ตอนที่52 กลุ่มคนที่น่าสงสาร
“ท่านเจ้าเมือง...ช่วยดูแลช่างก่อสร้างให้ดีด้วยละ”
นี่คือคำพูดของอิจิโนเสะที่พูดกลับเจ้าเมืองคนใหม่สาเหตุคือช่างก่อสร้างที่ทางระบบจัดมาให้นั้นมีความลับซ่อนอยู่อย่างหนึ่งซึ่งผู้เล่นระดับสูงส่วนมากจะทราบดีโดยเฉพาะกลุ่มผู้เล่นที่เป็นผู้บริหารกิลหรือเจ้าเมือง
ระบบที่ว่านี้คือผู้เล่นสามารถชักชวนช่างก่อสร้างเพื่อให้ช่างก่อสร้างยินยอมอาศัยอยู่ในเมืองต่อและนี่คือเหตุผลที่ผู้เล่นระดับสูงส่วนมากจะถือโอกาสที่ได้รางวัลจากระบบในการชักชวนให้ NPCที่มีฝีมือในการก่อสร้างย้ายมาอยู่ในเมืองของตนเองยิ่งบุคลากรที่มีฝีมือย้ายเข้ามาอาศัยในเมืองมากเท่าไหร่ยิ่งส่งผลดีมากขึ้นเท่านั้นเพราะเท่ากับว่ากิลจะได้ช่างฝีมือมากมายซึ่งส่งผลให้งานก่อสร้างของเมืองในอนาคตทำได้ง่ายยิ่งขึ้นโดยเฉพาะช่างก่อสร้างที่เป็นระดับหัวหน้า
อิจิโนเสะต้องการให้เจ้าเมืองพยายามซื้อใจช่างก่อสร้างให้มากที่สุดจึงถือโอกาสก่อนออกเดินทางกระซิบบอกให้เจ้าเมืองคอยดูแลพวกเขาให้ดีอย่าให้ขาดตกบกพร่อง เพราะในเวลานี้พวกเธอต้องออกเดินทางไปเมืองอู๋โจวเนื่องจากมีภารกิจสำคัญจึงไม่สามารถจัดการเรื่องของช่างก่อสร้างได้เองแล้วภารกิจนี้ก็ไม่มีใครรู้ว่าจะกลับมาทันเวลาก่อนที่การก่อสร้างตลาดการค้าจะเสร็จก่อนหรือเปล่า
“ขอบคุณนะ” ทีช กล่าวขอบคุณอิจิโนเสะ
ทีชนั้นได้สังเกตเห็นแต่ทีแรกว่าอิจิโนเสะแอบก้มไปกระซิบบางอย่างกับเจ้าเมืองคนใหม่ซึ่งเขาพอจะอ่านปากออกของอิจิโนเสะออกว่าเธอนั้นพูดอะไรบ้างเมื่ออิจิโนเสะที่พูดกับเจ้าเมืองเสร็จแล้ว เธอขี่ม้าเข้ามาใกล้ทีชพอดีทีชจึงถือโอกาสกล่าวขอบคุณเธอพร้อมกับส่งยิ้มให้
“ไม่เป็นไร ในเมื่อข้าตัดสินใจขึ้นเรือลำนี้ย่อมต้องทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้” อิจิโนเสะ พูดพร้อมกับยิ้มให้
ทีชที่เห็นอิจิโนเสะยิ้มให้ถึงกับใจเต้นแรงเขาพยายามควบคุมสีหน้าให้เรียบเฉย แต่หากมองให้ดีๆจะเห็นว่าแก้มของเขานั้นแดงขึ้นนิดหน่อย ซึ่งความจริงไม่ว่าใครที่ได้อยู่ใกล้กับอิจิโนเสะนั้นย่อมต้องรู้สึกหวั่นไหวบ้างไม่มากก็น้อยเพราะเธอสวยราวกับนางฟ้าหรือเทพธิดาจริงๆ
ขนาดทีชที่ชอบมิวอยู่แล้วยังแอบรู้สึกหวั่นไหวในใจไม่ได้เพียงแต่ดาร์คและอลาโน่ได้เตือนเขาเอาไว้ว่าห้ามจีบอิจิโนเสะอย่างเด็ดขาดห้ามให้อิจิโนเสะรู้สึกว่าตัวเขาแอบชอบเธอด้วยเพราะถ้าอิจิโนเสะรู้สึกว่าเขาชอบหรือคิดจะจีบเธอเมื่อไหร่ ชีวิตของทีชและกิลAdmiration จะต้องลำบากไปอีกหลายปีเหมือนกับที่ดาร์คและอลาโน่เคยโดนมาแล้วในเกม MO
