หลังจากการทดสอบพลังศักดิ์สิทธิ์ผู้ที่ผ่านบททดสอบมีเพียงแค่ครึ่งหนึ่งจากทั้งหมดที่ได้เข้ารอบต่อไปและผู้ที่ตกรอบจะถูกลดขั้นในการเป็เทพลําดับที่ตํ่าลงมามีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด
เมื่อสิ้นสุดบททดสอบแรกประตูสู่ทางเข้าบททดสอบที่สองก็ถูกเปิดขึ้นต่อหน้าเทพทุกคนที่ได้ผ่านการทดสอบอย่างกะทันหันโดยที่ไม่สามารถทราบได้เลยว่าประตูข้างหน้าจะคือบททดสอบอะไร
สภาพแวดล้อมเปลี่ยนไปและบิดเบี้ยว แปรสภาพเป็ภูมิทัศน์ที่มืดมิดและต้องห้าม หน้าผาขรุขระปรากฏขึ้นในระยะไกล ปกคลุมไปด้วยหมอกที่น่าขนลุกที่บดบังทัศนวิสัย พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเทพแต่ละคนรู้สึกแข็งอย่างน่าใ ราวกับน้ําหนักของหายนะที่กําลังจะเกิดขึ้นกดทับเขา
'บรรยากาศแบบนี้มันคืออะไรกัน' หมายเลข 465 กล่าวขึ้น
เสียงกระซิบแปลก ๆ ดังก้องไปทั่วความเศร้าโศก ทําให้กระดูกสันหลังสั่นสะท้านแม้ความมืดจะกดดันจากทุกทิศทุกทาง แต่เรายังคงสติไว้ได้อยู่ ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องที่กระอักเืก็ทะลุอากาศทําให้หมายเลข 465 เยือกแข็ง พวกเขาหันไปเห็นร่างหนึ่งยืนอยู่ไกลๆ ปกคลุมไปด้วยความมืด มันเป็เงาของความหวาดกลัวในรูปแบบที่ไม่สามารถจินตนาการได้ดวงตาของมันเปล่งประกายด้วยั์ตาสีแดง เมื่อมันกวักมือเรียกพวกเขาเข้ามาใกล้
แม้จะมีสัญชาตญาณภายในจิตใจบอกให้เขาวิ่งหนีไปแต่ร่างกายกับถูกดึงดูดให้เข้าไป จะว่ายังไงดีละมันเหมือนกับถูกดึงดูดด้วยพลังอะไรสักอย่างจนควบคุมสติตัวเองไม่ได้
จากนั้นจู่ ๆ พื้นดินก็ไหลลงเบื้องล่างส่งหมายเลข 465 ร่วงลงเหวเบื้องล่าง เมื่อพวกเขาล้มลงความมืดก็อยู่รอบตัวพวกเขากลืนพวกเขาทั้งหมดลงในทะเลแห่งเงามืดและความสิ้นหวัง
เมื่อดวงตาของหมายเลข 465 ปรับตัวเข้ากับแสงสลัวของห้องพวกเขาเห็นร่างสูงตระหง่านต่อหน้าพวกเขาปกคลุมไปด้วยเงาหมุนวนที่ดูเหมือนจะบิดเบี้ยวและเงาของมันบิดเบี้ยวและพิลึกพิลั่น โดยมีแขนขายาวที่ดูเหมือนจะยืดออกไกลอย่างเหลือเชื่อ
