เนตรมารสะท้านฟ้า (จบแล้ว)

ตอนที่ 155

เต๋าที่สอง

                "เจ้าคนงี่เง่าจ้ายังไม่ตายใช่มั้ย" เมื่อต้องรับมือกับราชาจิ้งเหลนลาวาพลางเอ่ยไปพร้อมกันส่งผลให้เสียงของเด็กสาวดูเร่งร้อนกว่าปกติมาก

                เมื่อได้ยินว่าหลิงจือมาเพราะต้องการช่วยเหลือตนเอง เสวี่ยหมิงก็ทะยานขึ้นไปยังปากหลุมในทันที แม้ไม่รู้ว่าหลิงจือมีที่พลังแท้จริงแค่ไหน แต่การกระทำของนางก็ทำให้เสวี่ยหมิงมีมุมมองต่อนางงามน้อยแห่งสำนักหงส์อัคคีผู้นี้ดีขึ้นกว่าแต่ก่อน

                "คนอย่างข้าไม่ตายง่าย ๆ หรอกน่า" เสวี่ยหมิงที่ลอยตัวขึ้นพ้นปากหลุมใช้สายตากวาดไปรอบ ๆ จนพบหลิงจือที่ทั้งร่างลุกท่วมด้วยเปลวเพลิงร้อนแรงสีแดงสด กำลังยืนประจันหน้ากับราชาจิ้งเหลนลาวาที่ทั้งร่างห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิงลาวาสีแดงคล้ำ "เจ้าหลบออกมา เจ้านี่เป็นเหยื่อของข้า" เสวี่ยหมิงเอ่ยพร้อมใช้ท่าร่างเมฆาไร้ลักษณ์พุ่งเข้าใส่ราชาจิ้งเหลนลาวา

                ...นี่มัน

                ระหว่างที่เร่งเร้าท่าร่างปรากฏว่าลมปราณที่ก่อร่างมายาพลันเกิดปฏิกิริยากับลมปราณเหมันต์ จนร่างที่เป็นเพียงมายาภาพก่อเกิดเป็นร่างตุ๊กตาน้ำแข็งขึ้นแทนที่ แต่เรื่องราวเกิดขึ้นกะทันหันเกินไปทำให้เสวี่ยหมิงที่เพิ่งจะค้นพบไม่อาจเรียนรู้วิธีการควบคุมบังคับรวมถึงการใช้ออกที่เหมาะเจาะ ทำให้ยามแตกตื่นร่างน้ำแข็งพลันล่วงหล่นลงกระทบพื้นแตกสลายกลายเป็นไอลมปราณเย็นเยียบกระจายออก

                แม้ร่างแยกจะแตกสลายแต่สภาวะพุ่งทะยานมิได้สะดุดตาม เสวี่ยหมิงยังคงรวมรั้งพลังลมปราณเนืองแน่นอยู่โดยรอบหมัดขวา ตระเตรียมใช้ออกด้วยทักษะ...วารีทำลายล้าง ท่าโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดในยามนี้

                คราก่อนที่ใช้ท่าสายน้ำมิหวนคืนพลังของคลื่นน้ำก็กลับกลายจนแปรเปลี่ยนรุนแรงราวสินามิ แต่ครั้งนี้เป็นท่าโจมตีที่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่า แต่จุดสำคัญหาใช้ความรุนแรงหรือพลิกแพลงของทักษะ แต่กลับเป็นคำ...เลียนเยี่ยงวารี

                ...เมื่อกายเป็นดั่งน้ำ จิตก็แปรเปลี่ยนใสหยุ่นประดุจเดียวกัน ไม่ยึดติดไม่คงรูปแปรเปลี่ยนสุดคณา ยามสงบนิ่งใสเย็น ยามคลุ้มคลั่งกวาดแทรกซึมทำลายล้าง

                ตูม !!!

                ...เสียงแตกระเบิดที่เกิดขึ้นมิได้ดังออกมาสู่ภายนอก แต่กลับดังสะท้อนอยู่ภายในสมองของเสวี่ยหมิง ยามนี้ความคิดแห่งสายน้ำอันลึกลับพลันถ่ายทอดตรงสู่สมองของเสวี่ยหมิงราวกับน้ำป่าที่สาดทำลายทำนบแตกร้าวให้ทลายลง

                ...ขอบเขตเต๋าแห่งวารี

                จักรวาลน้อยของ...เคล็ดวิชาจิตเอกะภายในร่างของเสวี่ยหมิงพลันแปรเปลี่ยน หยดน้ำที่ใสเย็นแตกระลอกเป็นวงสะท้อนไปมาถี่รัว ภาพวันคืนหมุนวนไม่จบสิ้นจากแรกเริ่มเพียงหยดน้ำ ขยายออกกลายเป็นสายน้ำใส แลตอนนี้กลับกลายเป็นทะเลใหญ่ แม้จะกว้างใหญ่หากแต่ยามนี้ยังขาดซึ่งระลอกคลื่นจึงจะกลายเป็นทะเลงามอันสมบูรณ์