……
เมืองหังโจว
สงครามตีเมืองระหว่างกิลโอเอซิสและกิลอดาเลียได้ผ่านไปแล้ว 4 วัน ในขณะนี้กำแพงของเมืองหังโจวปรากฏร่องรอยจากการต่อสู้มากมาย จนมีสภาพชำรุดและทรุดโทรมหลายจุดบางจุดก็มีรอยแตกร้าวคล้ายกับว่าจะพังลงมาเมื่อไหร่ก็ได้แต่ทว่าการบุกอย่างหนักของกิลโอเอซิสตลอดทั้ง 4 วันกลับทำให้สมาชิกของกิลโอเอซิสและทหารที่นำมาต้องเสียชีวิตไปแล้วกว่า5,000 คน
ซีโร่ได้เรียกประชุมแม่ทัพอีกครั้ง เพื่อบอกแผนการบางอย่างเป็นแผนการที่เขาได้รับมาจากโลกภายนอกเมื่อไม่นานมานี้แต่ในขณะที่เขากำลังจะบอกแผนการออกไป มัตสึฮิเดะได้พูดขัดขึ้นมาก่อน
“ท่านผู้บัญชาการ ข้าขอโอกาสอีกครั้งเถอะขอรับข้าสัญญาว่าวันนี้ข้าจะบุกขึ้นกำแพงให้สำเร็จให้จงได้” มัตสึฮิเดะขอโอกาสกับซีโร่อีกครั้ง
มัตสึฮิเดะนั้นมีโอกาสนำทัพพร้อมกับนักกีฬาของทีมโอเอซิสและอาซานแต่ 4 วันที่ผ่านมาพวกเขากับล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงเพราะพวกเขานั้นไม่มีโอกาสบุกไปเคาะประตูเมืองได้เลยด้วยซ้ำ
“ข้าจะให้พวกท่านนำทัพเช่นเดิม ข้าแค่จะออกไปจัดการปัญหาให้พวกท่านเท่านั้นสบายใจได้ท่าน ‘มัตสึฮิเดะ’ ข้ายังไว้ใจท่านแม่ทัพเช่นเดิม” ซีโร่ที่เห็นว่ามัตสึฮิเดะคิดมากเนื่องจากทำภารกิจล้มเหลวจึงอธิบายให้แม่ทัพผู้มาจากประวัติศาสตร์เข้าใจ
“พี่ซีโร่ พี่จะออกไปจัดการกับนูย่าให้พวกเรางั้นหรือแล้วพี่จะบุกเข้าไปถึงตัวเธอได้ยังไงกัน” อาซาน ที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้น
‘นูย่า’ มหาจอมเวทแห่งศาสตร์มืดของกิลอดาเลียเธอเป็นพี่สาวของอุลย่าที่ดวลกับมัตสึฮิเดะในวันแรกและนูย่าผู้นี้นี่เองที่ทำให้กิลโอเอซิสไม่อาจบุกไปถึงประตูเมืองได้สักทีเพราะเธอเป็นจอมเวทที่ใช้ศาสตร์มืด ซึ่งสามารถอัญเชิญโครงกระดูกและยังสามารถปลุกศพที่ตายในสงครามให้ขึ้นมาต่อสู้ได้ อีกครั้งจึงทำให้กองทัพของกิลโอเอซิสเสียเปรียบทุกครั้งถึงแม้กิลโอเอซิสจะได้เปรียบในช่วงแรกแต่เมื่อมีศพของเหล่าทหารมากขึ้นนูย่าก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น
อาซานและมัตสึฮิเดะนั้นพยายามบุกเข้าไปหานูย่าหลายครั้งแต่ต้องพบกับมหาจอมเวทที่เชี่ยวชาญด้านการป้องกันอีกคนที่คอยปกป้องเธอเอาไว้มหาจอมเวทธาตุดินที่มีชื่อว่า ‘เทียร์รี่’
