เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

เสี่ยวเทียนไม่อยาก เอ่ยความ ไปมากกว่านี้ เลยรีบเดินทางไป หาคนที่ชื่อ เฉินคุนเลยทันที

สถานที่จะไปนั้นเป็นสำนักบู้ มีชื่อว่า สำนักมวยหมัดเหล็กลอยฟ้า เฉินคุนเป็นอาจารย์สอนวิชาหมัดเหล็กที่สำนักนี้  พอเสี่ยวเทียนมาถึง ก็ขอพบหน้าเฉินคุนทันที

“ ท่านอาจารย์เฉินคุน เวลานี้กำลังไปประลองกับ  เหลยหู่ หมัดพยัคฆ์คำรามที่ ลานสัประยุทธ์ซื่อโจว หน้ารูปปั้น อรหันต์ตั๊กม้อ” ยามเฝ้าประตูเอ่ยออกมา เสี่ยวเทียนหันไปหา ธิดาเทพ เหมือนจะถามว่า รู้จักไหม 

“ ไปเถอะ ข้ารู้จัก” ธิดาเทพตอบมาโดยที่เสี่ยวเทียนไม่ต้องเอ่ยสิ่งใด

แล้วคนทั้งหมดก็มายืนอยู่ ที่หน้ารูปปั้น ตั๊กม้อ 18 รูป โดยที่แต่ละรูปแสดงท่ามวยออกมา 18 ท่า  ชาวบ้านเรียกว่า  ท่าหมัด อรหันต์ตั๊กม้อปราบมาร  เสี่ยวเทียนไม่ได้สนใจ ท่าหมัดเหล่านี้ แต่ว่ามีผู้คนมากมาย มาทำท่าฝึกท่านอรหันต์ตั๊กม้อปราบมารกันเป็นจำนวนมาก  โดยที่ ด้านหน้าทีเวทีประลองใหญ่ มีผู้คนเฝ้ามาจับจองพื้นที่นั่ง เพราะวันนี้ มีผู้เยี่ยมยุทธ์ สองคน ท้าประลองกันมีเงินเดิมพัน กัน ถึง 1 ล้านเหรียญทอง ระหว่าง เฉินคุน ฉายาหมัดเหล็กลอยฟ้า กับ เหลยหู่หมัดพยัคฆ์คำราม เสี่ยวเทียนเดินแทรกผู้คนเข้ามาเพื่อจะมองหน้า เฉินคุน หมัดเหล็กลอยฟ้า แต่ พอเข้ามาใกล้ แล้วก็ผิดหวัง เพราะเฉินคุณกลับปิดหน้าสวมหมวกไอ้โม่ง กระโดดขึ้นบนเวทีไปแล้ว

“ รูปร่างท่านพ่อไม่น่าใหญ่โตขนาดนี้ รอให้เขาลงเวที มาก่อน ค่อยขอดูหน้าตาของเขาก็แล้วกัน” เสี่ยวเทียนเกาะข้างเวที มองดูอย่างตั้งใจ ปล่อยให้ธิดาเทพ ยืนมองดูอย่างห่างๆ กับ ปู่เมิ่ง กับ เซียนหญิงเย่ว

“ สวัสดีพ่อแม่ พี่น้อง ที่รัก ทุกๆ ท่าน วันนี้ สนามสัประยุทธ์ซื่อโจวได้มีโอกาส จัดการประลอง คู่มวยสะท้านฟ้า สะเทือนแผ่นดิน ระหว่าง เฉินคุน ฉายาหมัดเหล็กลอยฟ้ากับ  เหลยหู่ ฉายา หมัดพยัคฆ์คำราม   โดยมีการเดิมพันใครชนะจะเงินไป 1 ล้านเหรียญทอง สำหรับน้ำหนักคู่ต่อสู้ในวันนี้ มุมน้ำเงิน......”

