อาชีพภายในจักรวาลแห่งเกมมีมากมายความสามารถอาชีพก็เช่นกัน ไม่มีใครสามารถรู้รูปแบบและข้อจำกัดของความสามารถนั้นได้นอกจากผู้ที่ใช้มันจะบอกด้วยตัวเองแต่ไม่มีอาชีพใดได้เปรียบเสียเปรียบซึ่งกันและกันการจะคาดเดาข้อจำกัดนั้นไม่ยากนัก!?
ฮึ่ม!? นายน้อยพันดาราสบถในลำคออย่างอารมณ์เสียเขาไม่ได้อารมณ์เสียกับการกล่าวสันนิษฐานของธาราแต่เป็นเพราะความใจเย็นของทั้งสองคนในตอนนี้ มันแตกต่างจากที่เขาคาดหวังไว้แต่ถึงอย่างนั้นเขายังคงมั่นใจในแผนของตน!?
“ฮึ! ธาราตัวน้อยของข้าต่อให้เจ้าจะฉลาดหลักแหลม มากยิ่งกว่านี้อีก100 เท่าเจ้าก็ไม่มีทางออกไปจากฝ่ามือของข้าได้!?” นายน้อยพันดารากล่าวอย่างมั่นใจ
“สมาชิกปาร์ตี้อีก4 คน ก็สมควรอยู่ภายในห้องปลอดเชื้อเช่นกัน หากเราทำให้พวกเขาเคลื่อนที่ออกไปจากจุดเดิมได้ทั้งหมดห้องปลอดเชื้อก็จะหายไป! และหากพวกเขาก็ต้องการจะสร้างห้องปลอดเชื้อขึ้นใหม่อีกครั้งสมควรใช้เวลาไม่ต่ำกว่า60 วินาที!แต่เจ้าต้องหาที่ซ่อนของสมาชิกที่เหลือให้เจอเสียก่อน!? เจ้าทำได้หรือไม่!?” ธารามิได้กล่าวตอบนายน้อยพันดาราแต่หันไปกล่าวด้วยกับฮาอินด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยแทน
“สมาชิกปาร์ตี้ที่เหลืออีก4 คนอย่างนั้นหรือ!?” ฮาอินลูบคางกล่าว พลางหันไปรอบๆ
“ต่อให้พวกเจ้าจะรู้ที่ซ่อนแล้วอย่างไร!?แต่เจ้าในตอนนี้จะมีปัญญาทำให้พวกนั้นขยับแม้เพียงเล็กน้อยได้หรือ?”นายน้อยพันดารากล่าวอย่างดูแคลน คิดว่าเขาจะยืนดูธารากับฮาอินโจมตีเจ้าพวกนั้นตามใจชอบหรือ?
“ข้าขอยืมธนูของเจ้าสักครู่ได้หรือไม่!?”ฮาอินหันไปมองธาราก่อนจะกล่าว
พรึบ!?
ธารานำธนูออกมามอบให้ฮาอินทันทีโดยไม่กล่าวสิ่งใด!
“ขอลูกศรด้วยสิ แค่4 ดอกก็พอแล้ว”! ฮาอินรับธนูมาจากธาราก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้มขี้เล่น
“เจ้าหาพวกเขาเจอแล้วหรือ!?”ธารามอบลูกศรให้ฮาอิน ก่อนจะกล่าวอย่างสงสัย?
“เจ้ามองและจำจุดตกให้ดีๆ ล่ะ!?”ฮาอินเล็งธนู ก่อนจะกล่าวกับธารา
ฟิ้วว!?
ฟุป!?
ธารามองลูกศรพุ่งไปยังหน้าต่างของอาคารที่พังทลายแห่งหนึ่ง!และก็หายเข้าไปในซากอาคารนั้นอย่างเงียบงัน แต่กลับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นแม้แต่น้อยห้องปลอดเชื้อยังคงมีรัศมี40 เมตรเท่าเดิม!?
ฟิ้ว ๆ ๆ !?
ฟุป ๆ ๆ !?
ฮาอินยังคงยิงธนูต่อไปอีก3 ทิศทาง จนครบ4 ดอกแต่ละดอกล้วนมีเป้าหมายเป็นหน้าต่างของอาคารที่พังทลายทั้งสิ้น!
