หญิงสาวนึกย้อนกลับไปถึงวันที่ได้พบกับชายหนุ่มเป็การพบแค่เพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น
หญิงสาวยังจำเหตุการณ์ได้ดีเพราะเป็เหตุการณ์ที่เธอประทับใจมาก วันนั้นเป็วันหยุดของหญิงสาวแต่เธอดันตื่นขึ้นมาตอนเช้าด้วยความเคยชินตามปกติ [วันหยุดแท้ ๆ แต่ดันมาตื่นชาวเนี่ยน้า ง่วงชะมัดเลย] หญิงสาวหาวออกมาฟอดใหญ่ เธอทำงานวันจันทร์ - วันศุกร์ และวันนี้เป็วันหยุดนักขัตฤกษ์ซึ่งตรงกับวันพุธพอดีเลยไม่แปลกที่เธอจะเผลอตื่นเช้าขึ้นมาในวันหยุดที่ตรงกับวันทำงานแบบนี้ ถึงแม้ว่าบางทีในวันหยุดเสาร์ - อาทิตย์ ก็จะเผลอตื่นขึ้นมาเพราะลืมปิดนาฬิกาปลุกด้วยก็เถอะ
หญิงสาวลุกออกจากเตียงช้า ๆ ด้วยท่าทางงัวเงีย เริ่มจากเลิกผ้าห่มขึ้น ลุกขึ้นนั่งแล้วบิดเอวนิดหน่อยให้ขาออกจากเตียงจากนั้นลุกขึ้นแล้วตรงไปที่กระจกยาวตั้งพื้น [ผมยุ่งจัง] หญิงสาวยกมือข้างขวาขึ้นมาจับต้นคอแล้วนวดเบา ๆ เพื่อผ่อนคลาย ในขณะที่นวดอยู่สายตาของเธอเหลือบมองไปเห็นตัวเองในกระจก ท่าทางของเธอตอนนี้ดูเหมือนท่าโพสถ่ายแบบยังไงยังงั้น ทำเอาตัวเธอเองยังรู้สึกใกับองศาการวางมือที่พอดี ผมสีน้ำตาลบลอนด์ยาวถึงกลางหลังเป็ผมตรงสุขภาพดี เสื้อตัวเล็กที่กระชับพอดีตัวจนเกือบจะคับขับให้เห็นทรวดทรงองเอวออกมาได้อย่างชัดเจน กางเกงขาสั้นที่เธอสวมก็ขับให้เห็นขาเรียวยาวบวกกับผิวขาวผุดผ่องของเธอแล้วไม่ว่าใครเห็นก็ละสายตาไปไม่ได้แน่ ส่วนสูงประมาณ 163 ซม. เอวบาง ร่างเล็กซึ่งดูพอดีกับหุ่นของเธอจนไม่ว่าใครที่อยู่ใกล้ก็ทำให้บังเกิดความรู้สึกอยากทะนุถนอมกันทั้งนั้น
ณ สนามเด็กเล่น
คุณแมวเ้าของหอนอนอยู่บนราวโหนตัวสำหรับเด็กความสูงประมาณเมตรครึ่ง ด้านล่างมีหมาพันธุ์บีเกิ้ลถูกผูกเอาไว้กับเสาด้านหนึ่งของราวโหนตัว บริเวณที่เ้าแมวนอนอยู่บนหัวของเ้าหมาพอดี เ้าแมวแกว่งหางลงไปให้เ้าหมาเห็น หวังว่าจะหยอกล้อกับเ้าหมาสักหน่อย ่แรกเ้าแมวก็สนุกดีกับการที่เ้าหมาพยายามะโงับหางของมันอย่างไม่ลดละแต่พอนานเข้าก็เริ่มเบื่อเสียแล้ว [ลองยั่วหน่อยดีกว่า] เ้าแมวคิด
“มีแรงะโแค่นี้เองเหรอ?" เ้าแมวพูด "จ้างให้โดดยังงั้นทั้งปีก็ไม่มีทางงับได้หรอกน่า”ทำท่าทางยั่วโมโห
“หน็อยแน่บังอาจมาดูถูกกันได้นะเ้าแมว” เ้าหมาชักจะมีน้ำโหแต่ก็ไม่สามารถะโงับได้จริง ๆ อย่างที่เ้าแมวพูด [เจ็บใจชะมัด] เมื่อเป็ดังนั้นเ้าหมาจึงเห่าเ้าแมวด้วยความโมโห “โฮ่งๆๆๆๆๆ” เสียงเห่าของเ้าหมาเริ่มดังและนานขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้เ้าแมวรำคาญจนทนไม่ไหวจึงพูดออกไปว่า “เห่าไปแบบนั้นก็ไม่ทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงหรอกนะ ะโไม่ถึงก็คือะโไม่ถึงเป็เพราะว่านายไร้ความสามารถเอง ฮ่าๆๆ ผมไปดีกว่า ลาก่อนนะเ้าหมา" เ้าแมวลุกขึ้นยืนและกำลังจะเดินจากไปแต่เดินไปได้แค่เพียงก้าวเดียวเ้าแมวก็ก้าวพลาดมันกำลังจะลื่นตกลงไปแล้วแต่ยังใช้ขาหน้าทั้งสองเกาะเอาไว้เหมือนกับเด็กที่กำลังโหนราวอยู่ มันพยายามดึงตัวขึ้น [ซวยแล้วๆ เมี้ยว] แต่ราวโหนตัวนั้นลื่นเกินกว่าที่มันจะดึงตัวเองขึ้นไปได้ มันพยายามตะเกียกตะกายยกใหญ่ ในขณะเดียวกันเ้าหมาที่เห่าอยู่ก็เห่าดังขึ้นอีก “โฮ่งๆๆๆ”(เสร็จฉันล่ะเ้าแมว) แววตาของเ้าหมาเผยให้เห็นความสะใจ เสียงของมันดังมากพอที่จะทำให้หญิงสาวที่อยู่บนชั้นสามได้ยินแ่ ๆ ด้วยความสงสัยเธอจริงออกมาดูที่ระเบียง
