ณ เมืองหลวงเทเทรัส จักรวรรดิปีศาจเวเดรัส
ราเควี่ยม เยวาน โวเกอร์ เอลฟ์หายนะแห่งความมืดมิดทั้งปวงได้บุกเข้ามาจนถึงเมืองหลวงแห่งนี้และไล่ฆ่าเหล่าปีศาจทุกตัวที่ขวางหน้าไม่เว้นแม้กระทั่งเด็ก ผู้หญิง คนแก่ หรือจะใครก็ตาม เมื่อเขาได้เห็นตัวของเด็กปีศาจตัวหนึ่งที่นั่งกอดเข่าอยู่ตรงข้างถนนด้วยความหิวโหย ราเควี่ยมก็เดินเข้าไปใช้หน้าไม้สังหารเด็กปีศาจตนนั้นทิ้งอย่างไม่รู้สึกเยือกใย ก่อนจะออกเดินทางต่อจนมาถึงยังพระราชวังกลางเมืองหลวงเทเทรัสแห่งนี้ได้ในที่สุด
(จอมมารเรการ์ด)
“เก่งมาก เก่งมากๆ ยังคงเก่งและแข็งแกร่งสมกับเป็เ้าคนเดิมเลยน่า ดูมออฟดาร์ก ราเควี่ยม เยวาน โวเกอร์ ข้ามีคำถามหนึ่งที่อยากจะถามเ้า ตลอดหลายแสนปีมานี้เ้ายังคงจำ เรซัส ได้อยู่หรือไม่?”
จอมมารเรการ์ดได้เดินออกมาต้อนรับตัวของราเควี่ยมพร้อมทั้งปรบมือ ราเควี่ยมนิ่งชั่วครู่ ก่อนจะตอบไปว่า
(ราเควี่ยม)
“จำได้สิ ไอ้ปีศาจน่าโง่ที่เป็พ่อของหมาสวะอย่างแกไง”
(จอมมารเรการ์ด)
“โฮ่ะโฮ้ อย่างงั้นเหรอ?! ยังจำได้อยู่สินะ งั้นก็ดี!!”
พูดจบจอมมารเรการ์ดก็ได้ใช้หมัดของตนเองชกไปที่พื้น ก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปกลายเป็อีกที่หนึ่งที่มีแต่ความว่างเปล่าสีดำอมม่วง ดวงอาทิตย์ขนาดใหญ่ที่เปล่งประกายที่อยู่ด้านล่างตัวของราเควี่ยม และดวงจันทร์ที่อยู่ไกลจากด้านซ้ายมือของเขา นั่นก็คืออาณาเขตต่อสู้ตัวต่อตัวของจอมมารเรการ์ด
(จอมมารเรการ์ด)
“ที่นี่คือจักรวาลที่ข้าสร้างมาเพื่อสู้กับศัตรูตัวต่อตัว ข้าสามารถเปลี่ยนให้จักรวาลนี้เป็อะไรก็ได้เพื่อฆ่าเ้าและล้างแค้นให้กับท่านพ่อของข้าเรซัส เอาล่ะ มาเริ่มกันเถอะ!!”
จอมมารเรการ์ดหยิบดาบของตนเองออกมาและตั้งท่าโจมตีใส่
จอมมารเรการ์ด
ก่อนยุคมหาาระหว่างฝ่ายแสงสว่างและฝ่ายแห่งความมืดมิดครั้งที่ 12 จอมมารในตอนนั้นมีนามว่า “เรซัส” พระบิดาของเรการ์ด จักรพรรดิปีศาจองค์ล่าสุดในตอนนั้น เขาได้ยกทัพกองทัพปีศาจของตนเองเพื่อบุกทำากับฝ่ายแสงสว่าง และเมื่อมหาานี้เกิดขึ้นได้ไม่นาน เอลฟ์แห่งหายนะราเควี่ยมก็ได้บุกมาฆ่าล้างบางกองทัพปีศาจจนแทบสูญสิ้นและได้สังหารจอมมารเรซัสอย่างเหี้ยมโหดด้วยการควักลูกตาทั้งสองข้างออกมา ก่อนจะดึงอัณฑะทั้งสองข้างออกมายัดใส่แทนลูกตาที่ถูกควักและถูกตัดหัวทิ้ง ก่อนจะนำหัวใส่ลงไปในกล่องและส่งไปยังจักรวรรดิปีศาจเวเดรัส ทำให้จอมมารเรการ์ดในตอนนั้นโกรธแค้นเป็อย่างมากและพยายามหาทุกวิถีทางในการฆ่าราเควี่ยมเพื่อล้างแค้นให้กับพระบิดาของตนเอง ไม่ว่าจะเป็การฝึกฝนตัวเองอย่างหักโหมไม่ได้หลับไม่ได้นอนเป็เวลาหลายพันปี การผ่าตัดดัดแปลงร่างกายของตนเองด้วยเครื่องจักรไซเบอร์ การศึกษาตำราเวทย์มนตร์ต่างๆนาๆ แต่ก็ไม่มีวิธีใดเลยที่จะสามารถโค่นตัวของราเควี่ยมลงได้ ยกเว้นวิธีเดียวนั่นก็คือ “การส่งมันไปยังดาร์กยูนิเวิร์ส” จักรวาลที่อันตรายที่สุดในบรรดาจักรวาลทั้งปวง ซึ่งมันต้องใช้พลังของเหล่านักบวชจำนวนมากในการเปิดมิติข้ามจักรวาล จอมมารเรการ์ดจึงรวมรวมเหล่านักบวชปีศาจทั้งหมดที่อยู่บนโลกมาทำพิธีกรรมนี้ และได้ล่อให้ราเควี่ยมเข้ามาติดกับ เมื่อทุกอย่างเป็ไปตามแผน ราเควี่ยมก็ถูกปิดผนึกเอาไว้ในดาร์กยูนิเวิร์สเพื่อให้เขาได้ทุกข์ทรมานอยู่ในนั้นตลอดกาล แต่ทว่าบัดนี้ก็เป็ไปอย่างที่เห็น เพราะว่าตอนนี้ราเควี่ยมได้หลุดออกมาจากดาร์กยูนิเวิร์สแล้ว และกำลังต่อสู้กับจอมมารเรการ์ดในจักรวาลของมัน