(จบแล้ว) เด็กเฮียสามโคตรดื้อ

    บทที่ 21 คำขาด

            “หวาขอโทษนะคะแม่”        ฉันเข้าไปกราบลงตรงอกผู้มีพระคุณประหนึ่งเหมือนเป็นแม่ฉันแท้ ๆ และเอ่ยขอโทษในความผิดนั้นของตัวเองที่มีส่วนในเรื่องที่เกิดขึ้น        “แม่ผิดเอง แม่ลืมนึกไปว่าพวกหนูโตแล้ว”        “ไม่ผิดเลยค่ะ ผิดที่เราต่างหากไม่หักห้าม...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