บทที่ 4
เื่ :: ผมได้รุ่นน้องหน้าสวยเป็ผัวงั้นเหรอ!?
.
.
.
" อะไรวะเพื่อน...วันนี้พวกมึงเป็อะไรเนี่ย "
_____________________________________________________
วันนี้เพื่อนของผมเป็อะไรกันเนี่ย...เอ่ยชื่อใครเพื่อนของผมก็ไม่ชอบหมดเลยงั้นหรอวะเนี่ย!
ซีพยายามพูดให้เพื่อนรักทั้งสองคนเข้าใจแต่...นกกับแนนนั่นกลับไม่เห็นด้วยอย่างแรงที่เพื่อนรักคนสนิทอย่างซีจะไปกินข้าวกับคนที่ชื่อสายฟ้า
นกและแนนรู้จักสายฟ้ามาั้แ่มัธยมต้นแล้ว...เป็นกเองที่รู้ถึงนิสัยแท้จริงของสายฟ้ามันเป็เพราะน้องชายของนกนั่นเคยรักสายฟ้าแบบหัวปักหัวปำนั้นเอง
จนในวันหนึ่งน้องชายของนกก็ได้สมยอมสายฟ้าและในวันต่อมาสายฟ้าก็ไม่เห็นหัวน้องชายของนกอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย...มันจึงเป็สาเหตุที่ทำให้น้องชายของนกเสียใจมากซะจนคิดจะฆ่าตัวตายหลายครั้ง
และที่สุดครอบครัวของนกก็ตัดสินใจที่จะให้น้องชายของนกนั้นย้ายไปเรียนต่อต่างประเทศแทน...และนั่นก็เป็เหตุผลที่ว่าทำไมนกกับแนนถึงไม่อยากให้ซีเข้าใกล้สายฟ้า (ไม่อยากให้ซีรู้จักกับสายฟ้าเพราะเหี้ยเกิน)
ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก!
" อ๊ะ! พี่สายมาแล้วเหรอครับ "
ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น...จู่ๆ ก็ได้มีเสียงเคาะดังขึ้นที่ไม่ดังมากนัก...และเมื่อทั้งสามคนหันไปมองที่หน้าประตูบานใหญ่...ก็ได้พบกับชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาหล่อคมเข้มยืนอยู่ที่หน้าประตู
ถึงแม้ใบหน้านั้นจะหล่อมากเสร็จจนถ้าเป็คนปกติก็คงหลงเสน่ห์ไปแล้ว...แต่ไม่ใช่กับนกและแนนที่ทำสีหน้ารังเกียจออกมาอย่างเห็นได้ชัด
" น้องซีครับ "
" มึงอย่ามายุ่งกับเพื่อนกู! "
ทันทีที่ร่างสูงของสายฟ้าเอ่ยทักร่างสูงของซี ร่างสวยของแนนก็เอ่ยตวาดเสียงดังลั่นขึ้นมาทั่วบริเวณ
" ไปครับน้องซีเดี๋ยวจะไปร้านสายเอานะ "
แต่ถึงแม้ว่าแนนจะเอ่ยตวาดเสียงดังลั่นออกไปแบบนั้น...ร่างสูงของสายฟ้าก็ไม่มีท่าทีที่จะสนใจหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย....แถมยังเอ่ยทักถามร่างสูงของซีออกมาอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวอีกด้วย
" เออมึง...ไม่เป็อะไรหรอกเชื่อกูดิ...กูไปแค่ร้านดาวใกล้หอกูเอง "
เมื่อร่างสูงเห็นว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่นะ....เขาจึงเอ่ยบอกเพื่อนสนิททั้งสองของตนเองให้อย่าเป็กังวลเล็กน้อย....พร้อมเอ่ยบอกสถานที่ที่ตัวเองจะไป
ร้านดาวนั้นเป็ร้านอาหารที่ไม่ได้ใหญ่มากแถมอยู่ใกล้หอของซีอีกด้วย....และซีก็ยังไปกินร้านอาหารนั้นอยู่บ่อยๆ ถ้าเกิดมีอะไรขึ้นมาคนแถวนั้นก็ต้องช่วยอยู่แล้ว
เมื่อร่างสู่เอ่ยบอกเพื่อนทั้งสองคนให้อย่าคิดมากเสร็จแล้วร่างสูงของซีก็เดินไปกับสายฟ้า...ทิ้งให้นกและแนนยืนอยู่กับที่ตรงนั้นสองคน
" เอาไงดีวะไอ้นก!? "
เวลาผ่านไปไม่นานนักหลังจากที่ร่างสูงทั้งสองคนเดินออกจากห้องสักพัก....ร่างสวยของแนนก็เอ่ยถามนกเสียงดังลั่นอย่างเป็กังวล
ทางด้านนกที่ได้ยินร่างสวยเอ่ยพูดแบบนั้นเขาก็คิดหนักไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน...และเมื่อทั้งสองคิดหาทางไปสักพักก็เหมือนว่านกจะคิดอะไรได้จึงเอ่ยพูดออกมาเสียงดังให้ร่างสวยของแนนได้รับรู้
" ไอ้โลมาไง!...ไปบอกไอ้โลมากันแนน! "
.
