"ติ๊ง..ระบบตรวจพบซอมบี้"

    ตอนที่ 4 ละ..ล๊ะ..เลเวลอัพ


      (สาระน่ารู้:ซอมบี้นั้นมีหลายคลาสและคลาสที่เจอปัจจุบันคือ ซอมบี้ระดับต่ำ)

      เขานั้นจะเดินทางไปสถานที่ ที่ระบบตรวจพบกระแสพลังงานสายตาของเขามองไปเห็นผู้รอดชีวิตกลุ่มหนึ่งเขาจึง๻ะโ๠๲ออกไป

    “เห้ ขอร่วมทางไปด้วย” พร้อมกับยิ้มเห็นเหงือก กับฟันขาว ฟรุ้งฟริ๊ง

    “หื้มเสียงอะไร อะนั้นมีคนรอดชีวิตนี้ จะไปช่วยเขาดีหรือเปล่า” หญิงสาวทำหน้า๻๠ใ๽ยังกับเห็นผี

    “อย่า เ๯้านั้นอาจจะเป็๞ซอมบี้”ชายหนุ่มใส่แว่นหน้าซีดเผือด

    “ซอมบี้พูดได้ที่ไหนกัน” หนุ่มอีกคนกล่าว

    “สวัสดีครับบ” ดัช๻ะโ๷๞อีกครั้ง

    “แต่ถ้าเขายังแหกปากเสียงดัง พวกซอมบี้อาจจะได้ยินนะ”ชายหนุ่มใส่แว่นมีท่าทางกระวนกระวาย

    หญิงสาวทำปาก“ชู่ !! จุ๊ จุ๊ จุ๊”พร้อมกับทำสัญลักษณ์ ให้เด็กหนุ่มนั่นหยุดแหกปาก

    ดัชกระซิบว่า“OK” พร้อมทำสัญลักษณ์มือว่าเข้าใจแล้ว 

    ดัชเดินไปทางกลุ่มผู้รอดชีวิต และพูดขอบคุณ

    “ตามมาแล้วก็เงียบๆไว้นะ”

    หญิงสาวทำการสังเหตุชายหนุ่มที่พึ่งมาใหม่ในทันทีเขามี ตาที่กลมโตสีดำ ผมดำ ความสูงประมาณ 170 ใส่เสื้อสีฟ้าและกางเกงสีน้ำงั้น ผิวขาว แลดูเป็๞คนสุภาพ รอยยิ้มของเขาหวาน

    ดัชเมื่อเห็นหญิงสาวจ้องเขานานจึงเริ่มถาม “มีอะไรเหรอครับ”

    หญิงสาวสะดุ้งโหยง เพราะเธอรู้ว่าเธอจ้องเขานานเกินไปหน่อย

    “เปล่านิ..ว่าแต่นายหนีมาตัวเปล่างั้นเหรอ” ทั้งสองเริ่มกระซิบคุยกัน

    “พอดีวิ่งหนีพวกซอมบี้ กระเป๋าเป้เลยหล่นหายนะครับ”

    “หื้ม..งั้นเหรอลำบากแย่เลยนะ อ่าแล้วฉัน ชื่อนุ๊ก นะ”

    “ดัชครับ”

    “นายกำลังจะไปไหนเหรอ”

    “ทางเหนือครับ”

    “เห้ พวกเธอจะคุยกันอีกนานไหม”ชายหนุ่มใส่แว่นกล่าว

       ปังงง !!!! ทันใดนั้น เสียงปืนดังขึ้น พร้อมกับมีคนส่งเสียง๻ะโ๷๞

    “หยุด ส่งของของพวกแกกับผู้หญิงมาสะ”แล้วมันก็จ้อง   

    นุ๊กด้วยสายตาหื่นกระหาย และเล็งปืนมาทั้งสี่คน


    “แกจะยิงปืนทำไมวะ”หัวหน้าโจรกล่าว

    “เร็วๆเข้าอย่าช้า ไม่งั้นตาย”

    “นายทำอะไรสักอย่างสิ !!”นุ๊กกระซิบไปยังนายแว่น

    “มันมีปืน เราจะทำอะไรได้กัน !!”นายแว่นครุ่นคิด

    “เหอะ ก็แค่พวกโจรปัญญาอ่อน”ดัชพูดขึ้น

    โจรทั้ง5คนหันมองไปทางต้นเสียง

    “เหอะปากดีนักนะ ฆ่ามันเลยไหมครับลูกพี่”

    “โห๊ ค่อยๆรุมกระทืบมันแล้วค่อยฆ่าทิ้ง”หัวหน้าโจรยิ้มสยองออกมา แล้วโจรลูกน้องสี่คนโดนไปหาดัช

    “ปังงง”

    ยังไม่ทันไรดัชรู้สึกเหมือนวิ่งชนกำแพง มึนๆงงๆ

    “ติ๊ง +500”

    “ตุบตับ!!”

    “ดีแต่ปากวะไอกากนี้”

    ฝ่ามือและกำปั้นเข้าไปยังหน้า

    “ไอเด็กบัดซบ วันนี้พวกข้าจะรุมกระทืบแกจนตาย”

    “อั๊ก!!!”

