เยี่ยหลงใช้เวทแอคพุ่งพาพวกไห่หยวนหนีอย่างต่อเนื่อง จนหนึ่งชั่วยามคนจึงค่อยหยุดเท้าพัก
เมื่อเยี่ยหลงหยุดพัก ไห่หยวนจึงมีช่องที่สามารถให้ถามได้ คนจึงถาม " ศิษย์น้องแปด เจ้าช่วยศิษย์พี่และหลัวถานจิ้นหนีทำไม เจ้าทำแบบนี้ ก็เท่ากับช่วยเหลือคนพรรคมาร ทรยศต่อฝ่ายธรรมะเลยนะ "
เยี่ยหลงบอก " เดิมทีข้าก็ไม่ซื่อสัตย์ต่อสำนักฝ่ายไหนอยู่แล้ว เพราะข้าเพียงต้องการแค่ทำงานของข้าเพียงเท่านั้น "
" เจ้าหมายความว่าอย่างไร " หลัวถานจิ้นถาม
" ความหมายของข้าคือ ข้าก็แทรกซึมเข้าสำนักเมฆาอรุณมาเพื่อสิ่งที่ต้องการเหมือนกับพวกเจ้าอย่างไรเล่า " เยี่ยหลงบอก
" ศิษย์พี่เข้าใจแล้ว ถ้าศิษย์พี่เดาไม่ผิด ที่เจ้าแฝงตัวเข้ามายังสำนักเมฆาอรุณ เพราะเจ้าต้องการหาสายลับของนิกายมารฟ้าใช่หรือไม่ " ไห่หยวนถาม
เยี่ยหลงตอบ " ใช่แล้ว "
" งั้นที่เจ้าบอกว่า เจ้าได้รู้ภารกิจมาจากใบภารกิจที่ถูกซ่อนในห้องสมุดส่วนกลาง ก็เป็นเรื่องโกหกน่ะสิ "
ไห่หยวนถาม
เยี่ยหลงตอบ " ก็ใช่อีกนั่นแหละ "
" แต่ข้ายังไม่เข้าใจ ภารกิจเจ้าก็เสร็จแล้ว เจ้าไม่มีความจำเป็นอันใด ต้องมาสนใจพวกข้าอีก แล้วเจ้าจะมาตั้งตัวเป็นคนทรยศของสำนักเมฆาอรุณ เพื่อช่วยพวกข้าทำไม เข้าไม่เข้าใจ " หลัวถานจิ้นถาม
เยี่ยหลงบอก " ที่ข้าช่วยศิษย์พี่ เป็นเพราะว่าข้ากับศิษย์พี่สนิทกันมากที่สุดในดอย ข้าจึงไม่อยากให้ศิษย์พี่ตาย ส่วนที่ข้าช่วยเจ้าหลัวถานจิ้น เป็นเพราะว่าข้าเห็นว่าเจ้าเป็นฝ่ายถูกกระทำอย่างไม่เป็นธรรมก่อนและเจ้าเพียงแค่มาเอาคืน ถึงแม้สิ่งที่เจ้าเอาคืน ในความคิดข้ามันจะเกินไปหน่อยก็ตาม ข้าก็ไม่อยากให้เจ้าตายอยู่ดี ทั้งหมดก็ประมาณนี้แหละ "
" ขอบคุณมากศิษย์น้องแปด ที่มีไมตรีต่อศิษย์พี่ " ไห่หยวนกล่าว
" เรื่องขอบคุณอะไรนั่นไม่จำเป็นหรอก ว่าแต่ว่าต่อจากนี้พวกท่านจะทำอะไรต่อ หรือไปหลบซ่อนที่ไหน " เยี่ยหลงถาม
" ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน คงจะไปรวมตัวกับกลุ่มของนิกายมารฟ้าสักกลุ่มล่ะมั้ง " ไห่หยวนกล่าว
