จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

"ศึกพิพากษาเกียรติยศ... จะถูกจัดขึ้น... ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า!"

สิ้นเสียงประกาศของผู้อาวุโสใหญ่ฝ่ายวินัย...

ห้องโถงของตำหนักวินัยที่เคยเต็มไปด้วยแรงกดดัน... ก็พลันเงียบงันราวกับป่าช้า...

หวังเทียนหลง ยืนนิ่งตัวแข็งทื่อ... ใบหน้าของเขาที่เคยเต็มไปด้วยความโกรธแค้น... บัดนี้กลับซีดเผือดราวกับกระดาษ! เขารู้สึกราวกับตนเองได้เดินไปติดกับดักที่ร้ายแรงที่สุด... กับดักที่เขาเป็นคนขุดขึ้นมาเอง!

เขาต้องการจะปฏิเสธ! แต่ท่ามกลางสายตาของเหล่าผู้อาวุโส... และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง... สายตาอันเย็นเยียบของ ผู้อาวุโสเยว่... เขาไม่กล้า!

การปฏิเสธในตอนนี้... ก็เท่ากับเป็นการยอมรับว่าตระกูลหวังของเขา "หวาดกลัว" ไอ้เด็กสารเลวคนนี้! มันคือความอัปยศที่ยิ่งกว่าความตาย!

"ดี... ดีมาก!" เขาเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน... จ้องมองเฟิงหลงด้วยสายตาที่ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า... ข้าจะรอชมจุดจบที่น่าสมเพชของเจ้า... และตระกูลเฟิงที่ไร้ค่าของเจ้า!"

สิ้นเสียงพูด... เขาก็สะบัดแขนเสื้อและเดินจากไปพร้อมกับ หวังเฉิน ที่ยังคงอยู่ในอาการตกตะลึงจนสิ้นสติ...

เมื่อศัตรูจากไปแล้ว... เฟิงหลงก็โค้งคำนับให้ผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสเยว่อีกครั้ง

"เจ้าเด็กโง่... เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าทำอะไรลงไป?" ผู้อาวุโสเยว่กล่าวขึ้นเป็นคนแรกเมื่ออยู่กันตามลำพัง น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความดุ... แต่ก็แฝงไว้ด้วยความเป็นห่วงที่ไม่อาจปิดบังได้

"ศิษย์ทราบดีขอรับ" เฟิงหลงตอบอย่างสงบนิ่ง "แต่นี่คือหนทางเดียว... หนทางเดียวที่จะทำให้สุนัขที่บ้าคลั่ง... หยุดเห่า"

ผู้อาวุโสเยว่ถอนหายใจยาว... นางรู้ดีว่าบุคลิกของศิษย์นางนั้นดื้อรั้นและเด็ดเดี่ยวเพียงใด "ตระกูลหวังมีรากฐานที่มั่นคงในสำนักมานานนับร้อยปี... พวกเขามียอดฝีมือระดับราชันย์อยู่หลายคน... และยังมี 'บรรพบุรุษเฒ่า' ที่ปิดด่านฝึกตนอยู่... ซึ่งเป็นยอดฝีมือระดับ ราชันย์ขั้นที่ห้า! เจ้าจะเอาอะไรไปสู้กับพวกเขา!?"

"การต่อสู้ไม่ได้ตัดสินกันด้วยระดับพลังเพียงอย่างเดียว" เฟิงหลงตอบ ดวงตาของเขาทอประกายแสงที่ลึกล้ำ

ผู้อาวุโสเยว่มองเขา... และในที่สุด... นางก็พยักหน้าอย่างช้าๆ "ก็ได้... ในเมื่อเจ้าเลือกเส้นทางนี้แล้ว... ข้าในฐานะอาจารย์... ก็จะสนับสนุนเจ้าให้ถึงที่สุด"

นางดีดนิ้ว... และยันต์สื่อสารสีทองก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าเขา "นี่คือ 'ยันต์วิญญาณสวรรค์'... หากเจ้าตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตจริงๆ... จงใช้มัน... แล้วข้าจะไปหาเจ้าในทันที... ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม"

มันคือ "ไพ่ตาย" ที่นางมอบให้... คือหลักประกันสุดท้าย

"ขอบพระคุณท่านอาจารย์"

ข่าวการเดิมพันที่สั่นสะเทือนสวรรค์ได้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งสำนักราวกับพายุที่บ้าคลั่ง!

"ศึกพิพากษาเกียรติยศ!"

คำสี่คำนี้ได้กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในรอบร้อยปี! ทุกคนต่างพูดถึงมันด้วยความตื่นเต้นและไม่เชื่อสายตา! บ่อนพนันขันต่อถูกตั้งขึ้นทั่วทุกมุม! และอัตราต่อรองก็เป็นเอกฉันท์... ตระกูลหวัง... ต่อ... เย่เฟิง... หนึ่ง... ต่อ... หนึ่งพัน!

ไม่มีผู้ใดเชื่อว่าเฟิงหลงจะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้!

ณ เรือนเงาจันทร์...

"เจ้า...เจ้าเสียสติไปแล้วรึ หลงเอ๋อร์!" เฟิงเจิ้น ตวาดลั่นด้วยความตกใจหลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด "นั่นมันตระกูลหวังนะ! พวกมันมีรากฐานที่ลึกเกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้!"

"ท่านพ่อ... ท่านเชื่อใจข้าหรือไม่?" เฟิงหลงถามกลับเสียงเรียบ

คำถามนั้นทำให้เฟิงเจิ้นต้องนิ่งไป... เขามองลึกเข้าไปในดวงตาของบุตรชาย... และได้เห็นความมุ่งมั่นที่หนักแน่นราวกับภูเขา... ความเชื่อมั่นที่ไม่อาจสั่นคลอนได้...

"...ข้าเชื่อ" ในที่สุดเขาก็ตอบ

"ดี" เฟิงหลงยิ้มออกมา "ถ้าเช่นนั้น... ก็ถึงเวลาที่เราต้องวางแผนกันแล้ว"

เขากางแผนที่ของสำนักและเริ่มอธิบาย "การต่อสู้มีสามรอบ... รุ่นเยาว์... รุ่นกลาง... และรุ่นใหญ่"

"รอบรุ่นเยาว์... ไม่ต้องสงสัยเลยว่าศัตรูของข้าคือ หวังเฉิน... รอบนี้... ข้าจะลงมือเอง" ดวงตาของเขาฉายแววอำมหิต

"รอบรุ่นกลาง... นี่คือจุดที่น่ากังวลที่สุด... ตระกูลหวังมียอดฝีมือระดับปราณปฐพีขั้นสูงอยู่นับไม่ถ้วน... หลินเฟิง และ เซียวเฉิน ยังแข็งแกร่งไม่พอ... ดังนั้น... รอบนี้... " เขาหันไปมองบิดาของเขา "...ข้าคงต้องรบกวนท่านพ่อแล้ว"

"ข้ารึ?" เฟิงเจิ้นเบิกตากว้าง "แต่พลังระดับราชันย์ของข้าเพิ่งจะฟื้นคืน..."

"ข้ารู้" เฟิงหลงกล่าว "นั่นคือเหตุผลที่ข้าต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนนี้... ในการปรุง 'โอสถ' ที่ดีที่สุดให้แก่ท่าน... และในขณะเดียวกัน... ท่านก็ต้องฝึกฝนเคล็ดวิชาป้องกันที่ข้าจะมอบให้... เคล็ดวิชา 'อสูรปฐพีราชันย์'!"

"ส่วนรอบสุดท้าย... รอบรุ่นใหญ่... ศัตรูของเราคือบรรพบุรุษเฒ่าของตระกูลหวัง... ยอดฝีมือระดับราชันย์ขั้นที่ห้า..."

"แล้วใครจะสู้กับเขาล่ะ?" เฟิงเจิ้นถามอย่างร้อนใจ

เฟิงหลงนิ่งไป... ก่อนที่รอยยิ้มที่ลึกลับจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

"รอบนี้... เราไม่จำเป็นต้องชนะ"

"อะไรนะ!?"

"เป้าหมายของเราคือชนะสองในสามรอบ... ขอเพียงแค่ข้าและท่านพ่อชนะ... เราก็ชนะศึกครั้งนี้แล้ว" เฟิงหลงอธิบาย "ส่วนรอบสุดท้าย... เราแค่ต้องหาคนที่ 'แข็งแกร่งพอ'... ที่จะขึ้นไป 'ยื้อเวลา'... และ 'ถ่วง' มันไว้ให้นานที่สุด... จนกว่าผลการประลองอีกสองรอบจะออกมา"

"แล้วคนๆ นั้นคือใคร?"

เฟิงหลงมองออกไปนอกหน้าต่าง... ไปยังทิศทางของยอดเขาที่โดดเดี่ยวที่สุด...

"ข้าเชื่อว่า... มี 'บางคน'... ที่ 'ติดหนี้' การต่อสู้ที่ยังไม่รู้ผลแพ้ชนะกับข้าอยู่..."

"...และข้าก็เชื่อว่า... เขาจะต้องสนใจใน 'ของขวัญ' ที่ข้าจะนำไปมอบให้... อย่างแน่นอน"