เกมร้อนซ่อนรัก

    ตอนที่ 12: เปิดโปงกลางไฟลุก


    ## ⚠️ ตอนที่ 12: เปิดโปงกลางไฟลุก


    เช้าวันนี้…ออฟฟิศเหมือนจะเงียบผิดปกติ

    ทุกสายตาหันมามองมุกดาอย่างเปิดเผย ราวกับมีอะไรบางอย่างเพิ่งเกิดขึ้น


    > “เขารู้กันหรือยัง?”

    > “เ๹ื่๪๫เมื่อคืน…ไม่มีใครเห็นนี่นา…”


    เธอกำลังจะเดินผ่านแผนก ไปยังห้องของเข้ม

    แต่เสียงซุบซิบจากโต๊ะหลังสุดก็ทำให้เธอชะงัก


    **"จริงเหรอ? เลขานั่นน่ะเหรอเป็๲เมียลับของเ๽้านาย!"**

    **"เธอน่ะ...นั่งบนโต๊ะทำงานของเขาไม่ใช่เก้าอี้!"**


    **เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นตามมา...แต่เหมือนเสียงฟ้าร้องในใจเธอ**


    ---


    **ภายในห้องประชุม**


    บอร์ดบริหารนัดประชุมด่วนโดยไม่มีเหตุผลชัดเจน

    มุกดาได้รับคำสั่งให้เข้าร่วม ทั้งที่ปกติไม่เคยมีเลขาร่วมวง


    > “ต้องมีอะไรแน่…” เธอกำมือแน่น พยายามสงบใจ


    ไม่นานหลังจากที่เข้มเข้าห้อง

    เสียงรองประธานหญิงในชุดแดงแรงฤทธิ์ก็เปิดฉากทันที


    **"คุณเข้มคะ เราได้รับรายงานว่ามีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวเกิดขึ้นระหว่างผู้บริหารกับลูกน้อง"**


    เสียงในห้องเงียบกริบ ทุกสายตาหันไปมองเข้ม


    “มันไม่ใช่เ๹ื่๪๫ของใครนอกจากผม” เขาตอบนิ่ง ไม่หลบสายตา


    “แต่เมื่อมันส่งผลต่อภาพลักษณ์บริษัท…มันก็กลายเป็๞เ๹ื่๪๫ของทุกคน!”

    ลิตาลุกขึ้น ยื่นแฟ้มเอกสาร พร้อมรูปถ่ายจำนวนหนึ่ง


    **รูปถ่ายมุกดาในชุดที่เธอใส่เมื่อวาน นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานของเข้ม

    แขนของเขาวางอยู่บนต้นขาเธอ และจังหวะที่ริมฝีปากใกล้กัน...**


    ทุกคนในห้องอึ้ง


    **มุกดา** หน้าชาวาบ

    เหมือนร่างไร้ชีวิตขณะมองภาพพวกนั้นถูกส่งต่อในที่ประชุม


    > “นี่คือ…ฝีมือลิตา…”


    ---


    “คุณมีอะไรจะแก้ตัวไหมคะ มุกดา?” ลิตาถามเสียงเย็น


    เธอเม้มปากแน่น

    ก่อนจะลุกขึ้นยืน และพูดอย่างมั่นคง


    **“ไม่ค่ะ...ไม่มีอะไรต้องแก้ตัว”**


    เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที

    แต่ก่อนจะไปไกลกว่านั้น **เข้ม** ก็ก้าวขึ้นข้างหน้า

    แล้ววางมือบนบ่ามุกดา


    “ทุกอย่าง...เป็๞ความรับผิดชอบของผม”

    เสียงของเขาชัดเจน หนักแน่น

    “ผมเป็๞คนเริ่ม ผมคือคนที่ล้ำเส้น…และผมจะรับผิดชอบต่อผู้หญิงคนนี้ทุกอย่าง”


    ---


    **หลังประชุม**


    มุกดาเดินตามเขาออกมาอย่างเงียบๆ

    เธอพยายามกลั้นน้ำตา แต่ไม่ไหว


    “คุณไม่ต้องออกตัวปกป้องฉันขนาดนั้นก็ได้…”

    เสียงเธอสั่นเล็กน้อย


    “ฉันไม่ได้ปกป้อง”

    “ฉันแค่ไม่ยอมให้เธอเสียศักดิ์ศรีเพราะเ๱ื่๵๹ที่เราทั้งคู่...สมยอม”


    เธอมองเขานิ่ง

    หัวใจเต้นรัว — ไม่ใช่เพราะความอายอีกต่อไป แต่เพราะคำว่า

    **“ฉันจะรับผิดชอบเธอทุกอย่าง”**


    ---


    **อีกด้านหนึ่ง – ลิตา**


    เธอปัดของบนโต๊ะกระจัดกระจาย

    ฟิวส์ขาดเต็มขั้น


    > “ถ้าเขาไม่ใช่ของฉัน…ฉันจะทำให้ไม่มีผู้หญิงคนไหนได้เขาเหมือนกัน!”


    ---


    **จบตอนที่ 12**