ระบบบรรพบุรุษหลังโลกาวินาศ

ระบบบรรพบุรุษหลังโลกาวินาศ 76 ผลอัศจรรย์ของโอสถเสริมพลังงาน

        เช้าวันต่อมา คาลอสก็นำสูตรโอสถเสริมพลังงานที่จินทิ้งเอาไว้ให้ไปมอบแก่ซายาโกะ ทั้งยังกำชับอย่างจริงจังมากว่าสิ่งนี้สำคัญมากต่อตระกูล ให้ใช้พรสวรรค์ด้านการปรุงยาที่ได้รับมาศึกษามันให้ดี

        จากนั้นจึงเข้าไปรายงานเรื่องราวต่อหัวหน้าตระกูล ตอนนี้สภาพร่างกายของคาลอสดีขึ้นมากแล้ว แทบจะหายเป็นปกติ หากเขาต้องการจะเดินทางไปที่ไหนก็สามารถไปได้ด้วยความว่องไว แทบไม่มีใครสามารถตามทันความเร็วของเขาได้ กะพริบตาเพียงครั้งเดียวอาจจะเห็นเพียงแผ่นหลังวูบไหวอยู่ไกลๆ แล้ว เป็นเหตุให้ไม่มีใครหยุดยั้งไม่ให้เขาเดินเหินไปไหนมาไหนได้

        “อืม ที่แท้เรื่องราวเป็นเช่นนี้ ได้สิ วันพรุ่งนี้ข้าจะให้แคนซัสเดินทางกลับไปรับหน้าที่ตามเดิม” มาคัสพยักหน้าพร้อมกับกล่าวออกด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

        “นี่... เป็นไปได้ไหมที่จะชะลอการเดินทางของท่านพี่แคนซัสไว้ชั่วคราว?” สิ่งที่คาลอสกล่าวขึ้นมาทำให้หัวหน้าตระกูลอย่างมาคัสถึงกับขมวดคิ้ว ยิ่งส่งไปเร็วไม่ใช่ว่ายิ่งดีหรอกหรือ? ธุรกิจจะได้ดำเนินต่อไปได้อย่างต่อเนื่อง

        เมื่อเห็นความสงสัยในท่าทางของมาคัส คาลอสก็อธิบายทันที

        “ที่จริงข้าก็คิดเช่นนั้นในตอนแรก แต่หลังจากที่ได้พิจารณาสูตรโอสถที่ท่านบรรพบุรุษมอบมาให้ใหม่แล้วนั้น...ข้าคิดว่าหากรออีกสองถึงสามวัน ให้พี่สาวซายาโกะปรุงโอสถเสริมพลังงานขึ้นมาเสียก่อนน่าจะเป็นการดีกว่า ท่านพี่แคนซัสมีพลังฝึกฝนล้าหลังคนรุ่นเดียวกันในตระกูลพอสมควร ข้าคิดว่าหากท่านพี่แคนซัสพัฒนาระดับพลังขึ้นอีกขั้นน่าจะเป็นเรื่องดีกว่าสำหรับการดำเนินธุรกิจในต่างแดน ที่อาจเจอเรื่องไม่คาดฝันมากมาย”

        มาคัสตั้งใจฟังที่คาลอสพูดแล้วก็รู้สึกเห็นด้วย ตัวเขาเองก็อยากจะรู้เช่นกันว่าโอสถชนิดใหม่นั้นมันพิเศษเช่นไร หากทดลองผลลัพธ์กับแคนซัสก่อนออกเดินทางก็คงไม่เลว

        เมื่อตกลงทุกอย่างกันเรียบร้อย หัวหน้าตระกูลอย่างมาคัสก็ได้บอกให้คาลอสกลับไปพักผ่อนอีกสักวัน ช่วงนี้อย่าเพิ่งหักโหมฝึกฝนจนเกินควร เพราะตัวเขารู้พฤติกรรมของหลานตนเองดี หากมีเวลาว่างเมื่อใด คงไม่รีรอที่จะฝึกฝน

