[จบ]Psychokinesis พลังจิตเหนือเทพยุทธ์

“นายน้อยลู่ ข้าตรวจสอบดูแล้ว มันจะสุกในอีก 1 ชั่วโมง”

คนคุ้มกันของนายน้อยลู่เข้ามากระซิบข้างหูบอกถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอีก 1 ชั่วโมง ทางฝั่งนายน้อยหานมีคนคุ้มกันบอกเช่นเดียวกัน ตงฟางที่เปิดใช้หูทิพย์ได้ยินการสนทนาทุกๆอย่างก็เริ่มเตรียมเข็มเอาไว้ใช้สู้

ตอนนี้รอบๆเขาเต็มไปด้วยผู้คนที่พร้อมสู้ตลอดเวลา ไม่ใช่แค่คนของนายน้อยลู่และนายน้อยหาน เหล่าผู้คนที่เดินทางมาก่อนไม่รู้ว่ามาจากสังกัดไหน ต่างถือดาบและจดจ่อไปยังผลน้ำพุแห่งวิญญาณใจกลางบึงน้ำที่กำลังสุกงอม

“นายน้อยลู่ มันกำลังจะค่ำแล้ว เข้าไปตอนนี้ไม่ได้เหรอ ลูกและเมียรอวัตถุดิบทำอาหารของข้าอยู่นะ”

ตงฟางมองท้องฟ้าพร้อมกับแสดงท่าทางวิตกกังวลกลัวว่าตัวเองจะกลับบ้านค่ำ หากเขากลับไม่ตรงตามเวลาของทุกๆวันกลัวจะทำให้ลูกและเมียส่งคนออกมาหา ด้วยเงินที่มีน้อยนิดเขากลัวว่ามันจะจ้างคนได้ไม่มากจนลูกเมียออกมาตามหาเอง 

“ข้ากลัวพวกเขาเข้ามาตามข้ากลับบ้าน”

“เจ้าอยู่เงียบๆ เดี๋ยวเราก็จะกลับกันแล้ว พระอาทิตย์ตกดินก็น่าจะได้กลับ”

“แล้วข้าต้องทำอะไร จะให้ข้าว่ายน้ำข้ามไปฝั่งนั้นเหรอ”

ตงฟางถามด้วยความสงสัย เขาต้องการรู้แผนของนายน้อยลู่ ความเป็นจริงเขาไม่จำเป็นต้องว่ายน้ำข้ามไปก็ได้ เพราะพลังจิตของเขาสามารถสั่นไหวกิ่งไม้ที่อยู่ใจกลางเกาะ จนรู้ว่าเขามีโอกาสสูงที่จะได้ผลไม้ทั้ง 100 ลูกมาไว้ในกำมือ เพียงแต่เขาต้องหาวิธีครอบครองพวกมันโดยไม่ให้มีปัญหาตามมา

“เจ้าเป็นผู้ใช้ยันต์ใช่ไหม”

“ใช่ ข้าเป็นผู้ใช้ยันต์”

“งั้นหน้าที่ของเจ้าก็คือใช้พลังของยันต์สร้างสะพานให้พวกข้าก้าวข้ามไปยังใจกลางเกาะ”

“มันไกลมากๆเลยนะ พลังวิญญาณของข้าไม่พอหรอก” ตงฟางแสดงสีหน้าลำบากใจ หน้าที่ของเขามันเกินตัวไปมาก

“ข้าไม่ได้บอกให้เจ้าสร้างสะพานด้วยพลังวิญญาณของเจ้า ข้าแค่ต้องการให้เจ้าใช้ยันต์ลงไปบนก้อนหินตำแหน่งนั้น แล้วก้อนหินมันจะสร้างสะพานให้เรา เจ้าก็แค่ต้องใช้พลังธาตุดินและน้ำลงไปในก้อนหินให้ได้ก็พอแล้วก้อนหินมันจะสร้างสะพานแทนเอง”

