Silver Dust : Merlin

ตอนที่ 76 พิธีกรรมเวทมนตร์

*****ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปดัดแปลงหรือเผยแพร่ช่องทางอื่นทุกกรณีนะครับ*****

ห้องทำพิธีกรรมไม่ต่างไปจากห้องทดสอบพลังเวทมากนัก ผนังของมันถูกผังด้วยศิลาต้านเวทระดับสูง มันเพียงพอที่จะยับยั้งการโจมตีของตัวตนที่ต่ำกว่ามหาจอมเวทได้

เพียงแต่ห้องพิธีกรรมแห่งนี้ตรงกลางห้องมีวงเวทวงหนึ่งที่ถูกสลักฝังไว้บนพื้น

เรลิทไม่รอช้ารีบอธิบายให้กับเมอร์ลินฟังทันที

“นี่คือวงเวทพิธีกรรม มันสามารถทำให้การกลั่นวัสดุเวทได้ง่ายขึ้น นอกจากห้องนี้จะป้องกันการเสียหายจากพลังเวทแล้ว สาเหตุที่มันมีราคาแพงก็เพราะวงเวทนี้ด้วย” 

หญิงสาวให้บริการด้วยรอยยิ้ม

“ครับ ผมรู้จักมัน” เมอร์ลินตอบด้วยรอยยิ้ม

แน่นอนว่าเขาเคยเห็นวงเวทนี้ ตอนที่ออสตินช่วยให้เขาสร้างวงเวทแรกขึ้นมาก็ใช้วงเวทแบบนี้ในการกลั่นวัสดุเวทเช่นกัน

เมอร์ลินย่อมรู้ว่าไม่ใช่ทุกวงเวทจะสามารถกลั่นวัสดุเวทได้ ยิ่งวัสดุเวทระดับสูงก็ย่อมต้องใช้วงเวทระดับสูงในการกลั่นเช่นกัน

“ถ้าอย่างนั้นดิฉันขอตัวนะคะ” เรลิทกล่าวอย่างมีมารยาท ก่อนจะออกไปกับมาร์เทล

อย่างที่รู้กันว่าการจารึกวงเวทจะต้องทำด้วยตัวเอง ต่อให้เมอร์ลินมีจอมเวทอย่างออสตินอยู่ข้างกายก็ไม่ได้ช่วยให้เขาจารึกวงเวทได้สำเร็จ

ดังนั้นพื้นที่ทำพิธีกรรมจึงควรเป็นพื้นที่ส่วนตัว

“ตอนนี้ฉันบ่มเพาะขุมพลังเวทได้สามจุดแล้ว สามารถจารึกเวทระดับหนึ่งได้อีกสองบท ฉันควรจารึกเวทอะไรต่อไปดี” เมอร์ลินเอ่ยพึมพำกับตนเอง

วัสดุเวทที่เขาเตรียมไว้คือเวทป้องกัน เวทชะล้าง เวทตรวจจับ และเวทบอลเพลิง

เวทแรกที่เขาต้องจารึกแน่นอนว่าต้องเป็นเวทป้องกัน สร้างม่านพลังเวทเพื่อปกป้องตนเอง

ดังนั้นเขาจึงต้องเลือกอีกเวทหนึ่งเพื่อจารึก

เวทตรวจจับแน่นอนว่าใช้ตรวจจับสิ่งผิดปกติหรือค้นหาศัตรู เวทบอลเพลิงเป็นเวทโจมตีที่สามารถประยุกต์ใช้อำนวยความสะดวกให้ตนเองได้ ส่วนเวทชะล้างคือเวทอำนวยความสะดวกอย่างแท้จริงเพราะมันใช้ชำระล้างร่างกายหรือสิ่งสกปรกโดยไม่ต้องอาบน้ำ

“สถานการณ์ของฉันในตอนนี้ยังไงก็ไม่ได้ไปต่อสู้กับใครอยู่แล้ว ถ้าอย่างนั้นฉันควรเลือกเวทที่สามารถรักษาชีวิตของฉันไว้ก่อน”

ในที่สุดเมอร์ลินก็ตัดสินใจเลือกเวทได้

คาถาเวทแรกที่เขาทำการจารึกนั้นก็คือเวทป้องกัน

เขานำวัสดุเวทสำหรับประกอบพิธีออกมาจากแหวนเก็บของเรียงรายอยู่ตรงหน้า

วัสดุเวทเหล่านี้แบ่งออกเป็นหินเวทและชิ้นส่วนสัตว์อสูร 

หินเวทระดับต่ำห้าธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ และสายฟ้า 

ส่วนชิ้นส่วนของสัตว์อสูรมี กระดองเต่าศิลา ดวงตาเมจิกวูฟ และหนังอสรพิษเวท

ความจริงเมอร์ลินไม่จำเป็นต้องใช้วัสดุเวทมากขนาดนี้ แต่เป็นออสตินที่จัดเตรียมมาให้ 

วัสดุเวทที่ใช้จารึกคาถาเวทจะมีผลต่อเวทที่ใช้จารึก และคาถาเวทแต่ละบทก็ไม่จำเป็นต้องใช้วัสดุเวทที่ตายตัว ขอเพียงมีคุณสมบัติที่ใกล้เคียงกันก็สามารถใช้ได้แล้ว 

ความยากของการจารึกอยู่ที่การนำพลังเวทที่ได้จากการกลั่นวัสดุเวทไปวาดลงวงเวทของตนเอง

อย่างไรก็ตามขั้นตอนนี้ย่อมมีความง่ายกว่าการสร้างวงเวทขึ้นใหม่หรือการยกระดับวงเวท

เมอร์ลินไม่ลังเลที่จะเริ่มพิธีกรรมของตนเองในทันที

เขาสะบัดมือออกไปครั้งหนึ่ง วัสดุเวทเหล่านั้นก็ถูกชักนำลอยไปวางอยู่ในตำแหน่งต่างๆ บนวงเวทที่อยู่ตรงพื้น 

สองมือของเขาทาบลงบนวงเวทนั้นก่อนจะถ่ายทอดพลังเวทเป็นการกระตุ้นให้วงเวททำงาน

วึง!

