ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 53

        เต็มกำลัง

        “ ปั้ง!!! ” เสียงระเบิดดังก้องกังวานขึ้นการโจมตีโจมตีเข้ามาปะทะกันตรงกลางเกิดกลายเป็นแรงระเบิดขนาดเล็กๆที่เกิดจากพลังเวทปะทะเข้าหากัน

        ร่างกายของทั้งสองเพื่อเดินออกมาจากจุดนั้นพวกเขากระเด็นออกมาแล้วก็ตั้งหลัก

        โทมัสร่างกายได้รับบาดเจ็บแต่ตอนนี้มันก็กัดฟันแน่นอดทนต่อความเจ็บปวดและเตรียมจะเข้าปะทะอย่าง

        พวกเขาใช้การโจมตีโจมตีเข้าหากันจนร่างกายกรณีออกมา

        คือสัญญาณการเริ่มการต่อสู้ทั้งสองฝ่ายพุ่งทะยานตรงเข้าไปอย่างรวดเร็ว

        พวกเขาเริ่มรักอีกครั้งคราวนี้การโจมตีของทั้งสองที่ฟาดฟันเข้าใส่กันเกิดกลายเป็นแรงสั่นสะเทือนและแรงระเบิด

        “ ปั้ง!!! ปั้ง!!! ปั้ง!!! ” 

        คลื่นพลังเวทย์ที่ถูกปลดปล่อยออกมาหลังจากการโจมตีมันเกิดกลายเป็นแรงระเบิดพัดกระจายสิ่งที่อยู่บริเวณรอบๆ

        แรงระเบิดของการโจมตีทำให้ผู้คนที่อยู่บริเวณรอบๆไม่สามารถเข้าใกล้พวกเขาได้เลยแม้แต่น้อย

        การปะทะของพวกเขาเริ่มดุเดือดมากขึ้นเรื่อยๆการโจมตีที่ฟาดฟันเข้าหากันอย่างต่อเนื่อง

        โทมัสหลังจากที่เริ่มฟาดฟันกับอีกฝ่ายมาได้หลายสิบครั้งคิดภายในใจของตนเองอย่างประหลาดใจ “ อันใดกัน? ”

        “ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ทำไมมันถึงแข็งแกร่งขนาดนี้สามารถต้านทานการโจมตีทั้งหมดได้  ”

        “ ก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามันจะมีพลังเวทย์ภายในร่างกายมากขนาดนี้”

        “ ที่ผ่านมามันเก็บซ่อนพลังเอาไว้อย่างนั้นเหรอ?” 

        มันกำลังแสดงใบหน้าประหลาดใจในตอนนี้เมื่อได้ปะทะกันนานมากขึ้นความห่างชั้นยิ่งปรากฏให้เห็นว่ามันเหลือน้อยลง

        โทมัสที่กำลังบาดเจ็บยามที่มันขยับร่างกายบาดแผลส่งผลความเจ็บปวดขึ้นไปถึงสมอง

        ร่างกายของมันสามารถขยับได้ช้าลงตอนนี้ลมหายใจเองก็ถี่ระรัวอย่างไม่เป็นใจ

        การปะทะในระยะยาวยิ่งเป็นสิ่งที่ทำให้มันเสียเปรียบมากขึ้นเรื่อยๆร่างกายของมันเสียเปรียบมากขึ้นเรื่อยๆหลังจากที่ปะทะกับอีกฝ่าย

        ลมหายใจภายในร่างกายเริ่มไม่เป็นจังหวะกล้ามเนื้อเองก็เริ่มขยับไหมได้นั่งที่ตนเองนั้นคิดเอาไว้

        เลือดเริ่มไหลออกมากขึ้นนั่นทำให้พละกำลังภายในร่างกายของมันถดถอยลงไป

        “ แบบนี้แย่อย่างแน่นอนถ้ายังคงปะทะกลับมาในรูปแบบนี้ต่อไปตัวของเราคงจะเป็นฝ่ายแพ้”

        โทมัสรู้ดีถ้าประชันในด้านพละกำลังในขณะที่อีกฝ่ายมีร่างกายที่เตรียมพร้อมพาตนเองมันไม่มีทางชนะ

