ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

        เสียงสบถด่า จักรพรรดิเพลิง อันหลาน ด่ากราดอี้เฉินออกมาดังก้องไม่ขาดสาย เมื่อเห็นร่างอี้เฉิน โบกฝ่ามือส่งหอกเลือดเข้าไล่ล่าตัวเขา “เจ้า! เจ้า! ไอ้เวรบัดซบ ข้าที่เคยเจอเจ้าในอดีต พ่ายแพ้ให้กับเจ้า    …ชาตินี้ เจ้าก็ยังจะทำเหมือนข้าเป็นเด็กอีกเช่นนั้นหรือ ไอ้เวรบัดซบเอ๊ย!”

        อี้เฉินส่ายหัวออกมา เขาไม่ได้ใส่ใจ คำพูดลมปาก ของจักรพรรดิเพลิง อันหลานเท่าใดนัก ฝ่ามือสะบัดหยดเลือด ส่งหอกเลือดพุ่งปราดออกไปโจมตี เผยเจตนาสังหาร อย่างไม่ปิดบัง

       เสียง ฉัวะ!! ฉัวะ!! ที่ดังก้องอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย     ส่งให้กายาจักรพรรดิเพลิง อันหลาน เริ่มเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว ลุกลามออกไปทั่วอย่างรวดเร็ว บาดแผลหอกเลือด อี้เฉิน ทำให้เกิดหลุมโลหิต สีแดงใหญ่ ร่างงูแผดเผาดวงตะวันตัวเขื่อง ไม่อาจต่อติด สมานอาการบาดเจ็บ เข้าหากันได้อีกต่อไป

“อ๊าก!!กก!! บัดซบ บัดซบไอ้เด็กเวรโอหัง”

        สายตาจักรพรรดิเพลิน อันหลาน เต็มเปี่ยมไปด้วยความไม่ยินยอม ที่จะตายตก ภายใต้คมหอกของอี้เฉินเช่นนี้ ครั้นระเบิดเผาผลาญ หยดเลือดบริสุทธิ์ภายในกาย ที่เป็นแหล่งพลังชีวิตทิ้ง อายุขัยจักรพรรดิเพลิน อันหลาน ก็ถูกสูบกลืน หายออกไปอย่างรวดเร็ว

        ทว่าแลกมาด้วย ปราณพลังทำลายล้าง ที่ล้นทะลักทลาย แพร่กระจายออกมาท่วมท้นท้องฟ้า เขย่าโยกคลอนจักรวาล สั่นไหวออกมา จวนร่างตนเองบวมแดง ขึ้นมา ราวกับเตาหลอมที่กำลังจะระเบิด ปะทุออกมาอย่างบ้าคลั่ง

พร้อมเสียงแค่นคำราม จักรพรรดิเพลิน อันหลาน แฝงไว้ด้วยความหวัง ภายในใจ เล็กๆ “ข้ารู้เจ้ารอจังหวะอยู่ ข้าจะสร้างเส้นทางนั้นให้กับเจ้าเอง!”

        เสี้ยวฉับพลัน ร่างจักรพรรดิเพลิง อันหลาน พุ่งปราดเข้าหาอี้เฉิน พร้อมเสียง ย๊าก!! ดังออกมาก้องทันที ที่คิดจะระเบิดตัวตาย มาด้วยปราณพลัง ที่ล้นทะลักทลาย แม้แต่อี้เฉิน ยังรับรู้ถึงความตายขึ้นมาอย่างหนักหน่วง

       ร่างอี้เฉินที่หยุดชะงักฝีเท้าไล่ล่ากะทันหัน เหยียบอากาศ หลบเลี่ยงออกไปอีกทิศทางหนึ่งทันที เมื่อเสียง ตู้ม!! ดังสนั่นออกมาก้องไปทั่วท้องฟ้าสุราลัย ปราณพลังทำลายล้างที่บ้าคลั่ง จักรพรรดิเพลิง อันหลานปลดปล่อยออกมา สาดกระจายออกไปเป็นวงกว้าง กวาดล้างออกไปทั่วอาณาในเสี้ยวพริบตา บริเวณบึงน้ำใหญ่ เกิดหลุมน้ำลึกหลายหมื่นจั้ง น้ำสีดำ ราวกับหมึกพู่กัน  สาดกระจายส่งเกลียวคลื่น ซัดสาดออกไปทั่วชายฝั่ง

        แม้แต่ร่างอี้เฉิน ยังลอยปลิวกระเด็น จากแรงระเบิดที่รุนแรง บ้าคลั่งกวาดล้างออกไปทั่ว จวนเขาต้องเช็ดเลือดสด ที่มุมปากออกมา ไม่หยุด เมื่อเห็นภาพสวรรค์ร่ำไห้ ร้องโหยหวน กับการตายตกของจักรพรรดิ อันหลาน ท้องฟ้าแตกร้าวพังเสียหายยับ