โฆษกสนามพูดบรรยาย อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย  เสี่ยวเทียนก็ยืนมอง ติดขอบเวที อยู่อย่างนั้น  อีกมุมหนึ่งของที่นั่งระดับคนสำคัญ อ๋องน้อย ก็มานั่งดู การต่อสู้คู่นี้ด้วย โดยที่นั่งคู่กับ ชายหนุ่มอีกคนหนึ่ง ซึ่งดูการแต่งกายแล้ว ไม่เหมือนคนในดินแดน พิภพชั้นที่4 แห่งนี้ เพราะมันคือ ชุดทหารหน่วยรบพิเศษ ใส่หมวกกรีนเบเร่ต์ มีปืนพกสั้นสีเงิน อยู่ถึงสองกระบอก พร้อมมีดสปาร์ตา  ตรงหน้าแข้งมีปืนสั้นขนาดเล็กซ่อนอยู่ด้านใน สวมชุดสีดำ มีเครื่องประดับยศละลานตาไปหมด หน้าแข้งพกมีดสปาร์ตาเล่มเล็ก   ส่วนกองทหารคุ้มกันยิ่งหนัก นอกจากชุดทหารลายสิดำแล้ว ยังสพายปืนกลมือทุกคน ทุกคนต่างมีวิทยุสื่อสารติดที่หูกันทุกคน   นับดูแล้วทหารคุ้มกันนั้นมี อยู่ 30 คน      ดูจากการพูดคุยทั้งสองน่าจะสนิทกันมากทีเดียว

“ นายพลออดี้ นอกจากท่านจะนำอาวุธมาแลกกับเราแล้ว คราวนี้จะมีอาวุธพิเศษอะไรมาแสดงให้ข้าดูอีก” อ๋องน้อยเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

“ ท่านอ๋องน้อย กรุณารอสักครู่ ครานี้ สินค้าใหม่ของเรา กำลังทดลองประสิทธิภาพอยู่บนเวที   ท่านคอยดูก็แล้วกัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า”  นายพลออดี้เอ่ยอย่างมั่นใจ  อ๋องน้อยต้องชอบแน่

ส่วนธิดาเทพ มองไปที่ อ๋องน้อยกับ นายพลออดี้ ด้วยความสงสัย

“ ท่านปู่ นั่นนายพลออดี้ไม่ใช่หรือ  เสด็จแม่ระงับการสั่งซื้อทั้งหมด จากเขาแล้วนี่ทำไมยังมาติดต่อ กับ ม่อเส้าฉีได้” 

“ พวกมันคงมีข้อตกลงกัน ถึงแม้จักรพรรดินีไม่สั่งซื้ออาวุธจากมัน แต่คนอื่นก็สามารถสั่งซื้อได้ แต่ว่า อ๋องน้อยสั่งซื้ออาวุธจากมัน คงกำลังคิดการใหญ่แน่ๆ”ปู่เมิ่งเอ่ยอย่างรู้ทัน

“ ไม่ได้การ ข้าคงต้องรีบแจ้งเสด็จแม่”

“ จักรพรรดินีกำลังกักตน พวกเราคงต้องรอดูไปก่อน” เซียนหญิงเย่วเอ่ยเตือนธิดาเทพ

“ พ่อแม่พี่น้องทั้งหลาย นั่นคือประวัติการต่อสู้ของทั้งสองท่าน แล้วบัดนี้.... ได้เวลาแล้ว ....ขอให้นักสู้ทั้งสองคน สู้กันได้เลยยยย.........!!”  โฆษกสนามกว่าจะบรรยายเสร็จเล่นเอา เสี่ยวเทียนแทบจะหลับ

แล้วการชกของทั้งคู่ก็เริ่มขึ้น  ฝ่ายเหลยหู่ เร่งพลังลมปรานเซียนออกมาจากร่างกายแล้ว ดึงวิญญาณเสือโคร่ง ตัวใหญ่ออกมา แล้วพุ่งตะปบกรงเล็บพยัคฆ์เข้าใส่เฉินคุน  ที่เวลานี้ได้แต่เร่งพลังแปลกๆ ออกมาซึ่งไม่ใช้พลังปราณเทพหรือปราณเซียนแน่ๆ แต่มันเป็นพลังจักรกล แขนขวาของเขากลายเป็นเหล็กสีเงินวาว

ใหญ่กว่าปกติมาก มองแล้วคล้ายก้ามปูยักษ์  พอกรงเล็บพยัคฆ์ถูกปล่อยออกมา หมัดทั้งสองปะทะกัน   ตูม !! แขนที่มีแต่เลือดเนื้อ ถูกอัดจนระเบิดไปจนถึงกระดูก แขนขวาห้อยร่องแร่ง ลอยไปติดมุมเชือก ล้มนั่งไปกับพื้น ร้องออกมาอย่างโหยหวน แขนขวาที่ถูกทำลายน่าแปลก ! ที่พลังเซียนไม่ช่วยให้กลับมาเป็นดังปกติ

สร้างความสงสัยให้กับทุกคนยิ่งนัก   

“ นี่คืออาวุธใหม่ของท่านหรือ?”  อ๋องน้อยเอ่ยอย่างตื่นเต้น

“ ใช่แล้ว นี่เรียกว่าหัตถ์เทวะ ทำมาจากไทเทเนียมกายสิทธิ์ สามารถนำมาหลอมรวมกับแขนซ้ายหรือขวาแล้วใช้เป็นอาวุธได้ ที่สำคัญมันสามารถทำลายพลังเซียนตั้งแต่ ขั้นเซียนจักรพรรดิลงมาได้อย่างสบาย เพราะสารพิเศษที่เคลือบไทเทเนียมกายสิทธิ์ มีฤทธิ์ทำลายพลังเซียนโดยเฉพาะ”  นายพลออดี้เอ่ยอย่างมั่นใจ

“ ซื้อ ข้าจะซื้อทั้งหมด ท่านมีอยู่กี่ชิ้นในเวลานี้”

“ ทางเราเพิ่งจะเปิดสายการผลิต หากท่านอ๋องสนใจ ต้องการกี่ชิ้นสั่งจองได้ ทางเราขายชิ้นละ หนึ่งร้อยล้านเหรียญทองเท่านั้น”

ธิดาเทพ ปู่เมิ่ง และเซียนเย่ว เห็นหัตถ์เทวะ ก็ตกใจ หากอาวุธชนิดนี้ติดตั้งในกองทหาร ฝ่ายใด คงทำให้เกิดหายนะต่อฝ่ายตรงข้ามแน่

ส่วนเสี่ยวเทียนเห็นหัตถ์เทวะแล้ว ก็ไม่ได้ใส่ใจ คิดอย่างเดียว ว่าภายใต้หมวกไอ้โม่งของเฉินคุนคนนี้ เป็นพ่อของเขาหรือไม่!

“ อาจารย์ข้าจะทำอย่างไรดี ถึงจะเห็นว่าในหมวกไอ้โม่ง นั่นเป็นพ่อของข้าหรือเปล่า”

“ กลิ่นสายเลือด ของมัน กับ เจ้า  มันคนละกลิ่นกันเลย มันไม่ใช่พ่อของเจ้าหรอก แต่ข้าว่าเจ้าควรขึ้นไปท้าประลองกับมันดู ข้าสงสัยมือจักรกลเคลือบพิษสลายพลังเซียน กับพลังเทพเจ้าของเจ้า ใครมันจะแข็งแกร่งกว่ากัน”

เสี่ยวเทียนกระโดดขึ้นบนสนาม สัประยุทธ์ซื่อโจว ทันที

“ สวัสดีพี่ชาย ข้าอยากขอท้าประลองบ้างจะได้ไหม?” เสี่ยวเทียนเวลานี้อยู่ในวัย 10 ปี  ขึ้นไปประสานมืออย่างนอบน้อม

“ ฮ่า ฮ่า ไอ้หนู ลานสัประยุทธ์ที่นี่ ไม่ใช่อยากขึ้นมาต่อสู้ก็ขึ้นมาได้ ต้องมีเงินมาเดิมพันถึงจะท้าประลองได้ เจ้ามีหรือเปล่าล่ะ”  โฆษกสนาม เห็นเสี่ยวเทียนขึ้นมาก็รู้สึกขำขัน

“ ข้ามีอยู่แค่สี่ล้านเหรียญทอง ไม่ทราบว่าพอหรือไม่?”  เสี่ยวเทียนโยนถุงมิติเก็บทองให้ โฆษกสนามตรวจสอบแล้วก็หน้าเปลี่ยนสี พบว่าเป็น สี่ล้านเหรียญทองจริงๆ เลยหันไปเอ่ยถามอีกคู่ต่อสู้อีกฝ่าย

  ซึ่งพอเฉินคุนเห็นเงินก็ตาโตแต่มันมีแค่ สองล้านเหรียญทองเท่านั้น 

อ๋องน้อยที่นั่งอยู่เห็นเสี่ยวเทียนก็จำได้  เลยส่งคนนำทองไปให้เฉินคุณ สองล้านเหรียญทอง แล้วกำชับว่า หากฆ่าเสี่ยวเทียน จะให้อีก สองล้านเหรียญทองไปเลย   เฉินคุนหันมามองอ๋องน้อย แล้วคำนับ คล้ายจะบอกว่า มันจะจัดการให้เอง 

