ตอนที่19 หลิน&ไอตอกกันรัวๆ 18+
"ซี๊ดดดส์..อ้ารรรซ์ ดุ้นไอใหญ่ดีจัง..อร่อยยยย~"
เสียงหญิงสาวครางเบาๆ ท่อนลำเอ็นของชายหนุ่ม มันชักเข้าชักออกวิ่งในรูเสียวของเธอแบบคับติ้ว ความยาวของเขามันดื่มด่ำกับร่องรูรักของเธอ
ไอเบิ้ลเครื่องแรงขึ้นเรื่อยๆ จนตัวหญิงสาวกระเพื่อมตามแรงกระแทกของเขา
"ดีจังครับพี่หลิน รูพี่ล่อมันส์สุดๆ ได้ใจผมจริงๆ ฟิตตอดดีจัง แบบนี้ผมตอกพี่ทั้งคืนก็ยังได้"
ไอพูดพร้อมกับโยกเอวสาวยาวๆ อัดท่อนเอ็นใหญ่เข้าไปในร่องกลีบหนาของเธอ
มันอร่อยได้ใจดีจริงๆ จนเหงื่อไหลออกเต็มหลัง แรงของเขาตอนนี้เร่งสปีดถึงขีดสุดแล้ว
ตับๆๆ!! ตับๆๆ!
"อ้าๆๆ!!..โอ้วๆๆ!!..ดีจังเลยทำไม? มันดีอย่างนี้ น้องไอขา เมียเสียวเหลือเกิน
น้ำจะแตกแล้วค่ะผัวขา กระเด้าเมียแรงๆ เมียอยากให้ผัวกระแทกเมียหนักๆค่ะผัวขา"
สาวสวยดิ้นทุรนทุรายเสียวสุดขีด น้ำรักของเธอไหลรัวๆ ออกจากร่องอวบหนา จนมันจับกันเป็ฟองรอบท่อนเอ็นยาวใหญ่ของชายหนุ่ม
ไอจับขาของเธอขึ้นพาดบ่า ฉีกเป็ขากรรไกร แยกแคมกลีบของหญิงสาวออกกว้าง รับการกระแทกของชายหนุ่มรัวๆ จนก้นลอยเหนือที่นอน
มันโคตรสะใจเด็กหนุ่ม ที่เห็นท่อนลำใหญ่ๆของเขามุดเข้ามุดออกในรูสวย จนมันปลิ้นตามลำเอ็น เพราะความใหญ่โตของดุ้นั์ชายหนุ่ม
"ผัวขาเมียจะแตกแล้ว เมียเสียวเหลือเกิน ผัวขา เมียไม่ไหวแล้วค่ะมันอร่อยสุดๆ
ผัวขาแตกในเมียเลยนะคะ เมียอยากให้ผัวฉีดน้ำใส่รูหอยเมียค่ะ เมียมีความสุขเหลือเกิน"
หลินร้องครางกระเส่าโน้มตัวขึ้น ไปกอดคอเขาแน่น พร้อมกับประกบปากแลกลิ้นดูดเลียกับชายหนุ่ม อย่างเมามันส์ถึงใจหญิงสาวจนน้ำแตกคาแทงเอ็นไอ
ปรี๊ดๆๆ!!
"โอ๊ยๆๆ ..พี่ไม่ไหวแล้ว พี่น้ำแตกแล้วน้องไอ พี่หลินมีความสุขเหลือเกิน..ซิ๊ดดดส์~"
"ผมก็มีความสุขครับ ผมน้ำแตกใส่รูพี่แล้วครับ ที่รักจ๋าผัวรักเมียจังเลย หอยเมียล่อมันส์สุดๆ "
เฮือกๆๆ! ปรี๊ดๆๆ!!
