ฉันนี่แหละ...คือท่านผู้นั้น That Great Lady is Me.

บทที่ 38 โครงการ “โนอาห์ สมาร์ทโฮม”

        ในห้องทำงานอันโอ่โถงมีการจัดตกแต่งที่เรียบหรู ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน
อ่านข่าวสารบนจอมอนิเตอร์แบบโฮโลแกรม เขาก็คือนอร์ซ ณ นทธี ซีอีโอของบริษัท บิ๊กเกอร์ฟาร์ม่า นั่นเอง

        “ด็อกเตอร์คินทำงานไปถึงไหนแล้ว” เขาเอ่ยถามชายหัวเกรียนซึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะอีกมุมหนึ่งของห้อง อีกฝ่ายหยุดมือจากการใช้ปากกาอิเล็กทรอนิกส์เขียนบางอย่างลงบนโต๊ะกระจกซึ่งมีโปรแกรมคอมพิวเตอร์ติดตั้งไว้ เงยหน้ามองเจ้านายก่อนจะตอบว่า

        “ด็อกเตอร์คินกำลังปรับสูตรใหม่อยู่ครับ การทดลองล่าสุดให้ผลที่ยังไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่”

        “ให้เค้าเร่งมือหน่อย ฉันต้องการยื่นเสนอโปรเจคนี้ตัดหน้าเดอะนอร์”

        “ครับท่าน ผมจะรีบบอกให้ด็อกเตอร์คินเร่งมือ”

        “แล้วมีปัญหาติดขัดอะไรรึเปล่า อย่าลืมว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นต้องรายงานฉันทุกอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่” นอร์ซพูดเสียงเข้ม

        “ทุกอย่างราบรื่น ไม่มีปัญหาติดขัดอะไรเลยครับ” ชายหัวเกรียนตอบ

        “แล้วทางเดอะนอร์ล่ะ สืบอะไรมาได้บ้างมั้ย”

        “ไม่ได้เลยครับ หลังเหตุการณ์วันนั้น การรักษาความปลอดภัยเข้มงวดแน่นหนากว่าเดิมมาก ขออภัยด้วยครับท่านนอร์ซ คนที่เรามีฝีมือยังไม่ถึงขั้น”

        “หึ…สมกับเป็นเดอะนอร์” นอร์ซแค่นเสียง “นายจัดการไปหาคนฝีมือดีกว่านี้มา พยายามสืบต่อไปเรื่อย ๆ ยิ่งรู้ความเคลื่อนไหวของคู่แข่งมากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งได้เปรียบ ฉันต้องเป็นฝ่ายได้เซ็นต์สัญญาทำโปรเจคนี้เท่านั้น!”

        “รับทราบครับท่าน” ชายหัวเรียนรับคำหนักแน่น

        นอร์ซสไลด์หน้าจอมอนิเตอร์ไปเรื่อย ๆ จนมาหยุดที่ข่าวหนึ่ง ภาพของวิกกี้ โนเรีย ขึ้นเด่นหลา พร้อมพาดหัวข่าว่า ‘ตามจับตาม้ามืดแห่งโนเรีย เริ่มแล้ว! ศึกเดือดชิงบัลลังก์เดอะนอร์’ เขามองภาพวิกกี้ นิ้วมือเคาะกับโต๊ะเป็นจังหวะ ยิ้มมุมปากก่อนจะพูดขึ้นว่า

        “นิกซ์…ฉันมีงานใหม่อีกงานให้แกทำ”

        “ครับ”

        “ฉันต้องการรู้ข้อมูลทั้งหมดของผู้หญิงที่ชื่อวิกกี้ โนเรีย…แบบละเอียด” นอร์ซเน้นคำพูดสุดท้ายในประโยค

        ชายหัวเกรียนที่ชื่อนิกซ์แสดงสีหน้าเคลือบแคลง แต่ไม่ได้ถามอะไรคนเป็นเจ้านาย นอกจากตอบรับคำสั่งอย่างเดียว “ได้ครับท่าน”