        ตอนนี้ร่างกายของมันกำลังบาดเจ็บไม่ว่าจะมองในมุมใดถ้าจะปะทะกันอย่างตรงๆแบบนี้มันก็พ่ายแพ้

        มันเริ่มหาทางอื่น “ต้องจับตัวมันให้ได้ถ้าจับตัวมันได้ด้วยเทคนิคการต่อสู้ที่มีอยู่สามารถฆ่ามันได้อย่างแน่นอน”

        มันคิดแบบนั้น และมันก็กำลังจะหาทางจับร่างกายของเดย์ให้ได้โทมัสขยับร่างกายของตนเองเท้าของมันก้าวไปบริเวณด้านหน้า

        หลังจากนั้นก็ใช้ความสามารถส่วนตัวใช้เทคนิคศิลปะการป้องกันตัวที่ตนเองเรียนมา

        มันเลือกที่จะไม่ตั้งรับแต่เลือกที่จะเป็นการลบมันใช้ความสามารถของตนเองหลบการโจมตีของเดย์ 

        มันใช้มือของตนเองเอื้อมไปแล้วก็หวังจะคว้าจับร่างกายเดย์เอาไว้มันตั้งใจจะใช้มือของตนเองคว้าจับร่างกายของเขาไว้แล้วก็คิดจะปิดฉากด้วยการโจมตี

        แต่ทว่าในขณะที่มือของมันยื่นไป

        เดย์ยกยิ้มขึ้นที่บริเวณมุมปาก

        “ เปิดใช้งานความสามารถปลดลิมิตเตอร์ ”

        “ เปิดใช้งานความสามารถย่างก้าวสายฟ้า ”

        [ระบบ :ระบบทำการเปิดใช้งานสกิลปลดลิมิตเตอร์ ]

        [ระบบ :ระบบทำการเปิดใช้งานสกิลย่างก้าวสายฟ้า  ]

        สกิลความสามารถถูกปลดปล่อยออกมาขีดความสามารถภายในร่างกายเพิ่มขึ้นอย่างทันควัน

        สกิลปลดลิมิตเตอร์ถูกใช้งานในตอนนี้ขีดจำกัดของร่างกายเพิ่มขึ้นและในขณะเดียวกันเท้าของเดย์มันก็แปรเปลี่ยนพลังเวทย์กลายเป็นรูปแบบของสายฟ้าสี่น้ำเงินเข้ม

        ร่างกายระเบิดขีดจำกัดออกมาเป็นจำนวนมากในขณะที่โทมัสยื่นมือของตนเองออกไปกำลังจะคว้าจับเข้าที่ร่างของเดย์

        เดย์ที่ยืนอยู่บริเวณด้านหน้าร่างกายของเขาอยู่ก็หายไปจากตรงบริเวณนั้น

        ทุกอย่างมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้นร่างกายของเดย์หายไปจากบริเวณด้านหน้าของมัน

        ดวงตาทั้งสองข้างของโทมัสเปิดกว้างขึ้นในทันที

        มันแสดงใบหน้าตื่นตระหนกตกใจออกมาอย่างชัดเจน “ อะไรกัน? ”

        เดย์ร่างกายที่หายไปไปปรากฏกายอยู่บริเวณด้านหลังของโทมัสทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วเป็นอย่างมาก

        เดย์ที่อยู่บริเวณด้านหลังของโทมัสดาบภายในมือของเขาต้องวัดโจมตีอย่างรวดเร็ว

        “ ฉึบ!!! ฉึบ!!! ”บาดแผลขนาดใหญ่เกิดขึ้นบริเวณแผ่นหลัง

        เขาใช้ดาบของตนเองโจมตีมันปรากฏบาดแผลขนาดใหญ่ลูกอ้ากบาทด้านหลังของโทมัส

        โทมัสส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดร่างกายของมันทรุดต่ำลงไปอยู่ในท่าทางคุกเข่า