        เด็กหนุ่มรับปากชายชราผมขาว ตัวเขาเองก็รู้ดีว่าร่างกายยังไม่ฟื้นคืนเต็มที่นัก หากหักโหมฝึกฝนไปคงมีแต่จะบาดเจ็บเพิ่มขึ้น...'แต่ออกกำลังกายเบาๆ คงไม่เป็นไรกระมัง?' ความคิดที่แทรกขึ้นมานั้นถูกสลัดทิ้งไปจากหัวของคาลอสอย่างรวดเร็ว หัวหน้าตระกูลถึงกับออกปากด้วยตนเอง อย่างไรก็ต้องปฏิบัติตามไปก่อน

        จากนั้นมาคัสก็เดินออกไปจากห้องโถงเพื่อแจ้งเรื่องราวให้กับทุกคนด้วยตนเอง เมื่อเช้าเขาได้รับสาส์นจากจวนเจ้าเมือง จึงต้องเดินทางไปปรึกษาหารือกับอีกฝ่ายเสียหน่อย ไหนๆ ก็ต้องเดินทางออกไปอยู่แล้ว ไปจัดการเรื่องราวในตระกูลด้วยตนเองเลยจะสะดวกรวดเร็วกว่า

        ส่วนของลูกหลานตระกูลก็จบด้วยประการฉะนี้

        ตัดภาพมาที่ร่างวิญญาณบรรพชน บัดนี้เมื่อเขาเห็นแล้วว่าทุกอย่างภายในตระกูลถูกจัดการได้อย่างดี เขาก็ปลีกตัวตัดขาดจากโลกภายนอก ขลุกตัวอยู่ในส่วนลึกสุดของศาลบรรพชน ในจุดที่ไม่มีสมาชิกตระกูลคนใดมารบกวนเขาได้

        ร่างโปร่งใสในชุดขาวค่อยๆ นั่งขัดสมาธิลงกับพื้น กำหนดพลังงานที่ผ่านเข้าออกร่างกายไปตามเคล็ดบ่มเพาะภูตอัสนี ละอองพลังงานแล่นวาบไปทั่วร่าง หากตอนนี้ใครสามารถมองเห็นวิญญาณที่นั่งอยู่มุมห้องล่ะก็ จะได้เห็นว่าประกายแสงวิ่งวุ่นไปมาอยู่ภายในร่างของเขาตลอดเวลา

        ตอนนี้จินตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง หากไม่มีเรื่องเร่งด่วนอะไร เขาจะไม่ยอมออกจากการฝึกฝนเด็ดขาด อย่างไรก็ต้องทะลวงผ่านไปยังระดับที่เก้าให้ได้! หากทะลวงผ่านไปได้ ตระกูลพีไรซ์ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการโจมตีของกองกำลังจากเมืองขนาดใหญ่อีกต่อไป

        ร่างวิญญาณนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นไม่ขยับตัวไปไหน ผ่านวันผ่านคืน...

        สี่วันผ่านไป...ร่างวิญญาณก็ยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน แต่จะสังเกตเห็นได้ว่าจำนวนแสงที่วิ่งวาบไปมาภายในร่างมีจำนวนเพิ่มขึ้นจากเดิมมาก ทั้งยังเปล่งประกายเฉิดฉาย คาดว่าอีกไม่นานคงได้เห็นความสำเร็จครั้งใหม่ของต้นตระกูลพีไรซ์ผู้นี้

        …

        ตอนนี้ด้านหลังของสวนภายในตระกูลมีการก่อสร้างสิ่งปลูกสร้างหลังใหม่ เป็นโครงสร้างโปร่งๆ มุงหลังคา มีสามคูหาอยู่ติดกัน มีรางสำหรับให้อาหาร และส่วนที่เว้นว่างเอาไว้เพื่อต่อเติมรายละเอียดให้เหมาะสมกับผู้ที่จะมาอยู่อาศัย ซึ่งผู้อยู่อาศัยย่อมไม่ใช่มนุษย์

