กระทะเหล็กกู้โลก

ตอนที่ 45 การตื่นขึ้นและเลื่อนระดับ

        “ดูนั่น!”ฉู่อี้ชี้ไปที่รูนั้นอีกครั้ง…ที่ตรงนั้นเคยทำให้ลิงซอมบี้กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง แต่ตอนนี้มันหายไปแล้ว

        “มันไม่ได้จะฆ่าพวกเราแต่มันกำลังห้ามไม่ให้พวกเราเข้าไป…มีอะไรอยู่หลังผนังน้ำแข็งนี้กันแน่?”ซ่งเจิงถามออกอย่างสงสัย

        “ฉันรู้สึกแปลกๆ ไม่ว่าจะเป็นศพหรือน้ำยาวิวัฒนาการของซอมบี้ระดับสองยังไงซะก็ดูดีกว่าระดับหนึ่งมากแต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่สนใจลิงซอมบี้กลายพันธุ์พวกนี้เลย”ฉู่อี้เริ่มวิเคราะห์

        “หรือว่ามันอาจจะหลับอยู่แล้วรู้สึกหงุดหงิดที่ถูกรบกวนก็เลยฆ่าทิ้งซะ?”ซ่งเจิงพูดติดตลก

        “ซอมบี้ไม่จำเป็นต้องนอนหลับไม่ต้องพักผ่อน เว้นแต่ว่าพวกมันจะไม่ใช่ซอมบี้…”จากนั้นสายตาของฉู่อี้และซ่งเจิงพลันสบกันคำพูดนี้ก่อเกิดความหมายในใจกับคนทั้งสองยิ่ง

        “เดี๋ยวฉันลองขุดน้ำแข็งขึ้นมาตรวจสอบสักหน่อยดีกว่าว่าพวกมันมีเชื้ออะไรอยู่ไหม” สิ้นเสียง ฉู่อี้จุดไฟขึ้นมาพร้อมกับละลายน้ำแข็งใส่ถุงเอาไว้

        เหมือนอีฟจะตระหนักได้ว่าตอนนี้ปลอดภัยแล้วมันวิ่งไปบนแผ่นน้ำแข็งอย่างรวดเร็วส่วนซ่งเจิงปลดปล่อยเส้นใยพลังจิตออกพร้อมกับวิ่งไปพร้อมฉู่อี้ก่อนหน้านี้ที่เขาไม่ยอมใช้เส้นใยพลังจิตเป็นเพราะเขาต้องการเล่นสนุกกับการไถพื้นน้ำแข็งเท่านั้น

        “ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเหมืองนะ… ยังไงซะมันก็มีเส้นทางเดินของรถลาก”ซ่งเจิงกล่าวขึ้นมา

        “แต่ร่องรอยการขุดพวกนี้ตื้นมากพวกมันน่าจะถูกทิ้งร้างมาสักสองถึงสามปีเป็นไปได้ไหมว่าจะเป็นกลุ่มของอดัมที่สร้างเรื่องพวกนี้ไว้?แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้วพวกเขามาทำอะไรที่นี่ล่ะ...”ฉู่อี้วิเคราะห์อย่างกระตือรือร้นพร้อมกับพยายามใช้บอลไฟเพื่อระเบิดรูที่อยู่ตรงหน้าออกให้กว้างพอจะผ่านไปได้อีฟส่งเสียงร้องอย่างสดใสพร้อมวิ่งแจ้นเข้าไปอย่างรวดเร็ว

        “มันคืออะไร?” ทันทีที่ซ่งเจิงผ่านพ้นกำแพงนั้นเข้ามาดวงตาของเขาแข็งค้างด้วยความตกตะลึงกับภาพที่ปรากฏ หินสีขาวจำนวนนับไม่ถ้วนเผยต่อสายตาของเขาอย่างเด่นชัดพวกมันส่องสว่างเป็นประกายระยิบระยับอย่างน่าหลงใหลส่วนอีฟวางกระทะเหล็กไว้บนหินสีขาวและเริ่มแทะก้อนหินนั้นอย่างเมามัน

        ทันใดนั้นเอง เส้นสีขาวจาง ๆปรากฏขึ้นรอบกระทะเหล็ก มันพันรอบกระทะเหล็กไว้ราวกับปกป้อง

        “หินนั่นคืออะไร?” ฉู่อี้ตกตะลึงก่อนจะหยิบมันขึ้นมาดูอย่างใกล้ชิดทันใดนั้นเองดวงตาทั้งสองพลันเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เขาหันไปร้องบอกซ่งเจิง “พี่ซ่ง! มันคือไข่ซอมบี้ระดับสี่!”

