ราชาอาชาไนยกับวาลคิรีแห่งพันธสัญญา (Hyakuren no Haou to Seiyaku no Valkyria)

        บก.ผู้ดูแล “ตั้งชื่อตอนกันเลยมั้ยครับ”

        ทากะ “บอกไปหลายครั้งแล้วไม่ใช่เหรอครับว่าของแบบนั้นมันไม่มีใครดูหรอก ตอนทำต้นฉบับก็เกือบจะเลยกำหนดส่งแล้วนะครับยังจะมีเวลาว่างมาทำตัวตามสบายแบบนี้อีกเหรอครับ”

        บก.ผู้ดูแล “ตั้งชื่อภาษาอังกฤษของนิยายมั้ยครับ”

        ทากะ “เฮ้อ จะเอายังไงก็แล้วแต่ครับ(กำลังใจจมดิ่ง)”

        บก.ผู้ดูแล “ใส่ชื่อบทของเล่มสองมั้ยครับ”

        ทากะ “มาคิดทุกๆ ตอนมันออกจะ...(ย่อ)”

        บก.ผู้ดูแล “แล้วนี่อะไรเหรอครับมาถึงป่านนี้แล้วยังมีจุดให้แก้กองพะเนินนี่มันยังไงเหรอครับ?”

        ทากะ“คือพอดีผมอยากเพิ่มคุณภาพของเนื้องานน่ะครับ ขอฝากด้วยนะครับ!”

        ...บก.ผู้ดูแลเป็นคนใจกว้างพอเอาเขามาเทียบกับตัวผมแล้วผมดูเห็นแก่ตัวไปเลยล่ะครับ

        ก็ขอทักทายผู้อ่านหลังไม่ได้เจอกันนานนะครับผมทากะยามะ เซย์อิจิครับ ต้องขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การอุดหนุนเล่มแรกจนได้ยอดขายที่ดีพอสมควรจนทำให้ผมมีโอกาสทำเล่มต่อเพื่อส่งถึงมือผู้อ่านทุกท่านนะครับ ขอบคุณครับ

        คำว่า เฮียคุเร็น “百錬” ที่อยู่ในชื่อของนิยายเรื่องนี้ จริงๆ แล้วมีความหมายที่ผมได้สอดแทรกเอาไว้ซึ่งความหมายที่แทรกในชื่อเล่มแรกคือ “การหล่อหลอมเพื่อสร้างสรรค์สิ่งของต่างๆ มากมาย”

        ส่วนเล่มที่สอง...ก็เอาเป็นว่าลองอ่านแล้วก็ติดตามต่อนะครับ

        ก็ขอบอกว่า รอบนี้ถือว่างานหนักเอาการครับ

        เพราะการออกเล่มต่อ ปกติจะต้องเริ่มเขียนก่อนที่เล่มก่อนหน้านั้นจะถูกวางจำหน่ายครับแต่ในครั้งนี้มันขึ้นอยู่กับยอดขายของเล่มแรก ซึ่งแน่นอนว่าการเซ็นให้ไปต่อจะเกิดขึ้นหลังหนังสือวางจำหน่ายครับ

        ผมทากะยามะก็เลยปักใจคิดว่าเล่มสองน่าจะเป็นเดือนธันวาคมที่นับต่อไปอีกสี่เดือนสิน้า

        แต่บก.ผู้ดูแลที่เป็นคนใจกว้างพูดออกมาว่า

        “อาจจะกะทันหันหน่อยนะครับพอดีทางเรามีกำหนดวางขายในเดือนพฤศจิกายนครับ ที่นับต่อไปอีกสามเดือนครับ”

        ทำเอาในใจผมคิดว่า เอาจริงเรอะ เลยล่ะครับเล่นเอางานยากมาให้ทำ ทั้งที่รู้ๆ อยู่ว่างานครั้งที่ผ่านๆ มาก็ส่งจนเกือบไม่ทันเดดไลน์แบบนี้

        โถ่เว้ย พอมาถึงปีที่สามปุ๊บก็มองนิสัยชอบอู้ของทากะยามะเลยนะ

        พยายาม! พยายามเข้า! แล้วดูนั่นสิจำนวนหน้าที่ทำได้มากสุดของทากะยามะ!อยากชมตัวเองมากๆ เลยล่ะ!

        ก็พอเข้าใจครับ ว่างานเป็นงานด้านการสร้างสรรค์ซึ่งมันขึ้นอยู่กับแรงบันดาลใจ หรือไฟรักในใจของศิลปิน

        มันคือโลกที่มีผลงานที่ออกมา จะดีกว่าผลงานที่ใช้เวลาทำถึงสามเดือนทั้งที่ใช้เวลาเพียงสามอาทิตย์

        เล่มที่สองจึงเป็นเล่มที่เขียนเพราะสถานการณ์หลายๆอย่างพาไป (ก็เลยเขียนทัน!)ทำให้เป็นการปิดงานที่น่าพึงพอใจในแบบของนักประพันธ์ครับผมรู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่งหากคุณผู้อ่านรู้สึกสนุกกับมันครับ

        ต่อด้วยคำขอบคุณเพื่อเป็นการปิดท้ายนะครับ

        คุณบก.ผู้ดูแลครับผมอาจส่งงานแบบเกือบเลยกำหนดแบบทุกๆ ครั้งนะครับ แต่ครั้งนี้ผมขอไม่ขอโทษก็แล้วกัน(ฮา) แต่ผมก็ต้องขอบคุณในหลายๆ เรื่องนะครับ! ขอบพระคุณมากครับ

        ส่วนทางอาจารย์ยูกิก็ต้องขอขอบคุณงานภาพประกอบสุดเท่และน่ารักด้วยนะครับ!

        ขอบคุณทุกท่านที่มีส่วนเกี่ยวข้องที่ได้ทำงานอย่างสุดความสามารถเพื่อการตีพิมพ์ผลงานครั้งนี้!

        และคำขอบคุณให้แก่ผู้อ่านที่อุดหนุนด้วยนะครับ!

        หากผู้อ่านทุกท่านสนุกกับนิยายเรื่องนี้ล่ะผมคงไม่มีความปลื้มปีติใดๆ ที่เหนือกว่านั้นอีกแล้วครับ

        ส่วนเล่มต่อไปก็ต้องบอกว่า ในที่สุด! ใน ที่สุด! บทของสาวน้อยคนนั้นจะเพิ่มมากขึ้นครับ

        ใช่ครับ ขนาดลีเนียยังได้ขึ้นหน้าปกมาตั้งสองครั้งแต่เธอคนนั้นที่จะได้บทในเล่มหน้ากลับไม่ได้ขึ้นหน้าปกเลย ทั้งๆ ที่เธอออกมาตั้งแต่เล่มแรกติดตามชมต่อไปนะครับ!

        หวังว่าพวกเราจะได้เจอกันในเล่มต่อไปนะครับ