แล้วพบกันใหม่เมื่อถึงเวลา [到时候见] ภาคย้อน

ข่าวดีสองข่าวที่ว่าคือข่าวการแต่งงานของศิษย์พี่สอง และการได้รับอนุญาตให้กลับบ้าน ส่วนข่าวร้ายคือหลังจากที่หลี่ซูเม่ยกลับมาจากการกลับบ้าน จะมีการคุยกันเรื่องการหมั้นหมายอย่างเป็นทางการ ซึ่งนางเห็นว่าอีกนานกว่านางจะกลับจากการกลับบ้านดังนั้นนางจึงไม่ได้เอาเรื่องนี้มาใส่ใจมานัก

ท่านอาจารย์ได้กำชับให้นางเปิดเผยตัวตนให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ หากนางคิดจะไปร่วมงานแต่งงานของศิษย์พี่สองที่จะจัดขึ้นที่แคว้นไป๋หู่ ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกของแคว้นหวงหลง ให้นางปลอมตัวไปจะปลอดภัยกว่า และท่านยังบอกอีกว่าหลังจากร่วมงานเรียบร้อยแล้วนางสามารถเดินทางต่อไปยังแคว้นจูเชวี่ยได้เลย

หลี่ซูเม่ยตัดสินใจที่จะไปร่วมงานของศิษย์พี่สองก่อนแล้วค่อยกลับบ้าน ดังนั้นนางได้นัดเจอจางหยวนและบอกเล่าถึงกำหนดการการเดินทางกลับแคว้นจูเชวี่ย

จางหยวนบอกเม่ยซูว่าช่วงนั้นเขามีธุระที่แคว้นไป๋หู่ เนื่องจากศิษย์น้องขององค์รัชทายาทกำลังจะแต่งงาน พระองค์จึงเสด็จไปด้วยตนเอง ตัวจางหยวนเองที่เป็นองครักษ์ประจำพระองค์จึงต้องตามเสด็จไปด้วย

จางหยวนถามเม่ยซูว่า "เจ้าสนใจจะร่วมเดินทางไปด้วยกันกับข้าหรือไม่ หรือว่าจะไปเจอกันที่แคว้นจูเชวี่ยทีเดียวเลย"

หลี่ซูเม่ยตอบกลับอย่างรวดเร็วว่า "ข้าไปด้วย แต่ถ้าข้าพาผู้ติดตามไปด้วย องค์รัชทายาทจะอนุญาตให้ข้าไปด้วยหรือ"

"เจ้าไม่ต้องกังวลไปหรอก หากเจ้าอยากไปด้วยกันกับข้า เช่นนั้นข้าจะจัดการเรื่องนี้ให้ ข้ารับรองว่าองค์รัชทายาทต้องอนุญาตอย่างแน่นอน"

"เช่นนี้ข้าก็สบายใจแล้ว ท่านจะออกเดินทางวันไหนอย่าลืมบอกข้าด้วยแล้วกัน ตอนนี้ข้าขอตัวไปเก็บสัมภาระก่อน ในที่สุดข้าก็ได้กลับบ้านซักที" หลี่ซูเม่ยพูดจบก็รีบจากไปอย่างรวดเร็ว

'ดูแล้วการเดินทางครั้งนี้มีความสำคัญกับนางมาก เราต้องเตรียมการให้ดีที่สุด' เมื่อองค์รัชทายาทคิดได้ดังนั้นจึงเรียกเหวินฝูให้ช่วยเสนอความคิดเห็นและวางแผนการเดินทางในครั้งนี้

ฝ่ายหลี่ซูเม่ยที่ต้องการไปงานแต่งงานของศิษย์พี่ โดยที่ให้คนรู้น้อยที่สุด นางคิดมาหลายวันแล้ว แต่ยังคิดไม่ออก พอดีกับที่จางหยวนเสนอให้นางไปร่วมการเดินทางด้วย ปัญหานี้จึงหมดไป ทำให้นางอารมณ์ดีเป็นอย่างมาก

