เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

“เอาล่ะค่ะ เราจะหยุดการแนะนำตัวกันเพียงเท่านี้ อาจารย์มีเรื่องจะประกาศให้นักศึกษาทราบ.. อย่างที่ทราบกันดี เหตุการณ์เมื่อคืนนั้น มันส่งผลกระทบทั่ว เพื่อนนักศึกษา คณะอาจารย์หลายท่านไม่ได้มีภูมิลำเนาที่เชียงใหม่ ต้องแจ้งให้ทราบก่อนว่าที่จังหวัดอื่นๆไม่ได้โชคดีเหมือนกับจังหวัดของเรา ดังนั้นทางมหาวิทยาลัยเห็นว่าเราควรจะปิดทำการงดเรียนเป็นเวลา 10 วัน เพื่อให้นักศึกษา และอาจารย์จัดการเรื่องทางบ้านให้เรียบร้อย”อาจารย์มิวกล่าวตามระเบียบการของมหาวิทยาลัย นักศึกษาทุกคนเองก็เข้าใจดี แม้จะแอบเสียใจนิดๆที่ไม่ได้เรียนกับเทพธิดาแสนสวยของพวกเขา แต่เรื่องมอนสเตอร์ที่หลุดออกมา ตามกิจกรรมของสถานีดันเจี้ยนนั้น นับว่าเป็นอะไรที่โหดร้ายมาก เพื่อนหลายคนที่อยู่ต่างจังหวัดเองก็ใช่ว่าจะสุขสบาย ระเบียบการนี้ถือว่าเหมาะสมแล้ว“ยังมีอีกสองเรื่องนะคะที่จะแจ้งให้ทราบ.. ทางมหาวิทยาลัย รวมถึงภาคเอกชนอีกหลายแห่งร่วมกันรับบริจาคทั้งอาหารแห้ง ทั้งอาหารสด เครื่องแต่งกาย นอกจากนี้หากนักศึกษาคนไหนที่ว่างก็สามารถมาช่วยกันตั้งรับบริจาค และทำอาหารได้ค่ะ... ขอความร่วมมือด้วยนะคะ” อาจารย์มิวกล่าวขนาดนี้ นักศึกษาชายหลายคนต่างก็ยกมือราวกับห่าฝน เสนอตัวทำงานในทันที อาจารย์มิวที่เห็นอย่างนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างน่ารัก เธอเองก็เป็นหนึ่งในคนที่อยากจะช่วยเหลือผู้อื่น จากข้อมูลบนโลกอินเทอร์เน็ต กรุงเทพนับว่าเป็นอะไรที่หนักหนาที่สุด ตึกรามบ้านช่องแตกกระจาย บางตึกถึงกับถล่มลงมาทับคนข้างล่าง ตอนนี้ยังอยู่ในขั้นตอนปฏิบัติการช่วยเหลือกันอยู่เลย ช่วยอะไรได้ก็อยากช่วยทั้งนั้น หลินฟางฟางแม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจที่อาจารย์พูด แต่ก็พอจะคาดเดาอะไรออกบ้าง เธอกวาดตามองไปรอบๆ และต้องสะดุดกับชายคนหนึ่งที่เธอมีเรื่องด้วยเมื่อสักครู่ เพียงแค่เห็นหน้าก็รู้ได้ทันทีว่าเขาคนนี้คือคู่กัด เป็นคู่ปรับที่ฟ้าส่งลงมาให้พวกเขาทั้งสองต้องต่อสู้กันให้ตายไปข้างหนึ่ง “ส่วนเรื่องสุดท้ายคือนักศึกษาหลินฟางฟางเพิ่งจะเข้าเรียนใหม่ แน่นอนว่าอาจารย์ต้องการใครสักคนเป็นคนแนะนำสถานที่ให้กับเธอหน่อย ขอเป็นคนที่พูดอังกฤษได้เป็นอย่างดี หรือถ้าเป็นภาษาจีนก็จะดีมาก.. มีใครอยากจะเสนอตัวไหมคะ”อาจารย์มิวกล่าวพร้อมกับมองไปรอบๆ ถึงแม้ว่าจะมีโอกาสที่จะได้เข้าใกล้สาวสวย แต่อุปสรรคของพวกเขานับว่าเป็นปัญหา หลายคนฟังออก แต่การสนทนามันเป็นอีกเรื่องหนึ่งเลย และพวกเขาเหล่านั้นก็ยังไม่มีความมั่นใจพอที่จะคุยกับเจ้าของภาษา อาจารย์มิวแม้จะคิดเอาไว้แล้วว่าไม่มีใครมีความสามารถทำได้ แต่เธอก็เลือกที่จะถามออกไปก่อน และตอนนี้เธอคงจะต้องเป็นคนเดินแนะนำเองเสียแล้ว“ขอโทษนะคะอาจารย์.. ฉันพอรู้ว่าใครสามารถแนะนำสถานที่ให้กับฉันได้ ภาษาเขาดีมาก” หลินฟางฟางยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย ก่อนจะชี้ไปที่ชายหนุ่มคนนั้น คนที่เธอแค้น ทุกคนในห้องก็มองไปที่ไอซ์เป็นตาเดียว และตั้งคำถามในใจ“นักศึกษาคะ.. เธอพอจะช่วยเหลือเรื่องนี้ได้ไหมคะ” อาจารย์มิวกล่าวถามกับไอซ์ที่ทำหน้าตาเอ๋อๆออกมา ให้ตายยังไงเขาก็ไม่อยากที่จะทำหน้าที่นี้ ยิ่งกับคุณหนูคนนี้อีก“ต้องขอโทษด้วยนะครับอาจารย์ แต่ผมคิดว่านักศึกษาคนนั้นไม่เหมาะสมที่จะทำหน้าที่นี้ครับ.. อ๊ะ!! ผมขออนุญาตแนะนำตัว ผมมีชื่อว่า ‘วีรชัย’ หรือจะเรียกว่าคิงก็ได้ครับ” คิงยืนขึ้นกล่าวแนะนำตัวเล็กน้อย“ไม่เหมาะสม? ยังไงเหรอคะนักศึกษา..”“เหตุผลที่ผมต้องคัดค้านในครั้งนี้ ก็เพราะไอซ์.. เออนักศึกษาคนนั้นไม่เหมาะสมที่จะแนะนำคุณหลินฟางฟางที่เป็นถึงไอดอลชื่อดังของประเทศจีนครับ.. การแนะนำแบบภาษาอังกฤษต้องแม่นยำ และชัดเจน ไม่อย่างนั้น เขาอาจจะทำให้มหาวิทยาลัย รวมถึงประเทศของเราเสียหายเอาได้ อาจารย์ครับ คุณหลินฟางฟางเป็นไอดอลที่มีผู้ติดตามทั่วทั้งโลกนะครับ ภาษาอังกฤษของนักศึกษาคนนั้นได้เพียงแค่เกรด C เท่านั้น นับว่าแย่มากหากจะให้แนะนำคุณหลินฟางฟางครับ”คิงกล่าวออกมายาวเหยียดก่อนจะหันมามองไอซ์ด้วยสายตาที่ดูถูกดูแคลน แต่สำหรับไอซ์แล้วเขาดีใจมากที่คิงกล่าวออกมาเช่นนั้นจนอดไม่ได้ที่จะยกนิ้วโป้งขึ้นมาให้กับคิง แน่นอนว่ามันทำให้คิงงงกับการกระทำนั้นเป็นไก่ตาแตก“ภาษาของผมห่วยมากตามที่เขากล่าว.. อาจารย์เลือกคนอื่นเถอะครับ” ไอซ์กล่าวพร้อมกับรอยยิ้มอันสดใส อาจารย์มิวที่เห็นอย่างนั้นก็ถอนหายใจออกมา ก่อนมองไปทางหลินฟางฟางอีกครั้งว่าจะเอายังไง หลินฟางฟางแม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจภาษาไทยที่พวกเขาสนทนากัน แต่ก็พอมองออกจากสถานการณ์เป็นอย่างดี“อาจารย์.. ถึงแม้ว่าภาษาอังกฤษเขาจะไม่ดี แต่ภาษาจีนเขาดีมาก.. ใช่ไหมคะ ไอ้ยาจก ไอ้หน้าหนอน ไอ้คนไร้น้ำยา ไอ้หน้าปลาจวด..” หลินฟางฟางเลือกที่จะใช้ภาษาจีนด่าไอซ์เบาๆ เหมือนกับเพื่อนกำลังสนทนากันอย่างไรอย่างนั้น คิ้วของไอซ์เริ่มกระตุกอย่างไม่เป็นธรรมชาติ เพราะคำหลังๆมันค่อนข้างที่จะรุนแรงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆภายใต้หน้ายิ้มๆของเธอ“เธอก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ พวกมิจฉาชีพ หลอกเอาเงินคนอื่นไปทั่ว ไอดอลรึ.. น่าขำตายแหละ อ่อ รู้แล้ว เธอคงจะนอนป่วยจนสติเลอะเลือน จากไอดอลกลายเป็นยาจก.. ฮ่าๆ สงสารคุณพ่อเธอจังเลยนะ ที่มีลูกสาวเป็นขอทานอย่างนี้”ไอซ์กล่าวอย่างไม่ยอมเธอ แน่นอนว่ามันเป็นภาษาจีนที่ไม่มีใครฟังออก แต่ท่าทางของเขามันสวนทางกับคำที่เขาใช้พูด หลินฟางฟางที่ได้ยินก็เริ่มโมโหเช่นเดียวกัน ในทีแรกเธอตั้งใจจะให้ชายตรงหน้าเผยตัวว่าสามารถพูดภาษาจีนได้ แต่ตอนนี้เธอไม่สนใจแล้ว เธอต้องด่ากลับเท่านั้น“แกมันก็แค่นักศึกษาที่เอาแต่ใช้เงินล่ะสิท่า ฉันเองก็สงสัยพ่อแม่แกเหมือนกันที่มีลูกชายที่เอาแต่ใช้เงินเท่านั้น หรือว่าแกจะไม่มีพ่อแม่ให้สั่งสอนแล้ว..” หลินฟางฟางกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มอันสะใจ“ใช่.. พ่อแม่ฉันตายแล้ว แต่ว่าเธอมีสิทธิ์อะไรถึงได้... ช่างมันเถอะ เรามันก็แค่คนไม่ได้รู้จักกัน และชาตินี้ก็อย่าได้รู้จักกันเลย..” ไอซ์ที่ได้ยินสิ่งที่เธอกล่าว สำหรับเขาแล้วมันก็ไม่ต่างอะไรกับที่เพื่อนๆล้อเลียนเขาอยู่แล้ว สำหรับเขามันถือว่าเป็นเรื่องปกติที่ใครๆต่างก็พูดถึง แต่มันไม่ใช่กับหลินฟางฟางที่เธอช็อกไปเลยในตอนนี้ เธอไม่คิดว่าเธอจะเผลอกล่าวอะไรอย่างนี้ออกไป สีหน้าของเธอไม่สู้ดีเท่าไรนัก“นักศึกษา ฉันเห็นแล้วว่าภาษาของเธอนั้นดีแค่ไหน เอาเป็นว่าเรื่องแนะนำสถานที่ อาจารย์ขอฝากกับนักศึกษาด้วยนะ.. แน่นอนว่าอาจารย์จะให้คะแนนพิเศษด้วย” อาจารย์มิวกล่าวพร้อมกับยิ้ม สำหรับเธอเห็นว่าทั้งสองกล่าวด้วยรอยยิ้ม พวกเขาอาจจะเข้ากันได้ดี แต่ที่อาจารย์เข้าใจนั้นมันตรงกันข้ามเลยทีเดียว คิงที่มองดูทั้งสองสนทนากันด้วยรอยยิ้มก็ไม่ชอบใจเท่าไรนัก นั่นไม่เท่ากับว่าเขาโดนตบหน้ากลางห้องเรียน แถมยังถูกตบท่ามกลางสาวสวยทั้งสองคนอีกเหรอ ความแค้นนี้ได้แต่เพียงเก็บเอาไว้ในใจ กัดฟันคาดโทษไอซ์เอาไว้ก่อน ถ้ามีโอกาสเขาจะเอาคืนเป็นร้อยเป็นพันเท่าเลยคอยดู“อาจารย์ครับ ผมว่าอาจารย์หาคนอื่นเถอะครับ.. ผมไม่เหมาะสมกับหน้าที่...” ไอซ์พยายามกล่าว แต่เขายังไม่ทันได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม อาจารย์มิวก็เริ่มน้ำตาคลอ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ“นักศึกษาพอจะช่วยอาจารย์สักหน่อยไม่ได้เหรอคะ.. ถ้าเธอไม่รับหน้าที่ไป อาจารย์จะต้องทำหน้าที่นี้เอง และมันค่อนข้างที่จะใช้เวลา.. อาจารย์ขอบอกตามความจริง ที่บ้านของอาจารย์ที่เมืองข้างๆถูกถล่มโดยเหล่ามอนสเตอร์ ไม่รู้ว่าป่านนี้ที่บ้านจะเป็นยังไงบ้าง ถือว่าอาจารย์ขอร้องได้ไหมสำหรับหน้าที่นี้..”อาจารย์มิวกล่าวอย่างสัตย์จริง เหตุที่เธอยังยืนอยู่ตรงนี้มันเป็นเพราะจรรยาบรรณวิชาชีพทั้งนั้น ทั้งๆที่ในใจร้อนรน และอยากจะรีบเดินทางเสียตอนนี้เลย...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 37

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 37

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้