        ใบหน้าของมันแดงก่ำทั่วทั้งร่างกายมีความเจ็บปวดแผ่ซ่านอยู๋ “บ้าเอ้ย!!! ใช่เพราะว่าแผลตรงท้องละก็ ” 

        ในตอนนี้ร่างกายของมันสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างไม่สะดวกเป็นเพราะว่าบาดแผลบริเวณตรงท้องคมดาบก่อนหน้านี้แทงลึกเข้าไปมันแทงไปโดนปอท

        เมื่อบาดแผลนั้นแทงไปโดนบริเวณปอดทำให้ระบบภายในร่างกายของมันแปรเปลี่ยนไปในตอนนี้อาการบาดเจ็บภายในร่างกายทำให้ระบบหายใจของมันไม่สามารถอย่างเต็มที่

        มันเลยทำให้ร่างกายของมันในตอนนี้ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างเต็มที่ในตอนนี้ร่างกายเองก็มาถึงขีดจำกัดหลังจากโดนการโจมตีเข้าไปมันก็รู้ได้ทันทีว่ามันในตอนนี้ไม่สามารถต่อสู้ได้อย่าง

        มาร์คที่อยู่บริเวณด้านหลังมองเห็นโทมัสเป็นฝ่ายเสียเปรียบ มันหันไปมองพวกที่กำลังปะทะกับคิว

        คนพวกนั้นไม่สามารถเอาชนะคิวได้

        คิวต่อกรกับพวกมันได้อย่างสูสีแม้ว่าพวกมันจะมีจำนวนคนที่มากกว่าก็ตาม

        มาร์คมองเห็นว่าทางฝั่งนั้นยังไม่สามารถเอาชนะคิวได้มันเองก็รู้ได้ทันทีว่าไม่สามารถหวังพึ่งทางฝั่งนั้นได้แล้ว

        มันกำลังจะเปิดปากแล้วก็ขยับร่างกายสั่งการให้พวกที่ยืนมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ใกล้ๆเข้ามาช่วย

        แต่ในขณะที่มันกำลังจะเปิดปากนั่นเองโซ่ตรวนพลังเวทย์สีขาวพุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นมัดตรึงร่างกายของมาร์ค

        “ อะไรกัน!!! ”

        มันมองตรงไปยังทิศทางของพลังเวทย์ที่หลั่งไหลออกมาจึงเพราะเห็นว่าต้นตอของพลังนั้นคือชายผมทองที่กำลังยืนอยู่“ ทำไมแกถึงออกมาได้!!!”

        “ ตูม!!! ตูม!!! ตูม!!! ”เสียงระเบิดดังขึ้นบริเวณด้านหลังมาร์คหันไปมอง 

        ระเบิดขนาดใหญ่เกิดขึ้นพลังเวทย์เปลวเพลิงถูกยิงเข้าใส่ร่างกายของโทมัส 

        โทมัสโดนเวทย์เปลวเพลิงยิงใส่ร่างกายร่างกายของมันกระเด็นออกมาด้านหลัง

        ตอนนี้บนร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลสภาพของมันในตอนนี้ดูไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

        “ บ้าเอ้ย!!! ”มันกำลังแสดงท่าทางโกรธเคืองในตอนนี้มันกำลังโดนไล่ต้อน

        เมื่อมันพยายามลุกขึ้นเดย์พุ่งทะยานเข้ามาจากด้านหลังด่าภายในมือของเขาโจมตีเข้าไปที่ขาทั้งสองข้างของมัน 

        “ ฉึบ!!! ฉึบ!!! ” 

        โทมัสร่างกายล้มลงไปอยู่กับพื้นเมื่อมันหันไปมองด้านหลังดาบของเหล็กพุ่งเข้ามาจ่อที่คอของโทมัส “ง่ายดายกว่าที่คิดนะเกมส์โอเวอร์… ”

        เดย์ยกดาบในมือของตนเองขึ้นเหวี่ยงเพื่อหวังจะปิดฉากการต่อสู้

        แต่ในขณะที่กำลังจะลงมือนั่นเอง บนร่างกายของโทมัสมีแสงบางอย่างปรากฏขึ้น 

        เดย์ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก “ อะไรกัน? ”

        จบบท