        “ห๊ะ?!” ดวงตาของซ่งเจิงเบิกกว้างพร้อมรีบถามออก “ไหนพวกเขาเคยบอกว่าซอมบี้ไม่สามารถแพร่พันธุ์ได้… แล้วไข่นี้มาจากไหน?”

        “จะว่าอย่างนั้นก็ได้เพราะยังไงซะนี่ก็ไม่ใช่ไข่มันเป็นถุงเนื้องอกชนิดหนึ่งเท่านั้นก็มันออกมาจากร่างกายของซอมบี้ระดับสี่ถูกเรียกว่า คางคกหยกขาว เมื่อมันสัมผัสกับน้ำสถานะจะกลายเป็นของแข็งทันทีเช่นนี้มันจึงกลายเป็นวัสดุล้ำค่าเอาไว้สำหรับทำอาวุธและเกราะส่วนแก่นแท้ด้านในของมันสามารถทำให้มนุษย์เข้าสู่ระดับสามได้ในครั้งเดียว” ดวงตาของฉู่อี้ทอประกายเจิดจ้า เขาไม่คิดมาก่อนว่าจะได้เจอของดีอย่างนี้

        “ทำให้มนุษย์เข้าสู่ระดับสามได้คืออะไร?” ซ่งเจิงถามอย่างไม่เข้าใจ

        “มันคือการแลกเปลี่ยนทาส!” ดวงตาของฉู่อี้พลันมืดมนก่อนจะเริ่มอธิบาย “ในโลกนี้มนุษยชาติถูกทำลายล้างจึงเกิดความวุ่นวายไปทั่วการค้าเถื่อนมากมายผุดขึ้นราวกับดอกเห็น การแลกเปลี่ยนทาสก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน”

        “ฉันเคยบอกไปแล้วว่าสถานที่แห่งนี้มีที่ยืนให้กับคนแข็งแกร่งเท่านั้นดังนั้นมนุษย์ที่อ่อนแอจะถูกรุกรานโดยผู้ที่แข็งแกร่งกว่า ทั่วไปแล้วจะมีกลุ่มเล็กๆ ซึ่งมีมนุษย์ระดับสามอยู่มากถึงหลายร้อยกลุ่ม พวกเขาแตกต่างกันเพียงข้อเดียวบางกลุ่มแค่เพียงรวมตัวกันเพื่อให้อยู่รอดไปวัน ๆแต่อีกกลุ่มคือการรวมตัวกันเพื่อแก้ปัญหาต่าง ๆ ด้วยกัน”

        “ที่ใดมีความขัดแย้งที่นั่นย่อมมีสงคราม และในแวดวงชั้นสูงคือสถานที่ที่ขัดแย้งกันอย่างรุนแรงมาตลอดการปะทะระหว่างกลุ่มต่าง ๆ เกิดขึ้นทุกวันผู้ที่พ่ายแพ้จะถูกขายให้เป็นทาสของอีกฝ่ายบนใบหน้าจะมีการสลักคำว่าทาสเด่นชัดและกลายเป็นสินค้าไปโดยปริยาย...” ฉู่อี้ถอนหายใจเบา ๆ หลังจากกล่าวจบ

        “ไม่ต้องห่วง! ฉันสัญญาว่าถ้ามีใครกล้าจับน้องชายของฉันและเอาเครื่องหมายทาสสลักไว้บนหน้า… ฉันจะหั่นพวกมันออกเป็นหมื่นชิ้นด้วยมือคู่นี้!”ดวงตาของซ่งเจิงเผยความเย็นชาออกมาในขณะที่กล่าวจิตสังหารพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของซ่งเจิงจนทำให้อีกฝ่ายถึงกับตื่นตระหนก

        แต่ในขณะนั้นเองเสียงของกระทะเหล็กพลันดังขึ้นในศีรษะของซ่งเจิงความมั่นใจของเขากลับคืนมาอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงสวรรค์นี้…

        [ติ๊ง!กระทะเหล็กถูกซ่อมแซมเสร็จแล้ว! เปิดการใช้งาน!]

        [ติ๊ง!กระทะเหล็กขั้นสูง คุณภาพดี!]

        [ติ๊ง!กระทะเหล็กได้รับสูตรใหม่!

        ข้าวผัดไข่...ใช้น้ำยาวิวัฒนาการระดับต่ำสิบชิ้น สามารถฟื้นฟูร่างกายได้หลังจากรับประทานเข้าไป

        บะหมี่หยางชุน...ใช้น้ำยาวิวัฒนาการระดับต่ำยี่สิบชิ้น สามารถขจัดสารพิษที่ไม่ร้ายแรงออกจากร่างกายได้

        เกี๊ยว... ใช้น้ำยาวิวัฒนาการระดับต่ำยี่สิบห้าชิ้นทำให้หายใจใต้น้ำได้สามชั่วโมง

        ถั่วลันเตา...ใช้น้ำยาวิวัฒนาการระดับต่ำห้าสิบชิ้น ผลลัพธ์ของการออกกำลังกายเพิ่มเป็นสองเท่าในหนึ่งวัน]

        [คุณสมบัติเฉพาะ!]

        [ติ๊ง!กระทะเหล็กอัปเกรดให้มีคุณภาพดีเยี่ยม จึงได้รับรางวัลดังนี้ :

        [สูตรเนื้อเส้นหอมกลิ่นปลา : รวบรวมสิบชิ้นเพื่อดูวิธีทำเนื้อเส้นหอมกลิ่นปลา

        คุณสมบัติเนื้อเส้นหอมกลิ่นปลา :สมรรถภาพทางกายเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และสัตว์เลี้ยงเพิ่มขึ้นสามเท่า]

        [สูตรมะเขือยาวสับ : รวบรวมสิบชิ้นเพื่อดูวิธีการทำมะเขือสับ

        คุณสมบัติมะเขือยาวสับ :ความแข็งแกร่งของร่างกายเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และสัตว์เลี้ยงเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า]

        [ติ๊ง!เปิดการปรับแต่งอาหารให้บริสุทธิ์และลดความหิวลงครึ่งหนึ่ง!]

        [ติ๊ง!เปิดช่องเก็บของเพิ่มสามช่อง! ปัจจุบันฝังหยกขาวพิสุทธิ์ : ได้รับสารอาหารเพิ่มขึ้นหนึ่งเปอร์เซ็น]

        [ติ๊ง!ความแข็งแกร่งของกระทะเหล็ก!]

        [ติ๊ง! เปิดฟังก์ชันความเชี่ยวชาญ: ทุกครั้งหลังจากทำอาหาร คุณจะได้รับความสามารถเพิ่มขึ้นดังนั้นหลังจากเชี่ยวชาญจนถึงขั้นสูงสุดแล้วกระทะเหล็กจะสามารถสร้างอาหารโดยไม่ต้องใช้วัสดุใด ๆ อีก]

        “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!” ซ่งเจิงระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งหลังจากฟังกระทะเหล็กจบ

        “พี่ชายซ่ง… เกิดอะไรขึ้น?” ฉู่อี้ตื่นตระหนกกับการหัวเราะของอีกฝ่าย เขารีบถามออกด้วยความตกใจ

        “กระทะเหล็กกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง… มันกลับมาใช้งานได้แล้ว!”ซ่งเจิงร้องตะโกนออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ปริ่มจนเกือบล้น

        “โอ้!เร็วเข้า! ทำอาหารให้ฉันกินทีเถอะ ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว!” ฉู่อี้รีบร้องตะโกนอย่างดีใจ

        “ถึงนายไม่พูด ฉันก็จะทำอยู่แล้ว! วันนี้ฉันจะกินให้พุงแตกเลย!” ซ่งเจิงเดินไปหากระทะเหล็กก่อนจะคว้ามันขึ้นมาหลังจากนั้นกลิ่นฉุนของหัวหอมก็โชยไปทั่ว

        “โอ้โห! ขนมเปี๊ยะทอดนี่ดูท่าจะอร่อยกว่าเดิมด้วยซ้ำ!” ฉู่อี้อุทานออกก่อนจะกลืนขนมเปี๊ยะทอดตรงหน้าด้วยแววตาชุ่มฉ่ำน้ำตา

        “อะ... มีอีกชิ้น!” ซ่งเจิงยื่นอีกชิ้นหนึ่งให้เขาและคว้าอีกชิ้นมากิน

        ‘ฉู่อี้กล่าวถูกต้องแล้วรสชาติของขนมเปี๊ยะทอดอร่อยขึ้นมาก รสชาติของอาหารจากระดับดีขึ้นสู่ระดับซีแล้วมันก็ต้องอร่อยขึ้นสิ!’

        ‘แต่ขนมเปี๊ยะทอดของฉันไม่เห็นจะอร่อยเลย!’ ซ่งเจิงคิดในใจพร้อมกับหันมองฉู่อี้

        [ติ๊ง!คำแนะนำจากระบบ!]

        [หยกขาวพิสุทธิ์! ความบริสุทธิ์ถึงระดับสูงสุด!]

        [ปรับแต่งสมบูรณ์ :ได้รับสารอาหารเพิ่มขึ้นสิบเปอร์เซ็น!]

        ตอนนี้ฉู่อี้กินอาหารทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้วเขามองไปรอบ ๆ และเห็นว่าหินสีขาวที่อยู่บนกำแพงทั้งหมดหายไปอย่างไร้ร่องรอย…เขาจึงหันไปอีกด้านจึงเห็นว่าซ่งเจิงกำลังหยอกล้อกับอีฟอยู่อย่างสนุกสนาน