ตงฟางพยักหน้า เขาสำรวจก้อนหินทรงกลมสีดำที่เหมือนถูกลับมาอย่างดีจนมันเป็นก้อนกลมวางอยู่รอบๆบึงน้ำ ก้อนหินที่ว่ามันมีพลังงานไหลเวียนเหมือนจะเป็นวัตถุพลังวิญญาณที่ใครสร้างเอาไว้ หน้าที่ของเขาเพียงแค่กระตุ้นธาตุดินและน้ำลงไปบนก้อนหินก็พอ

“นายน้อยลู่ ทำไมไม่ให้คนที่มีธาตุดินและน้ำส่งพลังเข้าไปยังก้อนหินล่ะ ไม่จำเป็นต้องใช้ยันต์เลย”

“สถานที่ตรงหน้าเจ้า มันถูกสร้างมาจากฝีมือของใครบางคนแล้วมันเป็นพื้นที่ที่บังคับให้ใช้เพียงพลังของนักยันต์ในการสร้างสะพานข้ามไป”

“อ๋อ แล้วนักยันต์ของท่านก่อนจะพบข้าล่ะ”

“เขาตายระหว่างเดินทาง”

“ตาย”  ตงฟางแสดงท่าทางตกใจพลางกุมหน้าอกตัวเองด้วยมือทั้งสองข้าง

“ท่านคงไม่ได้ฆ่าเขาหรอกใช่ไหม”

“ไม่ เราถูกซุ่มโจมตี การเก็บผลน้ำพุแห่งวิญญาณจำเป็นต้องใช้นักยันต์ จึงมีการซุ่มโจมตีนักยันต์เกิดขึ้น ข้านั้นประมาทเกินไปจึงทำให้นักยันต์ที่พามาด้วยตายไป 2 คน”

“สองคน” ตงฟางยังคงตกใจพลางมองซ้ายขวากลัวจะถูกฆ่า

“แต่เจ้าไม่ต้องห่วง หากเจ้าช่วยข้า ข้าจะช่วยเจ้าจนกว่าจะกลับถึงเมือง”

“ขอบคุณนายน้อยลู่ ข้าจะช่วยท่านสุดความสามารถ”

การพูดคุยกันของตงฟางและนายน้อยลู่ไม่ได้เงียบมาก เพราะเขาพยายามทำให้มันเกิดเสียงส่งไปยังกลุ่มที่อยู่ข้างๆ ด้วยการเล่าถึงนักยันต์ 2 คนที่ตายไปก่อนหน้า ตงฟางสังเกตเห็นรอยยิ้มของนายน้อยหาน จึงรู้ได้เลยว่าคนที่ลงมือสังหารจะต้องเป็นระดับจากรึกที่อยู่ข้างๆนายน้อยหานอย่างแน่นอน เพราะพวกมันหันหน้าไปยิ้มให้กัน

“ทุกคน เตรียมตัวได้แล้ว”

ตงฟางลุกขึ้นยืนจากคำสั่งของนายน้อยลู่ ไม่ใช่เพียงแค่กลุ่มของพวกเขาเท่านั้นเคลื่อนไหว กลุ่มอื่นๆก็เริ่มเคลื่อนไหวไม่ต่างกัน จนทำให้รอบๆบึงน้ำขนาดใหญ่มีผู้ใช้จิตวิญญาณมากมายยืนล้อมเอาไว้ ทุกคนที่แยกเป็นกลุ่มต่างเข้าครอบครองก้อนหินที่ใช้สำหรับสร้างสะพานมุ่งหน้าไปยังต้นไม้ใจกลางเกาะ

“นายน้อยลู่ เรามาแข่งกันไหมว่าใครจะได้เยอะกว่ากัน” นายน้อยหานหันมองนายน้อยลู่ เสียงร้องของมันกลับไม่มีเสียงตอบกลับเลยสักนิดจากกลุ่มนายน้อยลู่ เพราะพวกเขากำลังจดจ่ออยู่กับผลน้ำพุแห่งวิญญาณที่กำลังปลดปล่อยกลิ่นหอมหวนกระจายไปทั่วบึง