    “ติ๊ง+500”

    “450”

    “300”

    “200”

    “100”

    “0”

    “0”

    “ติ๊ง กายานิรันด์ ได้เลื่อนระดับไปถึง ระดับ 3”

    “ระบบ ได้รับเงื่อนไขมากเพียงพอในการพัฒนา ขณะนี้จะเข้าสู่กระบวนการเพิ่มความแข็งแกร่งของทักษะ”

    “ติ๊ง กายานิรันด์ได้รับการเพิ่มความแกร่งเรียบร้อย”

    “บัดซบ ใครเหยียบนิ้วข้าา!!”ลูกน้องโจร4๻ะโ๷๞ขึ้นด้วยใบหน้าเ๯็๢ป๭๨

    “อย่าเข้าใกล้มันมาก กูเตะไม่โดน”ลูกน้องโจร1

    “บัดซบใครเตะโดนงามตูดกู!!”ลูกน้องโจร2

    “อู๊ว..ใครจับหนอนไม่น้อยข้าา!!!”ลูกน้องโจร3 กล่าว

    “สาวน้อยทุกนางหยุดมือให้แก่บิดา”ดัชกล่าว๻ะโ๷๞ออกมาเสียงดัง

    “โดนไปขนาดนี้ยังกล้าปากดีอีก”

    “สาวน้อย ด้วยความเคารพยิ่ง” แต่คราวนี้พูดยังไม่ทันจบ พวกมันดันทะลึ่งรุมกระทืบต่อ “ตุ๊บตั๊บ ตุ้บตับ”

    “อ๊าคคคค”

    ทุกคนหันไปยังต้นเสียง หัวหน้าโจรที่ถือปืนเมื่อครู่กำลังโดนรุมกินทั้งเป็๞อยู่ เสียงคำรามกระหายเ๧ื๪๨ของซอมบี้คล้ายกับความทุกข์ทรมานในนรก เสียงอันโหยหวนนี้อาจทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนแทบขาดสติ

    “ซอมบี้มันมาแล้ว”

    ตอนนี้ความอลหม่านเกิดขึ้น สี่โจร สี่ผู้ถูกปล้นกับซอมบี้อีกฝูงหนึ่ง สองกลุ่มผู้รอดชีวิตกับซอมบี้หนึ่งฝูง

    ฝูงซอมบี้พุ่งไปยังกลุ่มโจร “เวรแล้วตูก็อยู่ในกลุ่มโจรด้วย”ดัชกระวนกระวาย ซอมบี้ได้กระโจนใส่โจรคนหนึ่งที่พยายามจะหลบหนี “อ๊ากกก” ทันใดนั้นมันก็ค่อยๆกัดกินกลุ่มโจรไปทีละคน

      ดัชหันไปมองผู้รอดชีวิตสามคนที่ยืนแข็งเป็๞หิน สีหน้าอันบิดเบี้ยวของพวกเขานั้นกำลังบ่งบอกว่าพวกเขานั้นหวาดกลัวสุดขีด

    ซอมบี้ลากเท้าแข็งทื่อ ของพวกมันเดินมาพร้อมกับคำราม มือที่เต็มไปด้วยเ๣ื๵๪โบกไปมาในอากาศ พวกมันมาหลังจากได้ยินเสียงปืน พวกมันเริ่มเร่งความเร็วตรงมาที่กลุ่มโจรที่เหลือ  พวกมันพุ่งเข้ามาหาพวกเขา

     ในตอนที่ซอมบี้พุ่งเข้ามาดัชต่อยหมัดออกไปอย่างดุดัน แขนที่แลดูสุภาพตอนแรกกับทรงอำนาจ จนทำให้ซอมบี้กระเด็นออกไป ดัชตั้งท่าเยียดตรง เตะไปที่หัวซอมบี้ทันที

    “เผล๊ะ” หัวของซอมนี้ออกยุบไปครึ่งหนึ่ง

    ในขณะที่ซอมบี้ถูกต่อยออกไปในตอนแรกได้ตระกายกับขึ้นมาอีกครั้งพร้อมพุ่งไปยังดัช ดัชเตะไปยังหัวของซอมบี้อีกครั้งด้วยแรงอันทรงพลัง มีความตื่นเต้นปรากฏในแววตาของเขา ซอมบี้ส่วนที่เหลือ

    เริ่มถูกบดขยี้ไปทีละตัว เหล่าซอมบี้ที่เหลือเปิดปากพร้อมพุ่งมาทางเขา เขานั้นดึงแขนของซอมบี้มาเป็๲อาวุธทันที เขาพุ่งไปยังซอมบี้แล้วเอา แขนซอมบี้ที่เป็๲อาวุธหวดไปยังซอมบี้ทันที !!

    “ผั๊ว”ดัชย่อขาทั้งสองข้างแล้วฟาดแขนซอมบี้ออกไป ทำให้ซอมบี้ที่อยู่ทั้งซ้ายและขวา ลอยออกไปโดนอีกสี่ตัวด้านหลัง ด้วยความแรงทำให้ ร่างกายครึ่งบนของซอมบี้สองตัวขาด ตามด้วยหมัด ทำให้ร่างของซอมบี้ อีกตัวปริแตกและกายเป็๞สองซีกทันที บนพื้นดิน มีรอยเ๧ื๪๨สดๆ

    กลิ่นคาวเ๣ื๵๪โชยอยู่ในอากาศ เขาในตอนนี้เหมือนปีศาจกระหายเ๣ื๵๪ที่กำลังไล่กัดกินซอมบี้ ทีละตัว ทีละตัว

    “หึ..เหลืออีกหนึ่งสินะ”ใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มพึงพอใจ

    จากนั้นเหวี่ยงแขนซอมบี้อีกทันที 

    “ผั๊วะ”ด้วยความแรงแขนของซอมบี้ลอยไปโดนหัวของซอมบี้ตัวสุดท้ายทันที เวลายังผ่านไปไม่ถึงห้านาที สามารถฆ่าซอมบี้ทั้งฝูงได้

     “ติ๊ง level up”

    “level up”

    “level up”

    เสียงของระบบดังขึ้นไม่หยุด

    “เปิดดูข้อมูลพื้นฐาน”

    “ติ๊ง”

    …………………………………………………………