ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 120: ภารกิจลับจากองค์หญิง

รัตติกาลในวังหลวงเงียบสงัด แสงจันทร์สาดส่องลงมากระทบทางเดินหินอ่อนสีขาว หลิงเซียวเดินทอดน่องผ่านสวนหลวงเพื่อมุ่งหน้าไปยังประตูทางออก

ทันใดนั้น ฝีเท้าของเขาก็หยุดชะงัก

"ออกมาเถอะ... ข้ารู้ว่าท่านตามมาตั้งแต่ในงานเลี้ยงแล้ว" หลิงเซียวเอ่ยขึ้นลอยๆ โดยไม่หันกลับไปมอง

เงาร่างสายหนึ่งก้าวออกมาจากหลังต้นไม้ใหญ่ รัศมีพลังถูกปกปิดไว้อย่างมิดชิด หากไม่ใช่เพราะประสาทสัมผัสระดับหลิงเซียว คงไม่มีใครล่วงรู้

"ประสาทสัมผัสของท่านยังเฉียบคมเหมือนเดิม... คุณชายหลิงเซียว"

น้ำเสียงหวานใสแต่แฝงความกังวลดังขึ้น ร่างบางระหงในชุดคลุมหรูหราเดินเข้ามาใกล้ แสงจันทร์เผยให้เห็นใบหน้างดงามที่คุ้นตา

คือ "องค์หญิงเมฆาคราม"... หญิงสาวที่เขาเคยช่วยชีวิตไว้ในหุบเขานั่นเอง

หลิงเซียวหันกลับมาเผชิญหน้า สีหน้าเรียบเฉย "องค์หญิงผู้สูงศักดิ์มาดักรอคนเถื่อนอย่างข้าในที่ลับตาคนเช่นนี้ หากใครมาเห็นเข้าคงไม่งามกระมัง?"

"ข้าไม่มีทางเลือก" องค์หญิงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด นางมองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง "ที่นี่ไม่ปลอดภัย ตามข้ามา"

นางนำทางหลิงเซียวเข้าไปยังศาลาริมน้ำที่ตั้งอยู่กลางสระบัว ซึ่งมีค่ายกลป้องกันเสียงรบกวนถูกเปิดใช้งานไว้ล่วงหน้า

"เข้าเรื่องเถอะ" หลิงเซียวกล่าวตัดบททันทีที่เข้ามา "ข้าไม่ชอบอ้อมค้อม"

องค์หญิงสูดหายใจเข้าลึก นางจ้องมองหลิงเซียวด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว "ท่านคงสัมผัสได้แล้ว... กลิ่นอายที่ผิดปกติของกู่เทียนฉิง"

หลิงเซียวเลิกคิ้วเล็กน้อย "ท่านรู้?"

"ข้ารู้มานานแล้ว" องค์หญิงกำหมัดแน่น "นิกายกระบี่ครามไม่ได้เป็นผู้พิทักษ์อาณาจักรอย่างที่ทุกคนเข้าใจ พวกมันคือปลิงที่คอยสูบเลือดสูบเนื้อราชวงศ์... และตอนนี้ พวกมันกำลังวางแผนจะกลืนกินบัลลังก์มังกร!"

นางเปิดเผยความลับอันน่าตกตะลึงออกมา

"การประลอง 'ศึกชิงเจ้ายุทธภพ' ครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การเฟ้นหาอัจฉริยะ... แต่มันคือพิธีกรรมเลือด! กู่เทียนฉิงวางแผนที่จะใช้เลือดเนื้อและวิญญาณของอัจฉริยะทุกคนที่เข้าร่วมการประลองเพื่อสังเวยและทะลวงขอบเขตสู่ 'วิญญาณแรกเริ่ม' อย่างสมบูรณ์!"

"เมื่อเขาทำสำเร็จ เขาจะสังหารเสด็จพ่อและยึดครองแคว้นเมฆาคราม เปลี่ยนมันให้กลายเป็นอาณาจักรมาร!"

หลิงเซียวฟังด้วยสีหน้าสงบนิ่ง แม้เนื้อหาจะรุนแรง แต่เขาก็ไม่ได้ตกใจมากนัก พล็อตเรื่องทำนองนี้เขาเห็นมาจนชินชาในนิยาย

"แล้วท่านมาบอกข้าทำไม?" หลิงเซียวถามกลับ "ข้าเป็นแค่คนนอก"

"เพราะท่านคือตัวแปรเดียวที่พวกมันคาดไม่ถึง" องค์หญิงก้าวเข้ามาใกล้ แววตาเต็มไปด้วยความหวัง "ข้าเห็นท่านต้านทานแรงกดดันของกู่เทียนฉิงได้ และท่านยังเป็นคนเดียวที่สังหารมือสังหารระดับสร้างแก่นแท้ขั้นสูงสุดของพวกมันได้ง่ายดายในป่าวันนั้น... ท่านมีความแข็งแกร่งที่คาดเดาไม่ได้"

"ข้าขอจ้างวานท่าน... ในฐานะองค์หญิงรัชทายาท"

นางคุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้าหลิงเซียว การกระทำของเชื้อพระวงศ์ที่ยอมก้มหัวให้สามัญชนถือเป็นเรื่องใหญ่หลวง

"ได้โปรด... ช่วยขัดขวางแผนการของนิกายกระบี่คราม... ช่วยหยุดยั้งกู่เทียนฉิง... และช่วยชีวิตเสด็จพ่อรวมถึงประชาชนในแคว้นนี้ด้วยเถิด!"

หลิงเซียวมองดูหญิงสาวที่ก้มหัวขอร้องอยู่เบื้องหน้า เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไร้อารมณ์

"ข้าไม่ใช่วีรบุรุษกู้ชาติ และความปลอดภัยของแคว้นนี้ก็ไม่ใช่ธุระของข้า"

องค์หญิงเงยหน้าขึ้น หน้าซีดเผือด

แต่แล้ว มุมปากของหลิงเซียวก็ยกยิ้มขึ้นจางๆ

"แต่... ข้าเป็นพ่อค้า ถ้าข้อเสนอของท่านน่าสนใจพอ... ข้าอาจจะลองพิจารณาดู"

"ท่านต้องการสิ่งใด?" องค์หญิงถามเสียงสั่น

"นั่นคือสิ่งที่ท่านต้องเสนอมา" หลิงเซียวกล่าว "ชีวิตของฮ่องเต้ ความมั่นคงของอาณาจักร... ท่านคิดว่ามันมีราคาเท่าไหร่?"