ฟางเหม่ยหลิง เจ้าหัวใจจอมบัลลังก์

เช้าวันต่อมา

     วันนี้เป็นวันหยุดเธอจึงไม่มีเรียน หลังจากที่เธอโดนลักพาตัวไปในวันนั้นเธอเลยตั้งใจว่าจะฝึกวรยุทธ์ให้มากขึ้น เธอตื่นมาฝึกตั้งแต่เช้าโดยมีคนช่วยฝึกให้ จื่อหวินนั้นอาสาช่วยสอนเธอแทนหลงเจี่ยนหยางที่ต้องไปทำงานให้กับองค์จักรพรรดิ ถึงแม้เขาจะสอนแบบเข้มงวดมากจนตอนนี้เธอเริ่มจะไม่ไหวแล้ว แต่ก็ยังสู้เพราะกลัวว่าเธอเจอคนที่เก่งกว่า เธอจะเอาตัวรอดไม่ได้ เลียงลี่กับเหมียนมี่ ก็คอยเป็นกำลังใจให้เธออยู่ห่างๆ และคอยเตรียมของว่างเอาไว้ให้ ช่วงนี้กิจการร้านยาของเธอก็นับว่ามีแต่รายได้ที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เธอจึงได้สอนการปรุงยาแบบง่ายๆให้กับสาวใช้ที่พอจะมีพรสวรรค์ ให้ช่วยในการผลิตยาออกมา เพื่อนำไปขายในร้านและช่วยแบ่งเบาพาระของเธอด้วย เพราะตอนนี้เธอทำคนเดียวไม่ไหวนอกจากต้องเรียนแล้ว ก็ต้องฝึกวรยุทธ์ และต้องปรุงยาอีก เรียกได้ว่าใช้ชีวิตในทุกๆวันอย่างคุ้มค่าจริงๆ

..........................................

จวนตระกูลไป๋

"คนขององค์ชายสี่ ไม่ได้เรื่อง ข้าอุตส่าห์ช่วยเหลือแล้วก็ยังทำงานพลาด"

ไป๋เฉียนฉิงโกรธจนไม่รู้จะโกรธยังไงแล้ว เพราะทำอะไรฝ่ายอริไม่ได้สักที ยืมมือคนอื่นก็แล้ว แต่อีกฝ่ายก็ยังแคล้วคลาดรอดไปได้

"บ่าวก็ไม่คิดว่ามันจะรอดไปได้ "

สาวใช้คนสนิทของไป๋เฉียนฉิงรีบเข้ามารินชาให้เพื่อทำให้นายของตนได้ใจเย็นลงบ้าง

"ข้าเบื่อเสียจริง ทำอะไรมันไม่ได้สักอย่าง ตอนนี้ใครๆก็พากันชื่นชมมัน ข้าฟังจนอยากจะบ้าตาย จะให้ข้าทนนิ่งเฉยอยู่ได้อย่างไร ข้าที่เคยเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งในแคว้น ต้องมาถูกลดให้เป็นแค่ที่สอง แล้วข้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน"

ไป๋เฉียนฉิงพูดด้วยความอัดอั้น

"คุณหนูใจเย็นๆ นะเจ้าคะ บ่าวนึกออกแล้ว ว่าจะทำอย่างไรดี"

"รีบว่ามาเจ้ามีแผนอะไร "

"เราไปป่วนร้านยาของนางดีไหมเจ้าคะ"

''ทำอย่างไร''

''ก็เผามันเสียเลยเจ้าค่ะ''

"เผาหรือ ดีข้าก็อยากจะเห็นหน้ามัน ถ้าร้านมันถูกเผาวอดแล้ว มันจะทำหน้ายังไง อย่างน้อยก็คงทำให้ข้าหายแค้นได้บ้าง ให้คนไปจัดการเลยคืนนี้ ข้าต้องการเห็นความล่มจมของมันไวๆ"

ไป๋เฉียนฉิงยิ้มอย่างสะใจ

"บ่าวจะรีบไปบอกให้คนของเราจัดการให้เจ้าคะ"

..............................................

     ฟางเหม่ยหลิงหลังจากได้ฝึกซ้อมวรยุทธ์จนหมดแรงกว่าหยุดฝึกก็มืดพอดี เธอก็ได้อาบน้ำอาบท่าแล้วมานั่งมองที่สระบัวซึ่งเป็นที่ประจำของเธอ ตอนนี้เธอให้คนมาช่วยกันปรับแต่งสระบัวให้สวยขึ้นโดยเพิ่มการปลูกดอกไม้หลากหลายพันธ์ไว้รอบๆสระ ทำให้ตรงนี้ยิ่งดูสวยมากยิ่งขึ้น กลิ่นหอมของดอกไม้นั้นทำให้จิตใจเบิกบาน 

"คุณหนูแย่แล้วเจ้าคะ"