“เป็นอย่างไรเจ้าจำได้หรือไม่!?”หลังจากยิงครบแล้ว ฮาอินจึงกล่าวกับธารา
ธารายังคงมองดูจุดตกของลูกศรโดยสงบแม้หลังจากธนูหายไปในหน้าต่างแล้ว จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยก็ตามแต่เธอก็มิได้กล่าวถามใดๆแก่ฮาอิน!?
“เจ้าเล่นอะไร!?ก่อนจะสิ้นหวังและคุกเข่าต่อข้าก็ยังคงคิดที่จะเล่นกลอะไรให้ข้าดูอีกอย่างนั้นหรือ? เอาสิ! มีอยู่กี่กลก็เล่นออกมาข้าจะรับชมเจ้าเอง!?” นายน้อยพันดารากล่าว แม้จะไม่เข้าใจว่าฮาอินกำลังทำสิ่งใดแต่สิ่งเล็กน้อยนี้มันไม่กระทบต่อเขา เขายังคงมั่นใจในแผนของตน
“กลหรือ!? เจ้าจะเรียกอย่างนั้นก็ได้หากต้องการแต่จะทำให้ข้าสิ้นหวังนั้น เจ้าไม่มีความสามารถ!? แม้แต่ในความฝันของเจ้า!”ฮาอินยิ้มเยาะกล่าว สิ้นหวัง!? คำนี้เขาไม่เคยรู้จัก!
“แล้วข้าจะให้เจ้ารู้ซึ้งถึงความสิ้นหวัง!?”นายน้อยพันดารากล่าวด้วยใบหน้าที่ดุดัน!
ฮูมม!?
ฮูมม!?
อยู่ๆ ภายในห้องปลอดเชื้อก็กลายเป็นกลางคืนในพริบตาฮาอินและธารามองขึ้นไปข้างบนอย่างแปลกใจ!?ปรากฏว่าแท้จริงแล้วไม่ใช่กลางคืนแต่อย่างใด!?
ข้างนอกห้องปลอดเชื้อมีเต่าหัวเสือหางมังกร ค่อยๆ บินต่ำลงมา ด้วยร่างกายใหญ่โตเกินกว่าห้องปลอดเชื้อ ประมาณ10เท่าของมัน! ทำให้ห้องปลอดเชื้อมืดลงไปในพริบตา!?
“ฮึ! ถ้าอย่างนั้นข้าจะรอดู ว่าเจ้าจะพ้นเงื้อมมือข้าไปได้อย่างไร!?การมั่นใจในตนเองเป็นสิ่งที่ดี แต่มั่นใจเกินไปนั่นเรียกว่าโง่เง่า!?”นายน้อยพันดารากล่าวด้วยรอยยิ้มมุมปาก สายตาที่ยังคงมองฮาอินอย่างดูแคลน
“ถ้าอย่างนั้น ทำไมเจ้าไม่คิดว่าจะรอดพ้นเงื้อมมือของข้าไปได้อย่างไรบ้างล่ะ!?หรือว่าตอนนี้เจ้ากำลังแสดงความโง่เง่าของเจ้าอยู่กัน!?” ฮาอินตอบโต้ด้วยรอยยิ้มแม้จะเห็นการปรากฏตัว ของเจ้าสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ ที่บินอยู่เหนือหัวของเขาแล้วแต่ฮาอินก็มิได้แสดงความกังวลออกมาแม้แต่น้อย!?
ในขณะที่ทั้งสามสนทนากันนั้น ล้วนอยู่ในสายตาของสมาชิกปาร์ตี้ที่เหลืออีก4คนทั้งสิ้น!? กูดันมองดูลูกศรที่ตกอยู่ไม่ไกลจากเขาครั้งแรกเขาตกใจยิ่ง!! ที่ฮาอินหาตำแหน่งของเขาพบและเล็งลูกศรมาทางเขา!?แต่แล้วอย่างไรล่ะ? เขาเดาว่ามันต้องเป็นความสามารถอาชีพของฮาอิน ที่สามารถหาตำแหน่งของเขาพบแต่มันก็แค่ลูกศรธรรมดาที่ไร้พลัง เขาแค่ไม่เข้าใจว่าฮาอิน ยิงมาเพื่อสิ่งใด!?
