ราชาปีศาจกลับมาจากต่างโลก

ตอนที่ 34 (คิดชื่อตอนไม่ออกเพราะ18+)

เรื่อง ราชาปีศาจกลับมาจากต่างโลก

“พวกผู้ชายนี้นิสัยแย่จริง” เจ้าหญิงมานั่งนอกอยู่นอกถ้ำ

หลังจากเข้าไปเห็นเอลฟ์สาวกับแม็กม่ากำลังมีความสุขอยู่บนเตียง

“ทำไมเราต้องมานั่งโมโหอยู่นี้ด้วย เราไม่ได้เป็นอะไรกับเจ้านั้นสักหน่อย”

เจ้าหญิงที่นั่งบ่นอยู่คนเดียวด้านนอกถ้ำ ตอนนี้ฝนก็กำลังจะตกลงมา

ดาร์กเอลฟ์ก็บอกให้เธอเข้าไปด้านในถ้ำเพื่อที่จะได้เปิดบอกถ้ำป้องกันฝนเข้ามาด้านใน

เจ้าหญิงจึงได้ถามดาร์กเรื่องห้อง ว่ามีห้องอื่นอีกไหมที่ไม่ใช่ห้องนั้น

“พื้นที่ไม่พอแล้วละ ผู้อพยพจำนวนเยอะเกินได้ ห้องหนึ่งก็ต้องนอน3คนแบบนี้แหละ”

ดาร์กเอลฟ์คนปิดปากถ้ำกล่าวกับเจ้าหญิง

เจ้าหญิงต้องรีบกลับไปนอนเอาแรง เนื่องจากพรุ่งนี้เมื่อฝนหยุดตกก็จะออกเดินทางต่อ

เธอจึงไม่มีทางเลือกเนื่องจากต้องกลับไปนอนห้องเดิม เจ้าหญิงเปิดประตูเข้าไป

ก็เห็นแม็กม่านั่งอยู่บนเก้าอี้โดยมีเรย์ (เอลฟ์สาว) นั่งอยู่บนตัวเขา

เหมือนว่าทั้งสองจะย้ายจากเตียงมาอยู่บนเก้าอี้ เจ้าหญิงก็เบ่นหน้าหนีและไปที่เตียงของตัวเอง

“เสร็จยกนี้ฉันขอตัวไปดูคนอื่นๆ ก่อนนะ” เรย์บอกแม็กม่าที่เธอกำลังอยู่บนตัวเขา

“ได้สิ รีบไหมล่ะ หรือสักพักค่อยไป” แม็กม่าถามเรย์ที่กำลังโยกอย่างเมามัน

“ไม่ต้องรีบก็ได้ ทำให้เต็มที่เลย ฉันเข้าใจแล้วละว่าทำไมพวกเธอถึงชอบนาย”

เอลฟ์สาวหมายถึงเอลฟ์ต่างโลกที่แม็กม่ามีความพันธ์ด้วย

“สองคนนั้นจะเงียบได้หรือยัง” เจ้าหญิงที่นอนอยู่ก็ได้ยินทุกอย่าง

แม้แต่เสียงของเรย์ที่ครางอยู่ขณะที่ทั้งสองกำลังทำกัน

“ฉันไปอาบน้ำก่อน จะมาอาบด้วยกันไหม” เรย์ลึกไปอาบน้ำและชวนแม็กม่าไปด้วย

ซึ่งเขาก็ตอบตกลงที่จะไปด้วย ทั้งสองก็ไปต่อกันที่ห้องน้ำอีกสักพัก

เรย์เดินออกมาก่อน เธอมาหยิบชุดและข้าวของที่ต้องใช้

“เธอนี้ใจกล้าดีนะ กลับมานอนแบบนี้ทั้งที่ฉันกำลังทำอยู่”

เรย์กระซิบกับเจ้าหญิงที่กำลังนอนอยู่ เรย์รู้ว่าเจ้าหญิงยังไม่ได้หลับ

“ฉันมานอนเอาแรงต่างหาก พรุ่งนี้ต้องเดินทาง” เจ้าหญิงเหวี่ยงใส่เรย์

“แล้วเธอจะโมโหทำไมเนี่ย หรือว่าเริ่มหึงเขาแล้วและสิ ฮิฮิ~~”

เรย์พูดแซวเจ้าหญิงก่อนจะใส่ชุดและเดินออกด้านนอก

“หึงเหรอ!? ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับเจ้านั้นสักหน่อย”

เจ้าหญิงโมโหกว่าเดิมและหันหน้าเข้ากำแพง

“เธอนี้เข้ามาไม่ดู สถานการณ์เลยน่า~~ กำลังสนุกอยู่แท้ๆ”

แม็กม่าเดินออกมาจากห้องน้ำ การที่เรย์ออกไปเพราะเกรงใจเจ้าหญิงที่ต้องอยู่ห้องเดียวกัน

“ผู้ชายอย่างนายมันเลวที่สุด มีผู้หญิงของตัวเองอยู่แล้วยังจะทำแบบนี้กับเรย์อีก

ไม่รู้ว่าพวกเธอชอบนายได้ยังไง คิดแต่จะเรื่องสนุกอยู่คนเดียว”

เจ้าหญิงที่ได้ยินก็หันมาด่าสวนทันที

หลังจากที่ไม่ได้โมโหมานาน ตอนนี้แม็กม่าก็เริ่มมีอารมณ์นิดหน่อยที่โดนด่าใส่แบบนี้

“พูดได้แรงดี ต้องมีเอาคืนหน่อยแล้วละ คงไม่ลืมเรื่องที่เธอทำสัญญากับฉันไว้หรอกนะ”

แม็กม่าพูดเตือนเจ้าหญิงที่ยังติดคำขอที่ช่วยให้ราชาปีศาจพังงานแต่งของเธอ

ตราราชาปีศาจที่อยู่บนมือเจ้าหญิงเริ่มเรืองสีแดงแสงขึ้น นี่เป็นการทวงคำขอจากเจ้าหญิง

“อยากจะทำอะไรก็เชิญเลย” เจ้าหญิงก็รู้ว่าสิ่งที่ชายตรงหน้ากำลังจะขอคืออะไร

แม้จะไม่เต็มใจแต่สัญญาที่เธอทำไว้กับราชาปีศาจก็ไม่อาจจะหลีกหนีได้

“เธอรู้หรือไงว่าฉันจะขออะไร ทำไมหน้าแดงแบบนั้นแหละ ฉันยังไม่คิดอะไรสักหน่อย”

แม็กม่าพูดกับเจ้าหญิงที่หน้าแดงก่อนที่เขาจะได้ทำอะไร

“เอางี้ไหม มาเล่นเกมกันดีกว่า ถ้าเธอทนได้ในเวลา10นาที ฉันลบตราสัญญาให้

โดยไม่ที่ฉันจะไม่ขออะไรจากเธอเลย” แม็กม่าเสนอให้เจ้าหญิงเล่นเกมด้วย

“แล้วถ้าฉันทนไม่ได้ละ นายจะขออะไร” เจ้าหญิงที่ได้ฟังก็มีลังเลเล็กน้อย

แต่ถ้าเธอทนได้สัญญาระหว่างเธอกับราชาปีศาจก็จะหายไปโดยไม่เสียอะไรเลย

“เดียวเธอก็รู้เอง หลังจากทนไม่ได้” แม็กม่าจับมือทั้งสองข้างของเจ้าหญิงไว้เหนือศีรษะของเธอ

“นายจะทำอะไรนะ” เจ้าหญิงตกใจที่โดนจับมัดมือไว้เหนือหัว

แม็กม่าให้จัดท่าให้เจ้าหญิงนอนหงายอยู่บนเตียง แม็กม่าหยิบบางอย่างออกมา

“เริ่มกันเลยดีกว่า” แม็กม่าหยิบนาฬิกาทรายที่ใช้จับเวลา10นาทีออกมาตั้งโชว์

เจ้าหญิงก็เริ่มกังวลเล็กน้อยว่าแม็กม่าจะทำอะไร เขาถอดเสื้อนอกของเธอออก

“นายจะทำอะไรนะ หยุดนะ อย่ามาถอดเสื้อฉัน” เจ้าหญิงที่โดนถอดเสื้อก็เริ่มโวยวาย

“ไม่ห่วงน่า ฉันไม่ทำอะไรรุนแรงจนกว่าเธอจะทนไม่ได้และยอมแพ้”