“ใกล้แล้ว อีกนิดมันก็จะสุกแล้ว”

ชายคนหนึ่งร้องตะโกนออกมาด้วยความดีใจ เสียงของมันกระจายไปทั่วบึงน้ำขนาดใหญ่ ทันใดนั้นกลุ่มของชายราว 30 คนพวกเขาก็ได้ให้นักยันต์ 2 คนเขียนตัวอักษรคำว่าดินและน้ำลงไปยังก้อนหินจนเกิดสะพานพลังวิญญาณทอดยาวไปยังกลางเกาะที่อยู่ใจกลางบึง

“เร็วเข้า  ทั้งหมดมันจะต้องเป็นของเรา” เสียงร้องเต็มไปด้วยความฮึกเหิมจากกลุ่มคนทั้ง 30 ร้องตะโกนก้องท่ามกลางสายตาของทุกคนมองจ้องกลุ่มของพวกมันที่วิ่งไปบนสะพานพลังวิญญาณมุ่งหน้าเข้าหาเกาะ โดยการร้องของคนทั้ง 30 กลับทำให้ตงฟางพยักหน้าเข้าใจ ว่าทำไมคนอื่นๆถึงยังไม่ให้นักยันต์ของพวกเขาใช้พลัง จากเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นนั้น เขาก็เข้าใจแจ่มแจ้ง

“ถูกใช้ให้เป็นเหยื่อยล่อสินะ”

“พวกโง่”  นายน้อยลู่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหน็บแหนมกลุ่มคนที่กำลังวิ่งไปบนสะพานวิญญาณ ทันใดนั้นปลาตัวใหญ่มีขนาดราว 5 เมตรก็ได้กระโดดข้ามสะพานพร้อมกับคาบร่างของชายแปลกหน้าติดไปกับปากของมัน ด้วยการกระโดดกัดของปลาตัวแรกนั้น ทำให้เลือดหยดลงไปในบึงน้ำจนมีปลาขนาดไม่ต่างกันอีกนับร้อยกระโดดโจมตีไปยังสะพานแรกที่มีคนวิ่งลงไปทันที

อร๊าก~!

เสียงเจ็บปวดทรมานจากคนทั้ง 30 ร้องตะโกนก้องไปทั่ว  แม้จะเจ็บปวดพวกเขากลับไม่ได้รับความช่วยเหลือจากใคร ทุกๆการร้องตะโกนของเหล่าคนทั้ง 30 ล้วนถูกมองจ้องจากคนมากมาย ที่คิดใช้พวกเขาเป็นเหยื่อล่อไม่ต่างกัน ทันทีที่จำนวนคนลดลงเหลือเพียงแค่ 15 เท่านั้น ตงฟางก็ถูกกระตุ้นให้ใช้พลังยันต์ลงไปบนหินทันที ไม่ใช่เพียงแค่เขาที่ถูกกระตุ้น กลุ่มอื่นๆที่รอให้กลุ่มแรกถูกโจมตีจนเหลือเพียงแค่ครึ่งก็ทำไม่ต่างกัน

“ใช้ยันต์เร็วเข้า~!”

“เปิดใช้ยันต์~!!”

“สร้างสะพาน สร้างสะพาน~!!!”

เสียงร้องสั่งดังไปทั่วบึงน้ำ ทันทีที่เสียงเหล่านั้นตะโกนก้องออกไป สะพานพลังวิญญาณหลายสิบสะพานก็ทอดยาวไปยังเกาะใจกลางบึงขนาดใหญ่พร้อมกับมีร่างของผู้ใช้จิตวิญญาณมากมายวิ่งไปบนสะพานพยายามก้าวข้ามไปอีกฝั่ง

“เฝ้าผู้ใช้ยันต์เอาไว้ ที่เหลือตามมา~!”