" ส่วนข้าจะออกเดินทางไปเรื่อยๆ เพื่อรวบรวมเสาะหาคัมภีร์ของเผ่าพ่อมดมนต์ดำเผ่าข้าที่กระจัดกระจายออกไป " หลัวถานจิ้นกล่าว
" ในเมื่อพวกท่านมีที่ทางที่จะไปแล้ว เช่นพวกเราก็รีบแยกย้ายกันเถอะ อยู่รวมตัวกันแบบนี้ พวกเราจะกลายเป็นเป้าหมายเดียวซะเปล่าๆ " เยี่ยหลงกล่าว
" เป็นงั้นก็ดีเหมือน งั้นข้าขอตัวก่อนเลยก็แล้วกัน หากมีวาสนาต่อกัน โอกาสหน้าคงจะได้เจอกันอีก ขอตัว" ไห่หยวนกล่าวเสร็จ คนก็จะพุ่งตัวจากไป
แต่ก่อนที่จะได้จากไป หลัวถานจิ้นก็กล่าวกับไห่หยวนขึ้นก่อน " เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งไป "
" มีอะไรฤา " ไห่หยวนถาม
หลัวถานจิ้นยื่นคัมภีร์สีนิลให้ และบอก " ปลดผนึกให้ที "
ไห่หยวนที่ได้ฟังดังนั้น ก็รีบปลดผนึกให้
พอคนปลดให้เสร็จ คนก็ส่งมอบคัมภีร์คืนและกล่าว " ข้าไปแล้วนะ " จากนั้นก็พุ่งตัวจากไป
" ข้าเองก็ขอตัวแล้ว สหายเยี่ยไป๋ มีโอกาสคงจะได้พบกันใหม่ " หลัวถานจิ้นกล่าว พอกล่าวเสร็จ คนก็พุ่งตัวจากไป
เมื่อคนทั้งสองจากไปแล้ว เยี่ยหลงก็ไม่รีรอช้ามุ่งกลับไปยังสำนักงานรับจ้างแลกเปลี่ยนสารพัดในทันที
กลับมาทางด้านของพวกศิษย์พี่ส่วนใหญ่ของเยี่ยหลงและอาจารย์ของเยี่ยหลงที่มารวมตัวกัน ณ ห้องโถง หลังจากเยี่ยหลงช่วยไห่หยวนและหลัวถานจิ้นจากไปแล้ว
พวกศิษย์พี่ของเยี่ยหลงส่วนใหญ่และอาจารย์ของเยี่ยหลงก็ต่างสงสัยว่าเยี่ยหลงทำไปทำไม หรือ เยี่ยหลงเกี่ยวข้องกับพรรคมารอีกคน
ในระหว่างที่พวกคนรวมตัวคิดหาคำตอบกันอยู่นั้น
หลิวหลี่เจี๋ยก็เดินเข้ามายังโถงพร้อมชูจดหมายให้พวกศิษย์พี่ศิษย์น้องและอาจารย์ตนดู จากนั้นก็กล่าว " ดูซิ ข้าเจออะไรมาจากห้องนอนของศิษย์น้องแปด จดหมายที่ศิษย์น้องแปดทิ้งเอาไว้ "
" จดหมายงั้นเหรอ รีบเปิดดูเร็ว ว่าศิษย์น้องแปดเขียนอะไรเอาไว้ " เฉินฉางชุนกล่าว
" เอาตามนั้นนะ ศิษย์พี่ใหญ่ " หลิวหลี่เจี๋ยกล่าว
เฉินฉางชุนและศิษย์พี่ศิษย์น้องคนอื่นส่งเสียงในลำคอเป็นคำตอบ """""" อืม """"""