แม็กม่าพูดพร้อมจับหน้าอกผ่านชุดชั้นในของเธอ

“ฮ้า~~ เอามือนายออกไปนะ อย่าถอดกางเกงฉันด้วย” เจ้าหญิงเก็บเสียงไม่อยู่

และพยายามดิ้นให้หลุดจากการโดนมัด แต่ก็โดนแม็กม่าเอามือกดแขนทั้งสองข้างเอาไว้

“อะไรเนี่ย เธอมีอารมณ์ตั้งแต่แรกเลยนี่น่า มันแฉะหมดแล้วเห็นไหม”

แม็กม่าที่ถอดกางเกงด้านนอกของเจ้าหญิงออกก็เห็นชุดของเธอเปียกอยู่แล้ว

“ฮ้า~~~ เพราะฝนต่างหาก ด้านนอกฝนมันตก อย่าจับมันนะ”

เจ้าหญิงพยายามแก้ตัว เสียงของเธอเริ่มดังขึ้นแม้จะพยายามเก็บเสียงแล้ว

“ไม่ใช่น้ำฝนซะหน่อย น้ำฝนไม่มีรสชาติหรอกนะ”

แม็กม่าเอานิ้วไปแตะๆ และชิมมันไปนิดหน่อย

“ฮ้า~~ อย่าใส่นิ้วเข้านะ หยุดสิ ฮ้า~~~” เจ้าหญิงอยากจะบิดตัวแต่ก็ทำไม่ได้

เพราะโดนแม็กม่าจับกดไว้ให้อยู่กับที่เท่านั้น

“เพิ่มจะเริ่มเองนะ ผ่านได้แค่2นาที ก็เริ่มไม่ไหวแล้วเหรอ เหลืออีกตั้ง8นาที”

แม็กม่ากำลังแกล้งเจ้าหญิงที่ไม่มีขัดขืนได้เลย

“ฉันไม่ยอมแพ้หรอกน่า” เจ้าหญิงพูดหลังจากแม็กม่าหยุดทำไปสักพัก

“ให้พักแค่แป๊บเดียวก็เริ่มบอกดีอีกแล้วนะ สงสัยต้องเพิ่มระดับหน่อยแล้ว”

แม็กม่าจับเจ้าหญิงกดลงไปเหมือนเดิม

“เดียวสิ แบบนี้มันเกินไปแล้ว เอาหน้านายออกไปนะ” เจ้าหญิงพยายามดันหัวแม็กม่าออกไป

“ลิ้นนายมัน ฮ้า~~~~ อย่าเลียตรงนั้นนะ ฉันจะไม่ไหวแล้ว” เจ้าหญิงพยายามดิ้นสุดชีวิต

“มันรู้สึกแปลกๆ ฮ้า~~~ง รู้สึกเหมือนจะไม่ไหวแล้ว” ในที่สุดเจ้าหญิงก็ทนไม่ไหว

“นี่พึ่งรอบแรกเองนะ เวลาผ่านไปแค่4นาทีเท่านั้นเอง ต่ออีกรอบเลยไหม”

แม็กม่าพร้อมจะทำให้อีกรอบ แต่เจ้าหญิงก็แทบหมดแรงที่จะตอบ

แม้จะบอกว่าทนไม่ไหว แต่ก็ยังไม่ได้บอกยอมแพ้

“เดียวสิ ให้ฉันก่อนไม่ได้หรือไง” เจ้าหญิงขอร้องให้แม็กม่าหยุดไปก่อน

“ไม่ดีกว่า มาเริ่มต่อกันเลย” แม็กม่ารู้ดีว่าเจ้าหญิงดิ้นด้านแค่ไหน

ถ้าปล่อยไว้เธอคงไม่พูดยอมแพ้อย่างแน่นอน

“ไม่เอาพอแล้ว หยุดก่อนสิ ฮ้า~~~~~ง ฉันจะไม่ไหวอีกแล้ว”