ลักษณะของร่างถูกบดบังด้วยความมืด แต่การปรากฏตัวของร่างนั้นเปล่งออร่าแห่งความชั่วร้ายที่เติมเต็มห้องด้วยความรู้สึกหวาดกลัวที่เห็นได้ชัดเจน ดวงตาของมันเปล่งประกายด้วยแสงที่ไม่บริสุทธิ์เจาะเข้าไปในหมายเลข 465 ด้วยความรุนแรงที่ส่งตัวสั่นลงกระดูกสันหลังของพวกเขา
เมื่อร่างขยับเข้ามาใกล้รูปร่างของมันดูเหมือนจะเปลี่ยนไปและเปลี่ยนไปแปรสภาพเป็รูปร่างที่น่าสยดสยองที่ท้าทายคําอธิบาย ราวกับว่าแก่นแท้ของความชั่วร้ายได้เกิดขึ้นในรูปแบบทางกายภาพ ซึ่งเป็การผสมผสานระหว่างฝันร้ายและความสิ้นหวังอย่างพิสดาร
เสียงของมันเมื่อมันพูดก็ดังก้องไปทั่วห้องราวกับเสียงระฆังงานศพส่งคลื่นแห่งความหวาดกลัวซัดเข้าใส่หมายเลข 465 แต่ละคําหยดด้วยความอาฆาตพยาบาทและดูถูก เป็เครื่องเตือนใจอันเยือกเย็นถึงความน่าสะพรึงกลัวที่รอพวกเขาอยู่ในสถานที่ที่ถูกกล่าวหาแห่งนี้
ห้องรอบตัวพวกเขาเงียบอย่างน่าขนลุกความมืดที่กดขี่กดเข้ามาจากทุกด้าน ครู่หนึ่งหมายเลข 465 รู้สึกตื่นตระหนกไม่แน่ใจว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนหรือลงเอยอย่างไรในสถานที่ที่น่ากลัวแห่งนี้
แต่เมื่อประสาทััของพวกเขาค่อยๆ กลับมา ห้องนี้เป็โพรงที่มีผนังขรุขระซึ่งดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด สัญลักษณ์แปลกๆ มากมายตามผนัง
"อ่า เทพผู้น่าสงสารอีกองค์หนึ่งกล้าท้าทายฉัน" ปีศาจถ่มน้ําลาย เสียงของมันดังเยาะเย้ยและเยาะเย้ย "เ้าเชื่องั้นรึว่าตัวเองจะชนะข้าได้เ้าหนู"
"แกเป็ใครกันแน่!' หมายเลข 465 ะโขึ้นท่ามกลางความมืดมิด
สายตาที่น่ากลัวของปีศาจจ้องมองไปที่เทพเ้าดวงตาของมันเปล่งประกายด้วยความอาฆาตพยาบาทในขณะที่มันพูด"งั้นพระเ้าน้อย คุณกล้าท้าทายฉันเหรอ"
"ออกมาซะ!'
ริมฝีปากของปีศาจม้วนงอเป็รอยยิ้มที่โหดร้ายเผยให้เห็นฟันหยักเป็แถวที่ดูเหมือนจะส่องแสงระยิบระยับในแสงสลัว "อ่า ช่างน่าขบขันเหลือเกิน" มันหัวเราะเบา ๆ "แต่คุณเชื่อจริงๆ หรือว่าเ้าสามารถเอาชนะฉันได้? เ้าเป็อะไรมากไปกว่าหุ่นเชิดของสิ่งที่เรียกว่าสิ่งมีชีวิตที่สูงกว่า?
