ในเขตปกครองโดยปีศาจทวีปโลหิต เมืองปิศาจที่มีหมอกพิษปกคลุม
“กร๊าซซ!”เสียงปีศาจดังระงมมีชายผู้หนึ่งท่าทางเหมือเดินสวนหลังบ้านชมทัศนียภาพอันสวยงามแต่รอบตัวนั้นมีแต่ศพปีศาจเป็หมื่นๆตัวตรงหน้ามีปีศาจนับร้อยหมุนอยู่ในทอนาโดใบมีดที่เหมือนเครื่องปั่นขนาดั์สูงกว่า50เมตรทหารด้านหลังตัวสั่นงกๆมองชายผู้มีเรือนผมสีน้ำตาลหน้าตาหล่อเหลาดูเป็มิตรกับสิ่งมีชีวิตทุกอย่างแต่การกระทำสวนทางกับหน้าตาที่แสดงตอนนี้อย่างมากคือท่านฆ่าปิศาจเป็หมื่นขณะทำหน้ายิ้มเหมือนกับเจอคนรักนี้มันคืออะไรกัน!
“ท่านหลิงเทียนปีศาจโดยรอบถูกจัดการหมดแล้วขอรับ!”ทหารตัวใหญ่ที่เหมือนกำแพงเนื้อยืนหลังตรงรายงานหลิงเทียนแต่ไม่กล้าสบตาเด็กหนุ่มผู้นี้น่าหวาดกลัวเกินไป!
“แผละ แผละ แผละ”หลิงเทียนหยุดร่ายเวทย์จากนั้นชิ้นส่วนและเครื่องในปีศาจก็ร่วงออกมาจากฟ้า
“อืมดีมาก ขอบใจนะทุกคน” หลิงเทียนมองกำแพงเนื้อผู้นี้แล้วยิ้มเป็มิตรแล้วลอยตัวขึ้นฟ้าพุ่งไปค่ายทหารที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี้
กำแพงเนื้อมองเมืองหมอกพิษที่เคยมีพิษปกคลุมตอนนี้แม้แต่พิษสักเล็กน้อยก็ไม่มี แต่มีแต่กลิ่นคาวเืตลบอบอวนไปทั่วกำแพงเนื้อคิดเมืองตอนมีหมอกพิษดูน่ากลัวน้อยกว่าตอนนี้ซะอีก
“อาจารย์ทีโอ”หลิงเทียนปั้นหน้ายิ้มแจ่มใสขณะเดินเข้ามาในกระโจมใจกลางค่ายทหาร
“อืม” ทีโอตอบพลางคิดผ่านมา11ปีแล้วนับั้แ่หลิงเทียนเข้ามาที่มิตินี้ตอนแรกก็ดูเหมือนเด็กหนุ่มผู้เป็มิตร แต่วิธีการลงมือนับวันยิ่งโหดร้ายลงเรื่อยๆทำไมต้องใช้ทอนาโดใบมีดนะ เวทย์อื่นที่หมดจดกว่านี้มีตั้งเยอะแยะ
“อาจารย์เรียกข้ามีอะไรหรือ?” หลิงเทียนเห็นทีโอตอบห้วนๆก็ไม่ค่อยพอใจนัก
“ข้าได้ยินข่าวมาว่าเ้าข่มเหงพวกนักเวทพวกนั้นอีกแล้วหรือ” ทีโอพูด
“ก็พวกอ่อนแอพวกนั้นมันหาเื่ข้าก่อนนะอาจารย์ข้าแค่คุยกับนางเฉยๆเอง”หลิงเทียนเหนื่อยใจกับไอพวกอ่อนแอพวกนั้นเหลือเกิน พลังก็ไม่มีไม่เจียมตัวเอาซะเลย
“หึอย่ามาคิดว่าข้าไม่รู้นะว่าเ้าคิดไม่ซื่อตอนนี้เ้าทำร้ายจิตใจจอมเวทผู้หญิงกี่คนแล้วล่ะ” ทีโอทำหน้าไม่เชื่ออย่างเด็ดขาด11ปีมานี้ข่าวเื่หลิงเทียนมีสัมพันธ์กับจอมเวทย์ผู้หญิงไม่40ก็50คนแล้วตลอดมานี้ทีโอก็พยายามหลับตาข้างนึงอดทนเพราะหลิงเทียนเป็ประโยชน์ต่อมนษยชาติเป็อย่างมาก
