ท่านอ๋อง ข้าไม่อยากแต่งงานกับท่าน

    เมนูใหม่

    กู้เกาหลางนังรถม้ากลับถึงจวนพร้อมหมอหลวง


    "ฉู่เฉา ฉู่เฉา อยู่ไหน เ๽้าพาหมอหลวงไปตรวจอาการคุณหนูทีเร็ว" กู้เกาหลางเรียกสาวใช้


    " เ๽้าค่ะนายท่าน" ฉู่เฉารีบวิ่งออกมาจากห้องครัว


    "รีบพาท่านหมอไปตรวจอาการคุณหนูเร็วเข้า" กู้เกาหลางสั่งสาวใช้


    "คือๆ นายท่าน คุณหนูฟื้นแล้วเ๽้าค่ะ แล้วอาการก็เป็๲ปกติดีแล้วเ๽้าค่ะ" สาวใช้รายงาน


    "ฟื้นแล้วเหรอ ดีจริง งั้นก็ให้ท่านหมอเข้าไปตรวจอาการหน่อยสิ" กู่เกาหลางดีใจ


    "ตอนนี้คุณหนูเข้าครัวทำกับข้าวแล้วเ๽้าค่ะ" สาวใช้ตอบ



    "ดีขนาดเข้าครัวทำกับข้าวเองเลยเหรอ" เกาหลางรู้สึกประหลาดใจ




    "โธ่ ข้าต้องขอโทษท่านหมอด้วยจริงๆ เข้าวังวันนี้ก็เลยไม่รู้อาการของลูกสาวเลย" กู้เกาหลางหันไปคุยกับหมอหลวง




    "ไม่เป็๞ไรหรอกท่านแม่ทัพ ข้าว่าไหนๆก็มาแล้ว ข้าขอเข้าตรวจอาการของคุณหนูเพื่อจะได้ทูลรายงานให้ฮองเฮา ท่านจะได้ทรงคลายกังวล ดีกว่าไหม ท่านแม่ทัพคิดว่าเช่นไร" หมอหลวงหันไปถามกู้เกาหลาง




    "เช่นนั้นก็ตามใจท่านหมอก็แล้วกัน เดี๋ยวเราไปรอที่ห้องรับรองก่อนดีไหม เชิญท่านหมอ" กู้เกาหลางโน้มตัวเชิญหมดหลวง




    "ฉู่เฉา เ๯้าไปตามคูณหนูมาที่เรื่อนรับรองทีนะ" กู้เกาหลางสั่งสาวใช้




    "เ๯้าค่ะ นายท่าน" สาวใช้รีบวิ่งออกไป




    "คุณหนู คุณหนู เ๯้าคะ นายท่านพาหมอหลวงมาตรวจอาการของคุณหนู เ๯้าค่ะ" เสียงสาวใช่ดังมาแต่ไกลก่อนจะเข้าประตูห้องครัว




    "หมอลง หมอหลวงอะไร ฉันไม่ไป เดี๋ยวก็เจอยาขมๆอีก แหวะ ไม่เอา" นิชาทำท่าไม่พอใจ




    "น้องหญิง พี่คิดว่าน้องลองให่ท่านหมอตรวจหน่อยดีไหม ท่านพ่อจะได้สบายใจว่าเ๯้าหายดีแล้วจริงๆ ้ ส่วนทางนี้เดี๋ยวพี่จัดการเอง เดี๋ยวก็พร้อมขึ้นสำรับแล้ว นี่ก็ใกล้เวลาแล้ว คงเพื่่มสำรับให้หมอหลวงอีกสำรับหนึ่ง" สะไภ้พูดปลอบ




    " ก็ได้ ตรวจก็ตรวจ แต่ฉันจะไม่กินยาโดยเด็ดขาด" นิชาเดินไปล้างมือแล้วเดินออกไปพร้อมสาวใช้




    นิชากับสาวใช้เดินมาถึงเรือนรับรอง นิชาย่อตัวเคารพ ท่านพ่อและหมอหลวง




    "สวัสดีเ๯้าค่ะ ท่านพ่อ สวัสดีเ๯้าค่ะ ท่านหมอ" นิชาเอ่ยทักทาย




    ทุกคนมองนิชาด้วยความไม่เข้าใจ




    "คุณหนู เ๯้าคะ คำนับเ๯้าค่ะ ต้องพูดว่าคำนับ" สาวใช้กระชิบข้างหูนิชา




    "อ่อ คำนับท่านพ่อ คำนับท่านหมอ" นิชาย่อตัวอีกครั้ง




    "ยัยหนู มาก็ดีแล้ว ฟื้นได้ก็ดีแล้ว มาให้ท่านหมอตรวจอาการอีกสักหน่อยสินะ" กู้เกาหลางกล่าวกับลูกสาว




    นิชาเดินมานั่งใกล้หมอหลวง หมอหลวงจับชีพจรของนิชา ก็ทำหน้าแปลกใจเป็๞อย่างมาก




    " อาการของคุณหนู ปกติทุกอย่างเลย เหมือนคนไม่เคยเป็๞อะไรเลยด้วยซ้ำ" ท่านหมอหันไปบอกกู้เกาหลาง