"อ้าๆๆ!! อ้ารรรซ์~"
ทั้งสองกอดกันกลม ไอชักเอ็นออกสุดลำ แล้วกระแทกเข้าไปในรูเสียวของหลิน
จนชนปากมดลูก ฉีดน้ำรักของเขาเข้าไปด้านใน สาวใหญ่สะดุ้งเฮือกๆ
ร้อนผ่าวไปทั้งตัว เสียวซ่านไปทั่วหัวใจ เธอกระตุกเฮือกๆ ก่อนจะกอดเขาแน่น ดูดปากอย่างรักใคร่หลงเสน่ห์ในชายหนุ่มจนหมดหัวใจ
ไอเปลี่ยนท่าล่อหลินอีกหลายครั้ง ก่อนจะทำให้เธอน้ำแตกไป 4 รอบ แล้วชายหนุ่มก็เดินทางกลับบ้านในเวลาตีสาม
อาบน้ำเรียบร้อย ก่อนจะไปทำงานที่เขียงหมูเตี่ยกับม๊าของเขาตกเ็ายหนุ่มถูกหลินรับไปที่คอนโด
ก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดสูททักซิโด้หูกระต่ายสีแดง มันแน่นความหล่อเหลาของชายหนุ่ม
จนหญิงสาวตกตะลึงในความหล่อของเขา เธอบอกตัวเองเลยว่าหลงเสน่ห์เด็กรุ่นน้องคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้น
"อุ้ยยย!..หล่อจังเลย หล่อๆ แบบนี้มีแฟนหรือยัง
สาวสวยถามชายหนุ่มขณะลงมาขึ้นรถแลมโบกินี่ ของหญิงสาว ไอยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะเอนหลังพิงบนเบาะอย่างสบายใจ
"เคยมีครับพี่ แฟนผมถูกแย่งไปแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะเป็ลูกชายของประธานหอการค้าแห่งประเทศไทย"
"อ๋อ..พี่รู้จักน้องวรวิทย์ รู้สึกเขาจะเรียนอยู่สถาบันเดียวกับไอด้วยนี่ แต่น่าจะเป็รุ่นพี่ เขาค่อนข้างเกเรเอาแต่ใจ
อย่างว่าแหละลูกคนรวย ถ้าไม่เอางานเอาการช่วยครอบครัว ก็จะไปแนวผลาญสมบัติสร้างปัญหา"
หลินพูดขณะชำเลืองมองหน้าชายหนุ่มว่าเขามีปฏิกิริยาอย่างไรเมื่อพูดถึงแฟนสาว รู้สึกว่าเด็กหนุ่มคนนี้ มีสีหน้าเรียบเฉย
แต่แววตาส่งประกายความมุ่งมั่น คล้ายกับคนที่อยากเอาชนะ ในเื่ที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่
"ขอโทษนะคะ พี่ไม่ถามเื่นี้อีกแล้ว เื่ที่ผ่านมาก็ให้ผ่านไป ถ้าน้องไอไม่รังเกียจก็คบพี่หลินได้นะ พี่ชอบน้องไอจริงๆ "
ทั้งสองขับรถไปใจกลางกรุงเทพ การแข่งขันจัดขึ้นที่ตึกใบหยก หลินเป็แขกระดับ VIP หญิงสาวพาเด็กหนุ่ม ขึ้นไปสถานที่จัดงานได้อย่างสบาย
ไม่มีอะไรมาขัดขวางการปรากฏตัวของไอ ในฐานะผู้แข่งขันการประเมินผลหินหยกในวันนี้ แม้ว่าหน้าตาและอายุของเขาจะอ่อนวัยมาก
สำหรับคู่แข่งคนอื่นๆ จนมองไอด้วยสายตาดูแคลน แต่ในเมื่อเขามากับคุณหนูตึกวงศ์สวัสดิ์หอการค้าไทยจีน
