จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

เช้าวันที่ 5 ณ ดินแดนเสือสมิง
"มาถึงสักที" หยิงฉางพูดขึ้น พร้อมกับมองไปด้านหน้า ซึ่งมีป้ายเขียนว่า 'พื้นที่รกล้าง' ภาพที่เขาเห็นคือหมู่บ้านที่พังทลายไม่เป็นท่า ซึ่งดูแปปเดียวก็รู้ว่า มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่ๆ
"ประสาทสัมผัสเสียงมันดีมาก" หยิงฉางนึกถึงคำพูดของหัวหน้าเสือสมิงทันที เขายังไม่เดินเข้าไป แค่ยืนอยู่ที่ปากทางเข้า หยิงฉางย่อตัวลงเล็กน้อย
ก่อนจะหยิบหินออกมาขว้างไปด้านหน้าอย่างแรง ฟิ้วว! ปัง! ตูมมมม!!! เมื่อหินกระทบกับพื้นบ้าน ก็ปรากฏเสียงระเบิดบึมออกมา หยิงฉางสะดุ้งตัวโก้ง ก่อนจะพุ่งขึ้นต้นไม้ข้างๆมองไปดู
"เวรแล้วไง..." หยิงฉางมองไปที่จุดปะทะ พบกับรอยเท้าเหมือนไดโนเสาร์อยู่ 1 รอย ซึ่งแรงปะทะของมันทำให้พื้นยุบตัวลงไปเกือบ 1 เมตร
"มองไม่เห็น! " หยิงฉางมองหาต้นต่อแต่ก็ไม่เจอ เขาไม่รอช้าขว้างหินไปอีกก้อนทันที แน่นอนว่าต้องขว้างไปด้านหน้าห่างออกไป 70 เมตร ซึ่งจุดที่เขาขว้างไปคือ ลานโล่ง เป๊ะ! ตูมมมม!
"..." หยิงฉางเบิกตากว้าง เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาไม่รอช้าเปิดข้อมูลหาข่าวสารเกี่ยวกับสถานที่นี้ทันที
"ไม่มี! มันเป็นไปได้อย่างไง" หลังจากที่หาไปกว่า 10 นาทีก็ไม่พบ
"มันจะหายตัวไปได้ไม่ตลอดเวลาหรอกน่า" ใช่! สิ่งที่หยิงฉางเห็นคือรอยเท้าอย่างเดียวเท่านั้น ไม่มีอะไรอย่างอื่นเลย
"ต้องเก็บทุกรายละเอียด" ว่าแล้วหยิงฉางก็ขว้างหินสุดแรงเกิด เป้าหมายของเขาคือ สุดขอบหมู่บ้าน เป๊ะ! เมื่อหินไปสุดขอบของหมู่บ้านได้สำเร็จ ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"แสดงว่ามันไม่สามารถออกจากหมู่บ้านนี้ได้สินะ" หยิงฉางจดไว้ในสมองทันที
"แล้วถ้าขว้างระเบิดควันละ อย่างน้อยๆก็น่าจะเห็นออร่ามันหน่อยๆ" ว่าแล้วหยิงฉางก็ขว้างระเบิดควันออกไป 3 ลูก ทั่วหมูบ้าน ตูมมๆ..! บรึมๆ..!
เมื่อระเบิดควันตกพื้นก็ต้องแหลกเป็นจุล เมื่อโดนบาทาประทับ หยิงฉางมองระเบิดควันทั้งสามลูก โดนเหยียบพร้อมกันก็รู้สึกถึงภัยอันตราย วินาทีต่อมาควันสีเทาดำก็พุ่งขึ้นออกมา
"โอแม่เจ้า" หยิงฉางมองไปยังร่างกายของอีกฝ่าย ก็พบว่า สัตว์อสูรตัวนี้สามารถกลมกลืนกับสภาพแวดล้อมได้อย่างโครตเทพ แถมตัวมันทั้งใหญ่ ทั้งกว้าง และร่างมันยังเป็นเส้นๆอีก
แค่นั้นยังไม่พอ ทั่วตัวมันยังมีเท้าขนาดใหญ่ทั่วด้านล่าง จนคลุมไปถึงสุดขอบหมู่บ้านอีก ซึ่งตัวไม่สูงมาก ตัวมันติดอยู่เพดานหมู่บ้าน
"ถ้าเป็นผู้นำเผ่าพันธุ์ ผ่านที่นี้ได้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก" หยิงฉางพูดขึ้น เพราะเขารู้อยู่แล้วว่า ถ้าให้เสือสมิงกระโดดไป อย่างต่ำก็สูง 3 เมตร ไม่ก็ 5 เมตรแน่นอน เพราะขาของพวกมันแข็งแรง
