เสน่หาชั่วกัลป์

บทที่ 825  โทสะของหูเหยียนดั่งสายฟ้าฟาด

หูเตี๋ยรู้สึกว่าหูเหยียนเสียสติไปแล้ว!ถึงได้...ถึงได้คิดความคิดที่บ้าคลั่งอะไรแบบนี้ขึ้นมาได้ นางกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “หากนักฆ่าพวกนั้นฆ่าข้าแล้ว เจ้าจะนำทองหนึ่งพันตำลึงไปให้พวกเขาได้อย่างไร? ตอนนี้เจ้าก็ถูกพวกเขาไล่ฆ่าอยู่!”หูเหยียนโยนตราประท...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