เช้า
กองบัญชาการกลาง
รายงานชัยชนะย่อยถูกส่งเข้ามา
ศัตรูช้าลง
แนวหน้าได้เวลาหายใจ
หน่วยอาสาเหลือกลับมามากกว่าคาด
ทุกอย่างควรดี
แต่บรรยากาศ…
หนักกว่าเดิม
—
หลินรุ่ยเดินเข้าห้องประชุม
ทุกคนเงียบ
รองแม่ทัพเฉินนั่งอยู่
สีหน้าเรียบเกินไป
ไม่มีคนแพ้ที่ยอมแพ้ง่าย
โดยเฉพาะคนที่มีอำนาจ
—
ประชุมเริ่ม
รองแม่ทัพเฉินโยนรายงานลงโต๊ะ
ปึก
“ข้ามีข้อเสนอ”
เขาลุก
ชี้แผนที่
“แนวตะวันตกถอยมากเกิน”
“ขวัญกำลังใจเริ่มตก”
เขาหันมองทุกคน
“เราต้องชนะสักครั้ง”
หลายคนพยักหน้า
เขาเปิดแผน
โจมตีกลับ
รวมกำลัง
บุกกองหน้าศัตรู
ถ้าสำเร็จ—
จะยึดพื้นที่คืน
เสียงเริ่มดังขึ้น
หลายคนชอบ
เพราะนี่คือแผนที่ดูเหมือนชนะ
—
รองแม่ทัพหันมาหาหลินรุ่ย
“ผู้ช่วยวางแผน”
“คิดเห็นยังไง”
ทุกคนมอง
หลินรุ่ยอ่าน
เงียบ
ถาม
“ถ้าชนะแล้ว?”
อีกฝ่ายตอบทันที
“ยกระดับ士气”
หลินรุ่ยถามต่อ
“แล้วถือพื้นที่ยังไง”
รองแม่ทัพเงียบ
ตอบ
“ค่อยแก้”
หลินรุ่ยพยักหน้า
ถามอีก
“เสบียงเพิ่มจากไหน”
เงียบ
“กำลังสำรอง?”
เงียบ
หลินรุ่ยปิดรายงาน
“งั้นนี่ไม่ใช่แผนรบ”
เขาวางลง
“…นี่คือแผนประกาศข่าวดี”
ห้องเงียบ
—
รองแม่ทัพยิ้ม
ไม่โกรธ
กลับพูดเรียบ
“สงครามไม่ได้ใช้แต่เหตุผล”
เขามองทุกคน
“คนต้องการหวัง”
หลินรุ่ยมองกลับ
ตอบ
“ความหวังที่ต้องใช้ศพซื้อ…”
“…อยู่ได้ไม่นาน”
เงียบ
—
ตอนนั้นเอง
ทหารส่งสารวิ่งเข้ามา
หน้าซีด
“ด่วน!”
เปิดรายงาน
ทั้งห้องนิ่ง
หน่วยลาดตระเวนถูกโจมตี
แผนเคลื่อนกำลังรั่ว
ศัตรูเตรียมรับล่วงหน้า
เงียบ
ชายชราหรี่ตา
ถามสั้น
“รั่วจากไหน”
ไม่มีใครตอบ
รายงานนี้…
เพิ่งออกเมื่อคืน
—
ระบบเด้งขึ้น
ตรวจพบความผิดปกติ
โอกาสข้อมูลรั่ว:
82%
พื้นที่ต้นทาง:
กองบัญชาการกลาง
เงียบ
หลินรุ่ยมองคนในห้อง
ทุกคนยังนั่ง
แต่ตอนนี้…
ทุกคนอาจเป็นศัตรู
—
รองแม่ทัพเฉินพูดขึ้น
“อาจโดนสอดแนม”
หลินรุ่ยมองเขา
ถามทันที
“แผนโจมตีของท่าน”
อีกฝ่ายหัน
“อะไร”
หลินรุ่ยตอบ
“เสนอเร็ว”
“มั่นใจเร็ว”
“ต้องการรวมกำลัง”
เขามองตรง
“…ถ้าข้อมูลรั่ว”
“คนที่ได้ประโยชน์ที่สุดคือใคร”
ห้องเงียบทันที
รองแม่ทัพลุก
แรงกดดันพุ่งขึ้น
“เจ้าจะกล่าวหาข้า?”
หลินรุ่ยตอบเรียบ
“ข้าถาม”
อีกฝ่ายหัวเราะ
“เด็ก”
เขามองรอบห้อง
“สงครามจริงไม่ใช่กระดานหมาก”
หลินรุ่ยตอบทันที
“ใช่”
เขามองกลับ
“…เพราะหมากบนกระดานไม่ตายจริง”
เงียบ
—
ชายชรายกมือ
หยุดทุกคน
เขาไม่มองใคร
แค่พูด
“คืนนี้”
“ปิดกองบัญชาการ”
ทุกคนหน้าเปลี่ยน
เขาพูดต่อ
“ไม่มีใครออก”
“ไม่มีใครส่งคำสั่ง”
“ตรวจใหม่ทั้งหมด”
ก่อนลุก
แล้วหยุด
หันมาหาหลินรุ่ย
“เจ้าอยู่”
—
ทุกคนออกไป
เหลือสองคน
ชายชราวางหมากดำสามตัว
ถาม
“ถ้ามีคนขายสงคราม”
“เจ้าจะทำยังไง”
หลินรุ่ยมองหมาก
เงียบ
ก่อนตอบ
“จับ”
ชายชราถามต่อ
“แล้วถ้าคนนั้น…”
เขาวางหมากตัวใหญ่
“…เก่งมาก”
หลินรุ่ยตอบ
“ยิ่งต้องจับ”
ชายชรายิ้มบาง
แล้วพูดประโยคเดียว
“ดี”
เขาวางแฟ้มลง
ด้านหน้าสลัก
รายชื่อผู้ต้องสงสัย
หลินรุ่ยเปิด
หน้าแรก
ชื่อเดียว
รองแม่ทัพเฉิน
หน้าถัดไป
เขาหยุด
เพราะมีชื่ออีกคน
คนที่เขาไม่คิดว่าจะอยู่ตรงนั้น
ฉีเหยียน
—
ระบบเด้งขึ้น
ภารกิจใหม่
ค้นหาผู้ขายสงคราม
เวลาคงเหลือ:
72 ชั่วโมง
คำเตือน:
ถ้าเลือกผิด
อาจแพ้โดยไม่ต้องรบ
ตอนที่ 43 จบ
ตอนต่อไป: ตอนที่ 44 — คนที่น่าสงสัยที่สุด บางครั้งอาจเป็นคนที่อยากให้เจ้าสงสัยเขา