สวัสดีครับ พบกับผมนิลกาฬอีกเช่นเคย ทุกคนเป็นยังไงกันบ้างครับ เริ่มต้นสัปดาห์แรกของเดือนกุมภาพันธ์ได้ดีกันรึเปล่า ไม่ว่าจะดีหรือร้าย แต่ก็สู้ ๆ นะครับ
ในวันนี้ก็ไม่มีอะไรมากครับ ผมก็จะลงนิยายอีกเช่นเคย ยาว ๆ ไปจนถึงวันอาทิตย์หน้า ตั้งออโต้ไว้ แล้วก็กลับมาเขียนจดหมายหาทุกคนอีกครั้งในวันอาทิตย์เช่นนี้
ก่อนอื่นเลย ผมต้องขอประกาศอะไรสักหน่อย ผมทำสำเร็จแล้วครับ นิยายของผมประสบความสำเร็จแล้ว แต่ไม่ใช่เรื่องยอดคนอ่านหรือความนิยมนะครับ ในตอนนี้ผมคงเลิกหวังว่านิยายของผมมันจะทำแบบนั้นให้ผมได้แล้วล่ะ แต่เรื่องที่ผมทำสำเร็จคือ ผมสามารถเอาชนะตัวเองได้แล้วครับ
ขอเกริ่นนำสักเล็กน้อย ผมเคยลงนิยายเรื่องนี้เมื่อช่วงปี 64 ครับ ในช่วงนั้นผมลงถึงแค่บทอูโบโบ แล้วก็เลิกไปเพราะท้อแท้และสิ้นหวัง แต่ในวันนี้ ผมสามาถเอาชนะตัวเองในวันวานได้ โดยการลงนิยายต่อจากบทอูโบโบ ไม่ว่าจะเป็นบท 'เรื่องราวของแมรี่และคุณปลาวาฬ' และ 'การพบพานโดยบังเอิญ' และบทต่อ ๆ ไปของเรื่องนี้ที่จะลงต่อจากนี้
ผมพึ่งมารู้ตัวว่าผมรักการเขียนนิยายขนาดไหน เมื่อวานผมก็พึ่งเขียนไป 3 ตอนยาว ๆ เลย ผมสนุกมากครับ ก็หวังว่าจะได้ลงนิยายให้ทุกคนได้อ่านกันต่อยาว ๆ ต่อไป
ขออัพเดตกันสักหน่อย ตอนนี้ผมเขียนถึงตอนที่ 111 แล้ว จาก 142 ตอนของเนื้อเรื่อง Part แรก ผมคงจะลงต่อเนื่องได้อีกก็คงถึงไม่กี่เดือนข้างหน้า ส่วนเนื้อเรื่องใน Part 2 ก็อย่างที่เคยบอกไป ผมจะกลับมาลงอีกครั้งก็ต่อเมื่อเขียนเนื้อเรื่องส่วนที่เคยแจ้งไว้จนจบ คงไม่ได้ลงอีกสักพักใหญ่ๆ อันนี้ก็ต้องขอโทษจริง ๆ ครับ แต่ลำพังแค่งานประจำของผมก็หนักแล้ว เวลาว่างที่พอจะเขียนได้ก็คงเสาร์-อาทิตย์
สำหรับวันนี้ก็มีแค่นี้ครับ เอาไว้เจอกันใหม่ในวันอาทิตย์ครับ :3
จากนิลกาฬ
คนธรรมดาที่เพียงได้ตกหลุมรักในการเขียนนิยายก็เท่านั้น