    นิชานึกในใจ ก็แหงสิ ฉันนอนที่คอนโดร่างกายฉันก็ปกติทุกอย่างอยู่แล้ว ไม่ได้ป่วยใดๆ แล้วก็มาโผ่ที่นี่ ร่างกายมันก็ต้องปกติอยู่แล้ว 




    " โอ้ ดีๆๆ " กู้เกาหลางเอ่ย




    "ถ้าไม่เป็๞อะไรก็ดีแล้ว ตอนนี้เวลาก็ใกล้จะค่ำแล้ว เชิญท่านหมอหลวงทานสำรับเย็นด้วยกันนะเ๯้าคะ" นิชาหันไปคุยกับท่านหมอ




    "ใช่สิ ถือว่าเป็๞น้ำใจเล็กๆน้อยๆก็แล้วกันนะท่านหมอ" กู้เกาหลางกล่าวเชิญ




    หมอหลวงยิ้มรับอย่างเกรงใจ " ได้ขอรับ ท่านแม่ทัพ"




    "วันนี้เราจะทานข้าวที่เรือนรับรองนี่แหละ ฉู่เฉาไปบอกฮูหยินใหญ่กับสะใภ้หน่อยแล้วกัน" กู้เกาหลางสั่งสาวใช้


    "เ๯้าค่ะ นายท่าน" สาวใช้รีบเดินออกไป




    สักพักสำรับทั่งหมดก็ขึ้นว่างบนโต๊ะ




    "เชิญๆท่านหมอทานข้าวด้วยกัน" กู้เกาหลางเอ่ย




    "ท่านพ่อ ท่านแม่ วันนี้พวกท่านรู้หรือไม่ ใครเข้าครัว" สะใภ้เอ่ย




    "ก็เ๯้าไม่ใช่รึ " ฮูหยินใหญ่หันไปถามสะใภ้




    "ใช่เ๯้าค่ะ แต่มีลูกมือช่วย ฝีมือดีด้วย " สะใภ้ตอบ แล้วหันไปมองนิชา




    "วันนี้น้องสาวเข้าครัวเ๯้าค่ะ ทุกท่านลองชิม" สะใภ้ยิ้มให้นิชา




    "นี่จริงรึ ไหนลูกสาวแต่ไหนแต่ไรไม่ชอบเข้าครัว วันนี้ฟื้นตื่นมาก็เป็๞คนละคนไปซะแล้ว" กู้เกาหลางพูดหยอกนิชา




    "โธ่ท่านพี่ อย่าพูดให้ท่านหมอ๻๷ใ๯สิเ๯้าคะ" ฮูหยินใหญ่เตือน




    "ใช่เ๯้าค่ะ ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านหมอ ลองชิมดูเ๯้าค่ะ" นิชารีบเอ่ย




    "อร่อยขอรับ" ท่านหมอกล่าว




    "กับข้าวและอาหารคาวเป็๞ฝีมือพี่สะไภ้เ๯้าค่ะ ปิงฉางเป็๞แค่ลูกมือเ๯้าค่ะ แต่ตอนนี้ขอเชิญทุกท่านลองชิมของหวานนี่เ๯้าค่ะ" นิชาพูดคล่องเลยทีนี้




    และแล้วของหวานก็ใส่ถ้วย คนละถ้วยวางตรงหน้าทุกคน


    ทุกคนก้มมองดูสิ่งที่อยู่ในถ้วยนั้น นิชากับสะใภ้เห็นสีหน้าทุกคนก็หันมาสบตากันกับนิชาแล้วก็ยิ้ม




    "มันคือสิ่งใดรึ" กู้เกาหลางถาม




    "มันคือบัวลอยไข่หวานเ๯้าค่ะ ท่านพ่อ เป็๞ขนมหวาน หรือของว่างชนิดหนึ่ง แต่วันนี้นำมาให้ทานหลังอาหารเย็นก็อยากจะอวดฝีมือเ๯้าค่ะ เชิญทุกท่านลองชิม" นิชากล่าวเหมือนกำลังโฆษณาสินค้าชิ้นหนึ่งของเธอ




    "อร่อย หอม มัน ไม่เคยกินมาก่อน นี่เ๯้าทำเองจริงเหรอ" ฮูหยินใหญ่ถามลูกสาว




    ทุกคนพยักหน้ายอมรับว่าอร่อย และก็แปลกใหม่ รวมถึงหมอหลวงซึ่งคุ้นเคยกับสมุนไพรเป็๞อย่างดีด้วยด้วย




    "รู้สึกว่าจะมีกลิ่นสมุนไพร" ท่านหมอกล่าว




    "ใช่เ๯้าค่ะ มีส่วนผสมของขิงด้วยเ๯้าค่ะ" นิชาตอบ




    "ดีจริงเลยขอรับ เพิ่งเคยได้กินขนมที่มีสมุนไพรแบบนี้ ใส่สมดุลหยินหยางในอาหาร เป็๞ความคิดที่ไม่เลวเลยจริงๆ แปลกใหม่มากๆ" ท่านหมอกล่าวอย่างตื่นเต้น




    ทุกคนกินกันคุยกันไป จนได้ที่ ท่านหมอก็ลากลับ 




    "เดี๋ยวสั่งให้รถม้าไปส่งท่านหมอทีนะ" กู้เกาหลางสั่งคนรับใช้