จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

"ท่านพ่อ... พี่น้องทุกคน... โปรดดูแลตัวเองด้วย" เฟิงหลง โค้งคำนับให้แก่ทุกคนเป็นครั้งสุดท้าย ดวงตาของเขาไม่ได้มีความลังเล... มีเพียงความเด็ดเดี่ยวที่ราวกับจะตัดผ่านได้แม้กระทั่งเหล็กกล้า "เมื่อข้ากลับมา... จะไม่มีผู้ใดกล้าแตะต้องพวกเราได้อีก"

"จงไปเถิด... และจงกลับมาอย่างราชันย์ที่แท้จริง" เฟิงเจิ้น กล่าวพลางตบไหล่บุตรชายด้วยแววตาที่เปี่ยมด้วยความรัก, ความภาคภูมิใจ, และความกังวลที่ซ่อนเร้นอยู่ลึกๆ

หลินเฟิง, เซียวเฉิน, เสออิ่ง, และเหล่าสมาชิกกลุ่มเงาอสูรทุกคนต่างกำหมัดแน่น... พวกเขามองดูแผ่นหลังของผู้นำที่กำลังจะออกเดินทางตามลำพัง... และได้จารึกภาพนั้นไว้ในใจ... มันคือภาพที่จะกลายเป็นแรงผลักดันให้พวกเขาต้องแข็งแกร่งขึ้น... เพื่อที่จะได้คู่ควรที่จะยืนเคียงข้างเขาในวันที่เขากลับมา

สิ้นเสียงพูด... โดยไม่ลังเล... ร่างของเฟิงหลงก็ได้พุ่งทะยานออกไป... หายลับไปในความมืดมิดของรัตติกาล...

การเดินทางที่โดดเดี่ยว... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

เขาไม่ได้มุ่งหน้าไปยังเทือกเขากระดูกมังกรโดยตรง... แต่เขาเลือกที่จะเดินทางอ้อมไปตามเส้นทางที่รกร้างและอันตรายที่สุด... เพื่อหลีกเลี่ยงสายตาของตระกูลเหลยและกลุ่มอิทธิพลอื่นๆ ที่อาจจะยังคงจับจ้องมาที่เขา

หลายสัปดาห์ผ่านไป...

เฟิงหลงได้เดินทางผ่านป่าทึบที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรดุร้าย... ข้ามผ่านแม่น้ำที่เชี่ยวกราก... และปีนป่ายหน้าผาที่สูงชัน... เขาไม่ได้พักผ่อนอย่างสุขสบาย... ทุกคืน... เขาจะหาถ้ำหรือโพรงไม้เล็กๆ เพื่อใช้เป็นที่หลบภัย... และใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการโคจรพลังเพื่อฟื้นฟูและทำความเข้าใจในเคล็ดวิชาต่างๆ ที่เขาได้รับมา

การเดินทางครั้งนี้... ไม่ใช่แค่การมุ่งหน้าสู่จุดหมาย... แต่มันคือ "การฝึกฝน" ที่โหดร้ายและสมจริงที่สุด! เขาต้องเรียนรู้ที่จะเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ... เรียนรู้ที่จะล่าเพื่อประทังชีวิต... และเรียนรู้ที่จะเอาตัวรอดจากอันตรายที่สามารถมาเยือนได้ทุกเมื่อ

หนึ่งเดือนต่อมา...

ในที่สุด... เขาก็ได้เดินทางมาถึงเขตชายขอบของดินแดนต้องห้ามแห่งแรกบนแผนที่... "ที่ราบสูงเงาปีศาจ"

สภาพของเขาในตอนนี้น่าอนาถอย่างยิ่ง... อาภรณ์สีดำขาดวิ่น... ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดจากการต่อสู้... ใบหน้าซูบตอบลงเล็กน้อย... แต่ดวงตาของเขากลับส่องประกายแสงที่คมกริบและเยือกเย็นยิ่งกว่าเดิม! กลิ่นอายของเขา... ได้เปลี่ยนแปลงไป... มันไม่ได้มีเพียงแค่ไอสังหารที่เย็นเยียบ... แต่ยังแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายของ "นักล่า" ที่แท้จริง... ผู้ที่ได้เริงระบำกับความตายมานับครั้งไม่ถ้วน!

เขาหยุดยืนอยู่บนเนินเขาสูง... และมองลงไปยังเบื้องล่าง...

ภาพที่เขาเห็น... ทำให้แม้แต่เขายังต้องขมวดคิ้วแน่น!

เบื้องล่างนั้นคือที่ราบกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา... แต่ที่น่าประหลาดคือ... มันถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกสีเทาจางๆ ที่บิดเบี้ยวและเคลื่อนไหวไปมาราวกับมีชีวิต! พื้นดินเป็นสีดำสนิท... และไม่มีต้นไม้หรือสิ่งมีชีวิตใดๆ ปรากฏให้เห็น... มีเพียงโขดหินรูปร่างแปลกประหลาดที่ตั้งตระหง่านอยู่เป็นระยะๆ... ราวกับเป็นป้ายหลุมศพของยักษ์โบราณ

และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด... คือ "ความรู้สึก"...

ทันทีที่เขาย่างเท้าเข้าไปในเขตของที่ราบสูง... เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังงานลึกลับที่มองไม่เห็น... ที่กำลังค่อยๆ "กัดกิน" พลังวิญญาณของเขา! มันให้ความรู้สึกราวกับกำลังถูกปลิงนับพันตัวดูดเลือด!

"ค่ายกลภาพมายาธรรมชาติงั้นรึ..." เขากระซิบกับตัวเอง "ไม่... มันซับซ้อนกว่านั้น... นี่มันคือ 'แดนปีศาจ' ที่เกิดจากการทับถมของจิตวิญญาณพยาบาทของสัตว์อสูรโบราณนับไม่ถ้วน!"

เขาหลับตาลง... และใช้จิตสัมผัสที่แข็งแกร่งขึ้นของเขาสำรวจ...

และเขาก็ "เห็น" มัน...

ในม่านหมอกนั้น... เต็มไปด้วย "เงา"... เงาของสัตว์อสูรมายาที่กำลังเคลื่อนไหวไปมา... พวกมันไม่มีร่างกาย... แต่กลับมีเจตจำนงแห่งการกลืนกินที่น่าสะพรึงกลัว!

นี่คือด่านทดสอบแรก... ที่ธรรมชาติได้สร้างขึ้นเพื่อขวางกั้นผู้ที่จะเข้าไปในเทือกเขากระดูกมังกร!

เฟิงหลงไม่ได้ถอย... ในทางกลับกัน... แววตาของเขากลับลุกโชนขึ้นด้วยเปลวไฟแห่งความท้าทาย!

เขาโคจร "หทัยอสูรสงบ" และ "เกราะอสูรราชันย์" ขึ้นมาปกป้องจิตวิญญาณและร่างกายของตนเอง...

"น่าสนใจ..." เขายิ้มเย็น "...ในเมื่อพวกเจ้าชอบ 'กลืนกิน' นัก..."

"...ข้าก็จะทำให้พวกเจ้ารู้ว่า... ใครกันแน่... คือ 'นักล่า' ที่แท้จริง"

เขาชักกริช "เงาอสูรพิฆาต" ออกมา... และก้าวเท้าแรก... เข้าสู่ที่ราบสูงเงาปีศาจ...

การต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด... และการขัดเกลาจิตวิญญาณ... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว