หลังจากที่อี้หลงเอาชนะัเงาสะท้อนได้ พวกเขาก็เดินข้ามสะพานันิรันดร์ไปได้สำเร็จ
พื้นที่เบื้องหน้าเต็มไปด้วยหมอกและลมหนาวกระหน่ำ พวกเขาเดินเข้าสู่ หุบเหวหมื่นเงา พื้นที่ที่เต็มไปด้วยพลังอำนาจแห่งเงาลึกลับ
"เอาล่ะ ถึงเวลาทดสอบกันอีกแล้วสินะ" อี้หลงยักคิ้วพร้อมยิ้มเล็กๆ ด้วยท่าทีมั่นใจ
เขารู้ว่าความท้าทายต่อไปนี้จะต้องเป็อะไรที่น่าตื่นเต้นและน่ากวนใจเหมือนเดิม
ทันใดนั้นเงาในหุบเหวก็เริ่มสั่นไหว ก่อนที่เงาร่างของเหล่าผู้ที่เขาเคยเผชิญหน้าจะปรากฏขึ้น ไม่ว่าจะเป็ศัตรูที่เขาเคยล้มไปแล้ว
รวมถึงเพื่อนร่วมทางที่คอยสนับสนุนเขา เงาเ่าั้เปล่งเสียงเย้ยหยัน ลองท้าทายจิตใจของอี้หลง
อี้หลงยืนนิ่ง ท่ามกลางเสียงกระซิบเย้ยหยันของเหล่าเงาที่พยายามทำลายจิตใจของเขา แต่เขายังคงยิ้มเยาะแบบกวนๆ พร้ะโกนสวนกลับไป "เฮ้ๆ ข้าน่ะไม่กลัวใครหรอกนะ ต่อให้เ้าจะมากวนประสาทข้ากี่ร้อยเงาก็ไม่ระคายใจหรอก!"
เงาหนึ่งพุ่งเข้าหาเขา อี้หลงตอบโต้ด้วย หมัดสายฟ้าัคำราม กระแสพลังสายฟ้าพุ่งออกจากหมัด เข้าปะทะกับเงาร่างนั้นจนมันสลายไป
เจิ้งหยางยิ้มพร้อมชม "เ้านี่ท่าจะบ้าจริงๆ ต่อให้ต้องเจอการทดสอบจิตใจก็ยังกล้าเผชิญหน้าแบบไม่กลัวอะไรเลย"
"ก็ต้องมีสไตล์แบบนี้สิ!" อี้หลงกล่าวอย่างทะเล้น พลางแกล้งแสยะยิ้มเหมือนจะกวนใส่เงาทั้งหลาย
การทดสอบแห่งหุบเหวนี้ไม่ใช่แค่พลังร่างกายเท่านั้น แต่ยังทดสอบความกล้าหาญและความมุ่งมั่นในหัวใจของผู้กล้าทุกคน
อี้หลงรู้ดีว่าหากผ่านการทดสอบนี้ไปได้ พวกเขาก็จะก้าวเข้าใกล้เป้าหมายอีกขั้น
เมื่อผ่านการทดสอบจากหุบเหวหมื่นเงา อี้หลง หลี่หรง และเจิ้งหยางก็เดินทางลึกเข้าไปจนถึงประตูมิติขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางหุบเหว ประตูนี้ประดับด้วยลวดลายัศักดิ์สิทธิ์สลักละเอียดงดงาม แผ่พลังงานศักดิ์สิทธิ์และลึกลับไปทั่ว
อี้หลงหันไปหาหลี่หรง "เ้าคิดว่าประตูนี้จะนำเราไปสู่ที่ใดกันนะ? ดินแดนศักดิ์สิทธิ์งั้นหรือ? หรือว่าแดนที่เต็มไปด้วยสมบัติ?"