โครมมม!?
อยู่ๆก็มีริซาดที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน!? ลอยมาตกอยู่ใกล้ๆ กูดัน เขาแปลกใจยิ่งเมื่อเห็นริซาดอีกตัวลอยเข้ามาทางหน้าต่าง!?
กรรร!?
“บัดซบมันเกิดอะไรขึ้น!?
ริซาดวิ่งเข้ามาโจมตีกูดันทันทีที่มันเห็นเป้าหมาย!?
กรรร!?
ตู้ม!?
กูดันต่อยริซาดที่เข้ามาสลายไปในหมัดเดียว แต่ตอนนี้มีริซาดลอยเข้ามาเรื่อยๆและทุกตัวก็มุ่งมาโจมตีเขาในทันที!?
ตู้มม!?
“เจ้านั่นเล่นบ้าอะไรกัน!?”กูดันต่อยริซาด พลางมองดูฮาอินและธาราที่กำลังสนทนาอยู่กับนายน้อยพันดารา เขาไม่รู้ว่าริซาดลอยเข้ามาได้อย่างไรหรือฝั่งตรงข้ามจะมีสมาชิกเหลืออยู่อีก!? แต่มันเป็นไปไม่ได้! ก่อนหน้านี้เขาเองก็เห็นว่าสัญลักษณ์ที่ปรากฏบนแผนที่ มีเพียงสองคนเท่านั้น! ฮาอินและธาราก็ยืนอยู่เฉยๆไม่ได้มีทีท่าว่าจะโจมตีอะไร! แล้วตอนนี้มันฝีมือใครกัน!?
“นั่นคืออะไร!?”นายน้อยพันดารากล่าวอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นริซาดเลเวล500 จำนวนมากถึง10ตัวโยนริซาดเลเวล100 เข้าไปในอาคาร!?เขาไม่เข้าใจว่าฮาอินสั่งnpc พวกนี้ได้อย่างไร!?
“ไม่!! มันไม่ใช่npc ของจักรวาลแห่งเกม? เจ้าสร้างมันขึ้นมาได้อย่างไร!?” เมื่อสังเกตเห็นว่าริซาดเลเวล500 ไม่มีแถบเลือดอยู่เหนือศีรษะเหมือนดั่งnpc ทั่วไปในแผนที่ภารกิจลับ!?นายน้อยพันดารายิ่งตกใจมากขึ้นไปอีก! นั่นหมายความว่าก่อนที่เขาจะมา ฮาอินได้สร้างnpcเลียนแบบขึ้นมาจำนวนมาก! แต่เรื่องแบบนั้น มันไม่มีทางเป็นไปได้!?อย่าว่าแต่จะสร้างเลียนแบบเลย แม้แต่การจะหลอมรวมธาตุให้กลายเป็นเซลล์เดียวนั่นก็ต้องใช้ความสามารถอะมิโนระดับผู้นำ และผ่านการลองผิดลองถูกเป็นล้านๆ ครั้ง!เป็นปี เป็น10 ปี กว่าที่จะได้ออกมาเป็นสูตรที่ถูกต้อง!ต่อให้เป็นผู้ผจญภัยขั้นปรมาจารย์ก็ไม่มีข้อยกเว้น!? หรือฮาอินจะมีสูตรที่ถูกต้อง!ไม่!! มันเป็นไปไม่ได้ แม้แต่ตัวนายน้อยพันดาราที่เป็นบุตรของผู้ดูแลจักรวาลแห่งเกมคนหนึ่งก็ยังไม่มีสิทธิที่จะรู้เลย!? สูตรพวกนี้จะถูกเก็บเป็นความลับของผู้ผจญภัยแต่ละคนการสร้างขึ้นใหม่ตั้งแต่เริ่มนับว่าเป็นไปไม่ได้ในช่างเวลาสั้นๆ แล้ว!แต่การจะสร้างเลียนแบบนั้นเป็นไปไม่ได้ยิ่งกว่า หากมีข้อผิดพลาดแม้แต่1 ครั้ง ก็ทำให้npc ตัวนั้นรูปลักษณ์ต่างออกไปอย่างมหาศาล!แต่ตอนนี้ริซาดเลเวล500 ที่เขาเห็นนอกจากแถบเลือดแล้วทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนดั่งnpc ของจักรวาลแห่งเกมทุกประการ!?ทำให้npc ของจักรวาลแห่งเกมไม่โจมตีมันอีกทั้งลักษณะการเคลื่อนไหวของมันไม่ใช่การใส่คำสั่งเข้าไปตั้งแต่เริ่ม!มันเป็นการควบคุมที่ชัดเจน !?
