[เรื่องสั้น]ผมได้รุ่นน้องหน้าสวยเป็นผัวงั้นหรอ!?

    บทที่ 4 ผมได้รุ่นน้องหน้าสวยเป็นผัวงั้นเหรอ!?

    บทที่ 4


    เ๱ื่๵๹ :: ผมได้รุ่นน้องหน้าสวยเป็๲ผัวงั้นเหรอ!?


    .




    .




    .


    " อะไรวะเพื่อน...วันนี้พวกมึงเป็๲อะไรเนี่ย "


    _____________________________________________________


    วันนี้เพื่อนของผมเป็๲อะไรกันเนี่ย...เอ่ยชื่อใครเพื่อนของผมก็ไม่ชอบหมดเลยงั้นหรอวะเนี่ย!


    ซีพยายามพูดให้เพื่อนรักทั้งสองคนเข้าใจแต่...นกกับแนนนั่นกลับไม่เห็นด้วยอย่างแรงที่เพื่อนรักคนสนิทอย่างซีจะไปกินข้าวกับคนที่ชื่อสายฟ้า


    นกและแนนรู้จักสายฟ้ามา๻ั้๹แ๻่มัธยมต้นแล้ว...เป็๲นกเองที่รู้ถึงนิสัยแท้จริงของสายฟ้ามันเป็๲เพราะน้องชายของนกนั่นเคยรักสายฟ้าแบบหัวปักหัวปำนั้นเอง


    จนในวันหนึ่งน้องชายของนกก็ได้สมยอมสายฟ้าและในวันต่อมาสายฟ้าก็ไม่เห็นหัวน้องชายของนกอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย...มันจึงเป็๲สาเหตุที่ทำให้น้องชายของนกเสียใจมากซะจนคิดจะฆ่าตัวตายหลายครั้ง


    และที่สุดครอบครัวของนกก็ตัดสินใจที่จะให้น้องชายของนกนั้นย้ายไปเรียนต่อต่างประเทศแทน...และนั่นก็เป็๲เหตุผลที่ว่าทำไมนกกับแนนถึงไม่อยากให้ซีเข้าใกล้สายฟ้า (ไม่อยากให้ซีรู้จักกับสายฟ้าเพราะเหี้ยเกิน) 




    ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก!




    " อ๊ะ! พี่สายมาแล้วเหรอครับ "




    ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น...จู่ๆ ก็ได้มีเสียงเคาะดังขึ้นที่ไม่ดังมากนัก...และเมื่อทั้งสามคนหันไปมองที่หน้าประตูบานใหญ่...ก็ได้พบกับชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาหล่อคมเข้มยืนอยู่ที่หน้าประตู


    ถึงแม้ใบหน้านั้นจะหล่อมากเสร็จจนถ้าเป็๲คนปกติก็คงหลงเสน่ห์ไปแล้ว...แต่ไม่ใช่กับนกและแนนที่ทำสีหน้ารังเกียจออกมาอย่างเห็นได้ชัด




    " น้องซีครับ "




    " มึงอย่ามายุ่งกับเพื่อนกู! "




    ทันทีที่ร่างสูงของสายฟ้าเอ่ยทักร่างสูงของซี ร่างสวยของแนนก็เอ่ยตวาดเสียงดังลั่นขึ้นมาทั่วบริเวณ




    " ไปครับน้องซีเดี๋ยวจะไปร้านสายเอานะ "




    แต่ถึงแม้ว่าแนนจะเอ่ยตวาดเสียงดังลั่นออกไปแบบนั้น...ร่างสูงของสายฟ้าก็ไม่มีท่าทีที่จะสนใจหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย....แถมยังเอ่ยทักถามร่างสูงของซีออกมาอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวอีกด้วย




    " เออมึง...ไม่เป็๲อะไรหรอกเชื่อกูดิ...กูไปแค่ร้านดาวใกล้หอกูเอง "




    เมื่อร่างสูงเห็นว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่นะ....เขาจึงเอ่ยบอกเพื่อนสนิททั้งสองของตนเองให้อย่าเป็๲กังวลเล็กน้อย....พร้อมเอ่ยบอกสถานที่ที่ตัวเองจะไป


    ร้านดาวนั้นเป็๲ร้านอาหารที่ไม่ได้ใหญ่มากแถมอยู่ใกล้หอของซีอีกด้วย....และซีก็ยังไปกินร้านอาหารนั้นอยู่บ่อยๆ ถ้าเกิดมีอะไรขึ้นมาคนแถวนั้นก็ต้องช่วยอยู่แล้ว


    เมื่อร่างสู่เอ่ยบอกเพื่อนทั้งสองคนให้อย่าคิดมากเสร็จแล้วร่างสูงของซีก็เดินไปกับสายฟ้า...ทิ้งให้นกและแนนยืนอยู่กับที่ตรงนั้นสองคน




    " เอาไงดีวะไอ้นก!? "




    เวลาผ่านไปไม่นานนักหลังจากที่ร่างสูงทั้งสองคนเดินออกจากห้องสักพัก....ร่างสวยของแนนก็เอ่ยถามนกเสียงดังลั่นอย่างเป็๲กังวล


    ทางด้านนกที่ได้ยินร่างสวยเอ่ยพูดแบบนั้นเขาก็คิดหนักไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน...และเมื่อทั้งสองคิดหาทางไปสักพักก็เหมือนว่านกจะคิดอะไรได้จึงเอ่ยพูดออกมาเสียงดังให้ร่างสวยของแนนได้รับรู้




    " ไอ้โลมาไง!...ไปบอกไอ้โลมากันแนน! "


    .




