เงารักฝ่าวิกฤต

ณ ถนนในเมือง ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังออกตามหาข้อมูลคนในครอบครัวของนายดลเทพ บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยความวุ่นวายของผู้คนที่เดินผ่านไปมา นนทีและทัชชาเดินเคียงข้างกัน สายตาของพวกเขามองหาบุคคลที่อาจจะรู้จักนายดลเทพ

"นนที คุณคิดว่าเราควรเริ่มจากที่ไหนก่อน?" ทัชชาถามด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัย

นนทีหยุดคิดครู่หนึ่ง "ฉันคิดว่าเราควรเริ่มจากร้านกาแฟที่นายดลเทพเคยไปบ่อยๆ บางทีพนักงานที่นั่นอาจจะรู้จักเขาและสามารถให้ข้อมูลเพิ่มเติมได้"

ทั้งสองคนเดินทางไปยังร้านกาแฟที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากที่ที่พวกเขาอยู่ เมื่อพวกเขาเข้ามาในร้าน บรรยากาศอบอุ่นและกลิ่นหอมของกาแฟต้อนรับพวกเขา นนทีเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์และถามพนักงานเกี่ยวกับนายดลเทพ

"ขอโทษนะครับ คุณรู้จักนายดลเทพไหม?" นนทีถามด้วยเสียงที่สุภาพ

พนักงานสาวยิ้มและพยักหน้า "ใช่ค่ะ นายดลเทพเป็๞ลูกค้าประจำของเรา ปกตินายดลพล แฝดพี่จะเป็๞คนพามาแต่๰่๭๫นี้พวกเขาไม่ได้มาที่ร้านเลย, "

ทัชชาหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาและเริ่มจดบันทึก "คุณพอจะบอกได้ไหมว่าเขามาที่ร้านครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?"

พนักงานสาวคิดครู่หนึ่ง "น่าจะประมาณสองสัปดาห์ที่แล้วค่ะ เขาดูเครียดและวิตกกังวลมาก"

นนทีและทัชชามองหน้ากัน "ขอบคุณมากครับ" นนทีกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ทั้งสองคนออกจากร้านกาแฟและเดินต่อไปตามถนนในเมือง พวกเขายังคงค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับนายดลเทพและครอบครัวของเขา ในขณะเดียวกันนนทีก็มองเห็นวิญญานเร่รอนตามท้องถนนในเมือง    นนทีหันไปบอกกับทัชชาว่า “รู้มั้ยว่าตอนนี้วิญญานเร่รอนในเมือง มีมากขึ้นเรื่อยๆ” 

ทัชชา: "นนที ฉันรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง ๥ิญญา๸ที่คุณเห็น... พวกเขาอาจกำลังพยายามบอกอะไรบางอย่างกับเรา."

นนทีหยุดคิดและมองไปที่ทัชชาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย "คุณคิดว่าเราควรทำอย่างไรต่อไป?" เขาถามด้วยเสียงที่เคร่งเครียด

ทัชชาหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาและเริ่มจดบันทึก "ฉันคิดว่าเราควรกลับไปที่สถานที่ที่คุณเห็น๥ิญญา๸นั้นอีกครั้ง บางทีเราอาจจะพบเบาะแสเพิ่มเติม แต่ตอนนี้เราควรตามหาคนที่ชื่อนายดลพล" 

นนทีพยักหน้า "คุณคิดว่านายดลพลจะมีข้อมูลที่สำคัญเกี่ยวกับเ๹ื่๪๫นี้หรือ?"

ทัชชาหยุดคิดครู่หนึ่ง "ฉันไม่แน่ใจ แต่จากข้อมูลที่เรามี นายดลพลอาจจะเป็๲คนที่รู้เ๱ื่๵๹ราวเ๤ื้๵๹๮๣ั๹การหายตัวไปของนายดลเทพ"

ทั้งสองคนตัดสินใจที่จะตามหานายดลพล พวกเขาเริ่มต้นจากการสอบถามผู้คนในเมืองและค้นหาข้อมูลจากแหล่งต่างๆ ในที่สุดพวกเขาก็ได้เบาะแสที่นำพวกเขาไปยังบ้านของนายดลพล

เมื่อพวกเขามาถึงบ้านของนายดลพล บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดและมีความรู้สึกที่ไม่ค่อยดี นนทีเคาะประตูและรอคอยด้วยความตื่นเต้น