เมื่อคนได้รับคำตอบมาแล้ว หลิวหลี่เจี๋ยก็เปิดจดหมายอ่านดูว่าข้างในเขียนอะไรเอาไว้ " ศิษย์พี่ทั้งหลาย อาจารย์ หากท่านเห็นจดหมายนี้ แสดงว่าข้าจากไปแล้ว ข้าไม่ขอพูดอ้อมค้อมก็แล้วกัน ข้าก็เป็นสายลับเช่นเดียวกันกับศิษย์พี่เจ็ดนั่นแหละ แต่เพียงข้าไม่ใช่คนของพรรคมาร ข้าเป็นคนของร้านรับจ้างแลกเปลี่ยนสารพัด ที่รับภารกิจมาให้หาตัวสายลับของนิกายมารฟ้าที่แฝงตัวเข้ามายังสำนักเมฆาอรุณเพื่อแลกกับเงิน ขอโทษด้วยที่โกหกในหลายๆเรื่อง แต่เรื่องความเคารพนับถือ พวกศิษย์พี่และอาจารย์ข้ามิได้โกหก ข้ารักพวกศิษย์พี่ดุจพี่น้อง และรักอาจารย์เหมือนพ่อแม่ หากพวกท่านไม่เชื่อ ข้าก็เข้าใจดี ก็โกหกมาตลอดนี่เนอะ เอาเป็นว่า ข้าขอตัวลา ขอกราบลาอาจารย์ผ่านจดหมาย ณ ที่นี้ ด้วยรักและเคารพจากเยี่ยไป๋ "
" จบแล้ว " หลิวหลี่เจี๋ยกล่าว
" ไม่อยากเชื่อจริงๆ ว่าศิษย์น้องแปดจะเป็นสายลับกับเขาด้วย " ฟู่จางเหว่ยกล่าว
" ก็นั่นน่ะสิ ข้ายังรู้สึกว่า ข้ายังไม่อยากเชื่อจริงๆเลยว่าทั้งสองจะคือสายลับ " เป่าลู่จิวกล่าว
" ข้าเข้าใจอยู่นะว่าที่ศิษย์น้องแปดช่วยศิษย์น้องเจ็ดหนีเป็นเพราะอะไร คงไม่พ้นความสัมพันธ์เป็นแน่ แต่ที่ข้าไม่เข้าใจ คือ ทำไมศิษย์น้องแปดต้องเสี่ยงช่วย
หลัวถานจิ้นหนีไปพร้อมกันด้วย นั่นไม่เท่ากับมีตัวถ่วงในการพาศิษย์น้องเจ็ดหนีหรอกฤา " หนิงจินหลงถาม
" คงเป็นเพราะความสัมพันธ์ที่มีต่อกันเหมือนกับศิษย์น้องเจ็ดนั่นแหละ เห็นว่าพวกเขาใช้เวลาอยู่ด้วยกันผ่านภารกิจที่ไปทำกันพอสมควร " เฉินฉางชุนกล่าว
" หยุดพูดเถอะ คนจากไปแล้ว ก็ให้จากไป จะพูดถึงกันอีกทำไม " หลิงเถียนอี้กล่าว พอกล่าวเสร็จคนก็เดินจากไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัว
อาจารย์หญิงของพวกเฉินฉางชุนที่เห็นสามีตนมีอารมณ์ขุ่นมัวเดินออกไปแบบนั้น
คนก็กล่าวกับพวกลูกศิษย์ตน " พวกเจ้าจงจำไว้นะ นับแต่นี้อย่าพูดเรื่องของเจ้าเจ็ดและเจ้าแปด ให้อาจารย์เจ้าได้ยินอีกเข้าใจนะ "
พวกเฉินฉางชุนที่ได้ฟังดังนั้น ก็ตอบรับ
"""""" ทราบ """"""
เมื่อลูกศิษย์ตนตอบรับเข้าใจกันหมดแล้ว คนก็เดินตามสามีตนไป
วันที่ ยี่สิบห้า กันยายน เยี่ยหลงก็เดินทางกลับมาถึงยังร้านรับจ้างแลกเปลี่ยนสารพัดพอดี