“อาจารย์ข้าฝึกทุกวันมันก็ต้องมีอะไรทำคลายเครียดบ้างสิถ้าข้าเครียดแล้วฝึกได้ไม่ดีจะทำยังไง” หลิงเทียนไม่ใส่ใจกับเื่เล็กน้อยพวกนี้เลยสักนิด
“เฮ้อก็ได้งั้นเ้าได้ยินเื่่นี้บ้างไหมมีข่าวว่าจู่ๆก็มีนักเวทย์บางคนหายไปอย่างไม่ทราบสาเหตุตอนที่ออกไปรบ” ทีโอปวดหัวกับเื่นี้มาก ในสถานะการที่าแตกหักที่กำลังจะมาถึงนี้จอมเวทย์ทุกคนคือทรัพยากรอันมีค่าที่สุด
“อาจจะมีปีศาจเงาแฝงตัวอยู่ในสนามรบก็ได้ใครจะรู้แถมข้าอยู่แนวหน้าข้าจะไปรู้เื่แนวหลังได้อย่างไร”หลิงเทียนตอบอย่างไม่ใส่ใจ
“อืมอาจจะเป็ไปได้งั้นเ้าก็ไปได้แล้วล่ะ” หลิงเทียนกุมคางทำหน้าครุ่นคิด
“ได้ขอรับ”หลิงเทียนหันหลังผิวปากออกไปอย่างสบายใจ หลิงเทียนรู้ว่าถึงเค้าจะทำอะไรอย่างมากทีโอก็แค่ลงโทษเล็กๆน้อยและตักเตือนเขาก็แค่นั้นเพราะเขาเป็ความหวังของมนุษย์
หลิงเทียน คิดว่าข้าไม่รู้รึนักเวทย์ที่หายไปทุกคนเคยมีเื่บาดหมาดกับเ้าทั้งนั้น ทีโอมองตามหลังหลิงเทียนแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ได้แต่คิดในใจเท่านั้นที่ถามก็แค่อย่างน้อยถ้าพูดตรงๆเขายังดีใจที่อย่างน้อยหลิงเทียนก็ไม่โกหกเขา ถ้ามีเื่แตกหักกับหลิงเทียนตอนนี้ในอานาคตสถานการณ์ในอนาคตคงเลวร้ายกว่านี้เป็แน่เพราะพัฒนาการของหลิงเทียนตอนนี้นับว่าน่าหวาดกลัวอย่างที่สุด ตอนนี้พลังของหลิงเทียนใกล้เคียงกับเขาแล้ว
“เฮ้อสถานะการตอนนี้ถึงพวกเราจะบาดหมาดอย่างไรไม่มีทางที่เราจะลงไม้ลงมือฆ่ากันหรอกทุกคนรู้ดีแต่เ้าหลิงเทียนช่างโเี้นัก” ทีโอล้วงสร้อยคอระดับสูงของตัวเองออกมาในสร้อยคอมีรูปครอบครัวของเขาอยู่
“ทีน่าถ้าเ้ายังอยู่เ้าคิดว่าระหว่างต่อสู้กับปิศาจทุกวันกับโดนปกครองโดยาาเผด็จการผู้ชั่วร้ายอันไหนจะเลวร้ายกว่ากันนะ” ทีโอรำพันมองเด็กสาวผู้มีชีวิตชีวาในรูป
“เบียทริส มาหาข้าหน่อย” หลังจากทีโอพูดก็มีสายลมพัดเข้ามาจากนั้นก็มีชายใส่แว่นผู้ไม่เคยเปลี่ยนสีหน้าปรากฎอยู่ตรงหน้า
“มีอะไรหรือขอรับ หัวหน้า” เบียทริสก้มทำความเคารพ
“ข้าอยากให้เ้าดูแลค่ายตรงนี้แทนข้าข้าจะกลับจักรวรรดิไปวิจัยบางอย่าง” ทีโอมอบคำสั่งให้เบียทริสจากนั้นก็หายวับไปในอากาศ
เวทย์มิติช่างน่าทึ่งเสียจริงเบียทริสคิด สายตามองเก้าอี้ที่ว่างเปล่า ในโลกใบนี้คงมีแค่หัวหน้าทีโอของเขาเท่านั้นที่เรียนรู้เวทย์มิติได้ที่เขาเหมือนหายตัวไปโผล่นู้นนี้ได้ก็มาจากเวทย์เสริมร่างกายขั้นสูงบวกกับเวทย์ลมเพื่อกลบเสียงก็เท่านั้น