ตอนที่ 6 เข็มทองหางหงส์
เพื่อป้องกันไม่ให้ฉีเล่ยปฏิเสธาุโหวู่จึงรีบเปิดกล่องหนังในมือให้เขาดูทันที..
“นี่มันเข็มทองหางหงส์!”
ทันทีที่ได้เห็นสิ่งที่อยู่ในกล่องหนังฉีเล่ยถึงกับร้องอุทานออกมาด้วยสีหน้าตกตะลึงพร้อมกับยื่นมือออกไปััเข็มทองตรงหน้าด้วยความระมัดระวัง
ว่ากันว่า..ผู้ที่ได้เข็มทองหางหงส์จำนวน 108 เล่มนี้ คือผู้ที่กุมชีวิตและความตายของผู้คนไว้ในมือ!
“กระบี่ล้ำเลิศควรตกเป็ของสุดยอดมือกระบี่ฉันท์ใดเข็มทองหางหงส์ที่ล้ำค่า ก็ควรต้องอยู่ในมือของหมอที่เก่งกาจเช่นกัน!”
“ผู้มีพระคุณ ได้โปรดอย่าปฏิเสธของขวัญชิ้นนี้ของผมเลยนะครับ!”
หลังจากที่ได้เห็นสีหน้าตกตะลึงอย่างมากของฉีเล่ยาุโหวู่จึงได้แต่พูดขึ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
าุโหวู่ต้องยอมใช้เงินก้อนโตไปแลกกับเข็มทองชุดนี้มาจากเพื่อนเก่าแก่ของตนเองและเมื่อได้เห็นสีหน้าพออกพอใจของฉีเล่ยเวลานี้ ทำให้เขาอดที่จะมีความสุขขึ้นมาไม่ได้เช่นกัน
ฉีเล่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่งในที่สุดเขาก็ลุกขึ้นยืนโค้งคำนับให้กับชายชรา พร้อมกับพูดขึ้นว่า“ขอบคุณาุโหวู่สำหรับของขวัญล้ำค่าชิ้นนี้!”
หากเป็ของขวัญอย่างอื่นไม่แน่ว่าฉีเล่ยอาจจะยืนกรานปฏิเสธไม่ยอมรับก็เป็ได้ แต่ในเมื่อเป็เข็มทองหางหงส์ที่หาได้ยากเช่นนี้ใครบ้างเล่าที่จะปฏิเสธได้ลงคอ..
และหากมีเข็มทองคำล้ำค่าเช่นนี้อยู่ในมือในวันข้างหน้า เขาก็ไม่ต้องกังวลใจ หรือห่วงอนาคตข้างหน้าของตนเองอีก
“คุณหมอฉี ผมเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าก่อนที่พ่อของผมจะฟื้นขึ้นมา คุณได้พูดถึงเื่ที่ต้องปรับเปลี่ยนเครื่องหอมภายในบ้านไม่ทราบว่าเื่นี้คุณหมอฉีหมายความว่ายังไง?”
ในระหว่างที่ฉีเล่ยกำลังดื่มด่ำอยู่กับการชื่นชมเข็มทองคำในมือเสียงร้องถามของหวู่เฉินเทียนก็ได้ปลุกเขาให้ตื่นจากภวังค์
าุโหวู่เห็นเช่นนั้นจึงได้แต่หันไปจ้องมองหวู่เฉินเทียนด้วยแววตาไม่พอใจ!
“อ่อ.. เื่นั้นน่ะเหรอครับ? คือที่บ้านของคุณมีเครื่องหอมชนิดหนึ่งแม้ว่าเครื่องหอมชนิดนี้จะช่วยกระตุ้นให้จิตใจ และร่างกายสดชื่นก็ตามแต่หากใช้ไปเป็ระยะเวลานานหลายปีกลิ่นหอมของมันก็จะเป็อันตรายต่อจิติญญาของคนผู้นั้นได้ และที่าุโหวู่หมดสติไปแบบนั้นก็มีสาเหตุมาจากเื่นี้..”
หลังจากที่ฉีเล่ยพูดจบ เขาก็หยิบปากกาและกระดาษบนโต๊ะขึ้นมา ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเขียนใบสั่งยา หลังจากเขียนเสร็จแล้วเขาก็ยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้กับาุโหวู่ พร้อมกับพูดขึ้นว่า
“าุโหวู่ นี่เป็ตัวยาสำหรับนำมาทำเครื่องหอมใหม่!”
“ลายมืองดงามมากจริงๆ!”
