ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 140: เริ่มศึกชิงเจ้า

แก๊งงงงง!

เสียงระฆังบอกสัญญาณเริ่มการต่อสู้ดังขึ้น ก้องกังวานไปทั่วลานประลองหลวง แต่เสียงนั้นกลับดูแผ่วเบาเมื่อเทียบกับแรงกดดันมหาศาลที่ปะทุขึ้นกลางเวที

"ตายซะ!"

เจี้ยนเฉินคำรามลั่น เขาไม่คิดจะดูเชิงหรือออมมืออีกต่อไป กระบี่สีเลือดในมือถูกชูขึ้นสู่ท้องฟ้า พลังลมปราณสีดำทมิฬผสมกับสีแดงฉานพวยพุ่งออกมาจากร่างของเขาราวกับภูเขาไฟระเบิด

[วิชากระบี่มารกลืนกิน: มารคลุมฟ้า!]

ทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือลานประลองที่เคยสดใสกลับมืดครึ้มลงอย่างกะทันหัน! เมฆดำทมิฬก่อตัวขึ้นบดบังแสงอาทิตย์ บรรยากาศรอบด้านเย็นเยียบและหนาวเหน็บ กลิ่นคาวเลือดและเสียงกรีดร้องโหยหวนของวิญญาณดังก้องอยู่ในหูของผู้ชมทุกคน

"นะ... นี่มันวิชาอะไรกัน!?" ผู้ชมต่างพากันตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว พลังนี้มันชั่วร้ายเกินกว่าจะเป็นวิชาของฝ่ายธรรมะ!

หมอกสีดำหนาทึบไหลทะลักลงมาจากตัวกระบี่ของเจี้ยนเฉิน ปกคลุมพื้นเวทีหยกขาวจนกลายเป็นสีดำสนิท หมอกเหล่านี้มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรง แม้แต่พื้นหินที่ลงอักขระป้องกันไว้ยังส่งเสียง ฉ่า... ฉ่า... และเริ่มละลาย!

"ฮ่าๆๆๆ! ในอาณาเขตมารของข้า เจ้าจะไม่มีทางหนีรอด!" เจี้ยนเฉินหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ร่างของเขาดูเหมือนจะขยายใหญ่ขึ้นท่ามกลางเงามืด

หลิงเซียวยืนนิ่งอยู่กลางมรสุมแห่งความตาย เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานชั่วร้ายที่พยายามจะแทรกซึมเข้ามาทางรูขุมขนเพื่อกัดกินพลังชีวิตและสติสัมปชัญญะของเขา

"วิชามารสมบูรณ์แบบ..." หลิงเซียวพึมพำ แววตาคมกริบ "นิกายกระบี่ครามตกต่ำถึงเพียงนี้เชียวรึ"

ชิ้ง!

หลิงเซียวชักกระบี่วิญญาณวายุทมิฬออกมา ประกายแสงสีเขียวดำสว่างวาบ ตัดผ่านความมืดรอบตัว

เขาไม่ได้ถอย แต่กลับก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

[เจตจำนงกระบี่: สังหาร]

ออร่าสีดำของหลิงเซียวระเบิดออกต้านทานพลังมารของเจี้ยนเฉิน! แม้พลังมารจะกว้างใหญ่ครอบคลุมฟ้าดิน แต่เจตจำนงของหลิงเซียวกลับคมกล้าและตั้งตระหง่านดุจเสาค้ำสวรรค์ที่ไม่ยอมงอ!

"เจ้าคิดว่าจะต้านข้าได้งั้นรึ?" เจี้ยนเฉินตวาด "จงกลายเป็นปุ๋ยให้กระบี่ของข้าซะ!"

เจี้ยนเฉินสะบัดกระบี่ หมอกสีดำรวมตัวกันกลายเป็นศีรษะปีศาจขนาดยักษ์นับสิบหัว พุ่งเข้าขย้ำหลิงเซียวจากทุกทิศทาง!

หลิงเซียวหมุนข้อมือ กระบี่ในมือร่ายรำด้วยความเร็วสูงสุด

[เพลงกระบี่อสูรพันคม: วายุพัดขจัดเมฆา]

พายุหมุนสีดำที่เกิดจากคมกระบี่นับพันสายก่อตัวขึ้นรอบกายหลิงเซียว ปะทะกับหัวปีศาจเหล่านั้นอย่างรุนแรง!

ตูม! ตูม! ตูม!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว แรงกระแทกทำให้ม่านพลังป้องกันสนามประลองสั่นสะเทือนจนเกือบจะปริแตก!

ท่ามกลางฝุ่นควันและความมืดมิด หลิงเซียวและเจี้ยนเฉินพุ่งเข้าปะทะกันโดยตรง เสียงเหล็กกระทบเหล็กดังถี่รัวจนหูแทบดับ ประกายไฟแลบแปลบปลาบทุกครั้งที่กระบี่ทั้งสองเล่มสัมผัสกัน

นี่ไม่ใช่แค่การประลองยุทธ์... แต่มันคือสงครามระหว่างธรรมะและอธรรม ระหว่างเจตจำนงแห่งการสังหารอันบริสุทธิ์ กับความบ้าคลั่งของมารร้าย!