        วันที่ฉันออกเดินทางไปเมืองเชียงใหม่มีฝนตกปรอย ๆ ฤดูร้อนสิ้นสุดลงแล้ว กำลังเริ่มเข้าสู่ฤดูฝนอย่างเป็นทางการ ถ้าแผนงานโนอาห์ สมาร์ทโฮมของฉันสำเร็จ หลายครอบครัวในประเทศที่ไม่ใช่แค่ในเมืองเชียงใหม่ก็จะไม่ต้องเดือดร้อนอีกต่อไปเมื่อปัญหาอุทกภัยมาเยือน ฉันเลือกทำโครงการนี้เพราะมีหลายพื้นที่ในประเทศเรามักประสบภัยน้ำท่วมกันเป็นประจำ ผู้ได้รับเคราะห์หนักที่สุดก็หนีไม่พ้นชาวบ้านตาดำ ๆ อย่างพลเมืองระดับ C ที่มีฐานะยากจนและยังคงต้องอดทนตั้งถิ่นฐานอาศัยกันอยู่ในแถบที่มักเกิดอุทกภัยนี้ เนื่องด้วยค่าเช่าที่ดินราคาถูก หรือบางที่เป็นที่ดินของรัฐที่ไม่ได้นำไปใช้ประโยชน์อะไรก็ไม่ต้องเสียค่าเช่าด้วยซ้ำ

        โนอาห์ สมาร์ทโฮม คือโครงการบ้านดัดแปรอัจฉริยะที่สามารถให้ผู้คนอาศัยอยู่ได้โดยเมื่อเกิดภัยน้ำท่วม คนที่อาศัยอยู่ในบ้านจะไม่ประสบปัญหาน้ำท่วมเข้าบ้าน หรือแม้แต่น้ำป่าไหลหลาก ดินโคลนถล่ม ก็ไม่ต้องกลัวว่าบ้านจะเสียหาย หรือกลัวว่าตัวเองจะได้รับอันตรายถึงแก่ชีวิตใด ๆ  เหมือนกับเรือโนอาห์ในคัมภีร์ไบเบิ้ลที่แม้โลกจะโดนน้ำท่วม 40 วัน 40 คืน อยู่ท่ามกลางพายุและคลื่นลมทะเลโหมกระหน่ำ แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่บนเรือโนอาห์ต่างล้วนอยู่รอดปลอยภัยดี

        “ประมาณช่วงเดือนสิงหาถึงกันยาของทุกปีพื้นที่แถบนี้มักจะเกิดปัญหาน้ำท่วม มีน้ำป่าไหลหลากเป็นประจำ และบางทีก็หนักถึงขั้นดินโคลนถล่ม บ้านเรือนพังเสียหายกันเป็นประจำครับ…” เจ้าหน้าที่รัฐท้องถิ่นหนุ่มที่ทางองค์การบริหารส่วนเมืองเชียงใหม่ส่งมาช่วยงานพาพวกเรานำชมแถบที่พักอาศัยของชาวบ้านที่มักเกิดปัญหาน้ำท่วมพร้อมอธิบายถึงลักษณะปัญหาที่ประสบ

        เมืองเชียงใหม่มีลักษณะภูมิประเทศเกือบ 80% เป็นภูเขาและป่า ประชากรคลาส C ส่วนใหญ่อาศัยอยู่แถบพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำซึ่งอยู่บริเวณตอนกลางของเมือง ซึ่งก็คือที่ที่พวกเราเดินสำรวจกันอยู่ในขณะนี้ บ้านเรือนส่วนใหญ่เป็นบ้านไม้ชั้นเดียวขนาดเล็กยกพื้นสูงที่ดูเหมือนจะไม่ได้จ้างช่างฝีมือดีเท่าไหร่นักมาสร้างให้ บางบ้านดูแล้วทำกันเองแบบง่าย ๆ แค่พอไว้ให้ซุกหัวนอนได้เท่านั้น ก็แน่ล่ะ…ถ้าบ้านต้องพังเป็นประจำเพราะน้ำท่วมแล้วจะสร้างดี ๆ ไปทำไมให้สิ้นเปลือง ส่วนคนที่พอมีอันจะกินหน่อยจะไปอาศัยอยู่บนพื้นที่ที่อยู่สูงขึ้นไป พวกโรงแรม รีสอร์ทต่างก็สร้างอยู่บนเขาสูงกันหมดทั้งนั้น