เทียร์รี่นั้นเป็น1 ใน 7 มหาจอมเวทเช่นกันแต่เขาใช้เวทธาตุดินเหมือนกับแพททริคที่เป็นหัวหน้ากิลถึงแม้ฝีมือจะเป็นรองแพททริคแต่หากให้พูดถึงความถนัดในการก่อกวนคู่ต่อสู้และการป้องกันเทียร์รี่นั้นไม่เป็นสองรองใครอย่างแน่นอนเขามักใช้เวทธาตุดินขั้นต่ำและขั้นกลางในการต่อสู้เสมอแต่ด้วยเวทขั้นต่ำและขั้นกลางที่สามารถร่ายได้รวดเร็วมากกว่าเวทมนตร์ขั้นสูงนั้นกลับทำให้เทียร์รี่แสดงศักยภาพที่เขาถนัดออกมาได้มากมายเวทที่คอยปั่นป่วนกองทัพศัตรูและไหนจะเวทที่คอยปกป้องนูย่าทำให้นูย่าคล้ายกับยืนอยู่ในป้อมปราการที่แข็งแกร่ง
มัตสึฮิเดะและอาซานพยายามบุกเข้าไปหลายครั้งแต่ทั้งสองคนมักจะเจอกับเทียร์รี่ที่ออกมาขวางทุกครั้งซึ่งเมื่อวานมัตสึฮิเดะได้พยายามอย่างหนักจนสามารถรั้งเทียร์รี่เอาไว้ด้วยตัวคนเดียวจนได้แต่อาซานที่มีโอกาสหลุดเข้าไปในปราการที่แข็งแกร่งจนเข้าถึงตัวนูย่าได้นั้นกลับไม่สามารถฆ่านูย่าได้เพราะนูย่าเองก็เป็นถึงมหาจอมเวทและยังมีเวทแห่งศาสตร์มืดที่ขึ้นชื่อในเรื่องดีบัพจึงทำให้นูย่าสามารถหนีรอดจากอาซานได้โดยที่อาซานไม่สามารถรั้งเธอไว้ได้เลยแม้แต่น้อย จึงทำให้แผนการล้มเหลวอีกครั้ง
และในวันนี้มัตสึฮิเดะที่ตัดสินใจว่าจะเป็นคนเข้าไปหานูย่าเองโดยจะให้อาซานและนักกีฬาของทีมโอเอซิสอีกคนเป็นคนรั้งเทียร์รี่เอาไว้แทนแต่ซีโร่กลับพูดว่าตัวเขาจะเข้าไปจัดการนูย่าเองมัตสึฮิเดะจึงต้องล้มเลิกแผนใหม่ไป เพราะเขาไม่อาจขัดคำสั่งของผู้บัญชาการได้
“ไม่ต้องห่วงพรุ่งนี้พวกนายนำทัพบุกประตูทิศตะวันออกเหมือนเดิมแต่สำหรับมัตสึฮิเดะเจ้าจงนำทัพ 3,000 คนไปคอยกดดันและถ่วงเวลาที่ประตูทิศใต้และเมื่อข้าจัดการนูย่าเรียบร้อยแล้วทุกคนจะต้องแปรทัพไปสมทบกับมัตสึฮิเดะให้เร็วที่สุดเพราะพรุ่งนี้เป้าหมายของพวกเราคือบุกประตูทิศใต้!”
“เอ๋แต่ว่าทำไมถึงให้พวกเราไปบุกประตูทิศใต้ละครับ ในเมื่อตลอด 4 วันที่ผ่านมาพวกเราบุกแต่ประตูทิศตะวันออก”นักกีฬาหน้าใหม่ของทีมโอเอซิสถามขึ้นอย่างสงสัย
“พวกเจ้าไม่ต้องรู้หรอกรู้แค่ว่าพรุ่งนี้พวกเราจะเข้าเมืองทางประตูทิศใต้!”เมื่อพูดจบซีโร่ก็ลุกขึ้นคล้ายกับต้องการจบการประชุม
“เดี๋ยวสิครับแล้ววันนี้พวกเรายังจะบุกอยู่มั้ยครับ” อาซาน ถาม
“บุกต่อไป แต่ไม่ต้องนำกำลังพลออกไปเยอะมาก ถือว่าเป็นการฝึกฝน”หลังจากพูดจบซีโร่เดินออกจากกระโจมทหารไปทันที
......
