## ⚠️ ตอนที่ 12: เปิดโปงกลางไฟลุก
เช้าวันนี้…ออฟฟิศเหมือนจะเงียบผิดปกติ
ทุกสายตาหันมามองมุกดาอย่างเปิดเผย ราวกับมีอะไรบางอย่างเพิ่งเกิดขึ้น
> “เขารู้กันหรือยัง?”
> “เื่เมื่อคืน…ไม่มีใครเห็นนี่นา…”
เธอกำลังจะเดินผ่านแผนก ไปยังห้องของเข้ม
แต่เสียงซุบซิบจากโต๊ะหลังสุดก็ทำให้เธอชะงัก
**"จริงเหรอ? เลขานั่นน่ะเหรอเป็เมียลับของเ้านาย!"**
**"เธอน่ะ...นั่งบนโต๊ะทำงานของเขาไม่ใช่เก้าอี้!"**
**เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นตามมา...แต่เหมือนเสียงฟ้าร้องในใจเธอ**
---
**ภายในห้องประชุม**
บอร์ดบริหารนัดประชุมด่วนโดยไม่มีเหตุผลชัดเจน
มุกดาได้รับคำสั่งให้เข้าร่วม ทั้งที่ปกติไม่เคยมีเลขาร่วมวง
> “ต้องมีอะไรแน่…” เธอกำมือแน่น พยายามสงบใจ
ไม่นานหลังจากที่เข้มเข้าห้อง
เสียงรองประธานหญิงในชุดแดงแรงฤทธิ์ก็เปิดฉากทันที
**"คุณเข้มคะ เราได้รับรายงานว่ามีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวเกิดขึ้นระหว่างผู้บริหารกับลูกน้อง"**
เสียงในห้องเงียบกริบ ทุกสายตาหันไปมองเข้ม
“มันไม่ใช่เื่ของใครนอกจากผม” เขาตอบนิ่ง ไม่หลบสายตา
“แต่เมื่อมันส่งผลต่อภาพลักษณ์บริษัท…มันก็กลายเป็เื่ของทุกคน!”
ลิตาลุกขึ้น ยื่นแฟ้มเอกสาร พร้อมรูปถ่ายจำนวนหนึ่ง
**รูปถ่ายมุกดาในชุดที่เธอใส่เมื่อวาน นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานของเข้ม
แขนของเขาวางอยู่บนต้นขาเธอ และจังหวะที่ริมฝีปากใกล้กัน...**
ทุกคนในห้องอึ้ง
**มุกดา** หน้าชาวาบ
เหมือนร่างไร้ชีวิตขณะมองภาพพวกนั้นถูกส่งต่อในที่ประชุม
> “นี่คือ…ฝีมือลิตา…”
---
“คุณมีอะไรจะแก้ตัวไหมคะ มุกดา?” ลิตาถามเสียงเย็น
เธอเม้มปากแน่น
ก่อนจะลุกขึ้นยืน และพูดอย่างมั่นคง
**“ไม่ค่ะ...ไม่มีอะไรต้องแก้ตัว”**
เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที
แต่ก่อนจะไปไกลกว่านั้น **เข้ม** ก็ก้าวขึ้นข้างหน้า
แล้ววางมือบนบ่ามุกดา
“ทุกอย่าง...เป็ความรับผิดชอบของผม”
เสียงของเขาชัดเจน หนักแน่น
“ผมเป็คนเริ่ม ผมคือคนที่ล้ำเส้น…และผมจะรับผิดชอบต่อผู้หญิงคนนี้ทุกอย่าง”
---
**หลังประชุม**
มุกดาเดินตามเขาออกมาอย่างเงียบๆ
เธอพยายามกลั้นน้ำตา แต่ไม่ไหว
“คุณไม่ต้องออกตัวปกป้องฉันขนาดนั้นก็ได้…”
เสียงเธอสั่นเล็กน้อย
“ฉันไม่ได้ปกป้อง”
“ฉันแค่ไม่ยอมให้เธอเสียศักดิ์ศรีเพราะเื่ที่เราทั้งคู่...สมยอม”
เธอมองเขานิ่ง
หัวใจเต้นรัว — ไม่ใช่เพราะความอายอีกต่อไป แต่เพราะคำว่า
**“ฉันจะรับผิดชอบเธอทุกอย่าง”**
---
**อีกด้านหนึ่ง – ลิตา**
เธอปัดของบนโต๊ะกระจัดกระจาย
ฟิวส์ขาดเต็มขั้น
> “ถ้าเขาไม่ใช่ของฉัน…ฉันจะทำให้ไม่มีผู้หญิงคนไหนได้เขาเหมือนกัน!”
---
**จบตอนที่ 12**