"สิ่งที่เ้ากําลังทําอยู่คือการรวบรวมพลังศักดิ์สิทธิ์อันน้อยนิดงั้นรึ " ปีศาจหัวเราะเบาๆ "นั้นเทียบไม่ได้กับคนที่จัดการข้าเลยนะ"
ด้วยเสียงคํารามที่หนวกหูปีศาจพุ่งไปข้างหน้าร่างใหญ่ของมันพุ่งขึ้นไปในอากาศด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว กรงเล็บของมันฟันผ่านอากาศราวกับเคียว ทิ้งร่องรอยของพลังงานความมืดไว้ในอากาศขณะที่มันพยายามฉีกเนื้อออกจากกระดูก
หมายเลข 465 ตอบสนองด้วยปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วปานสายฟ้าดาบของพวกเขากระพริบในแสงสลัวขณะที่พวกเขาปัดป้องการโจมตีของปีศาจด้วยความแม่นยํา การปะทะกันแต่ละครั้งส่งคลื่นกระแทกกระเพื่อมไปทั่วห้องเสียงกรงเล็บปะทะดาบก้องกังวานจากผนังด้วยเสียงคํารามที่ทําให้หูหนวก 'นี้มันเร็วเกินไปแล้ว เราแทบมองไม่เห็นอะไรเลย'
แต่ปีศาจก็ไม่หยุดยั้ง การโจมตีของมันในขณะที่มันทะลวงไปข้างหน้าด้วยความดุร้ายอํามหิต ดูเหมือนว่าจะดึงความแข็งแกร่งจากความมืดการเคลื่อนไหวของมันลื่นไหลและรวดเร็วในขณะที่มันพยายามเอาชนะคู่ต่อสู้ด้วยกําลังดุร้ายที่แท้จริง
หมายเลข 465 โต้กลับอย่างสุดกําลัง กล้ามเนื้อของเขาตึงเครียดด้วยการออกแรงเมื่อปะทะกับการโจมตีของปีศาจเพื่อโจมตี
การปะทะกันแต่ละครั้งส่งคลื่นกระแทกกระเพื่อมไปทั่วห้องเสียงโลหะและก้องเล็บก้องกังวานจากผนังเหมือนฟ้าร้อง อากาศแตกด้วยพลังงานมืดและพลังงานศักดิ์สิทธิ์ แต่ปีศาจก็ไม่หยุดยั้งมันกดความได้เปรียบด้วยความดุร้ายอํามหิตการโจมตีของมันมาอย่างไม่หยุดยั้งที่ขู่ว่าจะครอบงําคู่ต่อสู้ในการโจมตีแต่ละครั้งมันพยายามที่จะฝ่าแนวป้องกันของหมายเลข 465 และเรียกร้องชัยชนะให้กับกองกําลังแห่งความมืด
"เทพที่ผ่านมาต่างสิ้นหวังเมื่อเผชิญหน้ากับข้าแต่เ้ากับยืนหยัดต่อสู้ เ้าช่างอวดดีจริงๆ" ปีศาจเริ่มไม่สบอารมณ์กับการป้องกันแต่ละครั้ง
ปีศาจได้ปลดปล่อยคลื่นพลังงานมืดที่ฉีกไปในอากาศราวกับพายุเฮอริเคน โดยทิ้งร่องรอยแห่งความหายนะไว้เื้ับิดเบี้ยวเป็รูปแบบพิสดารยากที่จะจับทางได้
"เ้าคิดจะหลบงั้นรึ ! ฝันไปเถอะ" คลื่นพลังงานความมืดเฮอริเคนพุ่งไปยังทิศทางที่หมายเลข 465 หลบ
แต่หมายเลข 465 ไม่ลังเลและโต้กลับพวกเขาดึงพลังจาก์ด้วยเสียงการรวบรวมพลังรอบตัว ดาบของพวกเขาลุกโชนด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ขณะที่พวกเขาปลดปล่อยการโจมตีโต้กลับที่ทำลายล้าง พลังจากการโจมตีของพวกมันทำให้เกิดคลื่นกระแทกที่กระเพื่อมผ่านความว่างเปล่า ทำลายแนวป้องกันของปีศาจและสะท้อนมันกลับไปพร้อมกับเสียงคำรามแห่งความเ็ป