สโมสรทีมโอเอซิส
เจ้าของทีมโอเอซิส ‘ยูจิโร่’ ที่กำลังนั่งอยู่ในห้องของประธานสโมสรในขณะนี้เขากำลังมองทีวีที่กำลังจะถ่ายทอดสดสงครามตีเมืองของกิลโอเอซิสและกิลอดาเลียเป็นสงครามในวันที่ 6 ระหว่างที่กำลังนั่งรอการถ่ายทอดสดนั้นโทรศัพท์กลับดังขึ้นซะก่อน
กริ๊งงงง! กริ๊งงงง!
“ฮัลโหล...”
“สวัสดี...ผมโซโลเองนะ...สิ่งที่ท่านต้องการผมจัดการให้เรียบร้อยแล้วรอดูในทีวีได้เลย”
“ฮ่าๆๆๆ เยี่ยมมาก! แล้วข้าจะจัดการโอนเงินไปให้ส่วนเรื่องทีมเจ้าไปติดต่อกับผู้จัดการทีมโดยตรงได้เลยข้ากำชับเขาไว้เรียบร้อยแล้ว” เมื่อพูดจบ ยูจิโร่ก็วางสายไปพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี
ยูจิโร่ในขณะนี้นั้นกำลังนั่งยิ้มพร้อมกับดูทีวีที่กำลังฉายภาพสงครามตีเมืองของวันที่6 ด้วยแววตาที่แฝงความหมายบางอย่าง...
......
ร้านคาเฟ่Admiration
วันนี้ยังเป็นอีกวันที่ต๋องต้องเฝ้าร้านคนเดียวเพราะวันนี้เจ้าฮิวโก้ต้องเข้าไปทำภารกิจร่วมกับสมาชิกกิลหลังจากช่วยเปิดร้านเสร็จเรียบร้อยแล้วฮิวโก้ก็รีบขึ้นไปชั้นสองเพื่อใช้เตียงแคปซูลที่ติ๊กติดตั้งเอาไว้ให้ทันที
ต๋องที่ต้องดูแลร้านคนเดียวเดินไปเปิดทีวีที่กำลังถ่ายทอดสดสงครามตีเมืองหลังจากที่เปิดทีวีไปไม่นาน ลูกค้าก็ทยอยเข้ามานั่งกันมากขึ้น
ในตอนนี้ร้านคาเฟ่Admiration นั้นเริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังมากขึ้นเนื่องจากเป็นร้านที่เปิดการถ่ายทอดสดทุกวัน และยังมีขนมและน้ำที่รสชาติอร่อยมากทำให้มีลูกค้าขาประจำมากขึ้นเรื่อยๆ จนที่นั่งนั้นเต็มอย่างรวดเร็ว
‘สงสัยต้องขอให้พี่ติ๊กจ้างพนักงานเพิ่มซะแล้ว’ต๋องที่กำลังวิ่งวุ่นเสิร์ฟน้ำและขนมคิดขึ้นในใจ
ถึงแม้ต๋องจะอยู่คนเดียวจนทำให้บริการลูกค้าได้ช้ากว่าปกติแต่กลับไม่มีใครบ่นต๋องเลยสักคน เพราะตอนนี้ลูกค้าขาประจำหลายคนสนิทกับต๋องหมดแล้ว
ลูกค้าขาประจำกลุ่มนี้ส่วนมากจะพากันมานั่งดูถ่ายทอดสดทุกวันคล้ายกับไม่มีงานมีการทำ ต๋องที่สงสัยจึงแกล้งหลอกถามดูก็พบว่าลูกค้ากลุ่มนี้ส่วนมากจะมีธุรกิจอยู่ในเกม LC จึงไม่จำเป็นต้องไปทำงาน ถึงแม้พวกเขาจะไม่ร่ำรวยแต่ก็พอมีพอกินได้โดยที่ตัวเองไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยมากนัก เพราะธุรกิจในเกม LC สามารถจ้างให้NPC ในเกมช่วยทำงานให้ได้
