กู้เกาหลางนังรถม้ากลับถึงจวนพร้อมหมอหลวง
"ฉู่เฉา ฉู่เฉา อยู่ไหน เ้าพาหมอหลวงไปตรวจอาการคุณหนูทีเร็ว" กู้เกาหลางเรียกสาวใช้
" เ้าค่ะนายท่าน" ฉู่เฉารีบวิ่งออกมาจากห้องครัว
"รีบพาท่านหมอไปตรวจอาการคุณหนูเร็วเข้า" กู้เกาหลางสั่งสาวใช้
"คือๆ นายท่าน คุณหนูฟื้นแล้วเ้าค่ะ แล้วอาการก็เป็ปกติดีแล้วเ้าค่ะ" สาวใช้รายงาน
"ฟื้นแล้วเหรอ ดีจริง งั้นก็ให้ท่านหมอเข้าไปตรวจอาการหน่อยสิ" กู่เกาหลางดีใจ
"ตอนนี้คุณหนูเข้าครัวทำกับข้าวแล้วเ้าค่ะ" สาวใช้ตอบ
"ดีขนาดเข้าครัวทำกับข้าวเองเลยเหรอ" เกาหลางรู้สึกประหลาดใจ
"โธ่ ข้าต้องขอโทษท่านหมอด้วยจริงๆ เข้าวังวันนี้ก็เลยไม่รู้อาการของลูกสาวเลย" กู้เกาหลางหันไปคุยกับหมอหลวง
"ไม่เป็ไรหรอกท่านแม่ทัพ ข้าว่าไหนๆก็มาแล้ว ข้าขอเข้าตรวจอาการของคุณหนูเพื่อจะได้ทูลรายงานให้ฮองเฮา ท่านจะได้ทรงคลายกังวล ดีกว่าไหม ท่านแม่ทัพคิดว่าเช่นไร" หมอหลวงหันไปถามกู้เกาหลาง
"เช่นนั้นก็ตามใจท่านหมอก็แล้วกัน เดี๋ยวเราไปรอที่ห้องรับรองก่อนดีไหม เชิญท่านหมอ" กู้เกาหลางโน้มตัวเชิญหมดหลวง
"ฉู่เฉา เ้าไปตามคูณหนูมาที่เรื่อนรับรองทีนะ" กู้เกาหลางสั่งสาวใช้
"เ้าค่ะ นายท่าน" สาวใช้รีบวิ่งออกไป
"คุณหนู คุณหนู เ้าคะ นายท่านพาหมอหลวงมาตรวจอาการของคุณหนู เ้าค่ะ" เสียงสาวใช่ดังมาแต่ไกลก่อนจะเข้าประตูห้องครัว
"หมอลง หมอหลวงอะไร ฉันไม่ไป เดี๋ยวก็เจอยาขมๆอีก แหวะ ไม่เอา" นิชาทำท่าไม่พอใจ
"น้องหญิง พี่คิดว่าน้องลองให่ท่านหมอตรวจหน่อยดีไหม ท่านพ่อจะได้สบายใจว่าเ้าหายดีแล้วจริงๆ ้ ส่วนทางนี้เดี๋ยวพี่จัดการเอง เดี๋ยวก็พร้อมขึ้นสำรับแล้ว นี่ก็ใกล้เวลาแล้ว คงเพื่่มสำรับให้หมอหลวงอีกสำรับหนึ่ง" สะไภ้พูดปลอบ
" ก็ได้ ตรวจก็ตรวจ แต่ฉันจะไม่กินยาโดยเด็ดขาด" นิชาเดินไปล้างมือแล้วเดินออกไปพร้อมสาวใช้
นิชากับสาวใช้เดินมาถึงเรือนรับรอง นิชาย่อตัวเคารพ ท่านพ่อและหมอหลวง
"สวัสดีเ้าค่ะ ท่านพ่อ สวัสดีเ้าค่ะ ท่านหมอ" นิชาเอ่ยทักทาย
ทุกคนมองนิชาด้วยความไม่เข้าใจ
"คุณหนู เ้าคะ คำนับเ้าค่ะ ต้องพูดว่าคำนับ" สาวใช้กระชิบข้างหูนิชา
"อ่อ คำนับท่านพ่อ คำนับท่านหมอ" นิชาย่อตัวอีกครั้ง
"ยัยหนู มาก็ดีแล้ว ฟื้นได้ก็ดีแล้ว มาให้ท่านหมอตรวจอาการอีกสักหน่อยสินะ" กู้เกาหลางกล่าวกับลูกสาว
นิชาเดินมานั่งใกล้หมอหลวง หมอหลวงจับชีพจรของนิชา ก็ทำหน้าแปลกใจเป็อย่างมาก
" อาการของคุณหนู ปกติทุกอย่างเลย เหมือนคนไม่เคยเป็อะไรเลยด้วยซ้ำ" ท่านหมอหันไปบอกกู้เกาหลาง