นายน้อยลู่บอกคนของเขาจนด้านข้างของตงฟางมีระดับผสานวิญญาณดูแลเขาอยู่ 2 คน ทางฝั่งนายน้อยหานพวกมันก็ทำไม่ต่างจากเขาเช่นกัน ให้คนเฝ้าผู้ใช้ยันต์ทั้ง 2 เอาไว้ส่วนที่เหลือวิ่งขึ้นไปบนสะพานพยายามข้ามไปให้ถึงเกาะ 

ทันทีที่ทุกคนวิ่งไปบนสะพานพลังวิญญาณ ฝูงปลามากมายพวกมันก็กระโดดขึ้นมาจัดการพวกเขาจนเกิดการต่อสู้กันระหว่างคนที่พยายามข้ามไปยังเกาะกับสัตว์อสรู

“นายน้อยลู่ เร็วๆหน่อยข้าใช้พลังได้อีกไม่นาน~!”

ตงฟางร้องตะโกนตามหลัง ทำตัวเหมือนว่าเขาใช้พลังเต็มที่เพื่อช่วยนายน้อยลู่ให้เดินทางไปอีกฝั่งให้ได้ ในระหว่างที่ทุกคนพยายามวิ่งและสู้กับสัตว์อสูรเพื่อไปให้ถึงใจกลางเกาะ ตงฟางก็ได้ขยิบตาเล็กน้อย จนผลน้ำพุแห่งจิตวิญญาณนับร้อยขยับ  เป็นสัญลักษณ์บ่งบอกว่าเขาสามารถใช้พลังจิตควบคุมพวกมันได้แล้ว

“นายน้อยลู่~!”

เสียงร้องจากตงฟางยังคงส่งไปเรื่อยๆ เพื่อให้นายน้อยลู่พยายามวิ่งสุดฝีเท้าไปกับคนของเขามุ่งหน้าสู่กลางเกาะ กระทั่งผ่านไป 15 นาทีกับจำนวนคนที่หายไปครึ่งหนึ่งพวกเขาทุกกลุ่มก็สามารถไปถึงเกาะกลางบึงได้เหมือนกัน 

“หึหึ ขอให้สนุกกับการเล่นไล่จับนะ”

หางคิ้วของตงฟางขยับเล็กน้อยเท่านั้น เหล่าผู้คนที่กำลังพยายามปีนป่ายขึ้นไปบนต้นไม้สูง 10 เมตรต่างตกใจกันถ้วนหน้า เมื่อจู่ๆผลน้ำพุแห่งวิญญาณจู่ๆพวกมันก็สั่นไหวแล้วพุ่งออกไปจากต้นเป็นจำนวน 100 ทิศทางที่แตกต่างกัน สร้างความตกใจให้เหล่าคนที่เหลือเพียงแค่ระยะสั้นๆก็จะได้ครองผลน้ำพุแห่งวิญญาณ แต่ตอนนี้ผลไม้ทั้ง 100 ลูกกลับบินหนีไปสร้างความตกใจให้พวกเขาไม่น้อย

“ตาม ตามมันไปเร็วเข้า~!”

คำสั่งใหม่ดึังสะท้อนไปทั่วบึง กลุ่มคนที่ไปถึงต้นไม้ใจกลางบึงต่างรีบวิ่งข้ามสะพานเพื่อจะตามหนึ่งในผลน้ำพุแห่งวิญญาณไป ทันใดนั้นพวกเขาก็ต้องพบกับฝูงปลาขนาดใหญ่กระโดดขึ้นมาโจมตีเช่นเดิม

“นายน้อยลู่ ข้าไม่ไหวแล้ว วิ่ง~!”