                คำอธิบายยืดยาวแต่เรื่องราวที่แปรเปลี่ยนในร่างของเสวี่ยหมิงล้วนเกิดเพียงแค่ชั่วเสี้ยวกระพริบตา แม้เรื่องราวเกิดเพียงกระชั้นสั้นแต่กลับส่งผลที่แตกต่างออกมาอย่างใหญ่หลวง ร่างของเสวี่ยหมิงที่พุ่งทะยานพลันสั่นไวความไหวที่ใช้ออกจากพุ่งตรงกลายเป็นไหลลื่นจนยากควบคุมด้วยพลังของวารีที่เปี่ยมล้นจนเกินไป ทำให้ร่างของเสวี่ยหมิงที่หมายพุ่งเข้าปะทะกับราชาจิ้งเหลนลาวาไม่อาจควบคุมพลาดเป้าไปคนละทิศทาง

                ทุกการกระทำแม้แตกต่างเพียงเล็กน้อย แต่ในการต่อสู้เป็นตายล้วนเรียงร้อยเป็นเส้นสายต่อเนื่องกัน ยามเสวี่ยหมิงพุ่งเสียหลักกระแทกเข้ากับต้นไม้ที่ห่างออกไป หลิงจือที่ตระเตรียมรอประสานเสริมพลันเสียจังหวะไปด้วย จนโดยเพลิงไฟของราชาจิ้งเหลนลาวาที่พ่นออกไม่ผิดพลาดกระแทกทำร้ายเข้าใหญ่เด็กสาวอย่างจัง แม้มีพลังในการรักษาตัวจากลมปราณเพลิงหงส์อัคคี แต่ความรุนแรงของระดับพลังเชื่อมฟ้าดินก็เป็นช่องว่างที่ห่างเกินไป ทำให้อาการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นไม่อาจฟื้นคืนได้ทันที

                เพลิงไฟโหมกระหน่ำ...แม้จะอ่อนด้อยเรื่องราวทางโลก แต่หลิงจือก็ได้รับการฝึกปรือเคี่ยวกรำทักษะต่อสู้ตลอดเวลา แม้เสียขบวนรวนเรแต่ยังใช้ออกด้วยท่วงท่าตอบโต้ หมายถ่วงเวลาพักหายใจเพื่อคิดหาวิธีการแก้ไขในภายหลัง

                เพลิงไฟโหมกระหน่ำแม้ท่วงท่าภายนอกดูรุนแรงเพราะเป็นการกวาดซัดเพลิงไฟออกไปทำลายเบื้องหน้าผู้ใช้เป็นเส้นสายยาวออก แต่เพราะการยืดระยะของกระบวนท่าก็ทำให้ความรุนแรงนั้นอ่อนโทรมตามขอบเขตที่ขยายกว้าง ยิ่งไปกว่านั้นราชาจิ้งเหลนลาวาเป็นสัตว์อสูรธาตุไฟจึงมิได้เกรงกลัวไฟร้อนทำให้ท่าตอบโต้ขัดขวางของหลิงจือที่มีระดับพลังอ่อนด้อยกว่ามันแทบจะไร้ประโยชน์

                เปรี้ยง !!!

                ลิ้นยาวของราชาจิ้งเหลนลาวาที่อาบเคลือบด้วยเพลิงร้อน ฟาดเข้าใส่ร่างครึ่งซีกของเด็กสาวงดงามจนกลายเป็นไหม้ดำกระเด็นปลิวกลิ้งไปตามพื้น

                เสวี่ยหมิงที่เพิ่งหยุดร่างได้อึดใจเดียวเห็นเหตุการณ์ไม่สู้ดี ดีดร่างให้ลุกหงายขึ้นใช้ออกด้วยท่าร่างเมฆาไร้ลักษณ์อีกครั้ง แต่ในครานี้นั้นแตกต่างจากครั้งแรกเพราะจิตสมาธิของเสวี่ยหมิงล้วนจดจ่อเพื่อเข้าช่วยเหลือหลิงจือที่กำลังตกที่นั่งลำบาก ไม่ได้คิดคำนึงถึงพลังที่แปรเปลี่ยนไปเช่นในคราแรก แม้ร่างมายาที่เกิดจะล่วงหล่นกระทบพื้นก็หาได้สนใจ เพียงมุ่งสมาธิไปที่การโจมตีขัดขวาง

                วา...รี...ทำ...ลาย...ล้าง !!!