ทันทีที่รับใบสั่งยามาจากฉีเล่ยาุโหวู่ก็ได้แต่จ้องมองลายมือบนกระดาษแผ่นนั้นพร้อมกับพึมพำออกมาด้วยแววตาที่เป็ประกายระยิบระยับ
ตัวอักษรของฉีเล่ยนั้น ประหนึ่งขอเงินและการตวัดอักษระก็ไหลลื่นดั่งสายน้ำ ลายเส้นแต่ละขีดมีน้ำหนักสม่ำเสมอ หนักแน่นและดูมีพลัง ให้ความรู้สึกน่าเกรงขามประหนึ่งเทพปรากฏ
หากจะพูดง่ายๆก็คือว่าใบสั่งยาที่มีลายมือของฉีเล่ยเวลานี้เปรียบได้กับผลงานศิลปะการเขียนอักษรชิ้นเอกเลยทีเดียว!
“ผู้มีพระคุณผมมีภาพอักษรที่เพิ่งได้มาเมื่อสองสามวันก่อน ผู้มีพระคุณได้โปรดเอามือออกจากโต๊ะก่อนผมจะได้คลี่ภาพอักษรที่ได้มาให้ดู..”
าุโหวู่ร้องบอกฉีเล่ยพร้อมกับหันไปล้วงเอาม้วนภาพอักษร ซึ่งอยู่ในตู้ด้านหลังของตนเองออกมา ก่อนจะค่อยๆคลี่ลงบนโต๊ะด้านหน้าอย่างระมัดระวัง
“นี่เป็ภาพอักษรเก่าแก่ที่หวังซีจีเป็ผู้เขียนด้วยพู่กันนับเป็สมบัติเก่าแก่ที่หาได้ยากนักในยุคปัจจุบัน!”
าุโหวู่อธิบายให้ฉีเล่ยฟังด้วยสีหน้าภาคภูมิใจพร้อมกับหยิบเอาแว่นขยายที่อยู่ข้างๆ ขึ้นมาส่องดูอย่างละเอียดอีกครั้งไม่ว่าจะเป็บริเวณตราประทับ และชื่อที่ปรากฏอยู่บนภาพอักษรนั้น
แม้ว่าฉีเล่ยจะไม่มีความรู้เกี่ยวกับเื่ภาพอักษรพู่กันมากนักแต่เขาก็ตั้งใจอ่านมันอย่างจริงจัง แต่แล้วจู่ๆเขาก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกับทำสีหน้าประหลาดใจ ก่อนจะพูดออกไปว่า
“าุโหวู่เมื่อครู่คุณบอกว่านี่เป็ภาพอักษรลายมือของหวังซีจีเหรอครับ?”
าุโพยักหน้าพร้อมตอบกลับไปว่า“ใช่แล้ว! เป็ตัวอักษรที่เขียนขึ้นในยุคแรกๆของหวังจีซี มีอะไรงั้นรึ?”
ฉีเล่ยส่ายหน้าไปมาช้าๆก่อนจะรำพึงรำพันออกมาว่า “ดูเหมือนจะมีบางสิ่งบางอย่างผิดปกติ..”
หลังจากที่ได้เห็นสีหน้าท่าทางของฉีเล่ยหวู่เฉินเทียนก็ถึงกับหัวเราะออกมาอย่างไม่พอใจนัก นั่นเพราะภาพอักษรม้วนนี้เขาได้นำไปให้อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการเขียนอักษรตรวจดูถึงสี่ห้าคนและทุกคนต่างก็พูดเป็เสียงเดียวกันว่า ภาพอักษรนี้เป็ลายมือของหวังจีซีจริงๆ
“ผู้มีพระคุณไม่ทราบว่าคุณสังเกตเห็นอะไรผิดปกติงั้นรึ?” าุโหวู่ร้องถามฉีเล่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“ผมเองไม่ได้มีความรู้ในเื่การประดิษฐ์อักษรนักแต่จากมุมมองของคนเป็หมอ ผมมองออกว่าผู้ที่เขียนอักษรนี้จะต้องเป็ชายชราที่มีอาการป่วยเรื้อรังที่รักษาไม่หายแต่หากาุโยืนกรานว่า นี่เป็อักษรที่เขียนโดยหวังจีซีมันออกจะขัดกับความรู้ทางการแพทย์ของผมมากทีเดียว..”