        อี้เฉินอดที่จะนับถือจักรพรรดิเพลิง อันหลาน ภายในใจ ลึกๆ ขึ้นมาไม่ได้ แม้ชายหนุ่มผมสีแดงปลิวสยาย จะเป็นศัตรูคู่อาฆาตของเขา แต่จักรพรรดิเพลิง อันหลาน เขาก็ไม่ยอม ตายตกภายใต้เงื้อมมือของเขา ความเด็ดเดี่ยวนี้ ช่างน่านับถือไม่น้อย

         ฉับพลันที่อี้เฉินละสายตาเตรียมจะสืบฝีเท้า กลับไปรวมตัวกับจางเหมย ที่คลี่ยิ้มออกมาให้ตัวเขา จู่ๆ ท้องฟ้าด้านหลังอี้เฉินก็เกิดการแตกร้าว ในเสี้ยวฉับพลัน หางแมงป่องสีทอง อาบด้วยพิษร้าย ของจักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน เตรียมจะลอบฆ่าสังหารอี้เฉินในทันใด

เสียง ตึง! ร่างหญิงสาวใบหน้างดงาม คล้ายกับแมลงอยู่หลายส่วน แหวกอากาศ ดังออกมาก้อง เผยเจตนาฆ่าสังหาร ออกมาอย่างไม่ปิดบัง

“พี่อี้เฉิน ด้านหลัง” จางเหมย นางรีบบอกอี้เฉินออกมาอย่างฉับไว

“เจ้าระวัง อี้เฉิน!” แม้แต่ ม่อลู่ ที่รวมเป็นหนึ่งกับจักรพรรดิเก้าภพ นางยังกล่าวเตือนอี้เฉินออกมา ด้วยความร้อนรน

        เมื่อพิษสีม่วงที่ปลายหาง คล้ายแมงป่อง แทงเข้ากระดูกสันหลังอี้เฉิน จนเกิดเสียง ฉัวะ!! ดังออกมาก้อง ก่อนจักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน จะหัวเราะออกมาก้องฟ้า ด้วยรอยยิ้มกว้างชั่วร้าย “ฮิฮิ!” เมื่อเห็นกายาอี้เฉิน เนื้อเริ่มปลดปล่อยกลิ่นอายความตายออกมา

        “เกรงว่าต้องขอบคุณจักรพรรดิเพลิง อันหลาน ที่ช่วยเปิดช่องว่างให้ข้าเสียแล้ว” พร้อมเล็บนิ้วมือแหลมคมของนาง เผยออกมา ประหนึ่งมองอี้เฉิน อยู่ภายใต้ฝ่ามือของนาง

อี้เฉินที่ริมฝีปากกระอักเลือดสด มีพิษปะปนออกมาไม่หยุด แม้แต่พวกจางเหมย ยังเผยความวิตกกังวลออกมา

         ก่อนจะได้ยินเสียงอี้เฉิน หัวเราะออกมาก้องฟ้า “ฮ่าๆ!!” พอจะคาดเดาได้ จักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน ต้องมีสมบัติล้ำค่าปั่นป่วน แทรกแซงมิติได้อย่างแน่นอน ไม่เช่นนั้นนางไม่มีทางเก็บซ่อนกลิ่นอาย จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ได้สมบูรณ์เช่นนี้

         “เจ้าเคยได้ยินหัวเราะทีหลังดังกว่าหรือไม่ ในเมื่อเจ้ามาแล้วก็จงทิ้งสมบัติ ล้ำค่าไว้ที่นี่เถอะ”  ฉับพลันที่อี้เฉินขับเคลื่อนเต๋าชีวิตออกมา ล้นทะลักทลาย ขจัดพิษร้ายออกจากกายาช้าๆ ร่างที่ราวกับคนตาย ค่อยๆ กลับมามีชีวิต พลังงานเต็มเปี่ยมอีกครั้ง

         แม้แต่ร่างจักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน ที่เห็นอี้เฉินกลับมายืนตัวตรง ได้อีกครั้ง นางยังหดหรี่ดวงตา ของนางจนเล็กแคบ ด้วยความไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง ใบหน้างดงามนาง บูดเบี้ยว เขียวคล้ำจนไม่น่ามอง เผยความหวาดกลัวภายในใจขึ้นมาสุดขีด พร้อมเสียงสบถด่า อี้เฉินออกมาก้องทันใด

“เจ้า เจ้าเป็นไปได้อย่างไร เจ้ามีภูมิต้านทานพิษเช่นนั้นหรือ เป็นไปได้อย่างไร ไม่! ไม่! ไม่!”

         อี้เฉินชูสองนิ้วออกมา สำแดง วิชาดัชนีตัดฟ้า ปลดปล่อยลำแสงสีแดง จากสองนิ้วมือ ที่เต็มไปด้วยอายความเฉียบคม ปลดปล่อยออกมา ล้นทะลักทลาย พุ่งปราดเข้ากลืนกินร่าง จักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน อย่างไม่ลังเล

ฆ่า!!