.
.
[ร้านอาหารดาวตก]
เป็เื่ดีที่ร้านอาหารดาวอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกับหอพักมากจนเกินไป...มันจึงทำให้ร่างสูงทั้งสองคนเดินทางมาถึงได้อย่างรวดเร็ว...และเมื่อทั้งสองมาถึงสายฟ้าก็ทำตัวเป็สุภาพบุรุษบริการทุกอย่างเพื่อหวังให้ร่างสูงของซีประทับใจในตัวของตนเอง
" น้องซีชอบกินอะไรเป็พิเศษไหมครับ "
เมื่อทั้งสองคนมานั่งที่โต๊ะเป็ที่เรียบร้อยแล้ว...สายฟ้าก็เอ่ยทักถามร่างสูงของซีนิดๆ ก่อนที่จะส่งยิ้มหวานให้อย่างอ่อนโยน
ในสายตาของสายฟ้าที่ได้เจอร่างสูงของซีเป็ครั้งแรกเขารู้สึกถูกชะตาอย่างไม่น่าเชื่อ...สายฟ้าจึงอยากลองััร่างสูงดูสักครั้งถ้าถูกใจก็แค่สานต่อความสัมพันธ์...แต่ถ้าไม่ถูกใจก็แค่ทิ้งเท่านั้น...สายฟ้าไม่ได้รู้สึกจริงจังมาั้แ่แรกอยู่แล้วเขาก็แค่อยากลองกับคนตรงหน้าเท่านั้น
" ผมชอบกินข้าวผัดกุ้งครับพวกกุ้งๆ ผมโคตรชอบเลย "
ทันทีที่ร่างสูงของซีได้ยินคำถามแบบนั้นเขาก็เอ่ยตอบอย่างไม่ลังเล....เพราะตัวของเขานั้นชอบกินพวกกุ้งเป็ที่สุดขออะไรก็ได้ที่มีกุ้งเขาสามารถกินได้หมดทุกอย่าง
" อ๊ะพี่ซี! บังเอิญจังเลยนะครับ "
แต่ในขณะที่สายฟ้ากำลังจะเอ่ยปากถามคำถามต่อไป จู่ๆ ก็ได้มีเสียงเอ่ยทักที่แสนจะคุ้นเคยดังขึ้นมาจากทางด้านหลังร่างสูงของซี...และเมื่อร่างสูงของซีได้ยินเสียงที่แสนคุ้นเคยนั้นตัวของเขาก็ได้หันไปโดยอัตโนมัติราวกับว่าควบคุมตัวเองไม่ได้ชั่วขณะ
หรือว่าเสียงนี้!!!
" อ้าวโลมา!...มากินข้าวเหรอครับ "
และมันก็เป็อย่างที่ซีสันนิษฐานไว้ในใจ...เมื่อร่างสูงของซีหันไปทางด้านหลังเขาก็ได้พบกับร่างบางของโลมานั่นเองใบหน้าหล่อของซียิ้มร่าทันทีที่มอง...ร่างกายผอมบางและมีน้ำมีนวล...ใบหน้าที่แสนจะสวยไม่มีใครเทียบ...ส่วนสูงไซซ์น่ารักขนาดนี้เป็ใครไปไม่ได้นอกเสียจากโลมารุ่นน้องที่ซีแอบชอบนั่นเอง
" ครับแต่ผมมากินคนเดียวเอง...เหงามากเลย "
โลมาที่เห็นปฏิกิริยาของซีที่มีต่อตัวเองก็แอบยกยิ้มสะใจอยู่ในใจเล็กน้อย...ก่อนที่จะเอ่ยตอบคำถามร่างสูงของซีเบาๆ ด้วยสีหน้าเศร้าพร้อมกับแสดงสีหน้าเศร้าหมองออกมา
" งั้นมานั่งกินด้วยกันสิ...พี่สายไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับ "
ซีที่เห็นโลมาเอ่ยพูดแบบนั้นเขาก็รู้สึกสงสารโลมาทันทีที่ต้องมากินข้าวคนเดียวคงเหงาน่าดู...ร่างสูงของซีไม่รอช้าเอ่ยชวนให้ร่างบางของโลมาเข้ามานั่งทานอาหารด้วยกันพร้อมหันใบหน้าหล่อที่แสดงสีหน้าขอร้องออกไปทางสายฟ้าและเอ่ยขออนุญาตอย่างยิ้มๆ