[นี่มันแย่จริง ๆ] เ้าแมวคิด หลังจากที่ยั่วโมโหเ้าหมาไปยกใหญ่เห็นทีครั้งนี้มันจะไม่รอดเสียแล้วและในที่สุดมันก็หมดแรงตะเกียกตะกายทำได้แค่ปล่อยขาหน้าตัวเองออกจากราวโหน มันทิ้งตัวลงไปพร้อมกับความรู้สึกที่ว่างเปล่า [ไม่รอดแล้ว]เ้าแมวคิด ใน่ขณะเวลาแห่งความเป็และความตายรอบ ๆ ตัวของเ้าแมวดูช้าลง ความคิดโลดแล่นได้ไวขึ้น ความทรงจำต่าง ๆ โผล่ขึ้นมา [สายฝน หนาวจัง คุณยาย ลาก่อนนะ] แต่ด้วยสัญชาตญาณของแมวมันพลิกตัวเอาขาลงถึงพื้นก่อนที่ตัวมันจะกระแทกแต่เ้าหมาที่รออยู่นั้นไม่ปล่อยให้่เวลานี้หลุดมือไป มันะโเข้าไปตะปบเ้าแมวที่ตกลงมา “เมี้ยวววววว เมี้ยว”(ช่วยผมด้วยย ใครก็ได้) เ้าแมวพยายามดิ้นแต่ไม่สามารถหลุดรอดไปจากแรงของเ้าหมาได้ เ้าหมางับเบา ๆ ลงบนคอของเ้าแมวกลิ่นหอม ๆ โชยออกมาจากต้นคอของเ้าแมว “อร๊างง” เ้าแมวร้อง เมื่อเ้าหมาได้รับกลิ่นหอมความโกรธที่ก่อตัวขึ้นในใจก็มลายหายไปกลับกลายเป็ความหลงใหลเอ็นดูแทน [หอมจังเลย] มันปล่อยปากที่งับออกจากนั้นก็เอาจมูกดมฟุดฟิด ๆ ไปทั่ว แต่ท่าทางของมันที่คนนอกได้รับรู้นั้นแตกต่างไปจากความจริงอย่างสิ้นเชิง หญิงสาวที่เห็นเหตุการณ์นั้นคิดว่าเธอจะต้องลงไปช่วยแล้ว [คุณแมวเ้าของหอกำลังตกอยู่ในอันตราย ต้องรีบไปช่วย แต่นี่ฉันกำลังอยู่บนชั้นสามนะ จะไปช่วยยังไงทัน นี่มันแย่ที่สุดเลย] หญิงสาวมีน้ำตาคลอเพราะเสียใจที่ช่วยอะไรเ้าแมวไม่ได้ได้แต่มองเห็นเ้าแมวกำลังโดนกัดจากบนตึกชั้นสามที่ห่างไกล หญิงสาวรู้สึกสิ้นหวัง [จะไม่ได้เจอคุณแมวเ้าของหออีกแล้วสินะ] ทันใดนั้นราวกับปาฏิหาริย์ชายหนุ่มผมสีดำขลับหยักศกนิดหน่อยกำลังเดินออกจากตึกมองเห็นเหตุการณ์นั้นก็วิ่งออกไปอย่างรวดเร็วด้วยหวังว่าจะไปช่วยเ้าแมวได้ทัน [ขอให้ทันด้วยเถอะ อย่าเป็อะไรมากเลยนะเ้าแมว] ชายหนุ่มคิดและไปถึงได้ทันเวลาพอดี ชายหนุ่มจับทั้งสองตัวแยกออกจากกัน เ้าหมาแสดงออกว่าไม่พอใจเพราะยังเล่นกับเ้าแมวไม่หนำใจ ชายหนุ่มอุ้มเ้าแมวออกมาในระยะที่เชือกผูกคอของเ้าหมามาไม่ถึง แล้วพูดกับเ้าแมวว่า “นี่ถ้าไม่ใช่เ้าบีเกิ้ลละก็ นายอาจจะตายไปแล้วก็ได้นะ” เมี้ยว..เ้าแมวร้องออกมาด้วยเสียงที่ฟังดูหงอย ๆ ชายหนุ่มปล่อยเ้าแมวลง โบกมือลาไล่หลังให้กับคุณแมวเ้าของหอที่วิ่งกลับไปยังบ้านของตัวเอง หญิงสาวเห็นแบบนั้นก็โล่งใจ เธอปัดน้ำตาที่ไหลออกมาอาบแก้มออกและนึกขอบคุณชายหนุ่มอยู่ในใจ ชายหนุ่มที่เธอเห็นหน้าไม่ชัดและจดจำได้เพียงผมสีดำขลับที่โดดเด่นภาพที่เธอเห็นได้ประทับคำว่า “ผู้พิทักษ์” ลงไปยังชายหนุ่ม [ผู้พิทักษ์คุณแมวเ้าของหอให้รอดจากอันตราย ปกป้องความรู้สึกสูญเสียของฉันเอาไว้ได้ทัน จากนี้ไปคุณคือผู้พิทักษ์ของฉัน]
ชายหนุ่มรู้สึกเสียวสันหลังวาบเหมือนกับว่ามีใครมองอยู่จึงหันไปมองด้านหลังแล้วพบกับหญิงสาวที่กำลังจ้องมองด้วยสายตาเป็ประกายทั้งคู่สบตากัน
19K
