เจ้าเมืองอาริโนที่คุกเข่าอยู่ได้มองผู้นำพาแห่งความมืดโดนมังกรวารีพุ่งชน เลือดของผู้นำพาแห่งความมืดสาดกระจายไปทั่วทั้งเมืองราวกับว่าดอกไม้ไฟในยามค่ำคืน
เจ้าเมืองอาริโนฝืนลุกขึ้นมา แขนทั้งสองข้างได้กลายเป็นเนื้อบด กระดูกภายในได้โผล่ออกมาจากแขนทั้งสองบริเวณแขนไม่มีแผลจากภายนอกแต่แผลมาจากภายในเหมือนกับว่าขวดน้ำที่เล็กนิดเดียวแต่ใส่น้ำยังไม่มีสิ้นสุดจึงระเบิดขึ้นมา
นิโรได้เดินมาอยู่ที่หลังของเจ้าเมืองอาริโนก่อนจะพูดว่า
“ครั้งนี้ผู้นำพาแห่งความมืดได้ตายแน่”
เจ้าเมืองอาริโนได้หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“ฮ่า ๆ ตามไป”
เจ้าเมืองอาริโนได้ก้าวเท้าไปหนึ่งเท้าก่อนจะล้มลงไป
นิโรตกใจมากและคว้าแขนเจ้าเมืองอาริโนมา เจ้าเมืองอาริโนจึงทรงตัวก่อนจะพูดออกไป
“โทษทีลุง ฉันใช้ลมปราณเยอะไปหน่อย”
นิโรมองสภาพแขนของเจ้าเมืองอาริโนและพูดขึ้นมา
“ไหวแน่หรือ”
“ไหวลุงตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือผู้นำพาแห่งความมืด”
นิโรแสดงสีหน้าแปลกใจออกมาแล้วมองไปที่ผู้นำพาแห่งความมืด เจ้าเมืองอาริโนเห็นแล้วรู้สึกว่ามันผิดปกติจึงถามไป
“ลุงมีอะไร”
“ฉันรู้สึกว่ามีม่านพลังธาตุน้ำกั้นการโจมตีของฉันเอาไว้”
เจ้าเมืองอาริโนมองไปที่ผู้นำพาแห่งความมืดที่กำลังจะกระเด็นลอยออกไป เขาไม่เห็นม่านพลังอะไรเลย ในจังหวะที่ผู้นำพาแห่งความมืดลอยไปที่ค่ายกันป้องกันเมืองพอดี อยู่ ๆ ผู้นำพาแห่งความมืดได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
“อะไรกัน”
ตอนนี้ทุกคนทั่วเมืองได้ตกใจไม่ใช้แค่เจ้าเมืองอาริโนกับนิโรเท่านั้น ฟู่ฉาง เงาสีดำปริศนาและคนอื่น ๆ ได้ตกใจการหายตัวไปของผู้นำพาแห่งความมืดส่วนมังกรวารีชนกับค่ายกลป้องกันเมือง
เปรี้ยง เปรี้ยง แกรก แกรก
มังกรวารีชนกับค่ายกลป้องกันเมืองจนค่ายกลรับไม่ไหวเกิดรอยแตกออกมา ทว่ายังสามารถรับการโจมตีของนิโรเต็มกำลังได้
เจ้าเมืองอาริโนได้หันไปทางนิโรก่อนจะพูดออกมา
“ยันจากนักปราชญ์อู๋ฉินอยู่ไหน”
“ถูกผู้นำพาแห่งความมืดทำลายไปแล้ว”
เจ้าเมืองอาริโนโกรธขึ้นมาใหญ่ ก่อนจะด่านิโรลงไป
“ให้ผู้นำพาแห่งความมืดทำลายได้ไง ไร้ประโยชน์ ทีนี้จะหาตัวมันเจอไหม”
นิโรไม่คาดคิดเลยว่าอาริโนที่ตนเองเลี้ยงดูมาเสมือนหลานแท้ ๆ ในไส้กล้าด่าตนเอง
“แกว่าไง อาริโนข้าเลี้ยงแกมาตั้งแต่เด็กแล้วยังพูดกับฉันอย่างนี้หรือ”
เจ้าเมืองอาริโนไม่สนใจนิโรก่อนจะหยิบเม็ดยาสีเขียวเงางามออกมากิน และตะโกนออกไป