ในโลกปัจจุบันนั้นมีงานที่สามารถทำได้ในโลกเสมือนค่อนข้างมาก โดยเฉพาะในเกม LC ที่มีนักลงทุนและธนาคารเข้าไปเปิดกิจการกันมากขึ้นเพราะในเกมนั้นเหมือนกับอีกโลกหนึ่ง ทำให้นักธุรกิจเก่งๆมองว่าเป็นอีกช่องทางในการหาเงิน ส่วนผู้เล่นทั่วไปส่วนมากจะเข้าไปฝึกฝนอาชีพรองแล้วเปิดกิจการไม่ว่าจะเป็นช่างตัดเย็บช่างตีเหล็ก ช่างประดิษฐ์ โดยเฉพาะพ่อครัว ผู้เล่นที่ทำอาหารเก่งๆสามารถเปิดโรงเตี้ยมและเปิดร้านอาหารหารายได้ในเกมได้อย่างง่ายดายซึ่งลูกค้าจะมีทั้งผู้เล่นกันเองและเหล่า NPC ถึงแม้ว่าการแลกเงินออกมายังโลกภายนอกจะโดนบริษัทเกมหักภาษีมหาโหดที่หักถึง20% แต่การที่ในเกมนั้นมีเวลาไวกว่าโลกจริงถึง 6 เท่าย่อมสามารถหาเงินได้ไวกว่าในโลกจริงนั้นเองทำให้เวลานี้เงินที่เข้าออกในเกม LC นั้นมีจำนวนมากมายมหาศาลทุกวันจนไม่อาจนับได้
ยิ่งมีลีกการแข่งขันเกิดขึ้นบริษัทเกมก็ยิ่งมีรายได้มากมายมหาศาลเพียงแค่ทางบริษัทเกมขายลิขสิทธิ์การถ่ายทอดสดให้กับช่องที่ต้องการทำรายการหรือบริษัทเกมเปิดขายชุดแฟชั่นที่เลียนแบบมาจากคนดังในลีกซึ่งผู้เล่นสามารถซื้อไปสวมใส่ได้แต่ชุดแฟชั่นเหล่านี้สามารถซื้อด้วยเงินจากโลกภายนอกเท่านั้น อีกหนึ่งอย่างที่เรียกได้ว่าเป็นรายได้หลักบริษัทเกมคือเว็บพนันออนไลน์!
ใช่แล้วทางบริษัทเกมเปิดเว็บพนันออนไลน์ขึ้นมาเองโดยตรงไม่ว่าจะเป็นการแข่งขันลีกเลเจนด์หรือลีกธรรมดา แม้แต่รอบคัดเลือกก็มีให้พนันเรียกได้ว่าการพนันทุกอย่างในเกม LC สามารถทำได้ที่เว็บนี้ทั้งหมดและในเมื่อบริษัทเกมเป็นคนเปิดเองผู้เล่นทั่วทั้งโลกย่อมไม่กลัวว่าเว็บจะปิดหนีหรือไม่จ่ายเงิน
ซึ่งทางรัฐบาลโลกและสมาคมอีสปอร์ตรวมถึงสมาคมนักกีฬาเกม LC ที่มีการเลือกตั้งประธานสมาคมโดยนักกีฬาเป็นคนเลือกกันเอง ทั้ง 3 องค์กรนี้จะเป็นผู้คอยตรวจสอบความทุจริตของเว็บพนันที่บริษัทเกมตั้งขึ้นทำให้บริษัทเกมไม่สามารถโกงด้วยการแอบปรับค่าสถานะตัวละคร หรือ NPC ได้
ต๋องที่สนิทกับลูกค้าประจำจนพูดคุยกันได้หลายเรื่องเมื่อเขาได้ยินว่าหลายๆ คนสามารถทำธุรกิจในโลกเสมือนได้ก็อดรู้สึกเสียใจไม่ได้เพราะตัวเขาไม่สามารถเข้าไปเล่นเกมได้
ลูกค้าขาประจำที่สนิทกับต๋องนั้นได้รู้ความจริงจากต๋องว่าต๋องไม่สามารถใช้งานเตียงแคปซูลได้ทุกคนต่างก็พยายามให้กำลังใจกับต๋องพวกเขามักจะนำเรื่องราวในเกมมาบอกเล่าให้ต๋องฟังเสมอบางคนถึงกับอัดคลิปการล่าสัตว์อสูรหรือการล่าบอสมาให้ดูอยู่เป็นประจำ
