ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    ตอนที่ 87

    ตอนที่ 87

    เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    .

    ไมเด้น : " ฉันจะกลับบ้านไปดูพ่อสักหน่อย อยู่คนเดียวไหวนะ "

    โทรุ : " ไปเถอะ อยู่คนเดียวได้ สบายอยู่แล้ว "

    ไมเด้น : " แน่ใจเหรอ? เมื่อคืนแค่รอบเดียวนายก็เหนื่อยแล้วนะ "

    โทรุ : " แต่เธอก็บังคับฉันอยู่จนเกือบถึงเช้าเลยนะ "

    ไมเด้น : " ฉันไปนะ "

    ในช่วงเช้า ไมเด้นออกจากบ้านของโทรุเพื่อไปดูพ่อที่บ้านหลังจากได้ออกจากโรงพยาบาล

    โทรุที่ไม่มีอะไรทำก็ขึ้นไปยังเล่นเกมสลับกับอ่านหนังสืออยู่บนชั้นสองของบ้าน

    ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาก็มีเสียงตะโกนเรียกโทรุดังมาจากหน้าบ้าน

    .

    เม็ก : " โทรุ!!!!! เปิดประตูหน่อย!!!"

    โทรุ : " เคยบอกแล้วใช่ไหมว่า อย่าแหกปากหน้าบ้านกูเนี่ย! "

    โทรุโผล่หน้ามาจากหน้าต่างชั้นสองหลังจากได้ยินเสียงเม็กตะโกนเรียกให้ลงมาเปิดประตู

    ตอนที่โทรุโผล่หน้ามาตรงหน้าต่าง โทรุสังเกตเห็นรถที่ไม่เคยเห็นมาก่อนจอดอยู่ในที่ที่ไม่ควรจอด

    .

    โทรุ : " (รถใครวะ?? ข้างบ้านซื้อรถใหม่เหรอ? แต่สภาพโคตรเก่า) "

    เม็ก : " ลงมาเปิดประตูให้กูก่อน!! "

    โทรุ : " เออ รอก่อนสิวะ!! "

    โทรุกำลังมองรถแปลกๆ ที่มาจอดแถวบ้าน จนเม็กต้องเรียกสติให้รีบลงมาเปิดประตูหน้าบ้าน

    .

    โทรุ : " มึงมาทำไมวะเนี่ย? "

    เม็ก : " มาดูอาการมึงไง "

    โทรุ : " โถ่ไอ้สัส วันนั้นที่มึงต้องอยู่ดูกู มึงก็หนีไปหาแฟน "

    โทรุพูดถึงวันที่ไมเด้นกลับบ้านไปหาพ่อก่อนหน้านี้และไมเด้นก็ได้บอกให้เม็กอยู่ดูโทรุจนกว่าเธอจะกลับมา

    แต่เม็กดันกลับบ้านไปก่อนเพื่อไปหาแฟนต่อ

    .

    เม็ก : " มึงอยู่คนเดียวเหรอ ไมเด้นไปไหนล่ะ "

    โทรุ : " กลับบ้านไปหาพ่อ เล่นเกมไหม? "

    เม็ก : " จัดมาดิวะ "

    ทั้งสองเข้าไปนั่งเล่นเกมในบ้านกันอยู่สักพักใหญ่ จนกระทั่งมีเสียงรถขับมาจอดหน้าบ้านและตามมาด้วยเสียงกดกริ่งที่หน้าบ้าน

    .

    โทรุ : " ใครวะ? ........ (เสียงกดกริ่งดัง) ..............มาแล้วครับ!! "

    โทรุกำลังเดินมาเปิดประตูหน้าบ้านแต่คนที่มาก็กดกริ่งอยู่เรื่อยๆ เหมือนจะเร่งให้รีบมาเปิดประตู

    เมื่อเปิดประตูออกไปก็พบว่าเป็นคุณเจ้าหน้าที่รัฐก็ทำให้โทรุแปลกใจนิดหน่อยเพราะเธอน่าจะมีกุญแจบ้านทำไมถึงได้กดกริ่งเรียก

    แต่เมื่อเปิดประตูหน้าบ้านจนสุดก็ทำให้เห็นว่าอลิสยื่นอยู่ข้างคุณเจ้าหน้าที่รัฐในที่สภาพที่อลิสไม่ได้ใส่ผ้าปิดตา

    ภาพตรงหน้าทำให้โทรุคิดว่าคุณเจ้าหน้าที่รัฐถูกพลังของอลิสควบคุมอยู่ จึงพยายามจะถอดผ้าพันแผลที่มือออกเพื่อใช้พลัง

    .

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ใจเย็น! ฉันไม่ได้โดนเธอควบคุมอยู่ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐเอามือมาจับแขนโทรุเอาไว้ในขณะที่โทรุกำลังจะถอดผ้าพันแผลที่มือ

    .

