิ้นอ้ายหลีมอบมันให้กับพ่อของเขา

            “ท่านเจ้าเมือง สมุนไพรทั้งหมด เชิญท่านตรวจสอบ”อ้ายซีฮ่าวมอบแหวนมิติวงนั้นให้กับผู้เจ้าเมืองเอริคทันที

            “ท่านผู้อาวุโสเหลียงจิวเชิญท่านตรวจสอบพร้อมกับคำนวณราคาให้พวกชาวบ้านด้วย” เจ้าเมืองเอริคกล่าวขึ้นมา

            “ได้สิข้าจะตรวจสอบ และคำนวณราคาให้พวกเจ้าเอง”

            ผู้อาวุโสเหลียงจิวถ่ายโอนสมุนไพรทั้งหมดมายังแหวนมิติของตนพร้อมกับคืนแหวนมิติให้กับอ้ายหลี่อ้ายหลี่รีบรับแหวนมิติกลับคืนและรีบสวมมันไว้ทันที   

            ผู้อาวุโสเหลียงจิว ส่งจิตสัมผัสเข้าไปตรวจสอบสมุนไพรในแหวนมิติทันทีพร้อมกับคำนวณราคาออกมา

            “สมุนไพรสามสิบชนิด ชนิดละห้าพันต้น ราคาปกติอยู่ที่ต้นละห้าร้อยผลึกม่วงแต่สมุนไพรของพวกเจ้าคุณภาพยอดเยี่ยมดังนั้นข้าจึงให้ราคาพวกเจ้าเพิ่มเป็นต้นละหนึ่งพันผลึกม่วงทั้งหมดเป็นเงินหนึ่งร้อยห้าสิบล้านผลึกม่วง”ผู้อาวุโสยื่นบัตรสีม่วงให้กับเจ้าเมือง

            “ทั้งหมดหนึ่งร้อยห้าสิบล้านผลึกม่วงอยู่ในบัตรนี้แล้วเชิญท่านเจ้าเมืองตรวจสอบ” เจ้าเมืองรับบัตรสีม่วงจากผู้อาวุโสเหลียงจิวมาตรวจสอบพร้อมกับยื่นให้กับอ้ายซีฮ่าว

            “เจ้านำไปแจกจ่ายให้ชาวบ้านทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน”

            “ขอบคุณท่านเจ้าเมือง ขอบคุณท่านผู้อาวุโส”

            “เอาหละ ในเมื่อหมดธุระของเราแล้ว พวกเราทั้งหกต้องขอตัวกลับก่อนเชิญพวกท่านคุยธุระกันต่อ”

            “น้อมส่งท่านผู้อาวุโส”

            “น้อมส่งท่านผู้อาวุโส”

            หลังจากท่านผู้อาวุโสทั้งหกกลับไป เหล่าชาวบ้านต่างพากันตื่นเต้นพวกเขาอยากรู้ว่าส่วนแบ่งของพวกเขาจะได้คนละเท่าไหร่

            “เอาหละพวกเจ้ามีทั้งหมดสามร้อยคนข้าคำนวณแล้วพวกเจ้าทั้งหมดจะได้คนละห้าแสนผลึกม่วง พวกเจ้าแต่ละคนต่อแถวมารับส่วนแบ่งของพวกเจ้าได้เลย”

            อ้ายซีฮ่าวเอ่ยขึ้นมาพวกชาวบ้านต่างพากันตกตะลึกพวกเขาจะได้เงินคนละห้าแสนผลึกม่วงนี่นับเป็นรายได้ที่มากมายมหาศาล ปกติพวกเขาหาทั้งเดือนยังได้ไม่กี่พันผลึกม่วงเท่านั้นชาวบ้านบางคนถึงกับร้องให้ด้วยความดีใจเมื่อเห็นภาพเหตุการณ์เช่นนี้เจ้าเมืองและเหล่าขุนนางทั้งหลายต่างพากันปลื้มปิติ

            “ต่อไปนี้ชาวเมืองเอริคของพวกเราจะมีรายได้เพิ่มขึ้นอีกมากมายพวกเราต้องช่วยกันพัฒนาเมืองเอริกของเราให้เจริญยิ่งขึ้น”เจ้าเมืองกล่าวกับเหล่าขุนนางทั้งหลายที่ติดตามมา

            “ขอรับท่านเจ้าเมือง”

            นับเป็นนิมิตหมายอันดีของเมืองเอริกที่สามารถปลูกสมุนไพรได้คงต้องยกความดีความชอบทั้งหมดให้กับเฟิ่งหยูเจ้าเมืองเอริกมองไปยังเฟิ่งหยูพร้อมกับยิ้มให้

            หลังจากนั้นเจ้าเมืองเอริกจึงพักอยู่ที่หมู่บ้านสามอรุณอีกสองวันจึงเดินทางกลังเมืองเอริกเจ้าเมืองเอริกได้ส่งกองกำลัง เข้ามาดูแลแปลงสมุนไพรของชาวบ้านพร้อมกับชุดคุ้มกันของสมาคมโอสถเก้าโลกก็เดินทางมาถึงอีกไม่กี่วันหลังจากนั้น

    คล้ายกับเรื่องราชันย์สิบโลก ที่คุณอ่าน