(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 59 มาพูดกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้!

วิเวียร์ได้ใช้เวลาท่องเที่ยวในกรุงเทพตลอดทั้งวันโดยมีแพรคอยให้คำแนะนำและพาเธอเที่ยวและด้วยความถูกคอ ถูกชะตากัน ซึ่งวิเวียร์นั้นมองว่าแพรนั้นมีความเป็นมืออาชีพและมีความรับผิดชอบ จึงได้แลกเปลี่ยนหมายเลขติดต่อและไอดีสำหรับแชทกันเอาไว้ เผื่อว่าวันไหนหาก Ustudio ได้ถูกก่อตั้งที่ประเทศไทยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธออาจจะชวนแพรมาทำงานด้วยกันก็เป็นได้ในอนาคต

วิเวียร์และแพรได้บอกลากัน พลางแยกย้ายกันกลับโดยที่แพรได้ไปส่งวิเวียร์กลับโรงแรมที่พักของเธอ ซึ่งขณะบอกลาวิเวียร์ก็ได้สวมกอดแพรอย่างมีเลศนัย เธอสวมกอดแพรแน่นกว่าปกติ อีกทั้งยังเอามือโอบมาที่เอวที่ขอดกริ้วของแพรอีกด้วย

“ฉันอยากไปเที่ยวเล่นที่บ้านของเธอจัง ฉันอยากเห็นว่าคนไทยใช้ชีวิตกันยังไง ถ้าอย่างนั้นฉันขอจองคิวเธออีกวันสองวันเลยก็แล้วกัน เธอสะดวกวันไหนเหรอ?” หลังจากผละออกจากอ้อมกอดของแพร ราวกับกอดจนหนำใจแล้ว ทางด้านของวิเวียร์ก็ได้สอบถามถึงคิวว่างของแพร เพื่อที่จะจองตัวเธอสำหรับนำเที่ยว

ซึ่งแพรก็พลันหน้าแดงเล็กน้อย ที่จู่ๆ ก็ถูกผู้หญิงเหมือนกันกอดแบบแนบแน่นขนาดนี้ แต่ก็เข้าใจได้ว่ามันอาจจะเป็นวัฒนธรรมของชาวอเมริกันที่ถึงเนื้อถึงตัวกันตามปกติ จึงไม่ได้คิดอะไรมาก

“วันสองวันนี้ ฉันอาจจะไม่สะดวก เนื่องจากติดธุระกับที่บ้านและทำงานของฉัน ซึ่งฉันต้องไปมาๆ ระหว่างกรุงเทพและธาราบุรี เอาไว้เป็นหลังจากนั้นดีไหม?” ในวันพรุ่งนี้แพรตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะกลับบ้านที่จังหวัดธาราบุรี เพื่อไปรับพีท มาร่วมงานสัมมนาที่บริษัทของเธอ ตามที่ตกลงกันไว้ตั้งแต่ช่วงปีใหม่

แพรจึงได้บอกวิเวียร์ถึงธุระของเธอไป หากแต่ว่าอีกฝ่ายกลับโบกไม้โบกมือว่าไม่เป็นไร เธอยินดีที่จะให้แพรไปทำธุระส่วนตัวให้เสร็จก่อน ระหว่างนี้เธอเองก็จะดำเนินงานของเธอไปเช่นเดียวกัน

ทั้งสองได้บอกลากันในที่สุด ก่อนที่ในเช้าวันต่อมาแพรจะขับรถของเธอกลับมาที่บ้านที่จังหวัดธาราบุรี

“แม่ พีทกลับมาถึงหรือยัง?” หลังจากสวัสดีแม่เรียบร้อย แพรก็ได้เอ่ยถามถึงพีทในทันที

“ยังไม่กลับมาเลย นี้ก็พึ่งจะเที่ยงเองกว่าน้องจะกลับก็คงเย็นล่ะมั้ง” แม่ตอบกลับ พลางหยิบยกผลไม้ที่ปลอกเอาไว้แล้วในตู้เย็นออกมาให้ลูกสาวของเธอได้นั่งกินด้วยกัน

“ช่วงนี้พีทได้กลับมาบ้านบ้างหรือเปล่า แล้วพลอยเป็นยังไงบ้าง สรุปแล้วจะเลือกเรียนคณะไหน?” แพรได้เอ่ยถามถึงสารทุกข์สุกดิบของน้องๆ หลังจากที่เธอไม่ได้กลับมาบ้าน ร่วมหลายอาทิตย์แล้ว