““เปิดค่ายกล ทหารทั้งหมดออกไปตามหาผู้นำพาแห่งความมืด ใครเจอแล้วฆ่าผู้นำพาแห่งความมืดได้ฉันจะให้ 100,000เหรียญทอง” ”
เจ้าเมืองอาริโนวิ่งไปทางที่แจ๊คหายตัวไป นิโรถอนหายใจเพราะทำอะไรไม่ได้ก่อนที่จะตามอาริโรไปด้วย นิโรรู้ว่าถ้าไม่สามารถฆ่าผู้นำพาแห่งความมืดได้ อาริโนจะเสียทั้งทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าเมืองหรือทองเงินและเป็นศัตรูกับสมาคมนักผจญภัยด้วย
…………
สถานที่แห่งหนึ่ง บ้าน ร้านค้ากลายเป็นซากเพราะแรงกระแทกของผู้นำพาแห่งความมืด ภายในพื้นที่นี้มีควันลอยออกมาเสียงร้องเจ็บปวดของชาวบ้านที่โดนลูกหลง เสียงร้องไห้ของแม่เด็กกำลังจะกอดลูกของตนเองที่แน่นิ่งไปแล้วและเสียงเท้าทหารที่กำลังจะวิ่งออกไปนอกเมือง
ในสถานที่แห่งนี้มีแต่คนออกห่าง น่าแปลกคือมีผู้หญิงผมสีแดงสดใส หน้ารูปไข่ ดวงตามีสีแดงชาด ริมฝีปากแดงเรื่อ ผู้หญิงคนนี้คือฟู่ฉาง
ที่น่าแปลกเวลาฟู่ฉางเดินนั้นจะไม่มีใครสังเกตเห็นเธอเลยราวกับว่าเธอเป็นแค่ธาตุอากาศเท่านั้น
เป้าหมายการมาครั้งนี้ของฟู่ฉางคือ มือคู่หนึ่งที่ตกไปอยู่ข้าง ๆ กองขยะ มือคู่นี้ได้ถูกตัดโดนคมดาบที่แหลมคม มือคู่นี้เหมือนกับมือธรรมดาทั่วไปแต่สิ่งที่มันไม่ธรรมดาคือเลือดในมือไม่ได้แตกกระจายออกจากกัน
เลือดในมือคู่นี้ได้รวมกันอยู่ในมืออย่างน่ามหัศจรรย์ เลือดไหลไปทางเส้นเลือดแล้วเจอกับจุดที่ถูกตัดขาดแต่ทว่ามันไม่ได้ไหลออกจากมือเลย เลือดได้ไหลกลับเข้าไปในมือเหมือนเดิม
ถ้าปล่อยมือข้างนี้เอาไว้ มันจะมีชีวิตได้ด้วยตนเองไปถึง10ปีหรืออาจมากกว่านั้น
ใช่แล้วมือคู่นี้เป็นของแจ๊คเอง สิ่งที่แจ๊คก็ยังไม่ทราบเหมือนกับว่าทำไมเลือดถึงไม่กระจายออกมาแต่กลับทำงานราวกับมีชีวิตได้อย่างน่ามหัศจรรย์เลย
ฟู่ฉางหยิบมือคู่นี้ขึ้นมาก่อนจะพูดว่า
“นายมาสายไป”
เงาสีดำได้ปรากฏขึ้นข้างหลังของฟู่ฉาง ก่อนจะพูดว่า
“ฉันไม่ได้มาแย่งเธอหรอกไม่ต้องห่วงไป เธออย่าลืมข้อตกลงที่ทำเอาไว้ละ”
เงาสีดำพูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธเล็กน้อยก่อนจะหายตัวไป
ฟู่ฉางหยิบโหลทดลองหรือโหลที่ดองศพขึ้นมาก่อนจะใส่มือคู่นั้นลงไป และได้หยดเลือดของตนเองไปในด้านบนของขวดโหลเลือดได้ไหลไปทั่วทั้งขวดโหลก่อนที่จะกลายเป็นคริสตัลสีแดงสดผลึกพลังงานทุกสิ่งทุกอย่างไม่ให้เข้าและออกภายในโหลทดลองนี้ได้
“สิ่งนี้จะสามารถแลกเปลี่ยนผู้นำพาแห่งความมืดในอนาคตได้”
ฟู่ฉางเก็บขวดโหลลงไปในแหวนมิติก่อนที่จะเดินหายไปในความมืด
................................................................