“น่าขำ!คุณหมอฉีอย่าได้พูดอะไรไร้สาระแบบนี้!”หวู่เฉินเทียนที่ยืนฟังด้วยความไม่พอใจอยู่นานในที่สุดก็อดทีแย้งขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ห้วนมากไม่ได้
าุโหวู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งในที่สุดก็จ้องมองภาพอักษรตรงหน้าอีกครั้ง ก่อนจะส่ายหน้าไปมาเล็กน้อยพร้อมกับพูดขึ้นว่า
“เฉินเทียนที่ผู้มีพระคุณพูดมาก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกัน! อย่าลืมว่าคนโบราณเขียนอักษรด้วยพู่กัน ในการที่จะประดิษฐ์อักษรลงไปบนแผ่นกระดาษแต่ละครั้งย่อมจะต้องถ่ายทอดพลังปราณในร่างของตนผ่านปลายพู่กันด้วย เพราะฉะนั้นตัวอักษรแต่ละตัว จึงบ่งบอกเอกลักษณ์ของแต่ละบุคคลด้วย..”
าุโหวู่ยืดตัวขึ้นพร้อมกับพูดต่อว่า“ในอดีต นักเขียนอักษรแห่งราชวงศ์ชิงผู้หนึ่งได้เผลอหลับไปหลังจากเมามายและได้เขียนอักษรลงบนผ้าผืนหนึ่ง แต่เมื่อตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นก็ได้แต่ร้องห่มร้องไห้ว่าตนเองจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อได้อีกนานนักแต่เมื่อบุตรชายของเขามาพบเห็นเข้า ก็ได้แต่ปลอบประโลมว่าเป็เพราะอักษรเ่าั้เขียนในยามเมามายเท่านั้นเอง แต่หลังจากนั้นไม่นานนักปราชญ์ประดิษฐ์อักษรภาพผู้นั้นก็ได้เสียชีวิตลงดังที่เขาพูดจริงๆ..”
“คิดไม่ถึงว่าผู้มีพระคุณจะเก่งเหมือนนักเขียนอักษรผู้นั้นที่สามารถอ่านพลังชี่ในตัวอักษรได้!”
าุโหวู่พูดขึ้นด้วยสีหน้าและน้ำเสียงประหลาดใจ ก่อนจะโยนแว่นขยายกลับไปไว้ที่เดิมทันที
“แต่พ่อครับที่หมอฉีพูดอาจจะไม่ใช่ความจริงก็ได้! พ่อเองก็รู้ว่าผมส่งภาพอักษรนี้ไปให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจถึงสี่ห้าครั้ง และทุกคนต่างก็พูดเป็เสียงเดียวกันว่าเป็ของจริง!”
หวู่เฉินเทียนยังคงโต้เถียงด้วยความไม่พอใจและถึงกับหันไปมองฉีเล่ยด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว
“ผมเองก็ยอมรับว่าไม่มีความรู้เื่อักษรภาพจริงๆเพียงแค่ออกความเห็นในมุมมองคนเป็หมอเท่านั้น! เื่นี้เป็เื่ภายในครอบครัวผมไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยเลย..”
แม้ว่าฉีเล่ยจะมั่นอกมั่นใจในสายตาของตัวเองอย่างมากแต่ก็ได้เสนอทางออกที่เป็กลาง และไม่ได้ตัดสินออกไปอย่างชัดเจน
“คุณหวู่ครับทำไมคุณไม่ลองสอบถามตามร้านขายอักษรภาพโบราณต่างๆดูล่ะครับ? ไม่แน่ว่าอาจจะพบชิ้นงานที่คล้ายคลึงกันนี้อีกก็ได้..”
หากหวังซีจีได้เขียนอักษรภาพนี้จริงเป็ไปได้ว่าอักษรภาพฉบับนี้ อาจจะเป็อักษรภาพที่ถูกคัดลอกมาอีกทีหากหวู่เฉินเทียนลองไปสืบหาดู ไม่แน่ว่าเขาอาจจะได้พบอักษรภาพของจริงก็เป็ได้ถึงตอนนี้ ความจริงทุกอย่างก็จะถูกเปิดเผยเอง
อีกหนึ่งเหตุผลที่ฉีเล่ยไม่้าพูดออกไปตรงๆก็คือทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้ ล้วนแล้วแต่มีพลังชี่อยู่ทั้งสิ้นแม้ภาพอักษรนี้จะดูเก่าแก่ก็จริง แต่เขากลับััถึงชี่เก่าแก่โบราณไม่ได้เลย
หวู่เฉินเทียนไม่เชื่อจึงได้โทรหาคนในวงการขายภาพอักษรที่เขารู้จักอีกสองสามคน หลังจากที่เสนอราคาให้สูงมากในที่สุดก็มีคนโทรกลับมาหาเขาจริงๆและนั่นทำให้หวู่เฉินเทียนถึงกับมีสีหน้าตกอกใเป็อย่างมาก
นั่นเพราะ คนผู้นั้นบอกกับเขาว่าตนเองมีภาพอักษรนี้ของหวังจีซีอยู่จริงๆ!