เพราะพวกเขาอยากให้ต๋องได้สัมผัสกับเรื่องราวในเกมให้มากที่สุดทำให้ในเวลานี้ร้านคาเฟ่ Admiration คล้ายกับศูนย์รวมแห่งมิตรภาพและเมื่อลูกค้าขาจรมาที่ร้านคาเฟ่แห่งนี้แล้วเห็นภาพที่พนักงานในร้านและลูกค้าต่างพูดคุยกันเหมือนกับเป็นครอบครัวเดียวกันย่อมต้องรู้สึกชื่นชม
และนี่คือเป้าหมายที่ติ๊กต้องการมาตลอดเขาถึงตั้งชื่อร้านว่าAdmiration ที่แปลว่า ‘ชื่นชม’ นั่นเองและหวานที่ก้าวเข้ามาเป็นผู้จัดการได้เป็นคนทำให้ภาพที่น่าชื่นชมเหล่านี้เกิดขึ้นนั่นเองไม่ว่าจะเป็นแผนการสร้างชื่อเสียงให้ร้านและการวางแผนให้ร้านถ่ายทอดสดทำให้ดึงลูกค้าที่รักเกม LC มาเจอกับต๋องคนที่ไม่สามารถเล่นเกมLC ได้ ทำให้ลูกค้ารู้สึกเห็นใจต๋องและยังมีฮิวโก้ที่มักพูดคุยอย่างสนุกสนานกับลูกค้าเสมอโดยเฉพาะกลุ่มลูกค้าที่เป็นเด็กๆ ที่มักมานั่งทานขนมอร่อยๆ ที่ร้าน
ต้องบอกว่าหวานนั้นนอกจากการหาชื่อเสียงให้ร้านแล้วเธอยึงดึงความน่าสงสารจากต๋องมาใช้ได้อย่างดี และยังผลักดันให้ฮิวโก้ดึงจุดเด่นของตัวเองออกมาจุดเด่นที่เป็นคนสนุกสนานทำให้เด็กๆชอบที่จะมาเล่นด้วยและที่ขาดไม่ได้สิ่งที่เธอลงมือแก้ไขตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาทำงานคือคุณภาพของสินค้าไม่ว่าจะเป็นเมนูขนมหรือน้ำชากาแฟเธอได้ทดลองและปรับเปลี่ยนด้วยตัวเองทั้งหมดต้องบอกว่าเธอเป็นคนทำให้ร้านเข้าใกล้คำว่า ‘ชื่นชม’เหมือนกับที่ติ๊กต้องการเพราะในเวลานี้ลูกค้าที่มาร้านนั้นต่างรู้สึกชื่นชมกันทุกคน
ต๋องที่เห็นบรรยกาศร้านเขาได้นึกถึงเรื่องราวต่างๆ ที่หวานทำตั้งแต่วันแรกที่เริ่มงานเขาได้แต่รู้สึกทึ่งจนอดคิดในใจไม่ได้ว่า
‘พี่หวานเป็นผู้หญิงที่เก่งและฉลาดจริงๆเธอทำให้ร้านกลายเป็นที่ชื่นชมของลูกค้าทุกคนได้ในเวลาไม่นานจริงๆเพียงแต่...พี่หวานเองกลับเป็นคนที่น่าสงสารจริงๆ’
สาเหตุที่ต๋องคิดว่าหวานน่าสงสารก็เพราะเธอสามารถทำให้ใครก็ได้รู้สึกชื่นชมเธอแต่เธอกลับทำให้คนที่เธอต้องการชื่นชมมาชื่นชมเธอไม่ได้
‘แต่จะว่าไปพวกเราก็เหมือนกลุ่มคนที่น่าสงสารไม่ว่าจะเป็นพี่ติ๊กที่ถูกตระกูลอัครพิมุขคอยกลั่นแกล้งมาตลอดพี่หวานที่พยายามเท่าไหร่พี่ติ๊กก็ยังไม่รับรู้ตัวเรา...คนที่ไม่สามารถเข้าไปในโลกเสมือนได้...ส่วนเจ้าอ้วน...อืม...น่าสงสารเพราะคิดว่าตัวเองหล่อทั้งๆที่พุงกระเพื่อมได้ละมั้ง?’ ต๋องที่กำลังเหม่อไปนอกร้านพลางคิดขึ้น
738K