        หากใครผ่านมาเห็นก็คงพอจะนึกออกว่าสิ่งนี้คือโรงเลี้ยงสัตว์ แต่ดูเหมือนว่าพวกมันออกจะใหญ่ไปสักหน่อย เดาไม่ออกเหมือนกันว่าสัตว์ที่อาศัยอยู่ภายในจะต้องตัวใหญ่ขนาดไหน

        แน่นอนว่าคนในตระกูลพีไรซ์รู้ดีว่ามันคือสถานที่สำหรับเลี้ยงสัตว์อสูร ในเมื่อบรรพบุรุษบอกให้สร้างขนาดใหญ่เผื่อพวกมันโตไว้สักหน่อย พวกเขาก็หาคนมาก่อสร้างให้มันใหญ่โตเต็มที่ เผลอๆ จะใหญ่กว่าเรือนนอนของมนุษย์เสียอีก

        ส่วนพื้นที่ว่างๆ ที่ทิ้งเอาไว้นั้น ก็ด้วยตั้งใจจะสร้างต่อเติมเข้าไปภายหลัง ให้เหมาะสมกับประเภทของสัตว์อสูรที่จะเข้ามาพักอาศัย เพราะมาคัสและคาลอสเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าพวกมันเป็นสัตว์อสูรประเภทไหนกันแน่ จึงสร้างโครงสร้างอย่างหลวมๆ ไว้ก่อน หากรู้ชนิดที่แน่นอนแล้วค่อยสร้างเพิ่มก็คงไม่มีปัญหา

        ผู้ที่รับอาสาในการดูแลโรงเลี้ยงสัตว์อสูรก็คือเคน ลูกชายเพียงคนเดียวของเมทัส

        ตัวของเคนชอบกิจกรรมกลางแจ้งอยู่แล้ว และเขาก็คิดว่าสิ่งนี้เหมาะสมกับเขามาก เขาสนใจสัตว์อสูรเป็นทุนเดิมอยู่แล้วแต่ไม่มีโอกาสที่จะได้อยู่ใกล้ชิดสัตว์อสูรที่เชื่องเชื่อสักเท่าไหร่ นี่จึงเป็นสิ่งที่ท้าทายและแปลกใหม่สำหรับเขามาก เมื่อรู้ข่าวเรื่องนี้ เขารีบอาสาเข้ามาทำด้วยหัวใจวาวโรจน์

        อีกประการหนึ่งที่นับเป็นความก้าวหน้าครั้งใหญ่ของตระกูลพีไรซ์ นั่นก็คือโอสถเสริมพลังงาน

        ซายาโกะศึกษาสูตรการสร้างอย่างละเอียด และพบว่ามันดูง่ายอย่างเหลือเชื่อ ยิ่งศึกษายิ่งเข้าใจ หลังจากลงมือทำก็สามารถทำได้ไหลลื่นไม่มีข้อบกพร่องใดๆ นี่คงจะเป็นเพราะพรสวรรค์ด้านการปรุงยาที่วิญญาณบรรพบุรุษได้มอบให้เธอกระมัง?

        เธอทำสำเร็จครั้งแรกเมื่อสามวันก่อนด้วยวัตถุดิบที่พอจะมีอยู่ภายในตระกูล พวกมันสามารถปรุงเป็นโอสถขึ้นมาได้เพียงห้าชุดเท่านั้น ชุดหนึ่งมีโอสถเสริมพลังงานทั้งสิ้นสามเม็ด นั่นเป็นจำนวนที่น้อยมาก เพราะตระกูลพีไรซ์เองก็ไม่ได้เก็บสมุนไพรระดับกลางไปจนถึงระดับสูงเอาไว้มากเท่าไหร่ โอสถที่สร้างได้จึงมีจำกัด

        โอสถทั้งหมดที่ผลิตได้ในครั้งแรกนั้นถูกส่งมอบให้กับแคนซัสตามที่ตกลงกันไว้ เพื่อทดสอบประสิทธิภาพของตัวยา