รอบที่สองพึ่งจะเริ่มเจ้าหญิงก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วหน้าเธอแดงขึ้นกว่ารอบแรกมาก หายใจก็เริ่มหอบและแรงขึ้น และเจ้าหญิงก็เริ่มเหนื่อยที่ดิ้นแล้ว

“ตอนนี้แค่นิ้วก็พอแล้วมั้ง” แม็กม่าเปลี่ยนมาใช้นิ้วกับเจ้าหญิงแทบ

ซึ่งก็เป็นไปตามที่คาดแค่นิ้วเจ้าหญิงก็เริ่มไม่ไหวแล้ว ซึ่งมันผ่านไปแค่5นาทีเท่านั้น

“ฉันไม่ไหวแล้ว หยุดสักทีเถอะ” เจ้าหญิงพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง

“เธอก็พูดยอมแพ้สิ ฉันจะได้หยุดทำ” แม็กม่าพูดข้างๆ หูเจ้าหญิง

แม้จะไม่ได้เล่นรุนแรงเจ้าหญิงก็หน้าแดงไม่ยอมหาย เจ้าหญิงยังนิ่งอยู่

เธอไม่ยอมพูดเหมือนกับว่าจะถ่วงเวลาให้ครบ10นาที

“ฉันไม่รอแล้วนะ เล่นบาโหดเลยแล้วกัน” แม็กม่าจูบต้นคอของเจ้าหญิง

ทำให้เธอสะดุ้งและใช้แรงที่เหลือพยายามดิ้นให้หลุดแต่ก็ไม่เป็นผล

“ก็ได้ฉันยอมแล้ว ฉันยอมแพ้ หยุดแกล้งฉันสักที” เจ้าหญิงหน้าแดง

และมีน้ำตาคลอที่ด้านในนัยน์ตาเล็กน้อย

“โทษทีนะ แค่จะดัดนิสัยเธอเท่านั้นเอง ฉันขอโทษ” แม็กม่าเช็ดน้ำตาให้เจ้าหญิง

เขาขึ้นมาคร่อมบนตัวเจ้าหญิง

“นายขึ้นมาบนตัวฉันทำไมเนี่ย ลงไปสิ” เจ้าหญิงยังไม่หมดแรงและพยายามดิ้นอยู่

“ฉันก็หยุดแกล้งแล้วไง แค่ตอนนี้ฉันจะทำจริงๆ แล้วนะ” แม็กม่าจับขาเจ้าหญิงเป็นสัญญาณ

เธอสะดุ้งเล็กน้อยเพราะยังไม่ได้เตรียมใจไปถึงขั้นนั้น

“นายมันแย่ที่สุด นายยังไม่ได้บอกฉันเลยไม่ใช่หรือไง ว่านานต้องการอะไร”

เจ้าหญิงยอมแพ้ไปแล้วเธอจึงถ่วงถามสัญญาที่แม็กม่าต้องขอจากเธอ

“นั้นสินะ เธอจะมาเป็นผู้หญิงของฉันไหม ตอบแค่ได้ก็พอ” แม็กม่าจับมือซ้ายของเจ้าหญิง

“ไม่ให้ฉันปฏิเสธเลยสินะ ก็ได้ฉันตกลง” ครั้งนี้เจ้าหญิงหน้าแดงเพราะเขินที่โดนถูกขอ

“ถ้างั้นฉันเลยแล้วกัน” แม็กม่าจับขาเจ้าหญิงเป็นสัญญาณอีกครั้ง

“เดียวสิ ทำเบาๆ ด้วยละ” เจ้าหญิงบอกกับแม็กม่าก่อนที่จะเริ่มทำ

“ก็ได้ จะให้เป็นกรณีพิเศษเลย” แม็กม่าก็ค่อยๆ ทำตามที่เจ้าหญิงบอก

เธอไม่รู้จะปฏิบัติตัวยังไงเมื่อถูกกระทำแบบนี้ เธอได้แค่ทำตามสิ่งที่แม็กม่าบอกเท่านั้น

“ฉันไม่ไหวแล้วนะ นายยังจะทำต่ออีกงั้นเหรอ” เจ้าหญิงพูดกับแม็กม่าที่ทำท่าจะต่ออีกยก