“ ดูแล้ว อ๋องน้อยจะไม่ชอบหน้า เจ้าเด็กคนนี้ สี่ล้านเหรียญทอง ไม่น้อยทีเดียว หากว่า มันทำไม่สำเร็จ ให้ลูกน้องของข้าไปจัดการให้ก็ได้นะ” นายพลออดี้เสนอตัว

“ ไว้รอดูมันต่อสู้ก่อน ข้าเองยอมทุ่มไม่อั้น หากฆ่ามันได้ แล้วนำตัวพี่สาวมันมาให้ข้า”   อ๋องน้อยเอ่ยอย่างไม่เสียดายเงินทองเลย

บนสนามสัประยุทธ์

“ บอกชื่อแซ่ ฉายาของเจ้า และประสบการณ์ต่อสู้บนเวที ข้าจะประกาศให้คนทั่วไปได้รับรู้” โฆษกสนามเอ่ยถาม เสี่ยวเทียน

“ ข้าชื่อ เฉินเสี่ยวเทียน ฉายา อรหันต์น้อย ขึ้นต่อสู้บนเวทีครั้งนี้เป็นครั้งแรก ”

“ สวัสดี พ่อแม่พี่น้อง ที่รัก วันนี้เรามีคู่ต่อสู้พิเศษมากๆ   มีการเดิมพันถึง 8 ล้านเหรียญทอง โดยผู้ท้าสู้มียังเป็นเด็กน้อย อายุเพียง สิบปี แต่สำเร็จขั้นเซียนแล้วด้วย ฉายาอรหันต์น้อยสายฟ้าแลบ ไม่เคยขึ้นต่อสู้มาก่อน เวทีนี้เป็นเวทีแรกสำหรับเขา  และบัดนี้ได้เวลาแล้ว สนามสัประยุทธ์ซื่อโจว ขอเชิญพบกับ นักสู้ทั้งสองคนได้เลยยยยย...!!”

เสี่ยวเทียนยืน  จ้องมองตา เฉินคุนหมัดเหล็กลอยฟ้า ที่บัดนี้กระหยิ่มยิ้มย่อง ที่จะได้เงินเพิ่ม อีก สี่ล้าน โดยและยังได้เงินเดิมพันอีก สี่ล้าน เฉินคุนฝันถึงตัวเลขมากมาย ถึงกับลืมเสียง โฆษกที่บอกให้เริ่มได้

ส่วนเสี่ยวเทียนพอได้ยินเสียง ประกาศสู้ได้แล้ว ก็วิ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว เฉินคุนนั่งนับเงินในฝันยังไม่จบ ก็มีเข่าลอยมาแต่ไกล รู้สึกตัวอีกที เปรี้ยง !!  โดนเข่าขวาทิ่มเข้าปลายคาง หงายท้องนอนแผ่สองสลึง กรรมการมาดูอาการแล้วคงยากที่จะฟื้นในเวลาอันสั้น  ให้เสี่ยวเทียนชนะไป   

“ บัดซบ แม่งเล่นทีเผลอ ท่านนายพล ท่านจัดคนไปจัดการกับมัน หากท่านทำได้ข้าให้ ยี่สิบล้านเหรียญทองเลย”

“ ได้เลย ท่านอ๋องน้อย”  นายพลออดี้ รับปากจัดการกับเสี่ยวเทียนทันที

ส่วนเสี่ยวเทียนดึงหมวกไอ้โม่งออกดู พบว่าเป็นชายอื่นไม่ใช่พ่อของเขา จงสวมครอบเอาไว้ที่เดิม แล้วก็เดินไปหยิบเงินทั้งหมด แล้วก็กำลังจะเดินจากไป

แต่ว่า นายพลออดี้ ส่งทหารองครักษ์ฝีมือดี กระโดดขึ้นไปบนเวที ร้องเรียกเสี่ยวเทียนให้หยุดก่อน

“ พวกท่านมีอะไรอีกหรือ?”