น้ำเสียงของเขากึ่งสนุกกึ่งแหย่เล็กๆ ทำให้หลี่หรงยิ้มพร้อมส่ายหน้า
"จะให้ข้าเดาว่าดินแดนลับแบบนี้น่ะ น่าจะเต็มไปด้วยกับดักมหาประลัยมากกว่า" หลี่หรงตอบ แต่สายตาก็แฝงความกังวล
อี้หลงทำหน้าไม่ใส่ใจนัก แล้วเอามือไปแตะที่ประตูมิตินั้น แสงสีทองสว่างวาบขึ้นราวกับตอบรับััของเขา แล้วเสียงคำรามต่ำๆ ก็ดังขึ้น
มันคือเสียงของัที่ซ่อนอยู่ภายใน ประตูเริ่มเปิดช้าๆ เผยให้เห็นทางเข้าสู่มิติที่เต็มไปด้วยแสงสีเงินและม่านพลังสีฟ้าลึกลับ
"เ้าพร้อมหรือยัง? ไม่ใช่ว่าจะได้เข้าประตูแบบนี้ทุกวันหรอกนะ" อี้หลงกล่าวพร้อมยิ้มเ้าเล่ห์
เข้าสู่มิติแห่งความลับเมื่อก้าวเข้าไปในประตูมิติ พวกเขาพบว่าภายในนั้นเป็นดินแดนลึกลับเต็มไปด้วยกลุ่มควันสีเงินและต้นไม้เรืองแสงลึกลับ พื้นดินปูไปด้วยอัญมณีหลากสีสันที่ส่องประกาย เหมือนกับเดินอยู่ในดินแดนแห่งความฝันทันใดนั้น เสียงหัวเราะเยาะเย้ยก็ดังขึ้นจากความมืด รูปเงาของอสูรในคราบัปรากฏขึ้น มันแยกเขี้ยวอย่างดุร้าย สายตามุ่งร้ายจับจ้องไปที่อี้หลง
"เ้ามนุษย์ผู้บุกรุกดินแดนศักดิ์สิทธิ์! ข้าจะทำให้เ้าได้รู้ซึ้งถึงพลังที่แท้จริง!"
อี้หลงมองไปที่อสูรัตัวนั้นด้วยท่าทีสบายๆ ก่อนจะยิ้มกวนๆ แล้วพูดว่า "เฮ้ๆ เ้าัเฒ่า จะทำให้ข้ากลัวได้จริงหรือ?
ข้าน่ะเป็ถึงผู้มีสายเืัศักดิ์สิทธิ์นะ เ้าคิดว่าจะจัดการข้าได้ง่ายๆ งั้นหรือ?"
ทันใดนั้น อสูรัพุ่งตัวเข้ามา อี้หลงเตรียมพร้อมพลางประสานมือสร้างวงแหวนพลัง "หมัดัอัคคีคำราม"
เปลวเพลิงสีทองะเิออกจากหมัด พุ่งตรงไปที่อสูรั
การปะทะกันทำให้เกิดคลื่นพลังที่ะเืจนพื้นดินสั่นะเื อสูรันั้นโดนพลังหมัดของอี้หลงทำลายเกราะป้องกันไปส่วนหนึ่ง
แต่มันยังยืนหยัดอยู่ได้ มันคำรามด้วยความเ็ปและพุ่งเข้ามาหาเขาอีกครั้ง
อี้หลงหัวเราะออกมาเบาๆ "โอ้โห! ขนาดโดนเข้าไปเต็มๆ แบบนั้น ยังไม่ยอมแพ้อีกเหรอ? เ้านี่ท่าทางจะดื้อไม่เบา!"
การประสานพลังของเพื่อนร่วมทางเจิ้งหยางและหลี่หรงเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเข้ามาช่วย เจิ้งหยางใช้ ดาบสายฟ้าฟาดมังกร ที่ฟาดคลื่นสายฟ้าแรงสูงใส่อสูรมังกร ส่วนหลี่หรงเสริมด้วย ปราณน้ำแข็งหิมะพันปี ที่พุ่งไปแช่แข็งอสูรให้ชะงักไปชั่วขณะ"เยี่ยมไปเลย!" อี้หลงยกนิ้วให้เพื่อนร่วมทางพร้อมกล่าวติดตลก "พวกเ้าทำให้ข้าดูเท่ขึ้นไปอีกนะเนี่ย!"
บทสรุปของการต่อสู้เมื่ออสูรมังกรเริ่มอ่อนแอลง อี้หลงประสานพลังทั้งหมดที่เหลือและปล่อย หมัดมังกรคำรามสลายมืด อีกครั้ง คลื่นพลังหมัดนี้ระเบิดออกจนทั่วบริเวณ อสูรมังกรส่งเสียงคำรามครั้งสุดท้ายก่อนจะสลายกลายเป็นเศษเถ้าถ่านหายไปในอากาศทั้งสามยืนมองเศษเถ้าถ่านด้วยความรู้สึกสะใจที่ผ่านการทดสอบอีกขั้น อี้หลงยืนแหงนหน้ามองท้องฟ้าแล้วกล่าว
"เอาล่ะ! นี่มันแค่จิ๊บๆ ต่อไปข้าจะไม่ยอมหยุดแค่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์นี้แน่ ข้าจะก้าวขึ้นไปให้ถึงระดับเซียนัศักดิ์สิทธิ์ตัวจริง!"
7K