        “ช่วงหน้าฝนทางศูนย์ป้องกันวิกฤตน้ำของเราจะระดมกำลังเฝ้าติดตามสถานการณ์น้ำทุกพื้นที่ทั่วประเทศ เมื่อเราตรวจพบว่ากำลังจะเกิดภัยน้ำ เราจะส่งสัญญาณแจ้งเตือนประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่กำลังจะประสบเหตุให้ระวังภัยค่ะ จะมีหุ่นโดรนกระจายเสียงบินไปแจ้งชาวบ้านในพื้นที่ให้เตรียมพร้อมรับมือค่ะ” ผู้เชี่ยวชาญพิเศษหญิงจากศูนย์ป้องกันวิกฤตน้ำที่ฉันเคยเข้าไปขอคำแนะนำตอนที่กำลังเขียนโครงการอธิบายขึ้น ทางกรมทรัพยากรน้ำส่งเธอมาร่วมงานกับฉันด้วย เธอชื่อ ฤดา เช่นเดียวกับผู้เชี่ยวชาญพิเศษชายอีก 2 คนจากกรมโยธาธิการที่เดินตามฉันอยู่ด้านหลัง

        วิศวกรโยธาเชี่ยวชาญพิเศษนาม กริต เอ่ยขึ้นว่า “แล้วสุดท้ายเมื่อน้ำท่วมแล้ว ทางกรมก็ค่อยส่งคนเข้ามาช่วยเหลือเรื่องอพยพคน ที่พักชั่วคราว อาหาร แค่นั้น” คำพูดของกริตทำให้ฤดาได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ให้อีกฝ่าย

        “พวกหน่วยงานเอกชนหรือคนมีฐานะที่ต้องอยู่แถบนี้จะสร้างตึกหรือที่อยู่อาศัยแบบที่มีกลไกป้องกันตัวเองเองได้ อย่างเช่นยกพื้นให้ลอยสูงได้เมื่อน้ำท่วม วัสดุที่ใช้ทำบ้านแข็งแรงทนทานมาก น้ำป่ามาก็ยังตั้งอยู่ได้ หรือปัญหาลูกเห็บตกก็ไม่กระเทือน แต่บ้านแบบนี้ราคาแพงมาก ๆ” ยท สถาปนิกเชี่ยวชาญพิเศษกล่าว เขาชี้ให้พวกเราดูอาคารสิ่งปลูกสร้างที่ดูดีและโดดเด่นในพื้นที่แถบนี้ซึ่งมีอยู่ไม่กี่หลัง

        “นั่นแหละค่ะ วิกกี้ถึงได้ทำโปรเจคนี้ขึ้นมาเพื่อช่วยเหลือชาวบ้านธรรมดาที่เข้าไม่ถึงสิ่งปลูกสร้างราคาแพงขนาดนั้นไงคะ มันช่วยแก้ปัญหาระยะยาวให้พวกเขาได้ และยังช่วยเซฟค่าใช้จ่ายภาครัฐเมื่อต้องเข้ามาจัดการแก้ไขปัญหาตอนเกิดอุทกภัยอีกด้วย” ฉันกล่าว รู้สึกตื่นเต้นรอคอยกับโปรเจคนี้ที่กำลังเริ่มต้น