    โทรุ : " ผมจะรู้ได้ยังไง คุณอาจจะโดนอลิสสั่งให้พูดแบบนั้นก็ได้!! "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เธอใช้พลังไม่ได้แล้ว "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐหยิบรีโมตออกมาจากกระเป๋าของเธอให้โทรุได้ดู มันเป็นเครื่องควบคุมการทำงานสำหรับชิปที่ฝังอยู่ในร่างกายของอลิส

    ชิปที่อยู่ในร่างกายของอลิสจะทำงานตลอดเวลาเพื่อไม่ให้พลังของอลิสทำงานและมันสามารถเปิดปิดได้ผ่านรีโมต

    .

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ก่อนจะพูดอะไรต่อ เข้าไปคุยข้างในเถอะ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐพาอลิสเดินเข้าไปในบ้านของโทรุ โดยอลิสยกกระเป๋าใบใหญ่มาด้วย ทำให้โทรุรู้เลยว่าอะไรจะมาตามหลังจากนี้

    .

    โทรุ : " อย่าบอกนะว่า จะให้ยัยนี้มาอยู่ที่นี่นะครับ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ฉันก็ไม่เห็นด้วยหรอกนะ "

    โทรุ : " หมายความว่าไงครับ? "

    อลิส : " เหมือนฉันจะไม่เป็นที่ต้อนรับนะคะ "

    โทรุ : " แน่ล่ะ เธอทำเรื่องเอาไว้นี่น่าและทำถึงให้มาอยู่ที่นี่ละครับ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " งั้นก็คุยกับเธอเองแล้วกัน "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐโยนมือถือให้โทรุ มันกำลังต่อสายไปยังแม่ของโทรุ

    .

    แม่ของโทรุ : " ว่าไงเวสตาจัง! "

    โทรุ : " แม่ให้อลิสมาอยู่ที่บ้านจริงดิแม่! "

    แม่ของโทรุ : " โทรุเหรอ!? ใช่แล้วล่ะ "

    โทรุ : " แม่รู้ไหมว่ายัยนี้ทำอะไรเอาไว้บ้าง "

    แม่ของโทรุ : " รู้สิ แต่ลูกก็ไม่เป็นอะไรไม่ใช่เหรอ "

    โทรุ : " ไม่เป็นก็แย่แล้วแม่ "

    แม่ของโทรุ : " เอาน่า เด็กผู้หญิงคนเดียวลูกดูแลเธอได้อยู่แล้ว แม่ต้องไปทำงานต่อแล้วนะ รักลูกนะ " (วางสาย)

    โทรุ : " ............. ยังคุยไม่รู้เรื่องเลย "

    .

    .

    .

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " แม่ของเธอบอกให้ดูแลอลิส ถ้างั้นฉันกลับไปทำงานต่อล่ะ "

    โทรุ : " คุณจะทิ้งเธอไว้อย่างงี้เลยเหรอ? "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ก็ใช่นะสิ โชคดีนะ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐแค่มาส่งอลิสที่บ้านของโทรุ เมื่อส่งอลิสเสร็จก็รีบกลับไปทำงานต่อ

    หลังจากที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐออกไปจากบ้าน เม็กก็เดินลงมาหาโทรุพอดี

    .

    เม็ก : " ใครมาวะโทรุ...................เห้ย!! มาอยู่นี้ได้ไง!! "

    อลิส : " สวัสดีค่ะ "

    เม็ก : "นี่มันเรื่องอะไรวะโทรุ! "

    โทรุ : " กูก็อยากรู้เหมือนกัน "

    อลิส : " ถ้าไม่ว่าอะไร ช่วยพาที่ห้องหน่อยได้ไหม? "

    โทรุ : " ฉันก็อยากอยู่ แต่ถ้าไมเด้นกลับมาในตอนที่ฉันพาเธอเข้าห้อง จบไม่สวยแน่ "

    โทรุเลือกที่จะรอให้ไมเด้นกลับมาก่อน โดยให้อลิสนั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่น

    ส่วนเม็กพยายามจะชิ่งหนีกลับบ้าน แต่ก็โดนโทรุดึงเอาไว้ก่อน

    โทรุ : " ไอ้สัส อย่าหนีสิวะ อยู่ช่วยกูก่อน "

    เม็ก : " กูไปล่ะ! "

    .

    .

    .

    ไมเด้น : " กลับมาแล้ว ............................. รองเท้าใครอยู่หน้าบ้านนะ คุณลิน่ามาเหรอ "

    ไมเด้น : " โทรุ!! เล่นเกมอยู่บนห้องเหรอ! ........................เธอมาทำอะไรที่นี่!! "

    เมื่อมาถึงบ้านของโทรุ ไมเด้นก็สงสัยว่ารองเท้าของใครวางอยู่ตรงประตูหน้าบ้าน

    ตอนแรกไมเด้นคิดว่าคงจะเป็นคุณเจ้าหน้าที่รัฐ เธอพยายามตะโกนเรียกโทรุแต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับ

    แต่พอเดินมาถึงห้องนั่งเล่นก็เจอคำตอบกำลังนั่งรออยู่ในห้อง

    .