“เธอไม่อยากเหรอ” แม็กม่าถามความเห็นจากเจ้าหญิง

“ก็เปล่าหรอก แค่..... ทำตามที่นายต้องการเถอะ” เจ้าหญิงแค่ไม่อยากพูดว่าอยากจะทำต่อ

“เธอกลัวว่าเรย์จะมาเห็นสินะ เพราะเรย์ออกไปนานแล้วจึงคิดว่าเธอน่าจะกลับมาสินะ”

แม็กม่าถามเรื่องที่เจ้าหญิงกังวลใจอยู่

“ก็ใช่นะสิยะ คิดว่าฉันกังวลเรื่องอะไรละ” เจ้าหญิงเริ่มโวยวายอีกครั้ง

“เธอนี่น่า งั้นไปทำที่เก้าอี้ดีกว่า ตอนนั้นเธอก็เข้ามาเห็นตอนที่ฉันกับเรย์อยู่บนเก้าอี้สินะ”

แม็กม่าอุ้มเจ้าหญิงไปที่เก้าอี้ตัวเดียวกันกับที่เขากำลังทำกับเรย์

“จะบ้าเหรอ ปล่อยนะ เดียวเรย์ก็กลับมาแล้ว” เจ้าหญิงพูดกับแม็กม่าที่อุ้มเธอไปที่เก้าอี้

“ปกติเธอต้องดิ้นสิ แต่ทำไมครั้งนี้ถึงไม่ดิ้นละ จริงๆ แล้วอยากจะมาทำตรงเก้าอี้สินะ”

แม็กม่าพูดใส่หูเจ้าหญิงที่อยู่สนอ้อมแขนของเขา

“เปล่าสักหน่อย” เจ้าหญิงปฏิเสธและหันหน้าหนี

แม็กม่าจึงนั่งลงและเจ้าหญิงนั่งบนตัวเขาและหันหน้าใส่กัน

“แค่นี้เธอก็หันหน้าหนีฉันไม่ได้แล้ว” แม็กม่าพูดกับเจ้าหญิงก่อนจะเริ่มสนุกกันต่อ

หลังจากสนุกกันได้ไม่นานเรย์ก็เปิดประตูเข้ามาเห็นทั้งสองกำลังสนุกกันอยู่บนเก้าอี้

แน่นอนว่าเจ้าหญิงก็อายที่ถูกเห็นแม้จะเป็นผู้หญิงด้วยกันก็ตาม แต่แม็กม่าก็ไม่ยอมหยุด

“ไหนบอกว่าไม่ชอบเขาไง สุดท้ายก็ยอมเขาจนได้สินะ” เรย์เข้ามาเปลี่ยนชุดเป็นชุดนอน

ก่อนจะเดินเข้ามาหาทั้งสองที่สนุกกันอยู่บนเก้าอี้

“หยุดก่อนสิแม็กม่า จะต่อไม่ยอมหยุดเลยหรือไง” เจ้าหญิงด่าใส่แม็กม่าที่ยอมหยุด

“ก็ได้” แม็กม่าพูดยังไม่ทันขาดคำ เรย์ก็สวนกลับมาทันที

“ไม่ต้องหรอก ข้างนอกฝนยังตกอยู่ ดาร์กเอลฟ์บอกว่าอีกสองวันฝนถึงจะหยุด

เพราะงั้นก็สนุกกันต่อได้ บวกฉันเข้าไปอีกคนแล้วกัน” เรย์พูดขัดแม็กม่าที่กำลังจะหยุด

เธอเข้ามารวมสนุกกับทั้งสอง เจ้าหญิงก็ทำตัวไม่ถูกเพราะไม่เคยทำแบบนี้

แต่ก็ได้เรย์ที่มีประสบการณ์ค่อยสอนว่าต้องทำยังไง

“พวกเราคงได้สนุกกันทั้งวันทั้งคืนนั่นแหละ ฉันต่อรอบต่อไปนะ”

เรย์พูดกับเจ้าหญิงที่อยู่บนตัวแม็กม่า

*************จบตอนที่34**********