        “เย็นนี้หลังออกข่าวของคุณวิกกี้ ทั้งประเทศต้องสั่นสะเทือนแน่นอนค่ะ” หญิงสาวท่าทางกระฉับกระเฉงกล่าวออกมาด้วยท่าทางตื่นเต้นดีใจ เธอคือนักข่าวเพียงคนเดียวของประเทศที่ได้รับอนุญาตให้มาติดตามทำข่าวของฉันในการแข่งขันทดสอบครั้งนี้ มีกล้องวีดีโออัจฉริยะที่คอยบันทึกภาพลอยอยู่ข้าง ๆ เธอ ในมือเธอถือปากกาอิเล็กทรอนิกส์จดข้อมูลบางอย่างลงบนฟิงส่วนตัวของตัวเองตลอดเวลา

        “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ มีผู้สมัครตั้งหลายคน โปรเจคของคนอื่นอาจจะยิ่งใหญ่และโดดเด่นกว่าฉันก็ได้ค่ะ” ฉันพูดยิ้ม ๆ

        ในการทดสอบแต่ละครั้งทางเดอะนอร์จะเปิดให้สำนักข่าวแต่ละแห่งเข้ามาจับฉลากคัดเลือกว่าสำนักข่าวไหนจะเป็นผู้โชคดีได้รับโอกาสให้ติดตามทำข่าวของผู้สมัครแต่ละคนบ้าง ซึ่งผู้สมัครแต่ละคนจะมีนักข่าวติดตามทำข่าวแค่คนเดียวจากสำนักข่าวเดียวเท่านั้น เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนการทำงานของผู้สมัคร และเพื่อป้องกันความอึกทึกวุ่นวายด้วย

        “แต่เลน่าว่าคนอื่นคงไม่คิดทำอะไรที่มันยากลำบากแบบที่คุณวิกกี้ทำหรอกค่ะ โดยเฉพาะทำเพื่อคนอื่นจริง ๆ แบบนี้ในเวลาแค่สองเดือนด้วยเนี่ย พวกเค้าคงจะทำอะไรที่มันทำให้ตัวเองดูได้หน้าได้ตามากกว่าที่คนอื่นจะได้รับประโยชน์จริง ๆ จัง ๆ ซะมากกว่า”

        “ก็ไม่แน่หรอกค่ะ ใช่ว่าโนเรียทุกคนจะดูเป็นคนเห็นแก่ตัว ทำอะไรเอาหน้ากันหมดนะคะ โดยเฉพาะกับการชิงตำแหน่งที่คนทั้งโลกต่างกำลังจับตามองอย่างนี้”

        “อุ้ย! เลน่าขอโทษนะคะถ้าพูดอะไรที่ล่วงเกินไป เลน่าเป็นคนปากไวน่ะค่ะ ขออภัยค่ะคุณวิกกี้” นักข่าวหญิงเลน่าทำหน้าเจื่อน ฉันบอกเธอว่าไม่เป็นไร ฉันไม่ได้จะถือสาหาความอะไร

        เมื่อเดินสำรวจลักษณะพื้นที่ทำเลที่ตั้งบ้านเรือนของชาวบ้านแถบนี้คร่าว ๆ แล้ว ฉันก็บอกกับทุกคนว่า “ก่อนจะลงมือออกแบบบ้าน เดี๋ยวเราไปสำรวจความต้องการของเจ้าของบ้านในอนาคตกันดีกว่าค่ะว่าพวกเขาอยากจะได้บ้านที่มีลักษณะพื้นที่ใช้สอยแบบไหนกันบ้าง แล้วเราค่อยมาวางแผนเรื่องแบบบ้านกันต่อ”

        ทุกคนเห็นดีด้วย และบ่ายวันนั้นพวกเราก็ตระเวนกันไปคุยกับชาวบ้านแต่ละบ้าน แจ้งพวกเขาว่าพวกเราคือใคร มาทำอะไร และแจ้งจุดประสงค์ที่พวกเราต้องการทราบจากพวกเขา ทุกบ้านต่างยินดีและให้ความร่วมมือกับพวกเราเป็นอย่างดี

        การพัฒนาชุมชนของฉันได้เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้แล้ว นี่คือการเริ่มต้นก้าวย่างเล็ก ๆ ที่จะนำฉันไปสู่ปลายทางที่ยิ่งใหญ่…

---------------------------