และขนาดของหัวหน้ากลุ่มเสือสมิงที่หยิงฉางเคยก็ยังเกือบ 3 เมตรถ้ากระโดดไป ก็น่าจะหลายสิบเมตร แล้วถ้าผู้นำเผ่าพันธุ์ละ จะสูงขนาดไหน โดดเท่าไหร่
"หึ! กูจะเผาให้เหี้ยนเลย" ว่าแล้วหยิงฉางก็หยิบถังน้ำมันออกมา และจุดไฟเข้าไปในตัวถังทันที
"งานนี้ไม่บ้าก็ไม่ผ่าน" สิ้นคำกล่าว หยิงฉางก็ขว้างออกไป โดยเป้าหมายของเขาคือใจกลางหมู่บ้าน ซึ่งเขาคิดว่าน่าจะเป็นจุดที่โจมตีสัตว์อสูรนั้นได้มากที่สุด
ฟิ้ว! ตูมม! พริบตาต่อมาถังน้ำมันก็สาดกระเด็นไปทั่วทั้งอากาศ เปลวเพลิงสีแดงถูกปลดปล่อยออกมาอยู่บนอากาศ เสี้ยววินาทีต่อมาก็เกิดการเคลื่อนไหวของหมู่บ้าน ก๊าซซซซ! บูมมม!
"อ๊ากก! บดซบ!" หยิงฉางเกาะต้นไม้สุดแรงเกิด เพียงแค่สัตว์อสูรตรงหน้าเขาร้องโหยหวนเท่านั้น ก็ทำให้เขาเกือบจะกระเด็นหลุดออกจากต้นไม้แล้ว
"อยากรู้นัก...ว่าแกจะทนระเบิดฉัน ได้สักกี่ร้อยลูก" หยิงฉางพูดจบ ก็ควักระเบิดออกมา และระดมขว้างออกไปแบบไม่ยั้งมือ ตูมๆๆๆ...! เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว โดยมีเสียงกรีดร้องของสัตว์อสูรตามมา
หยิงฉางขว้างแล้วขว้างเล่า ขว้างจนปวดมือ ปวดแข้งปวดขา ปวดตัว ปวดไหล่ ปวดเอว ก็ยังขว้างต่อ ผ่านไป 1 ชั่วโมงเขาก็หยุดขว้าง เสียงสัตว์อสูรก็ดับลง พร้อมกับเกิดเสียงลมตีกลับมา
"แฮ่ก! แฮ่ก!" หยิงฉางทรุดตัวลงพิงกับต้นไม้ มองดูผลงานของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ ซึ่งหมู่บ้านด้านหน้าของเขามีแต่เศษหินเท่านั้น และไม่มีที่ไหนหลบซ่อนตัวได้อีกด้วย
"เฮ้อ! มันยังอยู่ไหมวะ" หยิงฉางพูดขึ้น ก่อนจะหยิบลูกระเบิดเพลิงมาอีกลูก
"ถ้ามึงยังร้องอีก กูก็ไม่รู้แล้วจะฆ่ามึงอย่างไง" ว่าจบก็ขว้างระเบิดเพลิง ไปยังใจกลางหมู่บ้านเศษหินทันที ตูมม! ก๊าซซซ! เสียงร้องโหยหวนของมันทำให้หยิงฉางฉายใบหน้าผิดหวังทันที
"ผู้เล่นหยิงฉางได้ทำตามเงื่อนไขพิเศษทั้งหมดของพื้นที่นี้เสร็จสิ้น ผู้เล่นสามารถลดหลอดเลือดของจอมราชันแห่งการป้องกันได้ เป็นจำนวน 1 ส่วน 100 ได้สำเร็จ ผู้เล่นหยิงฉาง ได้รับทักษะคัมภีร์กายานาคบาศไร้ระดับ 1 เล่ม"
"ไร้ระดับ!" หยิงฉางกล่าวอย่างตกใจ เมื่อสิ้นสุดเสียงของระบบ ในมือของเขาก็ปรากฏคัมภีร์สีใสออกมา หยิงฉางถอนหายใจอย่างโล่งอก
"ไม่เสียเปล่าเลยจริงๆ" หยิงฉางระบายยิ้มออกมา ตั้งแต่ที่เขาเข้าเกมมา วันนี้เป็นวันที่เขายิ้มอย่างเต็มใจมากที่สุด หยิงฉางก้มมองคัมภีร์สีใสอย่างอุ่นใจ
"ว่าละ...ทำไมคัมภีร์ไร้ระดับถึงหาโครตพ่อโครตแม่ยากจัง ที่แท้ต้องทำตามเงื่อนไขให้ครบ แล้วไหนจะเป็นคัมภีร์ล่องหนอีก" หยิงฉางไม่รอช้า ลูบๆคัมภีร์แล้วก็เปิดออกมาอ่าน