“พีทไม่ได้กลับเลยเห็นว่าช่วงนี้กำลังยุ่งๆ แต่น้องก็โทรหาแม่เกือบทุกวันนะ อย่างตอนนี้พีทก็น่าจะกำลังเตรียมตัวพรีเซนต์โปรเจกต์จบก่อนกำหนดแล้ว” แม่บอกเล่าเรื่องของพีท พลางกินผลไม้ด้วยความสบายใจ หลังจากได้ยินว่าการพรีเซนต์โปรเจกต์ก่อนกำหนดของพีทนั้นเป็นเพราะอาจารย์ที่ปรึกษานั้นอนุญาตให้เขาเป็นกรณีพิเศษนั่นเอง

“พรีเซนต์โปรเจกต์ก่อนกำหนด?! ทำไมถึงได้ทำอะไรใจร้อนแบบนี้ การพรีเซนต์โปรเจกต์ก่อนกำหนดไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยนะแม่” พี่แพรดูร้อนใจ ที่เห็นพีททำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง แม้เธอจะรู้ดีว่า การพรีเซนต์โปรเจกต์จบนี้จะมีเพียงนักศึกษาไม่กี่คนที่ได้สิทธิ์นี้ จากการที่โปรเจกต์ของพวกเขานั้นเข้าตา

แต่เธอก็ไม่คิดว่าโปรเจกต์ของพีทน้องชายของเธอ จะมีดีพอเมื่อเทียบกับนักศึกษาที่ลุ้นเกียรตินิยมอยู่ดี

เธอคิดว่าที่พีทตัดสินใจยื่นส่งโปรเจกต์ก่อนกำหนด ต้องเป็นเพราะอยากจะออกมาหางานทำเร็วๆ เสียมากกว่า แม้ใจหนึ่งจะดีใจที่พีทมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่อีกใจหนึ่งก็อดห่วงไม่ได้ว่าพีทจะใจร้อนทำอะไรเกินตัวนั่นเอง

แพรเริ่มหงุดหงิดจนอยากที่จะโทรไปจัดการกับพีทสักหน่อย แต่พอรู้ว่าพีทน่าจะทำงานอยู่ก็ได้วางอารมณ์โกรธนี้เอาไว้ชั่วคราว รอจัดการกับพีทหลังจากที่น้องชายของเธอกลับมาก็ยังไม่สาย

ระหว่างนี้ด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง ประกอบกับเมื่อวานก็รับงานเสริมเป็นไกด์นำเที่ยวมาตลอดทั้งวัน แพรจึงได้ลุกขึ้นไปนอนที่ห้องของเธอที่อยู่ชั้นบน

ซึ่งในระหว่างที่กำลังนอนเล่นอยู่แพรก็ได้เล่นมือถือของเธอ เปิดเข้า Itube เพื่อหาอะไรดูฆ่าเวลา และแอปพลิเคชันของ Itube ก็ได้แนะนำรายการที่เป็นที่นิยมอย่าง WeAreOne ขึ้นมาให้เธอดู

แพรมองดูยอดวิวของรายการดังกล่าวก็พลันตกตะลึง เพราะมันสูงมากกว่า 3ล้านวิวเข้าไปแล้ว

และเพื่อไม่อยากให้ตัวเองตกเทรนด์คุยกับคนอื่นๆ ไม่รู้เรื่อง แพรเลยเปิดช่องรายการดังกล่าวขึ้นมาดู ยิ่งดู ยิ่งเพลิน จากคลิปวิดีโอล่าสุด เริ่มไล่ย้อนหลังกลับไปดูรายการที่ผ่านมาๆ ก่อนที่จะเห็นหน้าปกของคลิปมีรูปของพีทและฝ้าย ปรากฏอยู่บนนั้น อีกทั้งฉากหลังก็เป็นห้างในจังหวัดธาราบุรี ที่เธอนั้นเดินประจำ จนหลับตาเดินได้เลยทีเดียว

แพรมองด้วยความตกใจ จึงรีบกดคลิปรายการเข้าไปดู ซึ่งตลอดรายการก็มีการสัมภาษณ์เหมือนที่ผ่านๆ มา ตลอดจนมาถึงช่วงสุดท้ายของการสัมภาษณ์ในวันปีใหม่ ภาพก็ตัดสลับมาที่น้องชายของเธอ ที่ยืนอยู่ข้างๆ ฝ้าย