ตงฟางพยายามทำสีหน้าลำบากจากพลังวิญญาณที่กำลังหมดลงไป ทางฝั่งนายน้อยลู่ก็รีบวิ่งมากับคนของเขาด้วยความเร็วไวจนมาถึงฝั่งที่เคยเดินผ่าน

“เอาล่ะนักยันต์ เจ้ากลับไปได้แล้ว”

“ฮะ ไหนท่านบอกว่าจะส่งข้าไปจนถึงเมือง”

ไม่มีคำพูดใดๆจากนายน้อยลู่ เขาเพียงแค่วิ่งผ่านตงฟางไปด้วยความรวดเร็วกับคนในกลุ่มของเขา ทางฝั่งนายน้อยหานก็ทำไม่ต่างกัน ทุกๆคนที่คุ้มกันนักยันต์มาอย่างดี ตอนนี้ล้วนทิ้งนักยันต์ไปทั้งหมดจนทำให้รอบๆบึงน้ำเหลือเพียงแค่นักยันต์ที่กำลังเหนื่อยหอบกับการใช้พลังของพวกเขาเปิดใช้งานสะพานพลังวิญญาณ

“หลอกใช้กันเหรอ คิดว่าเป็นพวกแกฝ่ายเดียวที่หลอกฉันหรือไง”

ตงฟางฉีกยิ้มกว้างแล้วเดินเข้าไปในป่าอีกครั้งหนึ่ง ทันทีที่เขาหลบจนลับตาคน เขาก็เริ่มกระตุ้นสิ่งที่เขาฝังเข้าไปในตัวของระดับผสานวิญญาณที่มากับนายน้อยลู่และนายน้อยหานทันที

“ฆ่านายน้อยของพวกแกซะ”

ตลอดการเดินทางมายังบึงน้ำแห่งนี้ ตงฟางไม่ได้แค่แกล้งตกใจวิ่งเกาะคนอื่นไปมา เขาได้ฝังไมน์คอนโทรลใส่คนที่อ่อนกว่า จนพวกมันจะต้องทำตามสิ่งที่เขาฝังเอาไว้ สาเหตุที่เขาต้องทำแบบนี้ก็เพราะว่าต้องการทำให้นายน้อยทั้งสองฝ่ายเจอกัน จนลืมไปว่าพวกมันเคยเจอเขา แล้วยังเป็นการกระตุ้นให้การตามหาผลน้ำพุแห่งพลังวิญญาณยุ่งยากมากขึ้นไปอีก เขาจะได้มีทางหนีจากทุกคนที่พยายามฆ่ากัน

สัตว์อสูรในพื้นที่แห่งนี้จะต้องไม่ว่างเข้ามาโจมตีเขาแน่นอนเพราะมีการต่อสู้กลุ่มใหญ่ยั่วยุให้พวกมันไปหา นับได้ว่าการให้คนของนายน้อยทั้งสองโจมตีกันเพื่อส่งสัญญาณให้กลุ่มอื่นๆสู้กัน จะทำให้ตงฟางมีทางกลับบ้านที่เปิดโล่ง

เปลือกตาค่อยๆปิดลงเพื่อใช้งานตาทิพย์สแกนทุกๆอย่างรอบร่างกาย จนต้นไม้ ใบหญ้า วัตถุมากมายกลายเป็นกลุ่มก้อนพลังงานที่พลังจิตสัมผัสถึง ทันทีที่ตงฟางรับรู้ได้ถึงทุกอย่างในรัศมี 2 กิโลเมตรรอบตัว เขาก็ได้บังคับผลน้ำพุแห่งพลังวิญญาณที่เขาใช้พลังจิตพาพวกมันไปซ่อนวิ่งหลบผู้คนกลับมาหาเขา แม้มันจะมีกลิ่นหอมชวนให้หลงไหล สามารถดึงดูดสัตว์อสูรมากมายให้เข้าไปกลืนกิน พลังจิตของเขาที่เคลือบเอาไว้บนผลน้ำพุแห่งพลังวิญญาณทั้ง 100 กลับปกปิดกลิ่นไอพลังของพวกมันเอาไว้เป็นอย่างดี

หมับ~!

มือขวาคว้าจับไปยังผลน้ำพุแห่งพลังวิญญาณลูกแรกที่พุ่งกลับมาหา ตงฟางไม่รอช้าเก็บมันเข้าไปในแหวนเก็บของเตรียมจะบินออกไปจากสถานที่แห่งนี้ หากพวกมันลอยกลับมาหาเขาครบ 100 ผล