คัมภีร์กายานาคบาศไร้ระดับข้อจำกัดผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 30 สามารถทำให้ผู้ใช้เป็นอมตะได้ 1 วินาทีผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 40 สามารถทำให้ผู้ใช้เป็นอมตะได้ 3 วินาทีผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 50 สามารถทำให้ผู้ใช้เป็นอมตะได้ 5 วินาทีผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 60 สามารถทำให้ผู้ใช้เป็นอมตะได้ 7 วินาทีผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 70 สามารถทำให้ผู้ใช้เป็นอมตะได้ 10 วินาทีผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 80 สามารถทำให้ผู้ใช้เป็นอมตะได้ 20 วินาที..ผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 300 สามารถทำให้ผู้ใช้เป็นอมตะได้ 5 นาทีคุณสมบัติสามารถทำให้ร่างกายเป็นอมตะในระยะเวลาที่กำหนดโบนัสคัมภีร์มีโอกาส 10% ที่จะสะท้านกลับด้วยพลังที่มากมาย 2 เท่าระยะเวลาคูลดาวคูลดาว 12 ชั่วโมง
"โครตโกง! " หยิงฉางพูดขึ้นอย่างอมยิ้ม ก่อนจะกล่าวต่อ
"เรียนรู้!" พริบตาต่อมา ก็เกิดหน้าต่างยืนยันขึ้น หยิงฉางไม่รอช้ากดตกลงทันที เสิ้ยววินาทีต่อมาก็ปรากฏรอยสักรูปวงแหวนประหลาดที่ฝ่ามือข้างขวา
"ผู้เล่นหยิงฉางได้เรียนรู้ทักษะคัมภีร์กายานาคบาศไร้ระดับ ผู้เล่นสามารถเป็นอมตะได้ 1 วินาที ขอให้ผู้เล่นหยิงฉางโชคดีค่ะ"
"แม้...มีรอยสักแถมมาซะด้วย" หยิงฉางละสายตาออกจากมือตัวเอง และหันไปด้านหน้า
"สุดท้ายก็ต้องไปสินะ" ว่าแล้วหยิงฉางก็โดดลงจากต้นไม้ หมอบคลานที่หน้าทางเข้า เพราะเขากลัวว่าถ้าเดินเข้าไป อาจจะเหยียบก้อนหินและเกิดเสียงดังได้
และอีกอย่างเขาไม่พร้อมจะใช้ทักษะมายาเทพสวรรค์ และกายานาคบาศในตอนนี้อีกด้วย เพราะถ้าใช้รอบนี้ไป รอบหน้าเขาอาจจะไม่มีอะไรป้องกันตัวก็ได้
'จากระยะตรงนี้ไปถึงสุดขอบเส้นทาง น่าจะประมาณ 200 เมตรกว่าๆ ถ้าคลานอย่างงี้ต่อไปน่าจะใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงกว่ามั้ง? อีกอย่างเราต้องไปช้าๆอีกด้วย เพราะประสาทการฟังมันดีมาก...เอ๊ะ! มันฟังดีแน่เหรอวะ มันน่าจะธรรมดามากกว่า เพราะมันอยู่บนหัวนี้เอง...ถ้าไม่ได้ยินนี้สิ แปลก' ว่าแล้วหยิงฉางก็คลานไปทางสุดขอบเส้นทางทันที
ผ่านไปชั่วโมงเศษ หยิงฉางก็สามารถหลุดออกมาจากหมู่บ้านเศษหินได้ ซึ่งระยะเวลาในการมาถึงที่นี้ เขาก็พบกับสมุนไพรมากมาย ใต้ซอกหิน แน่นอนว่าเขาหยิบติดมือมาด้วย
และที่เขาสนใจมากที่สุดในหมู่สมุนไพรคือ อัญมณีสีเขียว 1 อันขนาด 1 กำมือ ซึ่งเขาหยิบติดมาด้วยเพราะมันน่าสนใจ หยิงฉางที่ผ่านมาได้ ก็สะบัดร่างกายไล่ฝุ่นเล็กน้อย
'ต้องระวังให้มากสินะ เพราะตอนนี้เรายังอยู่ในพื้นที่รกล้าง' หยิงฉางพูดขึ้นในใจ ก่อนจะลุกขึ้นยืนและเดินไปทีละก้าวอย่างช้าๆ โดยหันไปมองรอบๆอย่างระมัดระวัง..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

คัมภีร์ทักษะไร้ระดับ

นิยายแนะนำ

จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

คัมภีร์ทักษะไร้ระดับ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้