ด้วยความโกรธแค้นจากการโต้กลับ ปีศาจจึงปล่อยเสียงคำรามออกมา รูปร่างของมันบิดเบี้ยวและแปลกประหลาดขณะที่มันเข้าสู่พลังที่แท้จริงของมัน ด้วยการสะบัดมือที่มีกรงเล็บของมันมันร่ายมนตร์แห่งความมืดมิด กิ่งก้านของเงาเลื้อยออกไปเพื่อดักจับหมายเลข 465 ไว้ในกำมืออันเยือกแข็งของพวกมัน
แต่หมายเลข 465 พุ่งดาบของพวกเขาลงสู่พื้นด้วยความรุนแรง ! เมื่อใบมีดเจาะลงสู่พื้นพลังงานศักดิ์สิทธิ์อันเจิดจรัสก็ปะทุขึ้นจากพื้นดินอาบสนามรบด้วยแสงที่มองไม่เห็น
เมื่อไม่ทันได้ระวังด้วยการแสดงพลังอย่างกะทันหัน ปีศาจจึงถอยกลับรูปร่างของมันบิดเบี้ยวด้วยความเ็ปขณะที่พลังงานศักดิ์สิทธิ์กัดกินเนื้อของมันด้วยเสียงคำราม
ปีศาจส่งเสียงโหยหวนด้วยความเ็ป รูปร่างที่ครั้งหนึ่งเคยทรงพลังเริ่มสะดุดล้มภายใต้การโจมตีของพลังศักดิ์สิทธิ์ ด้วยความสิ้นหวังที่จะพลิกกระแสการต่อสู้ มันจึงเรียกพลังงานแห่งความมืดออกมา ฟาดไปที่หมายเลข 465 ด้วยความหวังที่จะโต้กลับ
ในขณะที่ฝูงปีศาจพุ่งไปข้างหน้าด้วยความดุร้ายที่เพิ่มขึ้น หมายเลข 465 รวบรวมพลังงานศักดิ์สิทธิ์รอบตัวอย่างมหาศาลและยกดาบขึ้นสู่ฟ้า หมายเลข 465 พลังศักดิ์สิทธิ์รอบตัวรวมตัวกันเป็ดาบนับพันที่ส่องแสงระยิบระยับที่แขวนอยู่ในอากาศราวกับกองทัพ์ที่เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ ด้วยพลังจํานวนมากเขาออกคำสั่งให้ดาบเคลื่อนตัว และชี้นำพวกมันด้วยความแม่นยำอย่างไม่มีผิดพลาดไปยังปีศาจที่กำลังจะมาถึง
หมายเลข 465 ชี้นิ้วไปที่ปีศาจพร้อมเอ่ยว่า "ไปซะ"
ในแสงวาบวับ ดาบศักดิ์สิทธิ์พุ่งมายังปีศาจจากทุกทิศทาง ใบมีดที่คมกริบของพวกมันตัดผ่านความมืดด้วยความแม่นยำที่ไม่มีใครเทียบได้ ในการโจมตีแต่ละครั้ง ปีศาจก็ส่งเสียงร้องอย่างเ็ปขณะที่พวกมันถูกแทงทะลุด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ของการโจมตีของหมายเลข 465
จากทั่วทุกมุมของสนามรบ ดาบศักดิ์สิทธิ์ได้โปรยลงมาใส่ปีศาจราวกับพายุที่ไม่มีวันหยุดยั้ง แสงเรืองรองของพวกมันขับไล่เงามืดที่เคยปกคลุมห้องนี้ออกไปในแต่ละ่เวลาที่ผ่านไป พลังงานความมืดของปีศาจก็อ่อนแอลงเรื่อยๆ จนกระทั่งสุดท้ายก็ไม่มีอะไรนอกจากความเงียบในอากาศ
เวลาที่ใช้ในการเคลียร์บททดสอบที่ 2
1 ปี์
-หมายเลข 465
"เฮ้อออในที่สุดเทพที่ถูกคัดเลือกก็ออกมาแล้วสิน่ะพวกเรารอจนรากงอกแล้วนะเนี้ย" หมายเลข ..
"โถ่ๆนายก็ว่าไปพวกเราต้องไปรับน้องใหม่ซะแล้วว" หมายเลข ..