    อลิส : " สวัสดียามบ่ายนะคะ "

    ไมเด้น : " ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ควบคุมพลังได้แล้วสินะ ถึงได้ถอดผ้าปิดตาออก "

    โทรุ : " (โทรุเล่าเรื่องที่อลิสผ่าตัดใส่เครื่องปิดกั้นพลังให้ไมเด้นฟัง) "

    ไมเด้น : " เข้าใจล่ะและสาเหตุที่ยัยนี้มาอยู่ที่นี่ล่ะ "

    โทรุ : " เพราะแม่ฉัน แม่ฉันให้ยัยนี้มาอยู่ที่บ้านนะสิ "

    อลิส : " ไมเด้นมาแล้ว ช่วยพาฉันไปที่ห้องนอนได้ไหมคะ "

    ในขณะที่อลิสพูด เธอมองไปยังโทรุโดยไม่ได้สนใจไมเด้นที่อยู่ด้วย

    .

    ไมเด้น : " ฉันจะพาเธอไปเอง "

    อลิส : " คุณไมเด้นอยู่บ้านเดียวกันกับโทรุเหรอคะ "

    ไมเด้น : " ไม่ต้องมาเติมคุณให้ฉันเลย ฉันเห็นหางเธอแล้ว "

    อลิส : " เข้าใจนะว่าเราเริ่มต้นกันไม่สวย แต่ฉันมาอยู่นี่เพราะไม่มีที่ให้ไป "

    ไมเด้นพาอลิสมายังห้องนอน ที่บ้านของโทรุมีห้องนอนแค่สองห้อง ห้องของโทรุและห้องของพ่อแม่

    .

    อลิส : " ฉันอยู่ห้องเดียวกับคุณสินะคะ "

    ไมเด้น : " ก็บอกว่าไม่ต้องเติมคุณไง มีปัญหาอะไรไหมล่ะ "

    อลิส : " ไม่มีหรอกค่ะ ดีใจด้วยซ้ำที่ได้มีคนนอนเป็นเพื่อน "

    แม้สถานการณ์ของทั้งสองคนจะค่อนข้างอึดอัด

    แต่มีเพียงไมเด้นแค่คนเดียวที่รู้สึกอึดอัดที่ต้องอยู่กับอลิส

    ส่วนอลิสกลับไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรยังยิ้มแย้มได้ตามปกติ

    .

    โทรุ : " เสียงเตือนไฟไหม้!? "

    โทรุหนีความจริงโดยการขึ้นมานั่งเล่นเกมอยู่บนห้องของตัวเอง

    ในขณะที่กำลังนั่งเล่นเกมอยู่ก็มีเสียงเตือนไฟไหม้ของบ้านดังขึ้น

    ทำให้โทรุรีบวิ่งลงมาดูที่ชั้นล่างของบ้านและเห็นควันดำลอยไปทั่วชั้นล่างของบ้าน

    ไมเด้นเองก็รีบวิ่งตามโทรุลงมาด้วยเช่นกัน

    .

    โทรุ : " เธอจะเผาบ้านฉันหรือไง "

    อลิส : " แค่พยายามจะทำอาหารเท่านั้นเองค่ะ "

    ไมเด้น : " เธอทำอาหารเป็นด้วยเหรอ "

    อลิส : " ไม่เป็นหรอกค่ะ "

    โทรุรีบวิ่งไปปิดสัญญาณเตือนไฟไหม้ก่อนที่มันจะแจ้งไปยังสถานีดับเพลิงและส่งหน่วยดับเพลิงมาที่บ้าน

    .

    โทรุ : " เธอจะทำแพนเค้ก แต่ไม่ได้เบาไฟลงสินะ มันถึงไหม้หมด "

    อลิส : " ขอโทษด้วยค่ะ "

    ไมเด้นยกกระทะที่ไหม้ออกไปล้าง ส่วนโทรุที่เห็นสิ่งที่อลิสเตรียมไว้ก็รู้ว่าเธอพยายามทำอะไร

    โทรุจึงทำแพนเค้กให้อลิส

    .

    อลิส : " ทำอาหารเป็นด้วยเหรอคะ "

    โทรุ : " ก็แค่แพนเค้ก จะกินอะไรก็บอกแล้วกัน ฉันไม่อยากให้ไฟไหม้บ้าน "

    ไมเด้น : " ของในตู้เย็นไม่น่าจะพอสำหรับสามคนนะ คงต้องออกไปซื้อ "

    อลิสแปลกใจนิดหน่อยที่โทรุทำอาหารได้

    .

    ____________________________________จบตอน__________________________________________

    คล้ายกับเรื่องชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์) ที่คุณอ่าน