         ร่างสตรีงดงาม มีท่าที ลุกลี้ลุกลน อย่างเห็นได้ชัด รีบขับเคลื่อนสมบัติล้ำค่า เร่งแหวกมิติ หนีหายออกไปอย่างรีบร้อน “เร็วเข้า!!” เมื่อเห็นมิติย่นระยะทาง แหวกเปิด ร่างจักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน รีบพุ่งปราดหนีหายเข้าไปภายในมิติที่เปิดกว้างทันที

        พร้อมเสียง ฉัวะ!! ปัง!! ที่ดังออกมาก้อง ในช่วงเวลาติดๆ กัน ส่งให้ ร่างส่วนล่างจักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน ถูกลำแสงอี้เฉินตัดขาดสะบั้น รอยเลือดพุ่งกระฉูด ออกไปเป็นทางยาว ร้องอ๊าก!! ออกมาด้วยความเจ็บแค้น แม้กายาช่วงบนจักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน จะหนีรอดไปได้ แต่ก็บาดเจ็บหนักไม่น้อย เมื่อเห็นเต๋า ธรรมภายในกายสลายรั่วไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง มาอยู่สภาพที่น่าสังเวช

“ชิ!! ดันรอดไปเสียได้!!” อี้เฉินแค่นเสียงเสียดาย พร้อมสายตาจ้องไปที่ จักรวรรดิ

         เหยียน สถานที่จักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลานไป เกรงว่านางบัดนี้ คงจะสบถด่าเขาออกมาลั่น พระราชวังหลวงแล้ว เมื่อเห็นสายตาเคียดแค้นของนาง

อี้เฉินที่คิดจะสืบฝีเท้าไปจบเรื่องทุกอย่างกับคนทวีปมืด เขาต้องหยุดการไล่ล่าตัวนาง ลงไปกะทันหัน เมื่อรับรู้บางสิ่งกำลังจะมาเยือนบึงน้ำแห่งนี้

         อย่างไรต้องรีบทำลายเมล็ดพันธุ์ สีดำประหลาดนั้นเสียก่อน อี้เฉินสีหน้าเขาครุ่นคิดขึ้นมาไม่ตก เมื่อเห็นเมล็ดพันธุ์สีดำ ที่หยั่งรากลึก ภายในดินแดนทวีปมืด มีความคลับคล้ายคลับคลาเมล็ดพันธุ์พิภพ ภายในทะเลความรู้ ของเขาอยู่หลายส่วน  ‘มันจะมีความเกี่ยวข้องกับเมล็ดพันธุ์ ภายในทะเลความรู้ ข้าหรือไม่ อี้เฉินอดที่จะสงสัยไม่ได้’

         ครั้นอี้เฉินขับเคลื่อนวงแหวนวัฏจักรแพร่ขยาย หมุนขับเคลื่อน แผ่รัศมีออกมากว้างใหญ่ ปลดปล่อยคลื่นความเฉียบคม อันตรายออกมา ราวกับไม่มีสิ่งใดที่มันตัดผ่าไม่ได้

          จักรพรรดิเก้าภพเองก็พยักหน้าให้อี้เฉินลงมือเช่นกัน เมื่อนางส่งปราณพลังช่วยเหลืออี้เฉินขับเคลื่อน วงแหวนวัฏจักร นางคาดหวังว่า อี้เฉินจะทำลายเมล็ดพันธุ์ความมืดลงไปได้

          “ไป!!” ทันใดที่อี้เฉินชี้นิ้ว ลงไปตัดสะบั้น เมล็ดพันธุ์ความมืด มันก็เต้นตุบๆ ขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง เหมือนมันรับรู้ ถึงอันตราย เสียงตุบๆ ยิ่งเริ่มดังก้องออกมาสนั่นฟ้า แพร่กระจายไปทั่วจักรวาล จวนทุกผู้คนแทบต้องอุดหูไว้ เมื่อได้ยินราวกับเป็นเสียงกรีดร้อง ของดวงวิญญาณ ทิ่มแทงเข้าไปภายในโสตประสาทของหมู่ชน

         แต่อี้เฉินไม่คิดว่าเมล็ดพันธุ์สีดำ มันจะแข็งขนาดนี้ ถึงกับทำให้วงแหวนวัฏจักรอี้เฉิน เกิดการพังเสียหาย ก่อนในเสี้ยวพริบตา หอกสีทองขนาดใหญ่พร่างพราว จะแหวกท้องฟ้ามาด้วยอายปราณพลัง ที่เฉียบคมบ้าคลั่ง ราวกับมันข้ามผ่านยุคสมัยเบิกฟ้า พุ่งปราดผ่านแม่น้ำแห่งกาลเวลา มาจนถึงยุคปัจจุบัน

        ส่งให้เกิดเสียง ตู้ม!! ดังออกมาก้องสนั่นฟ้า บึงน้ำแหวกออกกว้าง น้ำสีดำราวกับถูกหยุดเวลาไม่สมาน เข้าหากันอีกต่อไป เมื่อท้องฟ้าก่อเมฆลมพายุ โหมกระหน่ำออกมาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับสวรรค์สุราลัย กำลังจะพลิกกลับด้าน

        เมื่อกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งสืบฝีเท้ามาเยือน ทำให้อี้เฉินกับจักรพรรดิคนอื่นๆ ต้องหดหรี่ดวงตากันจนเล็กแคบ เมื่ออายปราณพลังโกลาหลหนา แพร่กระจาย ออกมาท่วมท้นจักรวาล