                ลมปราณวารีอันหนาหนักพลันแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนเบาจนคล้ายกลุ่มควันก่อนจะแปรเปลี่ยนรวมรั้งเป็นรูปหอกที่มีหมัดของเสวี่ยหมิงดั่งปลายแหลม

                ยามประชิดใกล้ราชาจิ้งเหลนลาวา ไอร้อนเย็นพลันปะทะหักล้างซึ่งกันและกัน แม้พลังไอเย็นของเสวี่ยหมิงที่เกิดจากลมปราณแรกธรรมชาติขั้นกลางจะอ่อนด้อยกว่าพลังความร้อนของลาวาเพลิงที่ปะทุออกจากร่างของราชาจิ้งเหลนลาวาในระดับเชื่อมฟ้าดินขั้นต้น แต่ความพิสดารที่แปรเปลี่ยนไปของท่วงท่าที่ผสมกลืนไปกับเต๋าแห่งสายน้ำที่เพิ่งประทับแน่นในจิตสำนึกของเสวี่ยหมิงก่อนหน้า ท่วงท่าเดิมอันแข็งกร้าวพลันกลับกลายเป็นลื่นไหลและไร้รูปลักษณ์ที่แน่นอน แม้พลังบางส่วนของวารีทำลายล้างถูกทำลายสิ้นไป แต่พลังที่ตามหลังหนุนเนื่องราวคลื่นน้ำที่พัดสู่ฝั่งระลอกแล้วระลอกเล่า หมอกควันบางเบาที่แผ่ออกค่อย ๆ เล็ดลอดแทรกซึมผ่านม่านป้องกันเพลิงไฟของราชาจิ้งเหลนลาวาไปได้

                ...ยามเคลื่อนผ่านแผ่วพลิ้วยากจับต้อง

                เมื่อพลังปราณเหมันต์ที่เล็ดรอดผ่านพลังเพลิงร้อนแรงกระทบเข้ากับร่างของราชาจิ้งเหลนลาวา บางส่วนก็แตกปะทุออก แม้จะไม่ได้สร้างบาดแผลใด ๆ ให้กับร่างของราชาจิ้งเหลนลาวา แต่พลังปราณเหมันต์อีกส่วนที่ปะปนเข้าไปยังช่องเปิดรูโหว่ต่าง ๆ ที่ติดตามหลังก็สามารถเข้าไปสู่ร่างของราชาจิ้งเหลนลาวาได้ จนเมื่อพลังปราณเหมันต์สะสมได้ระดับหนึ่งก็ก่อตัวปะทุแตกระเบิดออกจากภายในร่างของราชาจิ้งเหลนลาวา ไอร้อนที่ห่อหุ้มกายของมันพลันลดวูบลง ตัวที่ยืดยาวพลันหดงอเข้าด้วยความเจ็บปวด แม้ปากไม่อ้าคำรามออกแต่แววตาอาฆาตแค้นที่ส่งให้เสี่วยหมิงก็พอจะคาดเดาความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นว่าคงจะรุนแรงมิใช่น้อย

                เสวี่ยหมิงที่กระแทกราชาจิ้งเหลนลาวาจนชะงักไปชั่วครู่ เหลือบสายตาไปสำรวจร่างของหลิงจือก็พบว่าอาการบาดเจ็บของนางรุนแรงมิใช่น้อย แม้ตอนนี้จะเร่งฟื้นฟูสภาพด้วยลมปราณเพลิงไฟหงส์อัคคี แต่ดูเหมือนว่าอาการจะยังไม่ทุเลาลงในเวลาอันสั้น และหากปล่อยให้บาดเจ็บซ้ำเติมอีกอาจจะทำให้นางบาดเจ็บสาหัสได้

                ...หากปล่อยให้การปะทะยืดเยื้อคงไม่ดีแน่ เห็นทีเราคงต้องพานางหลบหนีออกไปนอกเขตคุ้มกันเสียก่อน

                ความคิดเกิดการกระทำตามติด สองเท้าทะยานหมายพุ่งเข้าไปนำตัวหลิงจือหลบออกนอกเขตคุ้มกันของสำนักหงส์อัคคี แต่เมื่อเสวี่ยหมิงคิดออกว่าสิ่งใดคือจุดอ่อน มีหรือที่ราชาจิ้งเหลนลาวาที่อยู่มาหลายสิบปีตัวนี้จะคิดไม่ออก แม้ไม่สามารถเจรจาภาษามนุษย์แต่สติปัญญาของมันก็มิได้ย่ำแย่ เมื่อเสวี่ยหมิงออกตัวราชาจิ้งเหลนลาวาก็ทะยานตามติด ซึ่งความรวดเร็วของระดับพลังที่แตกต่างย่อมไม่อาจเปรียบ ราชาจิ้งเหลนลาวาจึงเคลื่อนไปถึงร่างของหลิงจือได้ก่อนเสวี่ยหมิงมันไม่รั้งรอให้อีกฝ่ายตามทันหมายจู่โจมซ้ำเติมเด็กสาวที่กำลังหลับตามั่นพยายามเร่งฟื้นคืนจากอาการบาดเจ็บของตนเองอยู่

                ...ทักษะเทพมารครองร่าง