" อ๋อ...อื้มมานั่งด้วยกันก็ได้ "
เมื่อสายฟ้าเห็นอย่างนั้นเขาก็ไม่สามารถเอ่ยปฏิเสธได้...ทำได้เพียงตอบรับด้วยสีหน้าเซ็งๆ ...แต่ก็ต้องฝืนยิ้มไว้ ถึงจะไม่เต็มใจที่จะให้ร่างบางของโลมาเข้ามานั่ง...แต่ก็ต้องเต็มใจเพื่อรักษาหน้าเอาไว้
" ขอบคุณครับ "
" เป็รุ่นน้องที่ดูมี มารยาท จังเลยนะครับ "
เมื่อร่างบางของโลมาเข้ามานั่ง...เขาก็โดนเสียงที่อยู่ตรงข้ามเอ่ยทักทายอย่าง เป็มิตร โลมาหันไปมองทางด้านสายฟ้านิ่งๆ ด้วยสายตาเ็า...ผิดกับซีที่ตอนนี้ดวงตาเป็ประกายทันทีที่ได้ยิน
" ใช่ครับ! โลมาเป็เด็กมีมารยาทแล้วก็น่ารักมากๆ เลยครับแต่พี่สายห้ามสนิทกับโลมามากไปนะครับผมหวง "
ซีที่เป็คนไม่คิดอะไรมากอยู่แล้ว...เขาจึงคิดว่าร่างสูงของสายฟ้ากำลังเอ่ยชมโลมาอยู่นั่นเอง...ซีจึงรีบอวยนิสัยน่ารักๆ ของโลมาให้ฟังยกใหญ่พร้อมเอ่ยเตือนสายฟ้าด้วยความหึงหวงเล็กน้อย
" พี่ซีครับไม่ต้องหวงผมขนาดนั้นก็ได้ครับผมไม่ชายตามอง...ผู้ชายแบบนี้หรอกครับ...ไม่ใช่สเปค "
โลมาที่ได้ยินประโยคที่ร่างสูงของซีเอ่ยพูดออกมาอย่างนั้นใบหน้าสวยก็ทำสีหน้าหยี๋ขึ้นทันที...พร้อมเอ่ยบอกร่างสูงของซีเล็กน้อยแขนเรียวของโลมาได้เข้าไปกอดแขนแกร่งไว้แน่นเหมือนอย่างเคย...ก่อนที่จะส่งสายตาเหยียดไปหาสายฟ้าอย่างยิ้มๆ ...ทำเอาสายฟ้าที่เห็นถึงกับกัดฟันกรอดทันที
" งั้นเหรอแล้วพี่อ่ะ...เอ่อ...พะ...พี่หมายถึงว่าสเปคของน้องโลมาเป็แบบไหน "
เมื่อร่างสูงของซีได้ยินประโยคที่โลมาเอ่ยตอบแบบนั้น...ตนก็ไม่รอช้าที่จะแอบเอ่ยถามสเปคของร่างบางแบบเนียนๆ อย่างลืมตัว....ถึงแม้ว่าในสายตาของโลมามันจะไม่เนียนแม้แต่นิดก็เถอะ
" คงเป็คนตัวสูงประมาณ 170 กว่าหน้าตาหล่อชอบกินข้าวผัดกุ้งหรืออะไรที่เป็กุ้งแล้วก็นิสัยน่ารักชอบเลี้ยงข้าวผมด้วย "
ร่างบางของโลมาเอ่ยตอบคำถามร่างสูงของซีอย่างยิ้มๆ ก่อนที่จะหันไปมองใบหน้าหล่อของสายฟ้าอย่างเย้ยหยัน...เพราะสเปกที่โลมาเอ่ยพูดถึงมันตรงกับร่างสูงของซีทุกประการ
ทำเอาร่างสูงของซีที่ได้ฟังยกยิ้มขึ้นมาอย่างลืมตัว
" งั้นพะ!..."
" อะแฮ่ม! พี่ว่าเรามาสั่งอาหารกันก่อนไหมครับน้องซี "
ยังไม่ทันที่ซีจะได้เอ่ยจบก็ได้มีเสียงดังขัดขึ้นมาเสียก่อน...ไม่ใช่เป็ใครที่ไหนแต่เป็เสียงของสายฟ้านั่นเอง
สายฟ้าก็พอรู้มาอยู่บ้างว่าซีชอบผู้ชายหน้าหวานคนหนึ่งที่เขาก็ไม่รู้ว่าใครด้วยซ้ำ....แต่พอมาวันนี้เขาก็รู้ได้ทันทีว่าคนที่ร่างสูงของซีชอบนั้นเป็ใครและแน่นอนว่ามันทำให้สายฟ้าไม่ค่อยพอใจเสียเท่าไหร่นัก
" อะ...เออครับ "
.
.
.
To be continue