จึงไม่มีใครกล้าเอ่ยทักท้วงเื่ที่เขาเป็ตัวแทน ของหอการค้าไทยจีนมาลงสมัครการแข่งขัน
"สวัสดีค่ะคุณพ่อ นี่น้องไอที่หนูเคยแนะนำประวัติให้คุณพ่อทราบ"
หญิงสาวแนะนำให้ไอรู้จักกับผู้ชายสูงวัย แต่งกายภูมิฐาน รอยยิ้มของเขาเปิดเผยแบบจริงใจ ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกดีกับผู้ชายคนนี้
"สวัสดีครับท่าน ผมชื่อไอครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับท่าน"
"ฉันชื่อเล้ง เรียกคุณเล้งก็ได้ พวกเราคนกันเอง ไม่ต้องเกรงใจฉัน "
หนุ่มใหญ่พูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้า ซึ่งมีไมตรีต่อชายหนุ่ม จนทุกคนในห้องที่ได้ยิน ต่างแปลกใจ ที่เขาให้ความเอ็นดูต่อเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า
แม้ว่ารูปร่างหน้าตาของเขาจะหล่อเหลา ยิ่งใส่ชุดทักซิโด้แล้วยิ่งดูโดดเด่น แต่พวกเขาก็ไม่รู้ว่าเด็กคนนี้มีความพิเศษตรงไหน
คุณจิรพงษ์หรือ เถ้าแก่เล้งที่ทุกคนรู้จักผู้ก่อตั้งหอการค้าไทยจีน กลับให้เกียรติเด็กคนนี้ แบบที่ไม่เคยเห็นเขาให้เกียรติเด็กหนุ่ม อายุรุ่นนี้มาก่อน
"ต่อไปนี้เป็การจัดการแข่งขันตรวจคุณภาพของหินหยก ประจำปีสองพันห้าร้อยหกสิบห้า และผู้แข่งขันมีทั้งหมดยี่สิบท่าน
ระเบียบการแข่งขันมีทั้งหมดสามรอบ ในแต่ละรอบจะมีการจำกัดเวลา ในการตรวจสอบคุณภาพของหินหยก
และถ้าใครสามารถตรวจสอบหินหยกได้มีคุณภาพที่สูงกว่า ก็จะสามารถรับรางวัลหนึ่งล้านบาทไปในวันนี้
ขอท่านประธานหอการค้าไทย และท่านประธานหอการค้าจีนร่วมกันตัดริบบิ้นครับผม"
หลังจากเสร็จพิธีเปิดงาน ทุกคนก็เข้าประจำที่เพื่อชมผ่านจอมอนิเตอร์ ขนาดใหญ่ที่จัดให้ในห้องผู้ชม ถ่ายทอดสดจากห้องแข่งขัน
"รอบแรกเราจะให้ผู้แข่งขันทั้งยี่สิบท่าน ไปคัดเลือกหินหยกหนึ่งชิ้นที่คิดว่า
มีราคาแพงที่สุด ผู้ที่ติดอันดับหนึ่งในสิบจะเป็ผู้ผ่านเข้าการแข่งขันในรอบต่อไป"
เสียงประกาศหลังจากการตัดริบบิ้นจบลง ไอถูกส่งไปในห้องหินหยกห้องหนึ่งกับสมาชิกอีกสี่คน
พวกเขาเดินพิจารณาหินหยกในห้อง ขณะที่ไอมองดู หินหยกทั้งหมด 20 ก้อน
ขนาดของมันต่างกัน บางก้อนก็หนึ่งโล บางก้อนที่หนักที่สุด มีน้ำหนักถึง 50 กิโลกรัม
