ทันทีที่ทั้งคู่เดินพ้นประตูห้องพักเข้ามา ร่างสูงก็ก้มลงจูบคนตัวเล็ก ริมฝีปากหนาประกบริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อน ก่อนที่มือหนาจะขยับไปดันปิดประตูและลงกลอนอย่างเรียบร้อย
ชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวขึ้นและพาคนตัวเล็กไปนอนบนเตียง ก่อนที่เขาจะตามขึ้นคร่อมบนตัวเธออย่างไม่รีรอ
มือหนาขยับบีบเค้นครึงไปทั่วร่างบาง รู้สึกรำคาญใจเล็กน้อยที่บนตัวเธอมีเครื่องประดับอะไรก็ไม่รู้มากมายเต็มไปหมด แต่มันก็ยังไม่ใช่อุปสรรคของเขา
ัก้มจูบหญิงสาวใต้ร่างอย่างหื่นกระหาย เขาส่งลิ้นสากเข้าชอนไชลิ้มรสหวานจากโพรงปากเธออย่างไม่ปรานี
ร่างบางก็จูบตอบกลับอย่างค่อยเป็ค่อยไป ถึงเธอจะเคยดูหนัง AV มาบ้าง แต่หญิงสาวก็ยังไม่เคยลองกับใครเลยสักครั้ง เขาเป็คนแรกที่ได้จูบของเธอไป
ถึงแม้จะรู้สึกเจ็บใจ ที่ต้องมาเสียจูบแรกและเปลืองตัวให้กับผู้ชายเลวๆพันนี้ แต่นี่คือหนทางเดียวที่เธอจะสามารถกำจัดเขาได้
ถ้าการที่เธอต้องเปลืองตัว แต่ได้มาซึ่งความสุขสงบของตัวเธอเองกับผู้เป็พ่อ และสามารถแก้แค้นในสิ่งที่เขาเคยทำไว้กับครอบครัวเธอได้ เธอก็ต้องยอมเสียสละร่างกายของตัวเองแลกเพื่อให้ได้สิ่งเ่าั้มา
มือหนาขยำบีบเค้นทรวงอกอิ่มอันอยู่ใต้ผ้าชุดเดรสสีแดง ก่อนที่เขาจะฉีกมันออกเพื่อตัดปัญหา และโยนมันไปให้พ้นทางความสุขของตนอย่างใจร้อน
หญิงสาวใกับการกระทำของเขา เธอไม่คิดว่าชายหนุ่มจะเป็คนใจร้อนแล้วก็ซาดิสขนาดนี้ ในใจเริ่มกลัว กังวลว่าตนจะทำไม่สำเร็จ แต่ในเมื่อมาถึงขนาดนี้แล้วเธอก็คงต้องทำใจดีสู้เสือ อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิดไป ขอแค่คืนนี้เธอได้ทำอย่างที่ตั้งใจไว้สำเร็จก็พอ
ริมฝีปากหนาก้มลงดูดดุนยอดอกอันชูชันที่ตั้งเด่นตระหง่านบนก้อนเนื้อนวลตรงหน้าอย่างหิวกระหายราวกับเด็กที่กำลังหิวนม
มือบางขยำกำผ้าปูที่นอนเพื่อระบายความรู้สึกเสียวซ่านที่เธอได้รับส่งผ่านมาจากชายหนุ่มบนร่าง
ร่างกายของหญิงสาวผู้อ่อนประสบการณ์นั้นอ่อนปวกเปียก เธอขยับบิดตัวเกร็งตามจังหวะการตวัดลิ้นของชายหนุ่ม ไม่เคยคิดเลยว่าความรู้สึกใน่เวลาแห่งการมีความสัมพันธ์กับเพศตรงข้ามจะทำให้เธอเสียความเป็ตัวเองได้มากขนาดนี้
เธอสูดหายใจเข้าเต็มปอด พยายามสะกดอารมณ์อ่อนไหวของตัวเองไม่ให้รู้สึกตามไปกับเขา เธอจะปล่อยให้ความ้ามาเข้าครอบงำจิตใจไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคืนนี้ก็ถือว่าเธอล้มเหลว
่เวลานี้แหละเหมาะสมที่สุด เวลาที่ชายหนุ่มกำลังลุ่มหลงดื่มด่ำกับร่างกายของเธอจนไม่ทันได้ระวังตัว
เมื่อคิดได้ดังนั้น มือบางทั้งสองข้างก็ปล่อยผ้าปูที่นอน ก่อนจะขยับมาสางเข็มอาบยาพิษที่เธอซ่อนเก็บไว้อยู่เต็มบนศีรษะ และหวังจะใช้มันทิ่มแทงที่แผ่นหลังของชายหนุ่มเพื่อจัดการเขา
ในขณะที่มือบางทั้งสองข้างของหญิงสาวกำลังจะปักเข็มลงบนหลังของชายหนุ่ม จู่ๆแขนแข็งแรงของชายฉกรรจ์ก็ยกขึ้นฟาดฟันกับมือบางทั้งสองข้าง จนเข็มพิษทั้ง 8 เล่มต้องร่วงหล่นลงพื้นกระจัดกระจาย
เมื่อรู้ว่าเหยื่อของตนรู้ตัวแล้ว เธอจึงรีบลุกขึ้นจากที่นอน และดึงกระชากเอาผ้าม่านมาทำเป็ชุดเดรสเพื่อกำบังร่างกายของตัวเองจากสายตาของชายหนุ่มฉกรรจ์ตรงหน้า
“คุณรู้ตัวั้แ่เมื่อไหร่” หญิงสาวถามเอาความ เพราะเธอก็อยากจะรู้จุดอ่อนของตัวเอง ว่าตนนั้นบกพร่องตรงไหนถึงทำให้เป้าหมายรู้ตัวได้
“ั้แ่ที่เธอเดินเข้ามา” เขาตอบเสียงเรียบ ก่อนจะพูดอธิบายเพิ่มเติมให้เธอได้เข้าใจกระจ่างมากขึ้น
“ผู้หญิงเที่ยวกลางคืน ไม่มีใครเขาแต่งตัวแบบเธอกันหรอกนะ ั้แ่หัวจรดเท้าไม่มีอะไรเข้ากันสักอย่าง”
เขาพูดพร้อมกับเดินย่างสามขุมเข้าไปหาหญิงสาว และใช้มือลูบสร้อยเพชรบนคอของเธอก่อนจะเลื่อนลงมาที่เนินอกอิ่ม และกระชากดึงจนมันหลุดออกจากคอเธอมาอย่างง่ายดาย
“ฉันคิดไว้อยู่แล้วเชียวว่าเครื่องประดับพวกนี้จะต้องไม่ใช่เครื่องประดับธรรมดาอย่างแน่นอน”
พูดจบประโยคเขาก็ขยับมือเลื่อนไปบีบคางเธอด้วยความแรง ทำให้หญิงสาวรู้สึกเจ็บ แต่ก็ต้องเก็บอาการเอาไว้ ไม่แสดงออกให้ศัตรูเห็นว่าตนกำลังขวัญเสีย
“ใครส่งเธอมา!” เขาตะคอกใส่หญิงสาวตรงหน้าอย่างเกรี้ยวกราด สาตาเต็มไปด้วยอารมณ์แห่งโทสะ
“ต่อให้ฉันต้องตาย แกก็ไม่มีวันรู้” เธอจ้องหน้าเขาก่อนจะพูดตอบโต้อย่างท้าทาย ซึ่งทำให้ชายหนุ่มเืร้อนขึ้นหน้า อารมณ์โทสะที่มีอยู่แล้ว ยิ่งบันดาลโทสะเพิ่มพูนมากขึ้น
เพียะ!
เขาฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าเธอด้วยอารมณ์โกรธ พร้อมกับพูดตวาดเสียงดังลั่นอย่างรู้ทันคู่ปรับของตน
“คายออกมา”
“แค่กๆ” ร่างบางไอด้วยอาการสำลัก พร้อมกับคายใบมีดโกนที่เธออมซ่อนไว้อยู่ในปากออกมาอย่างไม่สามารถปิดบังได้
ริมฝีปากบางบัดนี้มีเืไหลซิบๆอยู่ที่มุมปาก เพราะแรงจากฝ่ามือของชายหนุ่มที่กระแทกลงบนใบหน้าด้วยความแรง
“คิดจะกำจัดฉัน มันไม่ง่ายหรอกนะ”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงอันเยือกเย็น แต่กลับทำให้คนฟังรู้สึกขนลุกซู่ ััได้ถึงรังสีอำมหิตที่กำลังแผ่ซ่านอยู่รอบๆตัวเขา
มือหนาจับบีบแขนบางด้วยความแรง หวังจะใช้กำลังบังคับให้เธอซัดทอดถึงผู้ว่าจ้างที่ส่งตัวเธอมา
“ตอบฉันมา ใครส่งเธอมาเก็บฉัน” เขาตวาดเธออีกครั้งอย่างเอาความ
“ต่อให้แกฆ่าฉันตาย ฉันก็จะไม่มีวันบอกแก” เธอพูดพร้อมกับจ้องหน้าเขาอย่างไม่เกรงกลัว ทั้งๆที่ในใจนั้นกลัวเขาจนแทบอยากจะร้องไห้ออกมา
“ฉันไม่ฆ่าเธอหรอก ทำแบบนั้นมันง่ายเกินไป” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับก้มลงไปหอมแก้มหญิงสาวอย่างบ้ากาม
“ผู้หญิงสวยๆอย่างเธอ ถ้าปล่อยให้ตายง่ายๆ ฉันคงจะเสียดายแย่ อย่างน้อย ถ้าวันไหนฉันเบื่อเธอฉันก็แค่ส่งเธอไปเป็ของเล่นของลูกน้องฉันต่อ หรือไม่ก็อาจจะทำให้เธอกลายเป็สินค้าของฉัน ฉันก็คงจะได้กำไรจากตัวเธออยู่ไม่น้อย” เขาพูดกระซิบที่ข้างหูเธอจนทำให้หญิงสาวขนลุกซู่
มือบางกำเข้าหากันแน่นด้วยความเจ็บใจ เธอประมาทผู้ชายคนนี้มากเกินไป คิดว่าผู้ชายบ้ากามอย่างเขาจะหลงเสน่ห์ตนจนไม่ทันระวังตัว แต่ที่ไหนได้เธอกลับแพ้ให้เขาราบคาบอย่างไม่เป็ท่า
หญิงสาวแอบขยับมือไปปลดกำไลเงินของตนแปลเปลี่ยนมันให้กลายสภาพมาเป็มีดพก หวังจะแทงชายหนุ่มตรงหน้า ถึงมันจะไม่สามารถฆ่าเขาให้ตายได้ แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เขาเจ็บตัว เพื่อเปิดทางให้เธอสามารถหนีเอาตัวรอดจากเขาได้
แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ทำอะไรเขา มือหนาก็ขยับมาจับรั้งมือบางเอาไว้ ก่อนที่เขาจะบิดข้อมือของเธอ จนทำให้เ้าหล่อนต้องยอมปล่อยอาวุธในมือลงพื้นอย่างไม่มีทางเลือก
ใบหน้าสวยได้แต่กัดฟันอดทนกับความเ็ปที่ตนได้รับจากการกระทำของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่มีทางสู้
“ไอเทมลับเยอะจังเลยนะ แต่น่าเสียดาย เธอยังอ่อนหัดเกินไป” เขาจ้องหน้าเธอ ก่อนจะพูดจาข่มขู่อย่างคนที่ได้เปรียบ
“คิดจะฆ่าฉัน รู้จักฉันดีพอหรือยังสาวน้อย” เขาพูดจาอย่างดูถูกเย้ยหยันเธอ
ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น พร้อมๆกับเสียงของชายหนุ่มที่อยู่หน้าห้อง ซึ่งขึ้นมาตามคำสั่งของผู้เป็นาย
“นายครับ พวกผมมาแล้วครับ” เสียงของสิงห์ดังอยู่หน้าห้องบอกให้บุคคลภายในห้องรู้ว่าเขานั้นได้มาถึงแล้ว
“เข้ามา” ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบ แต่กลับแสดงถึงอำนาจบารมีของเขาอย่างเห็นได้ชัด
สิ้นเสียงสั่งของผู้เป็นาย ประตูห้องก็ถูกเปิด ก่อนที่จะปรากฏร่างของชายหนุ่มฉกรรจ์สองคนซึ่งกำลังเดินเข้ามาในห้องนี้
ทั้งสองใช้สายตาสำรวจสถานการณ์ภายในห้อง ก่อนจะหันมองหน้ากันอย่างเข้าใจเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นในสถานที่นี้ก่อนหน้านั้น
“ไม่มีอะไรแล้ว ให้คนมาเก็บกวาดห้องนี้ด้วย” ผู้เป็นายบอกกล่าวแก่ลูกน้องของตน
“ส่วนเธอ ถ้าฉันไม่อนุญาต เธอก็ตายไม่ได้” เขาพูดพร้อมกระชากแขนของหญิงสาวบังคับให้เธอเดินตามตนไปอย่างเผด็จการ
560