        ส่วนการผลิตครั้งต่อๆ ไป จำเป็นต้องรอสมุนไพรบางชนิดจากกลุ่มพ่อค้าที่คาเบโร่ติดต่อเอาไว้ การซื้อขายครั้งนี้นับว่าเป็นการค้าครั้งใหญ่ ด้วยทรัพยากรสมุนไพรปริมาณมหาศาลจะช่วยให้ซายาโกะปรุงโอสถเสริมพลังงานออกมาเป็นจำนวนมากได้ และหากซื้อสมุนไพรที่ค่อนข้างหายากเหล่านั้นได้ในปริมาณที่มากพอ โอสถเสริมพลังงานก็จะสามารถแจกจ่ายให้กับทุกคนในตระกูลได้อย่างทั่วถึง

        ปัง!

        เสียงปะทุของพลังดังขึ้นมาจากกล้ามเนื้อของแคนซัส เนื้อเยื่อทุกสัดส่วนเต้นร่า ไอพลังของเขาแข็งแกร่งขึ้นไปอีกระดับ เขาปิดตัวฝึกฝนพลังควบคู่ไปกับการใช้โอสถชนิดใหม่อยู่ภายในห้องส่วนตัวมากว่าสามวันแล้ว

        ทุกครั้งที่เขาใช้โอสถเสริมพลังงาน พลังภายในร่างของเขาจะพุ่งพรวดขึ้นอย่างเหนือจินตนาการ มันเหมือนกับว่าเขาฝึกฝนมานานกว่าสี่เดือนทั้งๆ ที่เพิ่งผ่านไปเพียงไม่กี่นาที พลังงานทั้งหมดถูกร่างกายของเขาดูดซับเอาไว้ได้ทั้งหมด

        ความบริสุทธิ์ของมันสูงมากจนเขาไม่จำเป็นต้องกลั่นกรองพลังงานใดๆ เพียงดูดซึมให้มันเข้าไปขัดเกลาร่างกายทั้งหมด หลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกับร่างกาย ลดขั้นตอนในการฝึกฝนลงไปได้มากโข

        เวลาเพียงแค่สามวัน จากอเวกระดับสี่ที่ยังไปไม่ถึงขั้นสูงสุดของระดับด้วยซ้ำ กลับทะลวงขึ้นมาถึงระดับที่ห้าได้สำเร็จ!

        นี่นับเป็นเรื่องเหลือเชื่อ! น่าเหลือเชื่อเกินไป เม็ดยาเหล่านี้ถือเป็นสิ่งที่จะช่วยพลิกฟื้นตระกูลให้แข็งแกร่งโดยแท้จริง...แคนซัสคิด

        เขาสำรวจพลังในร่างกายอย่างละเอียดถี่ถ้วน สร้างความคุ้นเคยกับพลังใหม่ เมื่อพบว่าไม่มีอะไรผิดปกติเขาก็ค่อยๆ ลืมตามองรอบตัว จากนั้นจึงผุดลุกขึ้นโดยฉับพลัน มือก็คว้ากล่องบรรจุโอสถที่อยู่ข้างกายแล้วเดินออกจากเรือนที่ตนอยู่ทันที

        ครืด

        ประตูไม้แบบบานเลื่อนถูกกระชากออกอย่างแรง ร่างที่อยู่ด้านในเดินออกมาด้วยความรีบร้อน

        “วิเศษ วิเศษมาก! โอสถชนิดนี้ยอดเยี่ยมที่สุด ตอนนี้ข้าบรรลุเป็นอเวกระดับที่ห้าแล้ว!” แคนซัสที่เดินออกมาประกาศด้วยความพึงพอใจ ใบหน้าของเขายิ้มร่า ไม่สามารถปิดบังความรู้สึกมีความสุขเอาไว้ได้แม้แต่นิดเดียว

