หลายวันต่อมา...
“อัพแค่รูป…ทำไมไม่อัพคลิปบ้างนะ”
สกายพึมพำในคลาสเรียน...
ระหว่างที่อาจารย์กำลังบรรยายเื่น่าเบื่อ เด็กหนุ่มก็ถือโอกาสไถดูรูปแอคเค่อพี่ยามหุ่นล่ำไปพลางๆ ยิ่งได้เห็นมัดกล้ามสีเข้มเป็ลอนพวกนั้น มันก็ยิ่งทำให้อารมณ์ความ้าคุกรุ่นมากขึ้นไปอีก หลายอาทิตย์จนเกือบจะครบเดือนนี้ไม่มีใครที่ทำให้เขาพอใจได้เลย
เตียงบนคอนโดถูกใช้งานแทบทุกวัน...
แต่ทุกครั้ง...ก็ต้องจบด้วยการช่วยตัวเองพร้อมเ้าแท่งสิลิโคนคู่ใจอยู่ดี
“ดูอะไรอ่ะ”
“เฮ้ย! ใหมด”
“อาจารย์ปล่อยคลาสแล้ว เลิกดูคลิปโป๊สักที”
“ยัยบ้า”
สกายบอกเพื่อนก่อนจะเก็บโทรศัพท์...
เมื่อกลุ่มนักศึกษากลุ่มใหญ่ได้ออกมาจากห้องโถ่ง ท้องฟ้าด้านนอกก็มืดค่ำเสียแล้ว คลาสเรียนภาคค่ำถูกชดเชยจากคาบที่อาจารย์ได้ยกคลาสไป เพื่อนๆหลายคนชวนกันไปดื่มคลายเครียดเนื่องจากยังไม่มีใครอยากกลับที่พัก ยกเว้นร่างเล็กคนเดียวที่เอาแต่ปฏิเสธเงียบๆ
วันนี้สกายอ่อนเพลียจากการใช้ร่างกายมานับเดือน แถมเขายังมีภารกิจที่ต้องเก็บกวาดเช็ดถูกห้องจากคราบน้ำกามชายแปลกหน้าที่พามาควงเอวในห้อง กลิ่นด้านในหมักหมมไปด้วยตัณหา ถ้าเกิดไม่จัดการวันนี้...กลิ่นพวกนั้นคงโชยออกมาด้านนอกเป็แน่!
“กลับแล้วนะ”
“แน่ใจนะว่าจะไม่ไปด้วย ปกติหัวโจกเื่เหล้าเลยหนิ”
“คนเราเปลี่ยนแปลงกันได้”
“เชื่อก็บ้าแล้ว”
เพื่อนสาวกลอกตา ก่อนจะขึ้นรถจากเด็กหนุ่มไป...
เมื่อสกายเดินทางกลับมาถึงคอนโด เขาก็เก็บกวาดเช็ดถูห้องใหม่จนร่างกายเปียกเหงื่อไปหมด เมื่อทุกอย่างกลับมาสะอาดสะอ้านอีกครั้ง ร่างเล็กจึงอาบน้ำชำระร่างกายเพื่อเตรียมตัวเข้านอน แต่เสื้อผ้ากองโตเท่าูเาก็ทำให้ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
เด็กหนุ่มปล่อยให้มันจมอยู่ในตะกร้านานกว่านี้ไม่ได้ จึงตัดสินใจหอบทุกอย่างลงไปยังห้องซักรีดด้านล่าง
“…..ให้มันได้อย่างนี้สิ”
เสียงเล็กตัดพ้อ...
ทันทีที่ยัดเสื้อผ้าลงไปในเครื่อง สกายก็จะเดินขึ้นไปนอนรอบนห้องระหว่างที่เครื่องซักผ้าทำงาน แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ได้นำคีย์การ์ดลงมาด้วย แถมเวลานี้ตาหมายผู้ที่ดูแลคีย์การ์ดสำรองก็ไม่ได้เข้าเวรกะดึก คงมีเพียงพี่ยามกล้ามล่ำหน้าบูดบึ้งคนนั้นคนเดียว.....ที่สามารถช่วยได้
14K