เหมียนมี่รีบวิ่งกระหืดกระหอบหน้าตาตื่นเข้ามาหาเธอ

"เกิดอะไรขึ้น"

"ร้านยาของเราไฟไหม้แล้วเจ้าค่ะ"

"ไม่จริงจะไหม้ได้อย่างไร"

เธอไม่อยากจะเชื่อว่าร้านที่เพิ่งเปิดได้ไม่นานจะเกิดไฟไหม้

"บ่าวที่เฝ้าร้านรีบส่งคนมาแจ้งประเดี่ยวนี้เอง ว่าร้านไฟไหม้พวกเขาขนยาออกมาได้ไม่หมดเจ้าค่ะ"

"บ้าจริง รีบไปดูกัน"

พอเธอมาถึงก็พบว่าร้านนั้นไหม้หมดแล้วทุกคนที่อยู่ตรงนั้น ช่วยกันขนน้ำมาช่วยกันดับไฟ กว่าไฟจะดับก็ใช้เวลาหลายชั่วยาม เธอมองดูสภาพร้านของตัวเองแล้วรู้สึกเสียใจ เสียดายมากเพราะเป็นแหล่งรายได้ของเธอ เธอเดินสำรวจรอบๆร้านก็พบกับความผิดปกติบางอย่าง เธอได้กลิ่นแปลกๆ เธอเอามือแตะที่พื้นมาดม ก็พบว่ามันคือน้ำมัน มีน้ำมันที่พื้นและรอบๆ แบบนี้ไม่ใช่อุบัติเหตุ และเธอก็รู้ว่าใครทำ 

"บ่าวขนยาออกมาได้แค่ครึ่งเดียวขอรับ"

บ่าวที่เฝ้าร้านสองคนรีบมาแจ้งนายของตน พร้อมกับคุกเข่าลง

"พวกบ่าวไม่ดูแลให้ดี จึงเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ขอโทษขอรับคุณหนู จะลงโทษบ่าวอย่างไรก็ได้บ่าวยอมรับผิดทุกอย่าง"

"พวกเจ้าลุกขึ้นเถอะ ไม่ใช่ความผิดของพวกเจ้าหรอก"

เธอรู้ว่าครั้งก่อนเธอรอดมาได้ คงทำให้ไป๋เฉียนฉิงแค้นและคิดแก้แค้นเธอ ดีนะที่เธอให้เหมียนมี่ขนเงินมาไว้ที่จวนทุกวันหลังจากปิดร้าน

"ไม่เป็นไรข้ามีเงิน ซื้อร้านใหม่ก็ได้ ยาก็ปรุงใหม่ได้ แค่พวกเจ้าปลอดภัยก็ดีแล้ว"

พวกเขาสองคนได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกตื้นตันมาก

"คุณหนู ขอบคุณมากขอรับ บ่าวจะทำงานรับใช้คุณหนูไปตลอดชีวิต"

"คุณหนูเดี่ยวที่นี่ให้พวกบ่าวคนอื่นๆจัดการกันเถอะเจ้าคะ คุณหนูกลับจวนกันก่อนเถอะนะเจ้าคะ"

เหมียนมี่นั้นเป็นห่วงคุณหนูของตนเพราะตอนนี้ก็ค่ำมากแล้วออกมาจากจวนนานเกินไปอาจมีอันตรายได้

"ก็ได้พรุ้งนี้ข้าค่อยมาดูที่ทางในการสร้างร้านใหม่ละกัน"

............................................

จวนตระกูลไป๋

"เป็นอย่างไรงานสำเร็จหรือไม่"

ไป๋เฉียนฉิงนั้นรอคำตอบจากบ่าวคนสนิท ที่รีบวิ่งมารายงาน หลังจากที่หายไปสืบความคืบหน้าจากการที่ส่งคนไปเผาร้านฟางเหม่ยหลิง

"เรียบร้อยเจ้าค่ะ  ร้านไหม้จนหมดเลยเจ้าค่ะ"

"ดี ดีมาก ข้ารู้สึกสะใจจริงๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

"เห็นว่ายาถูกเผาไปเกินครึ่งเลยเจ้าค่ะ"

สาวใช้คนสนิทของไป๋เฉียนฉิงนางก็ยิ้มอย่างสะใจเช่นกัน

''สมน้ำหน้ามัน  ข้าอยากจะเห็นหน้ามันจริงๆ อยากจะรู้นักว่าจะทำหน้ายังไง"

"ก็คงจะหน้าซีดไปเลยนะเจ้าค่ะ"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ยิ่งคิดก็ยิ่งสะใจ กล้ามาลองดีกับข้าก็ต้องเจอแบบนี้ละ ครั้งต่อไปข้าจะไม่เผาแค่ร้าน แต่จะเผามันด้วย ข้าจะเผามันทั้งเป็น ให้สาสมกับความแค้นของข้า "

ไป๋เฉียนฉิงแสยะยิ้มอย่างผู้มีชัย