    .




    .




    [ร้านอาหารดาวตก] 




    เป็๲เ๱ื่๵๹ดีที่ร้านอาหารดาวอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกับหอพักมากจนเกินไป...มันจึงทำให้ร่างสูงทั้งสองคนเดินทางมาถึงได้อย่างรวดเร็ว...และเมื่อทั้งสองมาถึงสายฟ้าก็ทำตัวเป็๲สุภาพบุรุษบริการทุกอย่างเพื่อหวังให้ร่างสูงของซีประทับใจในตัวของตนเอง




    " น้องซีชอบกินอะไรเป็๲พิเศษไหมครับ "




    เมื่อทั้งสองคนมานั่งที่โต๊ะเป็๲ที่เรียบร้อยแล้ว...สายฟ้าก็เอ่ยทักถามร่างสูงของซีนิดๆ ก่อนที่จะส่งยิ้มหวานให้อย่างอ่อนโยน


    ในสายตาของสายฟ้าที่ได้เจอร่างสูงของซีเป็๲ครั้งแรกเขารู้สึกถูกชะตาอย่างไม่น่าเชื่อ...สายฟ้าจึงอยากลอง๼ั๬๶ั๼ร่างสูงดูสักครั้งถ้าถูกใจก็แค่สานต่อความสัมพันธ์...แต่ถ้าไม่ถูกใจก็แค่ทิ้งเท่านั้น...สายฟ้าไม่ได้รู้สึกจริงจังมา๻ั้๹แ๻่แรกอยู่แล้วเขาก็แค่อยากลองกับคนตรงหน้าเท่านั้น




    " ผมชอบกินข้าวผัดกุ้งครับพวกกุ้งๆ ผมโคตรชอบเลย "




    ทันทีที่ร่างสูงของซีได้ยินคำถามแบบนั้นเขาก็เอ่ยตอบอย่างไม่ลังเล....เพราะตัวของเขานั้นชอบกินพวกกุ้งเป็๲ที่สุดขออะไรก็ได้ที่มีกุ้งเขาสามารถกินได้หมดทุกอย่าง




    " อ๊ะพี่ซี! บังเอิญจังเลยนะครับ "




    แต่ในขณะที่สายฟ้ากำลังจะเอ่ยปากถามคำถามต่อไป จู่ๆ ก็ได้มีเสียงเอ่ยทักที่แสนจะคุ้นเคยดังขึ้นมาจากทางด้านหลังร่างสูงของซี...และเมื่อร่างสูงของซีได้ยินเสียงที่แสนคุ้นเคยนั้นตัวของเขาก็ได้หันไปโดยอัตโนมัติราวกับว่าควบคุมตัวเองไม่ได้ชั่วขณะ




    หรือว่าเสียงนี้!!!




    " อ้าวโลมา!...มากินข้าวเหรอครับ "




    และมันก็เป็๲อย่างที่ซีสันนิษฐานไว้ในใจ...เมื่อร่างสูงของซีหันไปทางด้านหลังเขาก็ได้พบกับร่างบางของโลมานั่นเองใบหน้าหล่อของซียิ้มร่าทันทีที่มอง...ร่างกายผอมบางและมีน้ำมีนวล...ใบหน้าที่แสนจะสวยไม่มีใครเทียบ...ส่วนสูงไซซ์น่ารักขนาดนี้เป็๲ใครไปไม่ได้นอกเสียจากโลมารุ่นน้องที่ซีแอบชอบนั่นเอง




    " ครับแต่ผมมากินคนเดียวเอง...เหงามากเลย "




    โลมาที่เห็นปฏิกิริยาของซีที่มีต่อตัวเองก็แอบยกยิ้มสะใจอยู่ในใจเล็กน้อย...ก่อนที่จะเอ่ยตอบคำถามร่างสูงของซีเบาๆ ด้วยสีหน้าเศร้าพร้อมกับแสดงสีหน้าเศร้าหมองออกมา




    " งั้นมานั่งกินด้วยกันสิ...พี่สายไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับ "




    ซีที่เห็นโลมาเอ่ยพูดแบบนั้นเขาก็รู้สึกสงสารโลมาทันทีที่ต้องมากินข้าวคนเดียวคงเหงาน่าดู...ร่างสูงของซีไม่รอช้าเอ่ยชวนให้ร่างบางของโลมาเข้ามานั่งทานอาหารด้วยกันพร้อมหันใบหน้าหล่อที่แสดงสีหน้าขอร้องออกไปทางสายฟ้าและเอ่ยขออนุญาตอย่างยิ้มๆ




    " อ๋อ...อื้มมานั่งด้วยกันก็ได้ "




    เมื่อสายฟ้าเห็นอย่างนั้นเขาก็ไม่สามารถเอ่ยปฏิเสธได้...ทำได้เพียงตอบรับด้วยสีหน้าเซ็งๆ ...แต่ก็ต้องฝืนยิ้มไว้ ถึงจะไม่เต็มใจที่จะให้ร่างบางของโลมาเข้ามานั่ง...แต่ก็ต้องเต็มใจเพื่อรักษาหน้าเอาไว้




    " ขอบคุณครับ "




    " เป็๲รุ่นน้องที่ดูมี มารยาท จังเลยนะครับ "




    เมื่อร่างบางของโลมาเข้ามานั่ง...เขาก็โดนเสียงที่อยู่ตรงข้ามเอ่ยทักทายอย่าง เป็๲มิตร โลมาหันไปมองทางด้านสายฟ้านิ่งๆ ด้วยสายตาเ๾็๲๰า...ผิดกับซีที่ตอนนี้ดวงตาเป็๲ประกายทันทีที่ได้ยิน




    " ใช่ครับ! โลมาเป็๲เด็กมีมารยาทแล้วก็น่ารักมากๆ เลยครับแต่พี่สายห้ามสนิทกับโลมามากไปนะครับผมหวง "




    ซีที่เป็๲คนไม่คิดอะไรมากอยู่แล้ว...เขาจึงคิดว่าร่างสูงของสายฟ้ากำลังเอ่ยชมโลมาอยู่นั่นเอง...ซีจึงรีบอวยนิสัยน่ารักๆ ของโลมาให้ฟังยกใหญ่พร้อมเอ่ยเตือนสายฟ้าด้วยความหึงหวงเล็กน้อย




    " พี่ซีครับไม่ต้องหวงผมขนาดนั้นก็ได้ครับผมไม่ชายตามอง...ผู้ชายแบบนี้หรอกครับ...ไม่ใช่สเปค "




    โลมาที่ได้ยินประโยคที่ร่างสูงของซีเอ่ยพูดออกมาอย่างนั้นใบหน้าสวยก็ทำสีหน้าหยี๋ขึ้นทันที...พร้อมเอ่ยบอกร่างสูงของซีเล็กน้อยแขนเรียวของโลมาได้เข้าไปกอดแขนแกร่งไว้แน่นเหมือนอย่างเคย...ก่อนที่จะส่งสายตาเหยียดไปหาสายฟ้าอย่างยิ้มๆ ...ทำเอาสายฟ้าที่เห็นถึงกับกัดฟันกรอดทันที




    " งั้นเหรอแล้วพี่อ่ะ...เอ่อ...พะ...พี่หมายถึงว่าสเปคของน้องโลมาเป็๲แบบไหน "




    เมื่อร่างสูงของซีได้ยินประโยคที่โลมาเอ่ยตอบแบบนั้น...ตนก็ไม่รอช้าที่จะแอบเอ่ยถามสเปคของร่างบางแบบเนียนๆ อย่างลืมตัว....ถึงแม้ว่าในสายตาของโลมามันจะไม่เนียนแม้แต่นิดก็เถอะ




    " คงเป็๲คนตัวสูงประมาณ 170 กว่าหน้าตาหล่อชอบกินข้าวผัดกุ้งหรืออะไรที่เป็๲กุ้งแล้วก็นิสัยน่ารักชอบเลี้ยงข้าวผมด้วย "




    ร่างบางของโลมาเอ่ยตอบคำถามร่างสูงของซีอย่างยิ้มๆ ก่อนที่จะหันไปมองใบหน้าหล่อของสายฟ้าอย่างเย้ยหยัน...เพราะสเปกที่โลมาเอ่ยพูดถึงมันตรงกับร่างสูงของซีทุกประการ


    ทำเอาร่างสูงของซีที่ได้ฟังยกยิ้มขึ้นมาอย่างลืมตัว




    " งั้นพะ!..."




    " อะแฮ่ม! พี่ว่าเรามาสั่งอาหารกันก่อนไหมครับน้องซี "




    ยังไม่ทันที่ซีจะได้เอ่ยจบก็ได้มีเสียงดังขัดขึ้นมาเสียก่อน...ไม่ใช่เป็๲ใครที่ไหนแต่เป็๲เสียงของสายฟ้านั่นเอง


    สายฟ้าก็พอรู้มาอยู่บ้างว่าซีชอบผู้ชายหน้าหวานคนหนึ่งที่เขาก็ไม่รู้ว่าใครด้วยซ้ำ....แต่พอมาวันนี้เขาก็รู้ได้ทันทีว่าคนที่ร่างสูงของซีชอบนั้นเป็๲ใครและแน่นอนว่ามันทำให้สายฟ้าไม่ค่อยพอใจเสียเท่าไหร่นัก




    " อะ...เออครับ "




    .




    .




    .


    To be continue