Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบสอง To Live to Fight 2

คัลมั่นใจมากว่าต้องเจอกับศัตรูระวห่างทางเดินกลับเพราะDM นั้นมีภาระผูกพันที่ต้องให้เราเจอกับการพบเจอแบบสุ่มrandom encounter อะไรสักอย่าง

การพบเจอแบบสุ่มจะมากจะน้อยก็ขึ้นอยู่กับว่ากำหนดเซ็ตติ้งมาว่ามีความหนาแน่นของมอนสเตอร์มากมายแค่ไหนหรือมีอัตรายในขอบเขตนั้นอย่างไรบล้างหรือหากใจดีก็อาจจะมีจำนวนที่กำหนดแน่นอนหรือกำหนดว่ามีความปลอดภัยที่จะพักในเวลากลางคืนไม่ต้องมีคนคอยตื่นเฝ้ายาม

แต่การเดินทางเป็นกองทัพนี้ต่างออกไปมันน่าจะใช้ระบบการสู้แบบกลุ่มMass Combat Fight

ที่น่าจะต้องพึ่งขวัญกำลังใจของกองทหารของเราเป็นสำคัญว่าทหารของเราจะหนีไปก่อนทำให้ฝ่ายเราพ่ายแพ้หรือไม่

นั่นคือสาเหตุที่คัลพยายามพูดจาปลอบใจอย่างอ่อนโยนกับชาวบ้านก่อนหน้านี้

ก๊า ก๊า ก๊า

คัลค่อยๆขี่ม้าเดินปิดท้ายอย่างเชื่องช้ากับอีกกาที่บินวนเวียนไปมาอยู่บนท้องฟ้าไม่ห่างหาย

ฟรึ่บ

Guardian spirit

วิญญาณผู้พิทักษ์

คัลหยุดอยู่สักพักร่างกายเปล่งแสงออกมา

Eagle

รูปแบบอินทรีย์

ร่างกายที่ใหญ่โตราวกับหมีนุ่งผ้าเตี่ยวผืนเดียวของคัลนั้นลอยขึ้นไปบนฟ้าราวกับว่ามีวิญญาณอินทรีย์สิงสถิตย์อยู่ก็เพราะว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ

หมั่บ

คัลเอามือตับคอของอีกาที่วนเวียนไปมาเอาไว้

ก๊า ก๊า ก๊า

อีกากรีดร้องแต่คัลนั้นได้ร้อนลงอย่างมีสไตล์หรือร่วงลงกับพื้น

เพราะจักรวาลนี้ไม่ใช่จักรวาลแฮร์รี่พอตเตอร์

เราลอยได้แค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้นและความเร็วก็จำกัด

หากเรามีไม้กวาดไฟร์โบลต์อยู่ในจักรวาลนี้มันคงเป็นของหายากที่มีค่าควรเมืองที่อาณาจักรและพ่อมดทั่วผิ่นดินคงทำสงครามเพื่อแย่งมันทีเดียว

อีกากลายร่างเป็นสัตว์อสูรตนหนึ่งทั้งสองคนร่วงลงสู่พื้นเร็วขึ้น

“ก๊าเจ้าบ้าไปแล้วหรือเราจะตายทั้งคู่-”

อีกาอสูรกล่าวอย่างหวาดกลัวก่อนที่ทั้งสองคนจะร่วงลงกับพื้น

พิโรธธธธธธ

Ragggggggge

ร่างกายของคัลขยายใหญ่กลายเป็นสีแดงพร้อมกับร่วงลงสู่พื้นอย่างรวดเร็วและการดิ้นรนสะบัดตัวของปีศาจอีกาไม่สามารถสะบัดหลุดจากมือของคัลที่เต็มไปด้วยความพิโรธได้