หากแพรไม่รู้จักฝ้ายมาตั้งแต่เด็กๆ เธอคงจะคิดไปแล้วว่าพีทกับฝ้ายเป็นแฟนกัน เนื่องจากภาพในรายการและการสัมภาษณ์ทั้งสองคนดูเข้ากันมาก เข้ากันได้ดีเสียจนเธอยังเคลิ้มไปเลย

‘น้องชายของฉันพออยู่บนคลิปวิดีโอก็หล่อเหมือนกันนะ ฝ้ายก็เหมือนกันน่ารักจริงๆ ยังจำได้อยู่เลยว่าทั้งสองคนนี้เคยแกล้งกันตอนเด็กๆ จนร้องไห้ขี้มูกโป้งมาให้เธอปลอบอยู่เลย’

ฝ้ายดูไปพลางๆ ก่อนที่ตัวของรายการจะตัดสลับมาที่รายการพิเศษ ซึ่งเป็นการปิดตาทายไก่ทอด QFC กับไก่ทอดข้างทางที่เธอไม่รู้จัก ชื่อว่า CPF

เธอดูไปหัวเราะไป เพราะผู้คนที่เข้าร่วมรายการล้วนทายผิดกันหมดเลย อีกทั้งยังบอกอีกด้วยว่าไก่ทอด CPF อะไรนี้ดันอร่อยกว่าร้าน QFC ที่มีสาขาไปทั่วโลกและทั่วประเทศไทย

‘ก็คงทำเป็นคอนเทนต์แกล้งกันล่ะมั้ง เห็นว่าสปอนเซอร์ก็คือร้านไก่ทอด CPF อะไรด้วย คงต้องอวยกันหน่อยแหละ’ แพรไม่ใช่คนที่ไม่รู้หลักการทำงาน เธออยู่ในบริษัทยักษ์ใหญ่ของประเทศไทย ไม่ใช่เพราะโชคช่วย แต่เป็นเพราะความสามารถของเธอเอง

เธอรู้ได้ในทันทีว่ารายการ WeAreOne น่าจะทำคลิปวิดีโอนี้เพื่อเอาใจร้านไก่ทอดที่เป็นสปอนเซอร์

แต่กระนั้นในระหว่างที่เธอกำลังเลื่อนคลิปต่อไป เธอก็ยังคงเห็นคลิปของรายการที่ถ่ายทำที่มหาลัยธาราบุรีอีกและยังคงเป็นไก่ทอดจากร้าน CPF เช่นเดิมที่เป็นสปอนเซอร์

‘เฮ้อ! โฆษณาหนักขนาดนี้ แต่ก็ยังมีคนดูมากถึง 7 ล้านวิวเลยเหรอ?!’ คลิปที่เธอเปิดเป็นรายการพิเศษที่ครั้งนี้มาถ่ายทำกันที่มหาลัยธาราบุรี

ทางรายการก็มีเกมมาให้เล่นอีก หากแต่คราวนี้แพรไม่ได้สนใจความสนุกของรายการแล้ว หลังจากเจอคลิปไก่ทอดอัดแน่นมาถึงสองคลิปเต็มๆ ได้เห็นผู้เข้าร่วมรายการกินไก่ไม่รู้กี่ชิ้นต่อกี่ชิ้น

เธอก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนเสียหน่อย เธอเริ่มน้ำลายไหลอยากที่จะกินไก่ทอดบ้างแล้ว ยิ่งไก่ทอดที่ชื่อว่าวิงค์แซ่บอะไรนี้ ดูน่ากินเอามากๆ ความอยากก็พลันเอาชนะความขี้เกียจของเธอได้เป็นผลสำเร็จ

‘เห็นว่าไก่ทอด CPF อะไรนี้ มีสาขาเดียวอยู่ที่ข้างซอยมหาลัยธาราบุรี ถ้าอย่างนั้นแวะไปซื้อสักหน่อยก็แล้วกัน ระหว่างนั้นก็ไปนั่งรอพีทที่หอเลยก็แล้วกัน’ เมื่อคิดได้แบบนั้นแพรก็พลันคว้ากุญแจรถและบึ่งรถไปที่ซอยข้างมหาลัยในทันที

เธอเห็นร้าน Chicky CPF ตามที่ระบุไว้ในคลิปแล้ว ได้เห็นว่ามันเป็นร้านไก่ทอดที่เปิดใหม่จริงๆ

ร้านดูใหญ่โตมาก ตอนนี้เปิดอยู่เพียงตึกเดียว ส่วนตึกข้างๆ ก็กำลังต่อเติมอยู่ คาดว่าน่าจะขยายร้านเพิ่มเติม มีลูกค้าจำนวนไม่ต่ำกว่า 20 คนกำลังกินไก่ทอดอยู่ในร้านตามโต๊ะที่จัดวางเรียงอย่างสวยงาม