ประตูเปิดออกและนายดลพลปรากฏตัวขึ้น "คุณ๻้๪๫๷า๹อะไร?" เขาถามด้วยเสียงที่เคร่งเครียด

นนทีและทัชชาแลกเปลี่ยนสายตากันก่อนที่นนทีจะตอบ "เรามาที่นี่เพื่อถามข้อมูลเกี่ยวกับนายดลเทพ เราเชื่อว่าคุณอาจจะรู้เ๱ื่๵๹ราวบางอย่างที่สามารถช่วยเราได้"

นายดลพลหยุดคิดครู่หนึ่งก่อนที่จะพยักหน้า "เข้ามาข้างในสิ ผมจะบอกคุณทุกอย่างที่ผมรู้"

ทั้งสองคนตามนายดลพลเข้าไปในบ้านและนั่งลงที่โต๊ะ นายดลพลเริ่มเล่าเ๱ื่๵๹ราวเกี่ยวกับนายดลเทพและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนที่เขาจะหายตัวไป

"อย่างที่ทุกคนรู้นายดลเทพเป็๞แฝดของผม" นายดลพลเริ่มเล่า "เขาเป็๞คนที่มีจิตใจดีและมักจะช่วยเหลือคนอื่นเสมอ แต่๰่๭๫หลังๆ นี้ เขาเริ่มมีพฤติกรรมแปลกๆ เขามักจะพูดคุยกับตัวเองและดูเหมือนจะมีความวิตกกังวลสูง"

นนทีและทัชชาฟังด้วยความสนใจ "คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา?" นนทีถาม

นายดลพลหยุดคิดครู่หนึ่งก่อนที่จะตอบ "ผมคิดว่าเขาอาจจะถูก๭ิญญา๟บางอย่างครอบงำ เขาเคยบอกผมว่าเขาเห็นเงาร่างของชายชราที่ดูน่ากลัวและได้ยินเสียงที่บอกให้เขาทำสิ่งต่างๆ"

ทัชชาจดบันทึกข้อมูลที่นายดลพลเล่า "แล้วคุณคิดว่าเราควรทำอย่างไรต่อไป?" เขาถาม

นายดลพลถอนหายใจ "ผมไม่แน่ใจ แต่ผมคิดว่าเราควรหาวิธีที่จะช่วยนายดลเทพให้พ้นจากการครอบงำของ๭ิญญา๟นั้น"

นนทีพยักหน้า "เราจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อช่วยเขา ขอบคุณมากสำหรับข้อมูลที่คุณให้เรา"

ทั้งสองคนออกจากบ้านของนายดลพลและเริ่มวางแผนการที่จะช่วยนายดลเทพ พวกเขารู้ว่ามันจะไม่ใช่เ๹ื่๪๫ง่าย นนทีถามทัชชาว่าคุณเชื่อเ๹ื่๪๫ที่นายดลพลเล่ามั้ย? 

ทัชชา: “เชื่อไม่ได้เลย หากพิจารณาจากคนขายกาแฟเล่ามา ว่าเขามักจะมาที่ร้านกับนายดลพล นนทีบางทีคนที่ครอบงำนายดลเทพอาจจะเป็๲นายดลพลเองก็ได้”

ทั้งสองคนเดินทางกลับไปยังสถานที่ที่นนทีเคยเห็น๭ิญญา๟ของนายดลเทพ บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดและมีหมอกบางๆ ปกคลุมพื้นที่ นนทีรู้สึกถึงความเย็นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย

"ที่นี่แหละ" นนทีกล่าวด้วยเสียงที่เบาและมั่นคง "นี่คือที่ที่ฉันเห็น๥ิญญา๸ของนายดลเทพ"

ทัชชาเริ่มสำรวจบริเวณรอบๆ และสังเกตเห็นร่องรอยบางอย่างที่ดูเหมือนจะเป็๞รอยเท้าของคนที่เดินผ่านไปมา "นนที มาดูนี่สิ" เขากล่าวด้วยเสียงที่ตื่นเต้น

นนทีเดินเข้ามาใกล้และมองดูร่องรอยที่ทัชชาชี้ให้ดู "นี่อาจจะเป็๲เบาะแสที่เราตามหา" เขากล่าวด้วยความหวัง เขาใช้สายตาเพ่งมองรอยเท้าแล้วเห็นวิญาณเ๽้าของรอยเท้า นนทีชวนทัชชาเดินตามวิญญานไป 

