ต้องรอด..ในป่าสไลม์

'เหลือเวลา 10ชั่วโมง'
   ในช่วงที่ผมอยู่ในอารมณ์หดหู่อยู่นั้น เจ้าตัวน้อยก็มาคลอเคลียผมอย่างดีใจ ผมมองตามันก็เห็นมันทำมือทำไม้ชี้บนด้านบน ผมจึงเหลือบไปเห็นช่อง 'Pet' เรืองแสง พอกดเข้าไปดูก็เห็นข้อความ 'สัตว์เลี้ยงของคุณสามารถวิวัฒนาการเป็นมนุษย์ได้' คุณต้องการวิวัฒน์หรือไม่
  อะไรนะ 'มนุษย์' มีการวิวัฒนาการข้ามเผ่าพันธ์ได้ด้วยหรอ ผมเริ่มรู้สึกถึงสายใยบางๆที่เชื่อมกันเป็นรูปแบบ เหมือนตอนที่คุณเล่นเกมใหม่เกมหนึ่ง คุณจะสับสนช่วงหนึ่งจนจับทางหรือรูปแบบของมันได้นั่นเอง 'อีกนิดนึง' นั่นคือความรู้สึกตอนนี้ ใกล้จับทางได้แล้ว สัญชาตญาณเกมเมอร์ของผมถูกปลุกขึ้น ผมรู้สึกถึงความโกง ถ้าสถานการณ์ตรงนี้เป็นเกม มันก็คือเกมที่ผู้ควบคุมระบบตั้งโหมดให้มันยากมาก และผมชอบเล่นเกมแบบนั้น...
   ผมมั่นใจว่า ไม่มีสิ่งที่ดีให้มาฟรีๆในช่วงที่แย่ที่สุดสำหรับงานนี้แน่ การวิวัฒนาการต้องมีอะไรบางอย่างลดลงแน่ ผมตัดสินใจใช้แต้มสกิลที่เหลือเฟือของน้องสไลม์อัพทุกอย่างที่อัพได้ พอกดเข้าไปดูค่า status ของน้อง ผมก็พบเหตุแห่งการเกิดวิวัฒนาการแล้ว น้องมี base level 99 นี่คงเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในการนี้ 
   หลังจากอัพค่าทุกอย่างที่อัพได้แล้วผมก็กดวิวัฒนาการให้เจ้าตัวน้อย เกิดแสงสว่างรอบตัวน้องสไลม์เหมือนอย่างที่เหล่าอัศวินแปลร่างทั้งหลายชอบใช้กัน พอแสงหมดไปผมกลับงง น้องสไลม์ก็ยังเป็นน้องคนเดิม ชุดเสื้อผ้าเหมือนเดิม มีเพียงข้อความแจ้งในช่อง 'status' ว่าน้องเป็นเผ่ามนุษย์แล้วเท่านั้น และก็เป็นไปดังคาดแต้มสกิลที่มีมากมายของน้องเหลือศูนย์ และ base level กลับมาเป็นหนึ่ง ยังดีที่ค่าสถานะอื่นยังเหมือนเดิม และน้องยังคงมีสภาพเป็นสัตว์เลี้ยงของผมอยู่เหมือนเดิม
  ทันใดนั้นก็ขึ้นข้อความ 'อุปกรณ์หรือสกิล' ปรากฎที่หน้าจอ นั่นคือน้องเข้ามาเป็นมนุษย์ที่ร่วมซวยในป่ามรณะแห่งนี้แล้วด้วยนั่นเอง (เห้อ อยู่ดีไม่ว่าดี หาเรื่องซวยนะเรา) และน้องหันมาทำหน้าเหมือนถามผม แน่นอนผมบอกให้เลือกสกิล ขอให้เป็นสกิลชุบชีวิตทีเถิด     'ท่านได้รับสกิลอัญเชิญ' ... สรุปว่าแห้วอีกตามเคย น้องได้รับสกิลอัญเชิญ เหมือนสกิลนี้จะสามารถเชิญมอนสเตอร์ที่เคยถูกน้องสังหารและมี base level ต่ำกว่าน้องได้ แต่ติดตรงที่น้องมี base level 1 ในตอนนี้ ไม่งั้นอาจเรียกสไลม์รุ้งออกมาช่วยได้
   หลังจากเปลี่ยนอาชีพนักบวชแล้ว ผมไม่สามารถถือดาบผู้กล้าและโล่มังกรได้ ตรงกันข้ามพอน้องสไลม์เป็นมนุษย์กลับติดตั้งอุปกรณ์พวกนี้ได้ พอคิดดูแล้วถือว่าสถานการณ์ไม่เลวเลย น้องจะเป็นแทงค์ที่แกร่งขึ้นนั่นเอง
   หลังจากจัดการเรื่องอัพค่าต่าง ๆ ของผมและน้องสไลม์เรียบร้อย ผมก็ใช้สกิลฮีลช่วยป้าแม่บ้าน เธอตื่นขึ้นมาพร้อมขอบคุณที่ผมช่วยเธอไว้ และผมได้รับเธอเข้าปาร์ตี้ เธอมีสกิลทำอาหารซึ่งคงไม่มีประโยชน์อะไรในสถานะการณ์ตอนนี้ 