ฝ่ายองค์รัชทายาทก็เช่นกัน พระองค์ได้ปรึกษากับเหวินฝูอยู่หลายรอบ เพื่อให้หลี่ซูเม่ยไปร่วมงานแต่งของศิษย์น้องด้วยกันก่อน แล้วค่อยไปยังแคว้นจูเชวี่ย และเป็นโชคดีของพระองค์ที่นางไม่ได้ปฏิเสธ ทั้งคู่จึงได้เดินทางร่วมกันตั้งแต่แคว้นหวงหลงไปยังแคว้นไป๋หู่ และจากแคว้นไป๋หู่ไปยังแคว้นจูเสวี่ย

เมื่อถึงเวลาเดินทาง หลี่ซูเม่ยต้องตกตะลึงถึงความหรูหรา และความสะดวกสบายของรถม้า นางได้พบกับเหวินฝู นางจึงขอเปลี่ยนรถม้าเพราะเห็นว่าดูแล้วไม่เหมาะสมกับนางที่เป็นเพียงหมอไร้ชื่อ แต่เหวินฝูกลับพูดว่า "เพื่อคุณชายแล้ว ท่านองครักษ์จางหยวนได้ทุ่มเทเป็นอย่างมากกว่าจะได้รถม้าคันนี้มา"

เมื่อหลี่ซูเม่ยได้ยินดังนั้นจึงต้องจำยอมใช้รถมาคันที่จางหยวนได้เจรียมไว้ให้ หลังจากที่นางขึ้นไปนั่งได้ระยะหนึ่ง จางหยวนก็ได้ขึ้นมานั่งรถม้าคันเดียวกับนาง ด้วยความสงสัยนางจึงถามจางหยวนว่า "ท่านทูลขอรถม้าคันนี้จากองค์รัชทายาทหรือ แล้วท่านไม่ต้องไปถวายการอารักขาให้พระองค์หรือ? "

"อืม ข้าได้ทำการทูลขอจากองค์รัชทายาท และข้าไม่ต้องไปถวายการอารักขาพระองค์ เนื่องจากเมื่อพระองค์ทรงทราบว่าเจ้าคือคนที่ช่วยชีวิตข้าเอาไว้ พระองค์ก็มีรับสั่งให้เหวินฝูไปทำหน้าที่แทนข้า และส่งข้ามาอารักขาเจ้าอย่างไรละ"

"เช่นนั้นข้าไม่ต้องนั่งอยู่ในรถม้านี้เพียงผู้เดียวแล้วซิ แถมยังได้นั่งอย่างสบายเช่นนี้ ล้วนเป็นเพราะรับสั่งขององค์รัชทายาทแท้ๆ ข้าต้องฝากท่านไปขอบพระทัยองค์รัชทายาทแทนแล้ว"

"ได้ ข้าจะกราบทูลองค์รัชทายาทให้เจ้า แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่ให้พี่ชายที่อยู่ด้านนอกเข้ามานั่งเป็นเพื่อนเล่า"

"ถึงแม้ว่าท่านอาจารย์จะส่งพี่มู่ไป๋อันกับพี่สือปามาเป็นเพื่อนข้า แต่พี่ทั้งสองกลับไม่ยอมขึ้นมานั่งกับข้า พวกเขาบอกว่าหน้าที่ของพวกเขาคือดูแลความปลอดภัยของข้า ดังนั้นจึงต้องอยู่นอกรถม้าเพื่อทำหน้าที่ให้สมบูรณ์ที่สุด"

"ที่ทั้งสองกล่าวมาก็ถูก อยู่ในรถม้ารัศมีการมองเห็นและการรับรู้จะน้อยกว่าการอยู่ในที่แจ้ง ตอนนี้เจ้าก็มีข้าอยู่เป็นเพื่อนแล้วอย่างไรละ"

"อืม ข้าเป็นห่วงพี่ไป๋อัน ถ้าข้าขออนุญาตให้นางขึ้นมานั่งพักบนรถมาเป็นระยะจะได้หรือไม่"

