ตอนที่ 42
หลังจากที่วายุตะลุยถล่มเมืองต่างๆจนล่มสลายไปไม่เว้นแม้แต่หมู่บ้านห่างไกลทำให้ดินแดนภาคกลางใกล้สูญสิ้นสิ่งมีชีวิตเหลือเพียงสิ่งมีชีวิตธรรมดาทั่วไปส่วนมนุษย์แทบไม่มีเหลือ จนทำให้ตัวตนในตำนานต้องออกมา นั่นคือผู้ใช้ชุดคลุมมรกตยุคปัจจุบันซึ่งเป็นผู้สืบทอดของผู้ใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์รุ่นก่อนโดยผู้ที่มาหาใช่จอมเวทย์แต่เป็นนักดาบเวทย์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้กายภาพและเวทย์มนต์
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
“เจ้าบอกว่าทางไหนกันนะ?”
รุ่นพี่หันมามองทางซีโร่ตาเขม็ง
“ทางนั้นครับรุ่นพี่”
ซีโร่ชี้ไปยังฐานของพวกที่คอยเฝ้าผนึก
ตูมมมมมมมม
รุ่นพี่ที่ได้ยินแบบนั้นก็ถีบตัวพุ่งไปทันที
เพราะส่วนนึงตอนนี้เขาได้หลุดพ้นจากผนึกแล้วทำให้เขาต้องการพลังชีวิตเป็นอย่างมาก
และที่สำคัยกว่านั้นคือ...
เขากำลังโกรธสุดๆ
ชนิดที่ไข่ดิบกลายเป็นไข่สุกเลยก็ว่าได้
“เดี๋ยวรุ่นพี่!คุณเอ็งมีชื่อว่าไร??”
“อัลฟา”
อัลฟาตอบกลับซีโร่สั้นโดยไม่หยุดเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย
“เฮ้อตายอดตายอยากมาจากไหนว่ะ”
แต่พูดก็พูดเถอะเราเองก็ควรตามไปสังเกตการณ์ด้วยดีกว่าจะได้รู้ว่ารุ่นพี่มันมีความสามารถอะไรกันแน่
พรึ่บ
ซีโร่บินขึ้นไปบนฟ้าพร้อมกับพุ่งไปทางเดียวกับอัลฟา
เมื่อตัวเขามาถึงเขาถึงกลับตกตะลึง
สวรรค์!
สกิลเขาเกียวกับพิษจริงๆด้วย
ซีโร่มองไปยังเหล่าผู้พิทัก์ผนึกที่กรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะค่อยๆละลาย
เหมือนจะได้รับพิษขนิดสูดดมเข้าไปนะเนี่ย
เพราะดูจากการที่อีกฝ่ายเอามือจับคอตัวเองด้วยความเจ็บปวดก่อนที่ผิวหนังจะค่อยๆละลาย
[สกิล หมื่นพิษ]
สกิลที่อัลฟาได้รับมาเมื่อกลายเป็นหายนะ
ความสามารถของสกิลนี้ทำให้ตัวเขาสามารถสังเคราะห์พิษชนิดต่างๆขึ้นมาได้
ไม่ว่าจะเป็นพิษที่ทำให้คู่ต่อสู้ถึงตาย
พิษที่ทำให้เกิดภาพหลอน
พิษที่ใช้กระตุ้นร่างกายให้ระเบิดพลังชั่วคราว
และยังทำให้พิษอยู่ในสถานะที่เป็นทั้งก๊าซและของเหลวได้อีกด้วย
เพราะความสามารถอันน่ากลัวนี้เองที่ทำให้เกิดพื้นที่ต้องห้ามที่เรียกว่าบึงพิษมรณะขึ้นมา
อีกทั้งยังทำให้เหล่าผู้ที่เคยต่อสู้กับเขาได้รับบาดแผลที่ยากจะรักษาได้
แม้จะไม่ตายตอนนี้ก็จะต้องป่วยตายในอนาคตอยู่ดี
“รุ่นพี่เสร็จแล้วสนใจจะไปจัดการพวกทายาทของกลุ่มที่จัดการท่านเมื่อ100กว่าปีก่อนไหม??”
“เจ้ามีที่อยู่พวกมัน??”
“แน่นอน”
ซีโร่ที่เห็นว่าทางอัลฟาจัดการพวกผู้พิทักษ์หมดทุกคนแล้วก็ได้โยนม้วนกระดาษที่จดข้อมูลไปให้
“พวกขุมกำลังที่ผนึกข้าบางส่วนก็อยู่ในดินแดนตะวันออกใกล้ๆนี่สินะ”
“เดี๋ยว....ทำไมถึงไม่มีรายชื่อพวกเหล่าขุมกำลังชั้นสูงของภาคกลางเลยล่ะ??”
“มันน่าจะมีพวกหอคอยกำเนิดเวทย์กับสมาคมนักผจญภัยสาขาใหญ่ด้วยสิ??”
อัลฟาเอ่ยถามซีโร่ด้วยความสงสัย
“อ่าถ้าเป็นพวกนั้นทุกคนได้ถุกกำจัดทิ้งไปหมดแล้วครับ เมื่อไม่กีสัปดาห์ก่อน”
“เจ้าจัดการพวกนั้นคนเดียว?”
คราวนี้เป็นตาของอัลฟาที่ตกตะลึงบ้างแล้ว
“เปล่าหรอกครับไม่ใช่ผม....แต่เป็นเพื่อนของผม”
“เพื่อน?นายบอกว่ามีหายนะลงมาจุติที่นี่กี่คนกันนะ??”
“ทั้งหมด4คนรวมรุ่นพี่ด้วยเป็น5คนครับตอนนี้”
“วะฮ่าๆๆๆๆ”
อัลฟาได้ยินแบบบนั้นก็ระเบิดเสียงหัวเราะ
“ยอดเยี่ยมแบบนั้นเราคงทำลายทวีปแอตแลนติสได้อย่างราบคาบแน่นอน”
“แน่นอนแต่ว่าตอนนี้ทวีปแอตแลนติสไม่ได้อ่อนแอมากนักเพราะงั้นผมเลยมีแผนมานำเสนอ”