        คาเบโร่ และซายาโกะที่อยู่ด้านนอกก็หันไปมองอย่างรวดเร็ว

        “จริงดั่งที่พวกเจ้าว่า โอสถหนึ่งเม็ดช่วยเพิ่มพลังงานให้มหาศาล ข้าไม่แน่ใจว่ามันเทียบเท่ากับการฝึกฝนสี่เดือนตามที่เจ้าบอกหรือไม่ แต่ก็คิดว่าน่าจะใกล้เคียง ตามปกติแล้วข้าคงฝึกอีกประมาณปีกว่าถึงจะข้ามผ่านมาถึงจุดนี้ได้” แคนซัสรายงานผลตามที่ตกลงเอาไว้ทันที เขานับเป็นผู้ใช้รายแรก จำเป็นต้องให้รายละเอียดที่เหมาะสมเพื่อเป็นประโยชน์ต่อการคำนวณปริมาณการใช้งานโอสถภายในตระกูลต่อไป

        เขาใช้โอสถไปทั้งสิ้นหนึ่งชุด ครบจำนวนสามวันพอดี และเป็นเวลาเดียวกับที่เขาข้ามผ่านมาสู่อเวกระดับที่ห้า ตามทันพี่ชายของตนอย่างคาคัสได้เป็นผลสำเร็จ

        “อืม ฉะนั้นผลของโอสถเสริมพลังงานก็น่าจะใกล้เคียงกับที่สูตรระบุเอาไว้ อาจจะแตกต่างไปบ้างตามประเภทของเคล็ดฝึกฝนพลังที่ใช้ หลังจากนี้ข้าอาจจะต้องคำนวณเวลาที่แน่นอนสำหรับตระกูลพีไรซ์ขึ้นมา เพราะอย่างไรเสียคนทั้งตระกูลก็เปลี่ยนมาฝึกฝนวิชาเดียวกันหมดแล้ว” ซายาโกะพูดพร้อมกับจดบันทึกผลลัพธ์ที่ได้จากแคนซัสไปด้วย

        “เช่นนั้นข้าขอเก็บโอสถอีกสี่ชุดนี้ไปกับข้าด้วย จะนำไปฝึกฝนพลังที่เมือง B-24 ต่อ นี่ก็ใกล้จะถึงวันที่ข้าต้องเดินทางไปดูแลกิจการที่นั่นแล้ว” แคนซัสกล่าว

        “ได้ เพียงแต่ท่านต้องระวังให้ดีอย่าให้เรื่องของโอสถรู้ไปถึงหูผู้อื่นได้โดยเด็ดขาด ห้ามทำหายแม้แต่เม็ดเดียว มันอาจนำอันตรายมาสู่ตระกูลของพวกเรา” ซายาโกะเงยหน้าจากบันทึกแล้วพูดกับแคนซัส

        “เรื่องนั้นข้ารู้ดี ข้าจะดูแลมันอย่างดี หากมีอะไรผิดปกติ ต่อให้ต้องทำลายเม็ดยาทิ้งข้าก็จะทำ เพื่อปกป้องความลับของตระกูล” แคนซัสที่กำลังอารมณ์ดีอยู่ เมื่อถูกทักเช่นนั้นก็ไม่ได้โกรธอะไร พูดออกมาด้วยความมั่นใจว่าเขาสามารถเก็บรักษามันเอาไว้กับตัวได้

        “ถ้าเช่นนั้นก็ดี ท่านพี่แคนซัสโปรดดูแลตัวเองด้วย ข้าและซายาโกะอาจต้องไปเตรียมรับสมุนไพรที่กำลังจะมาส่งก่อน ขอบคุณท่านพี่แคนซัสที่ช่วยทดลองผลของตัวยาให้กับพวกเรา” คาเบโร่ประสานมือให้กับแคนซัส กล่าวขอตัวลา

        “อืม ไปเถอะ ข้าก็จะไปเตรียมของสำหรับเดินทางเช่นกัน”

        แคนซัสพยักหน้าให้อีกฝ่าย ก่อนทั้งสองฝ่ายจะแยกกันไปทำธุระส่วนตัว