กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่เจ็ดสิบเก้า อยากหยุดเวลาไว้

ท่ามกลางสายตาของคนบางคนในทีมเชียร์ผมรู้สึกว่ามีพลังเวทย์ระดับเล็กน้อยที่น่าจะพอสาปแช่งคนได้ในตอนนี้

แต่อย่างว่าล่ะ วิลโล่ที่ไม่มีพรสวรรค์ด้านเวทย์ในตอนแรก

ตอนจะจบซีรี่ย์ก็เกือบจะสามารถทำลายโลกได้เลยว่าขอเพียงเราขายวิญญาณให้กับปีศาจไปมากพออะไรก็เกิดขึ้นได้

ผมงงๆกับเรื่องนี้เหมือนกัน

เพราะเหมือนด่าปิตาธิปไตย

ด่าว่าคนเชื่อถือศาสนาคือคนโง่เขลา

แต่แม่มดในโลกนี้ขายวิญญาณให้กับซาตานจริงๆ

บูชายัญเด็กแรกเกิดบนแท่นพิธีกรรม

มีออร์กี้เซ็กส์หมู่ต่อหน้ารูปปั้นแพะแบบBerserk หรือบอสบาโฟเมธแห่ง Ragnarokนั่นเอง

ผมก็งงๆเหมือนกันว่าคนเขียนจะสื่ออะไรกันแน่?

ตกลงจะให้คนคลั่งศาสนาดีหรือไม่ดีกันแน่?

หรือคนคลั่งซาตานดีหรือไม่ดีกันแน่เอาสักอย่าง?

ผมเดาว่ามันจะออกมามุกของสตาวอส์

ที่นักเขียนชอบด่าว่าโยดาหัวโบราณคร่ำครึเคร่งกฎมากเกินไป

แต่พอมาเขียนตอนหลังให้ลุคผ่อนคลายกฎ

เท่านั้นล่ะ เจอแต่เจได้ที่ตกเข้าสู่ด้านมืดเต็มไปหมด

เรียกว่าโยดาปกครองมาเกือบพันปีแทบไม่มีปัญหา

พอผ่อนคลายกฎของเจได้ในยุคของลุคขึ้นมาทีแต่ละคนเข้าดาร์กไซด์ด้านมืดของพลังกันไปแทบทุกคน

สรุปคือจะสื่อว่า แนวทางหัวอนุรักษ์ล้าหลังนี้คือสิ่งที่ดีที่สุดแล้วหากคิดว่าจะป้องกันเจไดไม่ให้ตกสู่ด้านมืดว่าอย่างนั้น?

อาจจะไม่ใช่สิ่งที่นักเขียนต้องการสื่อในนิยายแต่ผลลัพธ์มันออกมาทำให้คิดเป็นอีกอย่าง

ตกลงเวทย์มันดีหรือไม่ดีกันแน่ฟะ?

ผมสันนิษฐานว่าตอนแรกที่นักเขียนเขียนให้วิลโล่เสพติดเวทย์คือช่วงที่กำลังพยายามเขียนให้มีดราม่าจะได้ตื่นเต้นว่าการมีพลังเวทย์ต้องแลกมาด้วยอะไรบางอย่าง

“สูญเสียวิญญาณหรือตัวตนของตนเองแลกกับพลัง”

แต่ท่าทางจะเจอแฟนคลับที่เป็นผู้หญิงสายนิวเอจNew Age เวทมนตร์มองว่าเป็นการทำให้เสนอเวทย์ในด้านไม่ดี

ตอนหลังเลยกลายเป็นว่าใช้เวทย์ได้เลยไม่เป็นไร ที่ตอนแรกเกิดอาการป่วยเพราะใช้เวทย์น้อยไป

ใช้เวทย์ให้มากขึ้นเดี๋ยวก็หายและไม่มีปัญหาในการใช้เวทย์จากนั้นอีกเลยว่าอย่างนั้น

คงจะรู้ตัวว่าถ้าเผลอเขียนให้เวทย์มีผลร้ายจริงๆจะกลายเป็นว่าดันทำให้ฝ่ายคลั่งศาสนาคิดถูกที่กระทืบพวกนี้ในการล่าแม่มดต่างๆ

สารภาพตามตรง ผมอยากให้ท่านมอซกุซแห่งBerserk อิเซไคมาในโลกนี้เหลือเกิน

เราต้องการคนเผาแม่มดตามตำราแบบท่านอย่างที่ไม่เคยต้องการมาก่อนในโลกนี้

จากการที่ผมเจอเรื่องพวกนี้มาสักพักทำให้ผมสรุปได้ว่า เราเกลียดคนล่าแม่มด เพราะเราเห็นว่าพวกเขาเผาหญิงสาวผู้บริสุทธิ์เผาผิดคน

ถ้าหากพวกเขาเผาถูกคนเราจะเชียร์ว่าพวกเขาคือพระเอกของเรื่องนั่นเอง

ว่าพ่อมด แม่มดบางคนที่จะจับเด็กสาวบริสุทธิ์ไปบูชาเทพเจ้าหรือปีศาจก็ไม่ต่างกับแวมไพร์หรอกตามสายตาของผม

พวกเขาคือผู้ใช้แสตนด์

ผมสูดลมหายใจลึกๆอยากหยุดเวลาเอาไว้แต่ผมนึกได้ว่า ผมทำหรือไม่ทำอะไรมันก็มันมีผลเช่นกัน

อย่างที่พระแม่อควอว่าไว้ หากต้องทำหรือไม่ทำแล้วจะเสียใจทีหลังเหมือนกัน

ให้เลือกทำเรื่องที่เรามีความสุขตอนนี้จะดีกว่า

ฮ่า

ผมทำท่าไม่สนบอนนี่ที่กำลังทำท่าสะบัดมืออยู่แต่ไปจ้องกลุ่มเชียร์ลีดเดอร์

“บอกไว้ก่อนนะนั่นรวมถึงพวกเธอเหมือนกัน หากพวกเธอเล่นอะไรตุกติก ผมจะหักขาพวกเธอซะ”

คำกล่าวของผมทำให้ทั้งกลุ่มเชียร์ลีดเดอร์ถึงกับตกใจแต่อย่างว่าล่ะ

แค่ขาหักน่ะมันเทียบไม่ได้กับการโดนปีษจจับไปทรมานในยนรกหรอกนะ

ผมอยากหยุดเวลาไว้ แต่คงหยุดเวลาไม่ให้พวกเธอทำเรื่องที่พวกเธออยากทำไม่ได้

ที่ผมทำได้ ก็คงแค่ต้องเตือนกันแรงๆเท่านั้นหากเตือนธรรมดาและคาดหวังต่อ”ความดีงามที่อยู่เบื้องลึกในจิตใจของผู้คน”นั้นมันไม่ได้ผล

“เลโอนาร์ดเธอ—“

บอนนี่กำลังจะพูดจาหัวเราะกลบเกลื่อน

“ผมไม่ได้ล้อเล่น ใครเล่นตุกติกนอกเหนือจากการแข่งแบบตรงไปตรงมา ผมจะหักขาคนคนนั้นซะ ไม่ว่าพวกเขาหรือเธอจะเป็นใครก็ตาม”

ผมจ้องสายตาบอนนี่อย่างแข็งกร้าว