ผู้เชี่ยวชาญทั้ง 4 ต่างใช้เครื่องมือของตนเองตรวจสอบหินหยกอย่างขะมักเขม้น แต่ชายหนุ่มยืนมองพวกเขาทำงานไปแบบไม่อุทรร้อนใจอะไร
"ตลกสิ้นดี ไอ้เด็กคนนั้นตึกวงศ์สวัสดิ์หอการค้าไทยจีนส่งมาแข่งขันได้ยังไง ดูมันสิไม่ทำอะไรสักอย่าง
ยืนดูพวกเราตรวจสอบพิจารณาหินหยกอยู่ได้ หรือว่ามันจะเล่นลวดลาย มาเลือกหินหยกที่พวกเราเลือกไว้"
ชายร่างผอมหน้าแหลม หันไปคุยกับเพื่อนที่ค่อนข้างท้วม เขากำลังก้มหน้าก้มตาใช้แว่นขยายมองลวดลาย ของหินหยกอย่างพิจารณา
"ถ้าอย่างนั้นเราก็แกล้งมันสิ เราก็ไปดูหินหยกที่มีเกรดต่ำ เผื่อว่ามันไม่รู้จะเลือกอะไร
มันจะได้เลือกหินหยกแบบนั้นไป ไอ้เด็กนั่นจะได้ตกรอบไม่มีการฟลุ๊คได้หินหยกที่ดี"
คนร่างอ้วนเงยหน้าบอกเพื่อน พวกเขาพิจารณาหินหยกมาสิบกว่าก้อน
และมั่นใจว่าหินหยกที่พวกเขากำลังพิจารณาอยู่มีความเป็ไปได้ ว่าจะมีคุณภาพสูงที่สุดในห้องนี้
แต่พวกเขาก็ยังไม่ยอมเลือก เดินไปยังหินหยกที่มีน้ำหนัก 3 กิโลกรัม ด้านตรงข้ามกับที่ไอยืนอยู่
"หินหยกก้อนนี้ก็น่าสนใจนะ แต่คุณภาพของมันก็อาจจะสู้หินหยกก้อนนั้นไม่ได้ แต่ก็คุณภาพไม่ต่ำเลย"
คนหน้าเรียวเหมือนม้าพูดค่อนข้างดัง จนไอได้ยินถนัดหู
นี่เป็ความตั้งใจของเขาที่้าสร้างสถานการณ์ ให้ชายหนุ่มเลือกหินหยกที่ไม่มีคุณภาพ
พวกเขาอนุมานว่าไอไม่มีความสามารถในการดูหินหยก จึงยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหวใดๆ แม้พวกเขาจะพิจารณาหินหยกไปหนึ่งรอบแล้วก็ตาม
"อีกสามนาทีจะหมดเวลาแล้วนะครับ ผู้แข่งขันกรุณาเลือกหินหยก แล้วสั่งให้พนักงานของเรานำไปตรวจสอบ"
เสียงคณะกรรมการ ที่ตัดสินการแข่งขันดังเตือนเวลา ให้ทุกคนบอกให้เอาหินหยกของตนเองที่เลือกไปตรวจสอบคุณภาพที่ศูนย์ช่างตัดหิน
"ผมเอาหินก้อนนั้น"
ชายร่างอ้วนชี้ไปยังหินหยกที่เขาหมายตา
"ส่วนผมเอาหินก้อนนั้น"
ชายร่างผอมหน้าเหมือนม้าเดินผ่านก้อนหินที่เขาพูดถึงว่ามีคุณภาพดี เท่าเทียมกับหินหยกที่เขาเลือก
แล้วไม่ได้สนใจว่าใครจะเลือกหินก้อนไหน เพราะเขามีความรู้สึกว่าชายหนุ่มไม่ได้มีความสามารถจริงๆ ในการเลือกหินหยก
"ผมเลือกหินหยกก้อนนั้นครับ"
ไอชี้ไปที่หินหยกที่ชายร่างอ้วนกับชายหน้าเหมือนม้าปั่นชายหนุ่ม ให้เขาเข้าใจผิดว่าเป็หินหยกที่มีคุณภาพสูง
เล่นเอาทั้งสองคนหันมาอมยิ้ม มองชายหนุ่มด้วยสายตาเหยียดหยาม
"อ่อนแอก็แพ้ไป..ฮึๆ!"