ทันทีที่พลังเวทโคจรเข้าไป วงเวทบนพื้นก็เปล่งแสงออกมา ทันทีที่วงเวททำงานมันก็โคจรเป็นวัฏจักร ในทุกครั้งที่พลังของวงเวทเคลื่อนผ่านวัสดุเวท พลังเวทภายในวัสดุเวทจะถูกกลั่นออกมาและหลอมรวมเข้ากับพลังของวงเวท

เมอร์ลินที่อยู่จุดศูนย์กลางของวงเวท มันคือตำแหน่งรวมศูนย์ของวงเวทที่มีพลังเคลื่อนที่เข้ามา

เขาไม่ลังเลที่จะใช้พลังนั้นวาดวงเวทของคาถาเวทป้องกัน

จิตของเมอร์ลินเพ่งไปยังตำแหน่งวงเวทบ่มเพาะของตนเองแล้วเริ่มวาดวงเวทคาถาเวทป้องกันด้วยอักขระรูนมากมายออกมา

อักขระรูนตัวแล้วตัวเล่าถูกเสกสรรปั้นแต่งเรียงร้อยไหลเวียนเข้าไปในวงเวทอย่างราบรื่น

การสร้างอักขระรูนของเมอร์ลินทำได้อย่างเชี่ยวชาญ

แม้นี่จะเป็นครั้งที่สองสำหรับเมอร์ลินที่ทำเช่นนี้ แต่เขากลับมีความรู้สึกคุ้นเคยกับการสร้างอักขระรูนเป็นอย่างมาก 

อักขระรูนตัวแล้วตัวเขาถูกสร้างขึ้นตามสูตรวงเวทป้องกัน 

ภายในเวลาไม่กี่ช่วงลมหายใจนั้นเอง ในที่สุดเมอร์ลินก็สามารถสร้างวงเวทถาคาเวทป้องกันได้อย่างสมบูรณ์!

เวิง!

เบื้องหน้าของเมอร์ลินปรากฏม่านพลังที่ไร้รูปร่างขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนที่มันจะหายไปอย่างรวดเร็ว

ครั้งนี้ไม่มีปรากฏการณ์ที่ทำให้พลังเวทมนตร์รอบข้างปั่นป่วน

วัสดุเวทที่ใช้ประกอบพิธีสลายกลายเป็นผุยผง

วงเวทที่สลักอยู่บนพื้นไม่ได้เรืองแสงอีกต่อไป สถานการณ์ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง

“สำเร็จแล้ว” เมอร์ลินเผยรอยยิ้มที่มุมปาก

“การจารึกเวทมนตร์ก็ไม่ได้ยากอะไรขนาดนั้น ... ถ้าอย่างนั้นก็จารึกเวทต่อไปเลยก็แล้วกัน” 

ว่าแล้วเมอร์ลินก็นำวัสดุเวทที่จะจารึกเวทต่อไปออกมา

พรึบ! พรึบ! พรึบ!

ครั้งนี้วัสดุเวทเกือบสิบชนิดปรากฏออกมา

เวทที่เขาจะจารึกเป็นลำดับต่อไปก็คือ “ถาคาเวทตรวจจับ” นั่นเอง

เขาไม่ได้ตั้งใจเดินในเส้นทางต่อสู้อยู่แล้ว อีกอย่างหนึ่งเวทที่ใช้ในการต่อสู้ สำหรับเวทระดับหนึ่งนั้นแทบจะนำไปใช้ต่อสู้จริงๆ ไม่ได้ เว้นเสียแต่ว่าจะฝึกฝนมันอย่างเชี่ยวชาญ ทำให้เวทระดับหนึ่งเหล่านี้กลายเป็นสิ่งที่ได้เปรียบกว่าคนทั่วไป

ว่าแล้วเมอร์ลินก็ลงมือจารึกเวทต่อไปในทันที วงเวทบนพื้นสว่างขึ้นอีกครั้ง

พลังเวทจากวัสดุเวทไหลเข้าสู่ร่างกายของเมอร์ลิน แล้วเขาก็เริ่มจารึกเวทตรวจจับ

ในเวลาเดียวกันมาร์เทลที่เฝ้าอยู่หน้าห้อง เขาหยิบไปป์สีดำขึ้นมา ทันทีที่มันจรดลงบนริมฝีปากของเขาก็มีควันไหลออกมา

ใช่แล้ว ไปป์นี้ก็คืออุปกรณ์เวทชิ้นหนึ่ง

ควันสีขาวถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากหนา มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มล้วงกระเป๋า แผ่นหลังพิงลงบนผนังสีขาว

“ถ้าฉันได้ทำงานสบายๆ แบบนี้ไปตลอดก็คงดี” มาร์เทลยกยิ้มที่มุมปาก เขาเฝ้าที่หน้าห้องทำพิธีกรรมอย่างใจเย็น

ทว่าในตอนนั้นเอง

ตูม! ตูม! ตูม!

จู่ๆ ภายในอาคารก็เกิดเสียงระเบิดที่รุนแรง พื้นและเพดานสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง

เสียงกรีดร้องและความโกลาหลบังเกิดขึ้น

ดวงตาของมาร์เทลเปลี่ยนไปในทันที