   ผมทำการบันทึกจุดวาร์ปไว้ตรงนี้ 1 จุดแล้วลองทดสอบใช้งานดู ผมพบว่าหลังเปิดวาร์ปแล้วมันจะอยู่เป็นเวลา 1นาที และสกิลนี้คือหนึ่งในสกิลโกงในสถานการณ์นี้ก็ว่าได้ ถ้าคุณจะหนีอะไรสักอย่าง การวาร์ปหนีคือวิธีที่ชาญฉลาดนั่นเอง
   พวกเราออกเดินทางกันได้ไม่นานก็พบกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่งที่วิ่งตามหาอะไรบางอย่าง คนกลุ่มนี้มี 4 คนเป็นพวกนักศึกษาฝึกงานที่ดูคล่องแคล่วว่องไวทีเดียว
   "นี่ พวกนายเห็นบอสบ้างไหม มันน่าจะอยู่แถวๆนี้ละ" ชายคนหนึ่งเข้ามาถามเรา ไม่ทันที่พวกเราจะได้ตอบชายอีกคนหนึ่งก็พูดว่า "นั่นไง นั่นไง ตรงนั้น"
   ผมหันไปมองตามทิศทางมือที่ชี้ของชายคนนั้น ไกลออกไปสัก 200 เมตรผมเห็นสไลม์ตัวใหญ่มีมงกุฎขนาดใหญ่อยู่บนหัว ไม่บอกก็รู้ได้เลยว่าตัวอะไร ชายทั้ง4คนวิ่งตรงปรี่เข้าไปอย่างสนุกสนาน 
   "เปรี้ยง" เสียงโครตอัสนีบาตดังสนั่นหวั่นไหวไม่นานหลังชายคนแรกเข้าใกล้บอส 'ใช่' ผมต้องใช้คำว่าโครตอัสนีบาตเลยทีเดียวเพราะสายฟ้าที่ลงมาขนาดใหญ่มาก มันมีแค่หนึ่งสาย นั่นคือบอสใช้แค่เพียงสกิลสายฟ้าเลเวลหนึ่งเท่านั้นก็เกิดโครตอัสนีบาตผ่าใส่ร่างชายคนที่วิ่งนำหน้าไหม้เป็นจุลไปทันที
   สัญชาตญาณผมบอกทันทีให้ 'หนี' และมือของน้องสไลม์ก็เข้ามาจับมือผมให้วิ่งหนีสนับสนุนสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอีกแรงหนึ่ง (คอเดียวกันเลย น่ารักที่สุด) แต่กลับมีมืออีกมือหนึ่งมาคว้าข้อมืออีกข้างของผมไว้ไม่ให้หนีไป 
   "พ่อหนุ่ม เธอควรไปช่วยพวกนั้นนะ เธอเก่งขนาดนั้นแท้ ๆ จะหนีไปทำไม"
   "เอ่อ คุณป้าครับ พวกเราสู้บอสไม่ได้หรอกครับ ต้องหนีอย่างเดียว ไม่งั้นตายกันหมดแน่" มือของป้ากลับจับข้อมือผมแรงขึ้นมาก แรงจนเกินมือหญิงวัยกลางคนทั่วไปแล้ว ผมรีบมองตาเธอทันทีว่าใช่สไลม์รุ้งแปลงร่างมาหรือเปล่า มีแววตามันไม่ใช่สไลม์รุ้ง มันคือ 'มนุษย์ป้าผู้ผดุงความยุติธรรม'
   ผมเกลียดพวกทำตัวเป็นฮีโร่ในสถานการณ์ที่ไม่เหมาะที่สุด ไวเท่าความคิด เจ้าตัวน้อยโผเข้าไปกัดที่ก้นของป้าทันที
   "กรี๊ด เด็กบ้านี่กัดก้นฉัน เจ้าเด็กผี" ผมยิ้มตอบให้เจ้าตัวน้อยทันที (เดี๋ยวต้องลูบหัวให้หลายๆทีเป็นรางวัลซะแล้ว)
   "ป้าครับ ถ้าป้าเปลี่ยนใจก็เข้าวาร์ปมาละกัน มันเปิดแค่ 1 นาทีนะครับ" ผมเปิดวาร์ปและเข้าไปกับน้องสไลม์ทันที หลังเข้าวาร์ปไป 1 นาทีไม่มีวี่แววของมนุษย์ป้าให้เห็น พวกเราก็ออกเดินทางโดยไม่สนใจเธออีกต่อไป ตอนนี้ผมเหนื่อยมาก ๆ แล้วอยากพักผ่อนมาก ค่าMPที่ลดลงไปมากส่งผลให้ร่างกายอ่อนเพลียทีเดียว ก็พอดีไปพบเข้ากับถ้ำถ้ำหนึ่ง ผมตัดสินใจเข้าไปสำรวจดูว่าสามารถใช้เป็นที่หลบภัยได้ไหม
   ในถ้ำค่อนข้างมืดผมต้องพยายามปรับสายตา แต่ดูเหมือนเจ้าตัวน้อยจะมองเห็นได้ชัดเจน ผมจึงให้มันนำทางเข้าไป เดินเข้าไปไม่นานเราก็พบกับเงาคนสองคน ดูเหมือนเงาคนที่กำลังหลบมุมด้วยความกลัว

   "นั่นมัน หมูกรอบนี่ ใช่หมูกรอบใช่ไหม" เสียงที่คุ้นเคยดังแว่วมา ผมจำเสียงนั้นได้ดี ผมรีบสะกิดน้องสไลม์ทันที 'ใช่สไลม์รุ้งหรือเปล่า' มันส่ายหัวตอบ ผมจึงเบาใจ