แจ๊คตอนนี้ได้ใช้พลังจิตเอาเล็กน้อยหยิบยาฟื้นฟูระดับ ต่ำมากออกมา 2 ขวด 1ขวดราดไปทั่วตัวและอีกขวดกินเข้าไป แจ๊คไม่รู้ตัวว่าตอนนี้ว่าเขาอยู่ที่ไหนแล้ว พลังจิตฟื้นฟูเร็วกว่าพลังกายมาก เลยสามารถใช้พลังจิตข้ามมิติไป 13 ครั้งแล้ว
ยาฟื้นฟูที่กินไปขวดที่สอง ยาได้ลงมาตรงหัวใจ หัวใจเต้นแรงขึ้นมากพร้อมกับซ่อมแซมอวัยวะภายในก่อน ยาฟื้นฟูที่ราดลงในตัว กระดูกเรืองแสงออกมาก่อนที่จะมีเซลล์เล็ก ๆ แตกตัวออกมาจากเซลล์ที่เหลืออยู่ตามตัวจากเซลล์เป็นเลือด เส้นเลือด หลอดเลือด เส้นเอ็น กล้ามเนื้อ และผิวหนังตามลำดับ
หลังจากผ่านไปไม่นานร่างกายเริ่มที่จะขยับได้แล้ว แจ๊คจึงได้ลุกขึ้นมามองดูสิ่งรอบด้านปรากฏว่าเขาอยู่ที่ไหนไม่รู้
ต้นไม้ได้แห้งเหี่ยวตายไปหมดสิ้น ต้นไม้ที่แจ๊คอาศัยอยู่ด้วยก็ตามทีต้นไม้แต่ละต้นเหมือนกับว่าได้ตายลงตามธรรมชาติ
แต่น่าแปลก ต้นไม้มีสีดำสนิททว่าใบไม้ตามพื้นยังมีสีน้ำตาลอมดำทำไมสีมันไม่เหมือนกัน ดูจากต้นไม้แล้วบอกได้เลยว่าตายมาแล้ว10กว่าปีแต่ใบไม้ร่วงครั้งล่าสุดน่าจะ 2 ปีที่แล้ว
ตอนนี้แจ๊คอยู่บนกิ่งไม้ต้นหนึ่งมีขนาดพอที่จะแบกคนหนึ่งคนไหว นี้มันได้ตายไปแล้วถ้าตอนยังมีชีวิตอยู่จะใหญ่ขนาดไหน
ก่อนที่แจ๊คจะสงสัยไปมากกว่านี้ หู่เสวียได้ส่งเสียงมาจากจิตบอกกับแจ๊คว่า
[นายต้องทำลายเลือดทั้งหมดที่หยดลงไปในเมืองเดี๋ยวนี้เลย]
[เลือดอะไร]
[เลือดของนายไง]
[ทำไมต้องทำลาย เดี๋ยวมันก็แห้งไปตามกาลเวลาเอง]
[นายจำได้ไหมว่าทำไมชั้นปีศาจน้อยถึงได้เปลี่ยนเลือดในร่างกายใหม่หมด]
แจ๊คคิดว่าเอาอีกหรือ เขาจะไปรู้ได้ไงเวลาอ่านหนังสือยังไม่มีเลย โดนตามล่าตัวอยู่อีกด้วยนี้จะไปมีอารมณ์ห่วงเลือดที่ออกจากร่างกายทำไมเดี๋ยวก็ฟื้นฟูเลือดได้อีก แม้ว่าจะคิดอย่างนั้นแต่ยังตอบไป
[ไม่รู้]
[เพราะเลือดเป็นศูนย์กลางการฟื้นฟูร่างกายยังไง ที่ปีศาจต้องเปลี่ยนเลือดก่อนอันดับแรกมี 2 เหตุผล 1เพื่อยกระดับการฟื้นฟูและพลังในตัว 2เพื่อในเลือดมันมีชีวิตขึ้นมายังไงละ]
แจ๊คตกใจ อะไรนะเลือดมีชีวิต
[มันมีชีวิตได้ยังไง ในเมื่อ....]
แจ๊คกำลังจะเถียงกลับแล้วมองมาที่ร่างของตนเอง ปรากฏตัวเลือดที่ควรที่ไหลออกไปกลับเกาะติดกันราวกับแม่เหล็กดูด เลือดที่เกาะติดกันรวมกันก่อนจะฟื้นฟูร่างกายของแจ๊ค เลือดในตัวมันทำแบบนี้กันหมด กิ่งไม้ที่เขานอนตอนแรกก็ไม่มีรอยเลือดเลย
แจ๊คถามด้วยความสงสัย
[มันมีชีวิตได้ยังไง]
หู่เสวียได้ตอบกลับมาอย่างรวดเร็วว่า
[ไม่มีเวลาแล้วทำลายเลือดที่หยดลงไปในเมืองเร็วเข้า]
[ทำลายยังไง]
[นายคิดถึงเลือดที่ไม่ได้อยู่ในบริเวณร่างกายนาย ก่อนจะสั่งมันว่าทำลายตัวเอง]
แจ๊คได้ทำตามอย่างรวดเร็ว ตั้งสติไว้ที่เลือด สิ่งที่น่าตกใจเกิดขึ้นมาพอแจ๊คตั้งสติไปที่เลือด เลือดทุกหยดราวกับเด็กน้อยที่วิ่งเข้าหากันและจะวิ่งไปวิ่งมาในร่างกายของแจ๊ค มันดูราวกับลูกอ๊อดที่เขาดูตอนเด็ก ๆ เลย เจอแล้วเลือดที่ไม่ได้อยู่ในร่างกาย
แจ๊คสั่งเลือดที่ไม่ได้อยู่ในร่างกายให้มันทำลายตัวเอง ก่อนเลือดทั้งหมดในเมืองได้แตกกระจายออกจากกันและสลายหายไปไม่ทิ้งคราบเอาไว้
แต่มันมีอยู่ก้อนหนึ่งที่ไม่สามารถทำลายได้ไม่ว่าจะพยายามเท่าไรก็ตามที
แจ๊คจึงบอกกับหู่เสวียว่ามันมีเลือดก้อนหนึ่งที่ทำลายไม่ได้ เหมือนมีอะไรกั้นเขาเอาไว้ไม่ให้ตนเองสื่อสารกัน
...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................