พอคนมาถึงและเข้ามาสู่ตัวร้าน คนก็เจอกับซีคที่ยืนประจำอยู่ตรงเคาน์เตอร์ คนจึงกล่าวทักทาย " สวัสดีครับ คุณซีค "
ซีคตอบกลับ " สวัสดีครับ "
ซีคถาม " คุณกลับมายังสำนักงานแบบนี้ แสดงว่าภารกิจเสร็จสิ้นแล้วสินะครับ "
เยี่ยหลงบอก " ใช่แล้วครับ "
พอคนกล่าวบอกเสร็จ คนก็ทำการเรียกร่างกายหยาบของฟีนิกซ์ร่างแยกและแคนร่างแยกออกมาจากแหวน มิติ ให้มานอนอยู่บนพื้นร้าน
ครั้นคนปลดปล่อยร่างกายหยาบของฟีนิกซ์ร่างแยกและแคนร่างแยกออกมาแล้ว
ดวงวิญญาณของฟีนิกซ์ร่างแยกและแคนร่างแยกก็ออกมาจากในตัวของเยี่ยหลง และกลับเข้าร่างตน
พอดวงวิญญาณกลับเข้าร่างแล้ว ฟีนิกซ์ร่างแยกและแคนร่างแยกก็ลุกขึ้นยืน
เมื่อฟีนิกซ์ลุกขึ้นเสร็จ คนก็กล่าวกับแคนและเยี่ยหลง " เอาล่ะในเมื่อภารกิจจบแล้ว ก็แยกย้ายกันได้ ไว้เจอกันภารกิจหน้าสหาย "
เยี่ยหลงที่ได้ฟังดังนั้น ก็ทำท่าจะเดินจากไป
แต่ก่อนที่คนจะได้เดินจากไป ฟีนิกซ์ก็กล่าวขึ้นก่อน
" ไอ้เยี่ยหลง ก่อนมึงไป ลืมอะไรรึเปล่า "
เยี่ยหลงกล่าวถาม " ผมลืมอะไรหรอครับ "
ฟีนิกซ์ตอบ " เงินที่ได้มาจากภารกิจไง อย่าทำเป็นลืม อย่าเนียน อย่าเนียน เอามาเลย "
เยี่ยหลงที่ได้ฟังดังนั้น ก็เพิ่งนึกขึ้นมาได้ คนจึงเรียกถุงเงินออกมาจากแหวนมิติและส่งมอบให้ฟีนิกซ์
เมื่อฟีนิกซ์ได้ถุงเงินมาแล้ว คนก็ส่งมอบให้ซีคและกล่าว " ซีคใช้เครื่องสแกนตรวจดูซิว่า ทองในนี้ครบหนึ่งแสนเหรียญทองมั้ย "
ซีคที่รับถุงทองมา คนก็ไม่รีรอช้าหยิบเครื่องสแกนออกมาและทำการสแกนดูว่าเหรียญทองในถุงมีครบหนึ่งแสนเหรียญทองหรือไม่ ผลปราฏว่าครบไม่ขาดไม่เกิน
พอซีคตรวจสอบเสร็จแล้วว่าทองไม่ขาดไม่เกิน คนก็กล่าวถามฟีนิกซ์ " ฟีนิกซ์จะให้ผมแบ่งเหรียญทองเป็นสองกองเท่าๆกันเลยหรือไม่ครับ "
ฟีนิกซ์บอก " ก็เอาซิ "
เมื่อฟีนิกซ์บอกมาแบบนั้นเสร็จ ซีคก็หยิบเครื่องแบ่งเหรียญเงินเหรียญทองออกมา และทำการเทเหรียญทองเข้าไป
ไม่นานเหรียญทองก็ถูกแบ่งออกเป็นสองกองเท่าๆกัน จากนั้นซีคก็ค่อยๆโกยทองใส่ถุงที่คนหยิบมา โดยใส่ถุงละห้าหมื่นทอง
จากนั้นก็ทำการส่งมอบถุงทองให้แก่ฟีนิกซ์ร่างแยกและแคนร่างแยกไป
ครั้นฟีนิกซ์ร่างแยกและแคนร่างแยกได้ถุงทองแล้วมาแล้ว คนก็จะมุ่งเดินจากไป