“ ข้าจะของท้าสู้กับเจ้า เงินเดิมพัน 8 ล้านเหรียญทอง”  ทหารองครักษ์เอ่ยออกเสียงชัดถ้อยชัดคำ

“ ไม่เอาหรอก ท่านเป็นผู้ใหญ่แล้ว ข้าเป็นแค่เด็ก 10 ขวบ จะไปสู้อะไรกับท่านได้

ที่ข้าชนะไอ้หมอนี่ ท่านก็รู้ว่า ข้าเล่นตอนที่มันเผลอ มิเช่นนั้นข้าจะชนะมันได้อย่างไร”  เสี่ยวเทียนถึงแม้จะปฏิเสธ แต่ก็ยังไม่เดินจากไปในทันที

“ แล้วจะทำยังไง เจ้าถึงจะยอมสู้?”  องครักษ์หมดหนทาง หากเสี่ยวเทียนไม่สู้ก็จบกัน

“ เอายังงี้นะ ถ้าข้าชนะ ท่านต้องจ่ายสองเท่า แต่ถ้าข้าแพ้ ท่านก็เอาเหรียญทอง8 ล้านนี่ไปเลย  ยุติธรรมดีไหม”  เสี่ยวเทียนโก่งค่าตัว เพราะรู้สึกได้ คนพวกนี้ไม่หวังดีต่อเขา   ทันใดนั้นเอง ธิดาเทพก็เข้ามาห้าม

“ เจ้าอยากได้ทองมาก ถึงขนาดไม่กลัวตายเลยหรือยังไง?”

“ พี่สาว เรื่องนี้ข้าเอาอยู่ ท่านหลบไปเถอะ” เสี่ยวเทียนคุยกับ ธิดาเทพ ทำให้องครักษ์ส่งสายตาไปถาม นายพอออดี้  ซึ่งได้รับคำตอบให้ตกลง

“ ข้าตกลง ถ้าข้าแพ้เจ้า เอาไปเลย 16 ล้าน”

“ เสี่ยวเทียน ครั้งที่แล้วทองที่เจ้าได้ไปเป็นภูเขาเลากา ยังไม่พออีกหรือ?”

เสี่ยวเทียนฟังเรื่องนี้แล้วรู้สึกเจ็บจี๊ด ทองคำของเขามามายกลายเป็นพลังงานให้ปราสาทเทพเซียนไปจนหมดแล้ว เหลือแค่เพียง เงินสี่ล้านเหรียญทองเท่านี้

“ ข้าใช้หมดไปแล้ว เหลืออยู่เท่าที่ท่านเห็นนี่แหละ” เสี่ยวเทียนเอ่ยจบ ร่างก็หายวับไปอยู่บนลานประลองสัประยุทธ์แล้ว

“ ใช้หมดไปแล้ว นั่นมันเป็นแสนล้านเหรียญทองเชียวนะ !”  ธิดาเทพตะลึงกับคำตอบ พอนึกขึ้นได้เสี่ยวเทียนขึ้นไปยืนบนเวทีประลองแล้ว

แล้วโฆษกก็เข้าไปซักประวัติผู้มาใหม่ แล้วสุดท้ายก็ร่ายยาวอีกเช่นเคย 

“ บัดนี้ได้เวลาแล้ว ขอเชิญนักสู้ทั้งสอง เริ่มต่อสู้ กันได้เลยยยยย.....!!” 

“ เจ้าเด็กน้อย ข้าไม่เผลอแบบเจ้างั่งนั่น ดูซิว่าเจ้าจะทำอะไรข้าได้”

องครักษ์เผยยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม พร้อมกับปล่อยพลังออกไปมือขวากลายเป็นหัตถ์เทวะ ที่มีสีเงินยวง คาดสีแดง 5 เส้น มองแล้วดูแข็งแกร่งกว่า ของเฉินคุณ หมัดเหล็กลอยฟ้ายิ่งนัก

เสี่ยวเทียนยังยืนนิ่ง ไม่เคลื่อนไหว ทหารองครักษ์วิ่งเงื้อหัตถ์เทวะ หมายทุบเสี่ยวเทียนให้บี้แบน พอเข้ามาได้ระยะ ก็มีเข็มสังหารพุ่งออกจากมือของเสี่ยวเทียนเก้าเล่ม พุ่งเข้าใส่หน้าผาก คอหอย หน้าอก รวมสามจุด เก้าเล่มครบ ร่างองครักษ์หัตถ์เทวะ ก็หงายหลังลงไปนอนมองฟ้า ตาไม่กระพริบ ตายคาที่

“ โอ้ ! ตายเสียแล้ว   ไม่ทราบว่าใครสนใจจะขึ้นมา ประลองอีกหรือไม่”  คราวนี้เสี่ยวเทียนท้าทายทุกคนเลย

“ ท่านนายพลออดี้ คนของท่านมีดีแค่นี้เองหรือ?”

