เงาดาบใต้แสงจันทร์ พิสูจน์เวลา KW

หิมะโปรยลงมาอีกครั้งในเช้าวันที่ 8 ของการเดินทาง

สายลมยามเช้าพัดผ่านยอดไผ่ พาเอาละอองน้ำค้างร่วงลงบนพื้นหินเย็นเฉียบ เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น มือขวายังคงแนบอยู่กับด้ามดาบที่สึกกร่อนไปตามกาลเวลา

เสียงฝีเท้าเบาดังขึ้นจากด้านหลัง เขาไม่หันไปมอง เพราะรู้ดีว่าใครเป็๲ผู้มา คนที่เดินเงียบเช่นนี้ในยุทธจักรมีอยู่ไม่กี่คน และคนที่กล้าเดินเข้ามาใกล้เขาขนาดนี้ ยิ่งมีน้อยลงไปอีก

"ท่านรออยู่นานแล้วหรือ" เสียงหญิงสาวดังขึ้น เจือความอ่อนโยนที่ไม่คู่ควรกับสถานที่แห่งนี้

"สิบปี" เขาตอบสั้น "ก็ไม่นับว่านาน"

ใบไผ่ใบหนึ่งร่วงลงมา ผ่านหว่างนิ้วของเขาไปอย่างช้า ก่อนจะถูกตัดขาดเป็๲สองท่อน โดยที่ไม่มีใครเห็นว่าดาบถูกชักออกมาเมื่อใด

หญิงสาวมองรอยตัดนั้น แล้วถอนหายใจเบา "ท่านยังคงเร็วเหมือนเดิม"

"ไม่" เขาเก็บดาบกลับเข้าฝัก "ข้าช้าลงกว่าเดิมมาก มิเช่นนั้นคืนนั้นคงไม่มีใครต้องตาย"

ความเงียบแผ่คลุมหุบเขา นานจนกระทั่งเสียงระฆังจากวัดเก่าบนยอดเขาดังก้องมาสามครั้ง เป็๲สัญญาณว่าอรุณรุ่งได้มาถึงแล้ว และการรอคอยสิบปีกำลังจะสิ้นสุดลงในวันนี้

เขาก้าวลงจากลานหิน เงาของเขาทอดยาวไปตามทางเดินที่ปูด้วยแผ่นศิลา ปลายทางคือประตูเมืองที่ปิดตายมาตลอดฤดูหนาว และเ๤ื้๵๹๮๣ั๹ประตูนั้น คือชายผู้จุดไฟเผาบ้านของเขาเมื่อสิบปีก่อนสายลมยามเช้าพัดผ่านยอดไผ่ พาเอาละอองน้ำค้างร่วงลงบนพื้นหินเย็นเฉียบ เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น มือขวายังคงแนบอยู่กับด้ามดาบที่สึกกร่อนไปตามกาลเวลา

เสียงฝีเท้าเบาดังขึ้นจากด้านหลัง เขาไม่หันไปมอง เพราะรู้ดีว่าใครเป็๲ผู้มา คนที่เดินเงียบเช่นนี้ในยุทธจักรมีอยู่ไม่กี่คน และคนที่กล้าเดินเข้ามาใกล้เขาขนาดนี้ ยิ่งมีน้อยลงไปอีก

"ท่านรออยู่นานแล้วหรือ" เสียงหญิงสาวดังขึ้น เจือความอ่อนโยนที่ไม่คู่ควรกับสถานที่แห่งนี้

"สิบปี" เขาตอบสั้น "ก็ไม่นับว่านาน"

ใบไผ่ใบหนึ่งร่วงลงมา ผ่านหว่างนิ้วของเขาไปอย่างช้า ก่อนจะถูกตัดขาดเป็๲สองท่อน โดยที่ไม่มีใครเห็นว่าดาบถูกชักออกมาเมื่อใด

หญิงสาวมองรอยตัดนั้น แล้วถอนหายใจเบา "ท่านยังคงเร็วเหมือนเดิม"

"ไม่" เขาเก็บดาบกลับเข้าฝัก "ข้าช้าลงกว่าเดิมมาก มิเช่นนั้นคืนนั้นคงไม่มีใครต้องตาย"

ความเงียบแผ่คลุมหุบเขา นานจนกระทั่งเสียงระฆังจากวัดเก่าบนยอดเขาดังก้องมาสามครั้ง เป็๲สัญญาณว่าอรุณรุ่งได้มาถึงแล้ว และการรอคอยสิบปีกำลังจะสิ้นสุดลงในวันนี้

เขาก้าวลงจากลานหิน เงาของเขาทอดยาวไปตามทางเดินที่ปูด้วยแผ่นศิลา ปลายทางคือประตูเมืองที่ปิดตายมาตลอดฤดูหนาว และเ๤ื้๵๹๮๣ั๹ประตูนั้น คือชายผู้จุดไฟเผาบ้านของเขาเมื่อสิบปีก่อน