หลังจากที่ความจริงถูกเปิดเผยออกมาหวู่เฉินเทียนก็ถึงกับทรุดนั่งลงบนโซฟาอย่างอ่อนแรงเขาได้แต่ถอนหายใจออกมาด้วยความเ็ป
“เฉินเทียนก็แค่ภาพอักษรภาพหนึ่งเท่านั้น!” าุโหวู่ได้แต่หันไปพูดปลอบใจผู้เป็ลูกชาย
“แต่าุโต่ง..”
หวู่เฉินเทียนที่กำลังจะพูดบางสิ่งบางอย่างออกมาแต่เมื่อหันไปเห็นฉีเล่ย เขาก็รีบหยุดพูดในทันที
ฉีเล่ยเองก็มีท่าทีกระอักกระอ่วนไม่น้อยจึงได้พูดออกไปว่า “าุโหวู่ คือผม..”
“ผู้มีพระคุณอย่าได้เก็บเื่นี้ไปใส่ใจเลย! ผมต้องขอบคุณสายตาที่แหลมคมของคุณมากกว่าในเมื่อภาพก็ถูกมอบไปแล้ว ตอนนี้คงจะแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว..”าุโหวู่รีบบอกกับฉีเล่ยทันที
หวู่เฉินเทียนต้องยอมรับว่าคำพูดของพ่อเขานั้นถูกต้อง เวลานี้ทุกอย่างได้สายไปแล้วหากาุโต่งรู้ว่าภาพอักษรที่เขาส่งให้นั้นเป็ของปลอมตัวเขาเองจะต้องเผชิญปัญหาใหญ่อย่างยากที่จะหลีกเลี่ยงได้แน่
“ผู้มีพระคุณ เมื่อเวลานั้นมาถึงผมอาจจะต้องรบกวนของความช่วยเหลือคุณอีกครั้ง!”
าุโหวู่ลุกขึ้นยืนพร้อมกับโน้มศรีษะลงต่อหน้าฉีเล่ย พร้อมกับเอ่ยขอร้องเขาด้วยสีหน้าแววตาอ้อนวอน
ฉีเล่ยรีบพยักหน้ารับปากทันทีพร้อมตอบกลับไปอย่างไม่ลังเล “ผมยินดีที่จะให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่!”
ทุกเื่ในโลกนี้ล้วนเกิดจากกรรมซึ่งคือการกระทำทำเหตุเช่นใด ย่อมได้ผลเช่นนั้น หากจำเป็ต้องช่วย ฉีเล่ยก็พร้อมที่จะช่วย..
อีกทั้งฉีเล่ยเองก็รู้สึกนับถือในตัวาุโหวู่เช่นกันอีกทั้งเขาเองก็ยอมรับเข็มทองหางหงส์มาแล้วและเข็มทองชุดนี้ก็มีมูลค่ามากกว่าภาพของหวังจีซีนับสิบเท่า
หลังจากความจริงในเื่นี้ปรากฏขึ้นบรรยากาศภายในห้องรับแขกก็ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เวลานี้บรรยากาศภายในห้องกลับกลายเป็ตึงเครียด ฉีเล่ยจึงได้หอบเข็มทองหางหงส์พร้อมขอตัวกลับออกมา
หวู่เฉินเทียนจ้องมองแผ่นหลังของฉีเล่ยที่ค่อยๆห่างออกไปก่อนจะเอ่ยปากถามขึ้นว่า “พ่อครับ.. พ่อคิดว่าหมอฉีจะช่วยพวกเราได้จริงๆเหรอครับ?”
“ผู้มีพระคุณเป็หมอที่ล้ำเลิศมาก!พ่อเชื่อว่า เขาจะต้องสร้างความประหลาดใจให้แกเห็นไม่น้อยทีเดียวไม่เชื่อแกคอยดูต่อไป หมอฉีคนนี้จะเป็คนที่ช่วยนำพาสกุลหวู่ของเราให้รอดพ้นจากวิกฤติครั้งนี้ได้แน่!”
หลังจากพูดจบแล้วาุโหวู่ก็ได้เดินเอามือไขว้หลังออกไปจากห้องทันที..
2K
![[Yaoi] จ้าวหลิวเม็ดสิวในยุทธจักร](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1632399748_63225306.webp)