“ ไอ้เด็กเปรตนี้มันกล้าใช้อาวุธลับ เจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว ผู้กองเว่ยชิง เอาปืนพกติดตัวไปสองกระบอก แล้วยิงใส่แม่งเลย !”

ผู้กองเว่ยชิง กระโดดไปบนเวทีทันที  ด้านข้างมีปืนเหน็บเอว ไว้ทั้งสองข้าง แถมมีมีดสปาต้า พกติดตัวมาอีก

“ วางเงิน 24 ล้านเหรียญทองลงมาก่อน หากตายไปจะได้ไม่ต้อง ตามหาเงินกับผู้อื่น !”

ผู้กองเว่ยชิงต้องหันไปมองทาง อ๋องน้อย ซึ่งไม่นานก็มีคนเอาเงินมาวางจนครบ

โฆษกสนามถามชื่อแซ่ แล้วก็บรรยายไปอีกสักพัก จนกระทั่งไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว ก็เริ่มประกาศออกมาว่า

“ บัดนี้.. ได้เวลาแล้ว ขอเชิญนักสู้ทั้งสองคน เริ่มต่อสู้กันได้เลยยยยย....!!”

“ มันใช้ปืนพกยิงเจ้าแน่ ระวังตัวให้ดี ลูกปืนมันจะเร็วมาก”  อาจารย์ลู่เอินเอ่ยเตือน

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าเด็กน้อยครั้งนี้ข้าไม่ปล่อยให้เข้ามีโอกาสอีกแล้ว”  ผู้กองเว่ยชิงกล่าวอย่างหลงลำพอง  เปรี้ยง ! เปรี้ยง  !  เปรี้ยง ! ลูกกระสุนจากปืนสีทองของเสี่ยวเทียน พุ่งเข้าที่หน้าผาก นัดแรก จนร่างลอยไป แล้วอีกนัด ก็โดนเข้ากลางอก

อีกนัดสุดท้ายพุ่งเข้า พวงสวรรค์จนแตกกระจาย เหล่าฝูงชนล้วนแตกตื่น ยิ่งนักที่เห็นเหตุการณ์ น่าเสียวไส้เช่นนี้

นายพลออดี้ เห็นลูกน้องไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกเสี่ยวเทียนสอยไปอีกคนแล้ว ถึงกับลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ สั่งให้ทหารที่เหลือ ใช้ปืนกลยิงใส่เสี่ยวเทียน ทันที

“ หยุดก่อน ท่านนายพล หากท่านทำอะไรมันตอนนี้ ท่านจะไม่สามารถมาเหยียบดินแดนพิภพชั้นที่สี่ นี้ได้อีกเลย เพราะมันคือ โอรสเทพ เป็นหนึ่งในรัชทายาทของจักรพรรดินีหยูจี”  อ๋องน้อยรีบเอ่ย

“ อะไรนะ  ! รัชทายาทมีแค่ ธิดาเทพคนเดียวมิใช่หรือ?”

“ เมื่อวานน่ะใช่ แต่วันนี้มีประกาศแต่งตั้งมันอย่างเป็นทางการแล้ว ข้าถึงไม่กล้าลงมือ ถึงส่งลูกน้องท่านให้จัดการกับมัน บนลานประลอง เสียดายทำอะไรมันไม่ได้ มันช่างเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก”  อ๋องน้อยกล่าวอย่างเคียดแค้น

“ ถึงยังไง เรื่องนี้พวกเราหน่วยรบหมาป่าโลกันต์ ไม่ยอมให้เรื่องนี้ผ่านไปแน่ๆ” นายพลออดี้เอ่ยเสียงเหี้ยมเกรียม

“ หากพวกท่านลอบสังหารมัน เรื่องนี้ก็ไม่มีใครว่าอะไรท่านได้อย่างแน่นอน”

อ๋องน้อยเปิดโอกาสให้ หน่วยรบหมาป่าโลกันต์จัดการกับเสี่ยวเทียน....