"ได้สิ รถม้าคันนี้องค์รัชทายาทได้มอบให้เป็นของของเจ้าแล้ว เจ้าอยากจะจัดการอย่างไรก็ย่อมได้"

ทางด้านสือปาด้วยความที่เป็นคนของฮองเฮา เขาจึงเคยเห็นรูปร่างหน้าตาขององค์รัชทายาทเป็นอย่างดี ครั้งแรกที่เขาและสือซานได้เห็นหน้าขององค์รัชทายาท เขาไม่เชื่อว่าคนที่พวกเขาเห็นอยู่คือองค์รัชทายาท จนกระทั่งได้รับคำสั่งจากฮองเฮาให้ช่วยดูแลความปลอดภัยของหลี่ซูเม่ยและองค์รัชทายาท

ที่องค์รัชทายาทไม่รู้จักสือปาเพราะ สือปาเป็นคนในหน่วยลับของฮองเฮา ผู้ที่รู้เรื่องนี้มีเพียงสองคนซึ่งก็คือฮองเฮาและพระสวามีของหระองค์หรือฮ่องเต้นั่นเอง

ส่วนมู่ไป๋อัน นางใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่นอกเมือง คอยฝึกกำลังกลุ่มที่มีชื่อว่า 'มด' ก่อนหน้านั้นองค์รัชทายาทก็ไม่ได้ไปที่สำนักของนักพรตหญิง ดังนั้นองค์รัชทายาทจึงไม่เคยเห็นหน้านาง

หลี่ซูเม่ยและองค์รัชทายาทได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันมากมาย หลากหลายเรื่องราว มู่ไป๋อันขึ้นมานั่งรถม้าร่วมกับหลี่ซูเม่ยเพียงรอบเดียวก็ไม่ได้ขึ้นไปอีก เพราะสือปาได้เล่าเรื่ององค์รัชทายาทกับหลี่ซูเม่ยให้นางฟัง และถูกสือปาห้ามไม่ให้ขึ้นไป

มู่ไป๋อันกับสือปามักเถียงกันเป็นประจำเช่นเดียวกับทุกทีที่ผ่านมา และสือปามักเป็นฝ่ายที่ยอมแพ้อยู่เสมอ การเดินทางไกลรอบนี้ หลี่ซูเม่ยตั้งใจเลือกทั้งคู่โดยเฉพาะ ปีนี้มู่ไป๋อันมีอายุครบ 15 ปี ส่วนสือปามีอายุครบ 23 ปี ทั้สองรู้จักกันมา 7 ปีแล้ว หลี่ซูเม่ยต้องการให้ทั้งคู่รู้ใจของตัวเองซักที เพราะคนอื่นต่างมองออกว่าทั้งคู่มีใจให้กัน

การเดินทางครั้งนี้มีผู้คนร่วมขบวนทั้งหมดเกือบ 50 คน โดยส่วนใหญ่เป็นพวกทหารที่ปลอมตัวเป็นพ่อค้าในขบวน ทุกๆ สองวันทุกคนจะได้พักที่โรมเตี๊ยมเพื่อทำความสะอาดร่างกาย อาหารในแต่มื้อทุกคนในขบวนต่างผลัดกันปรุงจากวัตถุดิบที่หาได้จากระแวกนั้น การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น ไม่เร่งรีบ

หลี่ซูเม่ยได้พบเจอสิ่งแปลกใหม่มากมายระหว่างทาง ทั้งของกิน ของใช้และผู้คน ตลอดระยะเวลาที่เดินทางมา นางไม่เคยได้เห็นองค์รัชทายาทเลยซักครั้ง

-----------------------------------------------------

* มาแล้วค่ะ คิดถึงกันบ้างไหมเอ่ย ไรท์คิดถึงรีดทุกคนนะคะ วันพรุ่งนี้จะมาลงให้อีกตอนเด้ออ

** ยังไงก็ฝากติดตามตอนต่อไปของไรท์ด้วยน้าาา ขอบคุณค่ะ♥️