“เจ้า!? เป็นเจ้าที่ควบคุมมัน!”นายน้อยพันดารามองไปยังธาราที่สงบนิ่งทันที! การจะควบคุมมันได้ คือต้องแอบแฝงอนุภาควิญญาณเข้าไปเพื่อควบคุมอนุภาควิญญาณจากภายในของมัน มันจำเป็นต้องอาศัยความรู้ความเข้าใจในอนุภาควิญญาณเป็นอย่างสูง! และธาราคืออัจฉริยะในเรื่องนั้นเธอมีความเข้าใจในอนุภาควิญญาณเหนือล้ำเกินกว่ารุ่นเยาว์ทั่วไปมาตั้งแต่เด็กแล้ว!?
“ฮึ!? แต่ก็แค่กลเล็กน้อย!?ไม่ว่าเจ้าจะมีความลับใด! ข้าจะรีดเร้นมันออกมาให้หมด!?” นายน้อยพันดาราเข้าโจมตีฮาอินในทันใด!!ในเมื่ออีกฝั่งเผยไพ่ออกมาแล้ว มันก็ไม่จำเป็นต้องระวังอีกต่อไป! เขารู้ว่าสมาชิกปาร์ตี้ของตนไม่คณามือกับริซาดเลเวล500พวกนี้แม้แต่น้อย!?
“เข้ามาสิ!?” ฮาอินนำง้าวขนาดใหญ่ออกมาก่อนจะวิ่งเข้าโจมตีนายน้อยพันดาราเช่นกัน !
วูฟฟ!?
ฮาอินกระชับง้าวด้วยสองมือเขาฟาดฟันมันด้วยสุดแรงที่มีคมง้าวพุ่งเข้าใส่นายน้อยพันดาราที่เข้ามาใกล้!
“เปล่าประโยชน์! ข้าบอกแล้วว่าคนโง่เง่าอย่างเจ้ามีดีแค่วิ่งหนีเท่านั้น!?” เผชิญหน้ากับคมง้าวที่ฟันเข้ามานายน้อยพันดารายื่นมือเปล่าที่ปรากฏเป็นเกร็ดมังกรสีฟ้าปกคลุมอยู่อย่างสง่าง่าม! เขาใช้มันรับคมง้าวโดยไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย!?
หมับ!?
ง้าวขนาดใหญ่ที่ฮาอินเหวี่ยงด้วยสุดแรงที่มีถูกนายน้อยพันดาราจับไว้ได้อย่างง่ายดาย!?
“ตอนนี้เจ้ารู้แล้วหรือยัง?ว่าตัวเองโง่เง่าสักเพียงใด!? การที่เจ้าหนีไปจากข้าได้เพียง1 ครั้ง มันคงทำให้เจ้าภูมิใจมากสินะ?” นายน้อยพันดาราเหยียดหยามเขาใช้มือซ้ายจับคมง้าวไว้โดยไม่สะทกสะท้านก่อนที่จะใช้มือขวาที่ตอนนี้เปลี่ยนไปเป็นกรงเล็บเสือสีขาว โจมตีใส่ฮาอินทันที!
“หวังว่าเจ้าจะไม่ตายไปซะก่อนล่ะ!?กรงเล็บพยัคฆ์ขาวขาวประจิม!!”กรงเล็บพยัคฆ์ของนายน้อยพันดาราเรืองแสงสีขาวขึ้นในทันใด!?
“ใครจะเป็นฝ่ายโง่เง่ามันยังคงไม่แน่นักหรอก!?”เผชิญกับกรงเล็บที่ตะปบเข้ามาฮาอินกล่าวด้วยรอยยิ้มมุมปาก!?