เสียงของคนร่างอ้วนพูดขึ้นเบาๆ พร้อมกับหัวเราะ ขณะเห็นไอเลือกหินหยกที่พวกเขาปั่นราคาไว้
'หินหยกจักรพรรดิ วัตถุดิบจากประเทศพม่าราคา 80,000 บาท'
นี่คือราคาที่ขึ้นมาในสมองของชายหนุ่ม ขณะมองไปยังหินหยกที่เขาเลือก เป็อะไรที่ช่างบังเอิญเหลือเกิน มันเป็หินหยกที่ชายทั้งสองคนปั่นเขาไว้
มันกลับเป็หินหยกที่ราคาแพงที่สุดในห้องนี้ไปได้ ถ้าพวกเขาทั้งสองรู้เื่นี้ขึ้นมา พวกมันคงแทบจะบ้าตายแน่
เมื่อการประกาศผลออกมา นักพิจารณาหินหยกทั้งสองคน ต่างใบหน้าซีดเผือด หินที่เขาแกล้งไอ กลับกลายเป็หินหยกเนื้อดีราคาถึง 80,000 บาท
ซึ่งมันแพงกว่าหินทุกก้อนในห้อง ที่นักพิจารณาทั้ง 4 เลือกมา ผลปรากฏว่าไอเป็ผู้เข้ารอบเพียงผู้เดียวในรอบนี้
สร้างความเจ็บแค้นให้กับสองเพื่อนซี้อ้วนผอม ที่ปั่นหินหยกแล้วทำให้ชายหนุ่มดวงดีได้หินหยกที่ดีที่สุดไป
"บัดซบไอ้เด็กบ้านั่นแม่งโคตรดวงดีเลย เราดูยังไง ก็ดูไม่ออกว่ามันเป็หินหยกมาจากพม่า ถ้าอย่างนั้น เราต้องพิจารณาให้ดีกว่านี้
ไม่น่าไปปั่นหินก้อนนั้น ต่อหน้าไอ้เด็กบ้านั่นเลย มันได้เข้ารอบไปแบบง่ายๆ ส่วนพวกเราสองคนตกรอบเฉย นี่แม่งทำบุญด้วยอะไรวะเนี่ย"
ไอ้คนหน้ายาวเหมือนม้า บ่นอย่างหัวเสีย มันยังคิดว่าตัวเองเป็คนปั่นชายหนุ่มให้ไปได้รับของดี
ความผิดทั้งหมดจึงเกิดเพราะพวกมันเอง ส่งผลให้พ่ายแพ้แบบไม่เต็มใจ
"ช่างเถอะเพื่อนไอ้เด็กนั่นมันไม่มีความสามารถ ที่จะเข้ารอบต่อไปได้หรอก
ยิ่งเข้ารอบลึก ยิ่งต้องใช้ความสามารถในการตรวจสอบหินหยก ก็ต้องมีให้มากกว่าพวกเราซะอีก
โง่ๆ อย่างมันเดี๋ยวก็ตกรอบต่อไป ดูยังไงมันก็ไม่รู้เื่การตรวจสอบหินหยก มันแค่ฟลุ๊คเท่านั้นเอง"
เสียงคนร่างอ้วนพูดขึ้นอย่างท้อแท้ ก่อนจะกลับไปนั่งที่เก้าอี้สำรองสำหรับผู้แพ้ รอดูผลการแข่งขันรอบต่อไป
"การแข่งขันรอบสองได้มาถึงแล้วครับ เรามีผู้เข้าร่วมแข่งขันที่ผ่านการคัดเลือกถึงสี่คน
การแข่งขันรอบนี้จะจับคู่กัน 2 คู่ ใครเป็ผู้ชนะจะได้เข้ารอบชิงชนะเลิศ ซึ่งมีรางวัลเดียวในการแข่งขันครั้งนี้"
"คุณนายสาม! เด็กคนนั้นเป็คนที่เราเจอในสมาคมไทยจีนไม่ใช่หรอ ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะกล้ามาแข่งขัน
ผมคิดว่าวันนั้นเขาฟลุ๊คมากกว่า ที่ได้หยกเนื้อดีไป วันนี้ผมจะทำให้เขาขายหน้า"
อาจารย์หวังพูดขึ้น ขณะมองมาที่ไอ ซึ่งกำลังเดินไปยังห้องแข่งขัน
"ใช่เป็เขาเอง!"
คุณนายสาม พูดเบาๆ ขณะมองหลังของไอ รูปร่างของเขา หญิงสาวจำได้ดี และยิ่งรสสวาทที่ได้รับจากชายหนุ่ม เธอไม่มีวันลืม
...................................................................................................................................................................................................
10K
