เว่ยเฉินชายหนุ่มที่มุ่งมั่นในความรักที่มั่นคงในครึ่งปีที่ทั้งสองคนไม่ได้เจอหน้ากันอีกทั้งยังต้องทะเลาะกับทางบ้านครั้งแล้วครั้งเล่า
จนในที่สุดพ่อแม่ของเว่ยเฉินก็ยอมให้เว่ยเฉินไปสู่ขอแม่นางจื่อเหลียง แต่กานสู่ขอแม่นางจื่อเหลียงนั้นมันไม่ได้ง่าย
นายท่าน นายท่านมีขบวนของหมั้นเข้ามาในจวน ทุกคนกำลังทานอาหารเช้ากันอยู่ก็ตกใจบ่าวรับใช้จึงพูดขึ้นมาว่าเป็นขบวนจากคุณชายเว่ยเฉินขอรับบอกว่าจะมาขอคุณหนูจื่อเหลียงครับนายท่าน ทันใดนั้น พ่อของจื่อเหลียงก็บอก ปิดประตูอย่าให้คุณหนูเจอใครเด็ดขาด จึงออกไปไล่คุณชายเว่ยเฉิน
จึงได้พูดขึ้นมาว่า คุณชายเป็นคุณชายดีมีชาติตระกูลลูกสาวข้าเคยแต่งงานมาก่อนไม่เหมาะกับคุณชายเชิญคุณชายกลับไป อีกอย่างข้ารู้มาว่าคุณชายทรงเป็นสหายกับคุณชายหยางไช่ ข้าเป็นพ่อคงไม่ยกลูกสาวข้าให้ใครอีกเชิญคุณชายกลับไปเถอะ
หลังจากพูดคุยจบจึงให้บ่าวรับใช้ปิดประตูห้ามให้ใครเข้าออก คุณชายเว่ยเฉินที่เดินทางมาไกลแต่ดลับโดนพ่อของจื่อเหลียงปฏิเสธ แต่ก็ไม่ยอมแพ้ มาที่บ้านทุกวันถึงแม้ประตูบ้านจะไม่เปิดก็ตาม มาเป็นเวลาครึ่งเดือน สู่ขอก็ไม่สำเร็จ จึงคิดหาวิธีแม่จะสู่ขอไม่สำเร็จขอแค่ได้เข้าบ้านได้เข้าไปคุยได้เห็นหน้าบ้างก็พอใจแล้ว จึงเปลี่ยนแผนใหม่
ในวันหนึ่งที่คนในตระกูลจื่อกำลังจะไปเก็บชาคุณชายก็อาสาไปด้วยไปเก็บชา และช่วยงานในไร่ชาไปๆมาๆจนเป็นเวลา 1 เดือนในที่สุดพ่อจื่อเหลียงจึงเรียกเข้าบ้านไปดื่มน้ำชา
พ่อจึงพูดขึ้นมาว่าอย่าคิดว่าคุณชายทำเช่นนี้ข้าจะยอมยกลูกสาวให้ง่ายๆไม่มีทางหรอก
แต่พ่อจื่อเหลียงในใจลึกๆรู้ว่สทั้งสองชอบรักพอกันแต่แค่ทดสอบยิ่งจื่อเหลียงเคยแต่งงานมาก่อนแล้วชื่อเสียงก็ไม่ดีแล้ว
ถึงจะแต่งงานไปก็เป็นได้แต่เมียรอง
ซึ่งคุณชายเว่ยเฉินก่อนมาสู่ขอก็ลาออกจากงานราชการในวังฝ่าบาทรู้เข้าทรงกริ้วมากจึงให้ท่านแม่ทัพตามเว่ยเฉินกลับเข้าวัง
หลังจากที่เว่ยเฉินอยู่ชนบทหลายเดือนร่างกายก็ทรุดโทรมก่อนจะกลับเมืองหลวงก็ได้ขอพบจื่อเหลียง ซึ่งพ่อของจื่อเหลียงก็อนุญาติ ทันใดที่ทั้งสองพบกันก็กอดกัน
พูดคุยกันสักพัก เว่ยเฉินก็กลับเมืองหลวง
627K