นิชานึกในใจ ก็แหงสิ ฉันนอนที่คอนโดร่างกายฉันก็ปกติทุกอย่างอยู่แล้ว ไม่ได้ป่วยใดๆ แล้วก็มาโผ่ที่นี่ ร่างกายมันก็ต้องปกติอยู่แล้ว
" โอ้ ดีๆๆ " กู้เกาหลางเอ่ย
"ถ้าไม่เป็อะไรก็ดีแล้ว ตอนนี้เวลาก็ใกล้จะค่ำแล้ว เชิญท่านหมอหลวงทานสำรับเย็นด้วยกันนะเ้าคะ" นิชาหันไปคุยกับท่านหมอ
"ใช่สิ ถือว่าเป็น้ำใจเล็กๆน้อยๆก็แล้วกันนะท่านหมอ" กู้เกาหลางกล่าวเชิญ
หมอหลวงยิ้มรับอย่างเกรงใจ " ได้ขอรับ ท่านแม่ทัพ"
"วันนี้เราจะทานข้าวที่เรือนรับรองนี่แหละ ฉู่เฉาไปบอกฮูหยินใหญ่กับสะใภ้หน่อยแล้วกัน" กู้เกาหลางสั่งสาวใช้
"เ้าค่ะ นายท่าน" สาวใช้รีบเดินออกไป
สักพักสำรับทั่งหมดก็ขึ้นว่างบนโต๊ะ
"เชิญๆท่านหมอทานข้าวด้วยกัน" กู้เกาหลางเอ่ย
"ท่านพ่อ ท่านแม่ วันนี้พวกท่านรู้หรือไม่ ใครเข้าครัว" สะใภ้เอ่ย
"ก็เ้าไม่ใช่รึ " ฮูหยินใหญ่หันไปถามสะใภ้
"ใช่เ้าค่ะ แต่มีลูกมือช่วย ฝีมือดีด้วย " สะใภ้ตอบ แล้วหันไปมองนิชา
"วันนี้น้องสาวเข้าครัวเ้าค่ะ ทุกท่านลองชิม" สะใภ้ยิ้มให้นิชา
"นี่จริงรึ ไหนลูกสาวแต่ไหนแต่ไรไม่ชอบเข้าครัว วันนี้ฟื้นตื่นมาก็เป็คนละคนไปซะแล้ว" กู้เกาหลางพูดหยอกนิชา
"โธ่ท่านพี่ อย่าพูดให้ท่านหมอใสิเ้าคะ" ฮูหยินใหญ่เตือน
"ใช่เ้าค่ะ ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านหมอ ลองชิมดูเ้าค่ะ" นิชารีบเอ่ย
"อร่อยขอรับ" ท่านหมอกล่าว
"กับข้าวและอาหารคาวเป็ฝีมือพี่สะไภ้เ้าค่ะ ปิงฉางเป็แค่ลูกมือเ้าค่ะ แต่ตอนนี้ขอเชิญทุกท่านลองชิมของหวานนี่เ้าค่ะ" นิชาพูดคล่องเลยทีนี้
และแล้วของหวานก็ใส่ถ้วย คนละถ้วยวางตรงหน้าทุกคน
ทุกคนก้มมองดูสิ่งที่อยู่ในถ้วยนั้น นิชากับสะใภ้เห็นสีหน้าทุกคนก็หันมาสบตากันกับนิชาแล้วก็ยิ้ม
"มันคือสิ่งใดรึ" กู้เกาหลางถาม
"มันคือบัวลอยไข่หวานเ้าค่ะ ท่านพ่อ เป็ขนมหวาน หรือของว่างชนิดหนึ่ง แต่วันนี้นำมาให้ทานหลังอาหารเย็นก็อยากจะอวดฝีมือเ้าค่ะ เชิญทุกท่านลองชิม" นิชากล่าวเหมือนกำลังโฆษณาสินค้าชิ้นหนึ่งของเธอ
"อร่อย หอม มัน ไม่เคยกินมาก่อน นี่เ้าทำเองจริงเหรอ" ฮูหยินใหญ่ถามลูกสาว
ทุกคนพยักหน้ายอมรับว่าอร่อย และก็แปลกใหม่ รวมถึงหมอหลวงซึ่งคุ้นเคยกับสมุนไพรเป็อย่างดีด้วยด้วย
"รู้สึกว่าจะมีกลิ่นสมุนไพร" ท่านหมอกล่าว
"ใช่เ้าค่ะ มีส่วนผสมของขิงด้วยเ้าค่ะ" นิชาตอบ
"ดีจริงเลยขอรับ เพิ่งเคยได้กินขนมที่มีสมุนไพรแบบนี้ ใส่สมดุลหยินหยางในอาหาร เป็ความคิดที่ไม่เลวเลยจริงๆ แปลกใหม่มากๆ" ท่านหมอกล่าวอย่างตื่นเต้น
ทุกคนกินกันคุยกันไป จนได้ที่ ท่านหมอก็ลากลับ
"เดี๋ยวสั่งให้รถม้าไปส่งท่านหมอทีนะ" กู้เกาหลางสั่งคนรับใช้