ส่วนหน้าร้านก็มีคนมาต่อแถวอีกหลายคนอย่างเป็นระเบียบ แถมยังมีโต๊ะให้นั่งรออีกด้วย

แต่ทว่าที่ทำให้เธอแปลกใจมากกว่านั้น เห็นจะเป็นกลุ่มวินมอเตอร์ไซต์เกือบ 10 คัน ที่ยืนอยู่เป็นกลุ่มๆ กำลังยืนเล่นมือถือ พูดคุยกันอย่างสนุกสนานนั้นต่างหาก

วินมอเตอร์ไซต์มายืนหน้าร้านไก่ทอดทำไมเยอะแยะ พวกเขาไม่ประจำกันอยู่ที่วินของพวกเขาที่หน้าปากซอยกันล่ะ?

พี่แพรแอบสงสัย แต่สุดท้ายเธอก็เดินไปต่อแถวอย่างเงียบๆ รอไม่ถึง 5 นาที ก็พลันมาถึงคิวของเธอ “รับอะไรดีคะ?” เป็นเสียงของวัยรุ่นคนหนึ่งทักขึ้นด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

“เอาทั้งหมดนี้อย่างละ 1 ชุดค่ะ แล้วก็เพิ่มสะโพกไก่อีก 2 ชิ้นและขอข้าวเหนียวอีก 4 ห่อค่ะ” พี่แพรมองดูป้ายร้านที่จัดเรียงเอาไว้ให้ง่ายต่อการสั่ง ขนาดเธอที่มากินเป็นครั้งแรกก็สามารถสั่งได้อย่างคล่องแคล่วเลยทีเดียว

เธออดที่จะชมไม่ได้ว่าป้ายแนะนำเมนูของร้านไก่ทอดนี้ ทำให้ง่ายต่อการสั่งมาก ราคาก็บอกไว้อย่างชัดเจน แถมราคาของมันก็ไม่แพงเลยถ้าเทียบกับร้าน QFC จะขาดก็แต่เพียงชื่อเสียงที่อาจจะเทียบกันไม่ได้เท่านั้น

“ออเดอร์ของลูกค้า เชิญรับทางนี้ได้เลยค่ะ…เอ๊ะ! พี่แพร!” พี่แพรถอยออกมายืนอยู่ข้างๆ ร้าน ตามตำแหน่งรับออเดอร์ที่ทางร้านจัดเอาไว้ และทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงเรียกที่คุ้นหู กำลังร้องเรียกเธอ

เธอมองตามเสียงไปก่อนจะพบว่าเป็นฝ้ายที่ได้เรียกเธอนั่นเอง…ฝ้ายแต่งตัวด้วยหมวกคลุมผมและยังมีผ้าปิดจมูกและปากเอาไว้โผล่ให้เห็นเพียงแค่ดวงตากลมโตของเธอ แต่กระนั้นพี่แพรก็จดจำสาวน้อยคนนี้ได้เป็นอย่างดี

“ฝ้าย! ทำไมเธอถึงมาทำงานที่นี่ล่ะ?” พี่แพรสับสนเล็กน้อย เนื่องจากเธอจำได้ว่าฝ้ายนั้นทำงานอยู่ที่ร้าน QFC กับพีทและแชมป์ แถมทั้งสามคนยังเป็นพนักงานดีเด่นของร้านอีกต่างหาก

การได้มาเห็นฝ้ายอยู่ที่ร้านไก่ทอดเล็กแบบนี้ เลยทำให้เธอฉงนสงสัย จึงได้ถามออกไปว่าทำไมฝ้ายถึงมาทำงานอยู่ที่นี่

“เอ่อ นี่คือร้านของหนูเองค่ะ” ฝ้ายไม่กล้าโกหกพี่แพร ซึ่งแม้แต่พีทและแชมป์เองก็ไม่กล้าเช่นเดียวกัน สำหรับพวกเขาทั้งสามคนแล้วพี่แพรเป็นเหมือนเจ๊ใหญ่ ที่ทุกคนต่างกลัวและให้ความเคารพ ดังนั้นพอพี่แพรถามออกไป

ฝ้ายที่กลัวพี่แพรอยู่แล้ว จึงโพล่งออกไปจนหมดเปลือกว่าร้านไก่ทอดนี้เป็นร้านของพีทนั่นเอง