๭ิญญา๟นั้นเคลื่อนที่ไปอย่างช้าๆ ผ่านตรอกซอกซอยที่มืดมิดและเงียบสงัด นนทีและทัชชาเดินตามไปอย่างระมัดระวัง พวกเขารู้สึกถึงความเย็นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายและเสียงกระซิบที่ไม่สามารถเข้าใจได้

นนที: "ใช่ พวกเขา (วิญญาน) กำลังบอกว่ามีบางคนในเมืองที่รู้เ๱ื่๵๹นี้และพยายามปกปิด เราต้องระวังตัว."

ทัชชา: "ฉันเริ่มกลัวแล้ว แต่ฉันก็ไม่อยากถอยหลัง เราต้องหาความจริงให้ได้."

นนที: "ฉันอยู่เคียงข้างคุณเสมอทัชชา เราจะผ่านเ๱ื่๵๹นี้ไปด้วยกัน."

ทัชชา: "คุณแน่ใจนะว่ามันจะปลอดภัย? พวกเขาดูเหมือนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเรา." "นนที คุณคิดว่าเรากำลังเดินไปที่ไหน?" ทัชชาถามด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัย

นนทีหยุดคิดครู่หนึ่ง "ผมไม่แน่ใจ แต่ผมรู้สึกว่าเรากำลังเข้าใกล้ความจริงมากขึ้น" "ฉันมั่นใจว่าถ้าเรารวมพลังกัน ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ ตอนนี้เราต้องไปที่บ้านเก่าหลังโบสถ์ มันมีเบาะแสบางอย่างที่เรายังไม่ได้ตรวจสอบ."

ทัชชา: "โอเค ฉันจะไปกับคุณ เราจะเผชิญหน้ากับความลับนี้ด้วยกัน."

นนที: "ดี งั้นเราไปกันเลย อย่าลืมว่าเราต้องระวังทุกย่างก้าว พวกเขาอาจจะเฝ้าดูเราอยู่."

ทัชชา: "ฉันพร้อมแล้ว ไปเผชิญกับความจริงกันเถอะนนที."

๥ิญญา๸นั้นนำพวกเขาไปยังบ้านร้างเก่าหลังโบสถ์ที่ตั้งอยู่ในมุมหนึ่งของเมือง บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยความเงียบสงัดและความรู้สึกที่ไม่ค่อยดี นนทีและทัชชาเดินเข้าไปในบ้านร้างนั้นและพบกับห้องที่เต็มไปด้วยเอกสารและรูปถ่าย อุปกรณ์ทดลองเก่าๆ

"ดูนี่สิ ทัชชา" นนทีกล่าวขณะที่เขาหยิบเอกสารเก่าขึ้นมา "นี่คือบันทึกการทดลองของนายดลเทพ"

ทัชชาจดบันทึกข้อมูลที่พวกเขาพบ "บางทีการทดลองเหล่านี้อาจจะเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของเขา"

ทั้งสองคนเริ่มสำรวจห้องนั้นอย่างละเอียด พวกเขาพบกับรูปถ่ายเก่าที่แสดงให้เห็นนายดลเทพกำลังทำการทดลองบางอย่างกับอุปกรณ์ที่ดูซับซ้อน

"ผมคิดว่าเราควรหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการทดลองเหล่านี้" นนทีกล่าวด้วยเสียงที่มั่นคง "บางทีเราอาจจะพบเบาะแสที่สามารถช่วยให้เราเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับนายดลเทพ"

ทัชชาพยักหน้า "ใช่ เราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการทดลองเหล่านี้และคนที่เกี่ยวข้องกับมัน"

ทั้งสองคนตัดสินใจที่จะเริ่มต้นการค้นหาข้อมูลที่ห้องสมุดประจำเมือง ในขณะที่พวกเขาเดินเข้าสู่ห้องสมุด ความเงียบสงบของที่นี่ให้ความรู้สึกที่ผ่อนคลายเล็กน้อยจากความเครียดที่เขาได้รับจากการสืบสวน ทัชชาเริ่มค้นหาหนังสือที่เกี่ยวกับการทดลองวิทยาศาสตร์และบันทึกการทดลอง