แต่ก่อนที่จะได้ไป เยี่ยหลงก็กล่าวถามแคนกับฟีนิกซ์ขึ้น " คุณฟีนิกซ์ คุณแคนครับ เราจะไปทำภารกิจต่อไปกันตอนไหนหรอครับ "
ฟีนิกซ์กล่าวถามแคน " พวกเราจะไปทำภารกิจกันต่อตอนไหนดีวะ "
แคนครุ่นคิด ก่อนจะกล่าว " เอาเป็นวันที่หนึ่งไม่ก็วันที่สามเดือนหน้าก็แล้วกัน ไม่เกินนี้"
พอแคนบอกกล่าวเสร็จ ฟีนิกซ์ก็บอกแก่เยี่ยหลง " เอาตามนั้นแหละ "
เยี่ยหลงพยักเข้าใจและตอบรับ " เข้าใจแล้วครับ "
พอเยี่ยหลงเข้าใจเสร็จ แคนกับฟีนิกซ์ก็เดินจากไป
เมื่อแคนกับฟีนิกซ์เดินจากไปแล้ว เยี่ยหลงก็หันมา
กล่าวกับซีค " คุณซีคครับ คือ ผมอยากให้คุณซีคช่วยใช้เครื่องสแกนเงินทอง สแกนดูว่าในแหวนมิติผมมีกี่
เหรียญทองน่ะครับ "
เยี่ยหลงกล่าวเสร็จ คนก็จะดึงแหวนเพชรสีน้ำเงินเม็ดใหญ่ออกจากนิ้ว แต่พยายามเท่าไหร่ก็ดึงไม่ออก
ซีคที่เห็นดังนั้น ก็ยื่นมือเข้ามาจับมือข้างที่เยี่ยหลงใส่แหวนเอาไว้ จากนั้นก็ทำการดึงแหวนออกจากนิ้ว
ผลปรากฏว่า ซีคดึงออกได้อย่างง่ายดาย
เยี่ยหลงที่เห็นแบบนั้น ก็กล่าวถาม " ทำไมตอนผมดึงมันไม่ง่ายแบบคุณซีคล่ะครับ "
ซีคบอก " เป็นเพราะแหวนถูกร่ายเวทยึดติดเอาไว้น่ะครับ แต่เป็นเวทง่ายๆ ผมเลยแก้ได้ไม่ยาก "
พอซีคกล่าวบอกเสร็จ คนก็ทำการใช้เครื่องสแกน สแกนดูว่าในแหวนมิติมีเหรียญทองเท่าไหร่
ผลปรากฏว่า มีเหรียญทองอยู่สิบล้านเหรียญทอง
ครั้นเยี่ยหลงได้รู้ดังนั้น คนก็กล่าวกับซีค " คุณซีคครับ คุณซีคนำทองหักไปเลยครับ หนึ่งล้านเหรียญ เพราะผมติดหนี้ร้านอยู่หนึ่งล้านเหรียญทองครับ"
ซีคที่ได้ฟัง ก็ตอบรับ " เข้าใจแล้วครับ "
พอคนบอกเข้าใจแล้วครับเสร็จ คนก็ทำการทำตามที่เยี่ยหลงต้องการคือหักเหรียญทองออกไปจากแหวนหนึ่งล้านเหรียญทอง
เมื่อนำทองออกมาจากแหวนมิติของเยี่ยหลงและใส่ถุงเสร็จ คนก็ทำการเก็บถุงทองเข้าแหวนมิติเก็บเงินของร้าน
ครั้นซีคทำทุกอย่างเสร็จ คนก็ทำการส่งมอบแหวนคืนให้เยี่ยหลงไป พร้อมทำการร่ายเวทยึดติดใส่ให้ใหม่ด้วย
เยี่ยหลงที่ได้แหวนคืนมาแล้ว คนก็ขอตัวลาไปก่อน " งั้นผมไปล่ะนะครับ คุณซีค "
ซีคพยักหน้าตอบรับ