“ร้านไก่ทอดของพีท!” พี่แพรได้ยินก็ตะลึงค้างไปแล้ว เธอมึนงง สับสน ไม่อยากที่จะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน แต่ฝ้ายนั้นไม่ใช่เด็กที่ชอบพูดไร้สาระหรือพูดโกหก แพรนั้นก็รู้ถึงนิสัยนี้ของฝ้ายดี

แต่นี้คือร้านของพีทจริงๆ เหรอ ‘CPF’ แชมป์ พีท ฝ้าย! “พีทอยู่ไหน?” แพรลองนำตัวอักษรหน้าชื่อมาเรียงกัน ก่อนที่ในหัวจะบังเกิดเป็นจิ๊กซอว์ ชิ้นส่วนที่มันลงล็อกพอดิบพอดี

“พี่แพรเข้ามานั่งข้างในก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้พี่ฟังเอง” ฝ้ายฝากงานให้กับลาเต้ช่วยดูแลร้านต่อจากเธอ ก่อนจะนำพาพี่แพรไปยังห้องรับรองซึ่งอยู่บนชั้นสอง ท่ามกลางสายตาของพนักงานพาร์ตไทม์ที่มองตามทั้งสองคนขึ้นไปด้านบน

‘ใครเหรอ? ท่าทางดูพี่ฝ้ายกลัวผู้หญิงคนเมื่อกี้มากเลย เราโทรไปเรียกพี่แชมป์ให้มาช่วยดูดีกว่าไหม พี่แชมป์น่าจะเลิกเรียกแล้ว’

เหล่าพนักงานภายในร้านที่พี่แตงรับสมัครเข้ามา ได้เอ่ยถามกับลาเต้และโอม ที่เป็นพนักงานรุ่นพี่ที่อยู่ทำงานที่ร้านมาเป็นกลุ่มแรก

โดยลาเต้และโอมก็พยักหน้าเห็นด้วย พลางรีบโทรหาแชมป์ ที่วันนี้แชมป์มีเรียน เลยสลับหน้าที่กับพีท ให้วันนี้พีทไปเฝ้าร้านที่กำลังปรับปรุงกับพี่แตงที่ห้างธาราบุรีแทน

แชมป์รับสายจากพนักงานที่ร้านและได้ยินว่ามีคนแปลกหน้ามาที่ร้าน โดยท่าทางของฝ้ายดูกลัวอีกฝ่ายมาก ตัวของแชมป์จึงรีบวิ่งกลับมาที่ร้านและรีบวิ่งขึ้นไปยังห้องรับรองที่ร้านในทันที พรึ่บ~!

แชมป์เปิดประตูออก หมายจะรีบเข้ามาช่วยเหลือฝ้ายหากถูกคนแปลกหน้ารังแก แต่ทว่าทันทีที่แชมป์เปิดประตูเข้าไป เมื่อได้เห็นถึงคนที่กำลังนั่งอยู่กลางโต๊ะ

ชายหนุ่มอกสามศอกอย่างแชมป์กับทรุดฮวบลงไปนั่งกับพื้น “พะพะพี่แพร” หน้าของแชมป์ซีดเผือดเป็นไก่ต้ม เสียงของเขาสั่นเทาเมื่อเห็นพี่แพร จ้องมองมาที่ตนเอง

ราวกับกำลังจะกินเลือดกินเนื้อ “เจ้าแชมป์ มาพูดกับพี่ให้รู้เรื่อง!” มันเหมือนกับคำประกาศิตที่แชมป์ไม่อาจขัดขืน

แชมป์คลานเข่าเข้ามาในห้อง ด้วยร่างอันไร้วิญญาณ ก่อนจะใช้สองมือประคองบานประตูเพื่อปิดมันด้วยความนิ่มนวล เดินเตาะแตะ ก้มหน้ามองพื้นประหนึ่งผู้กระทำผิดที่ถูกจับได้คาหนังคาเขา

โดยมีสายตาที่ช็อกไปตามกันของเหล่าพนักงานยืนมองด้วยความตกตะลึง เถ้าแก่ทั้งสองคนของพวกเขาเป็นอะไรกันไปหมด เหตุใดถึงได้ดูกลัวพี่สาวคนนี้มากถึงขนาดนี้

“โอม แกว่าพวกเราควรโทรเรียกพี่พีทมากลับมาที่ร้านดีไหม?” ลาเต้ถาม

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

วันนี้มีตอนแถมให้นะครับ ลงตอน 20.00 ครับ

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy